Geplaatst onder algemeen

Gewoon2

1004 reacties , oudste reactie bovenaan
katja zei op

Ik begin met een nieuw draadje met de zelfde naam.
Het oude draadje is terug te vinden onder:
http://www.vsn.nl/myocafe/reaction.php?onderwerp_id=506&aantal=1027

Ik hoop dat velen weer hier iets zullen plaatsen.
En dan gaan we weer door tot de 1000.

Katja

katja zei op

Hoeveel woorden nog niet gezegd
hoeveel woorden nog niet gehoord.
Hoeveel tranen nog niet gehuild
hoeveel tranen nog niet gedroogd.
Hoeveel gedachten nog niet gedacht
hoeveel gedachten nog niet geuit.
Hoeveel vragen onbeantwoord
hoeveel vragen niet gesteld.

katja zei op

Ik ben op zoek
Naar een horizon
Waar rust en stilte heerst
Waar mensen gelijk zijn
Waar geen verdriet is
En geen zielenpijn.
Waar mensen
Nog zichzelf mogen zijn.

Ik ben op zoek
Naar een horizon
Vanwaar geen terugkeer is.
Waar ik mezelf ben
Zonder pijn en verdriet
Waar niemand hoeft te treuren
Omdat hij iemand achterliet.

Ik ben op zoek
Naar een horizon
Waar de aarde
De hemel raakt
Waar leven dood gaat
Maar dood toch leven is
Leven voor wie beseft
Dat het leven zo geen leven is.

katja zei op

Meizoentje, kus van de zon, kus van de warmte
Meizoentje, teken van lente, teken van vreugde
Meizoentje, ik maak een krans, ik maak een kroon
Meizoentje, kleine bloem, heel gewoon.

katja zei op

Tranen,
achter een lach,
verborgen
ongezien.
Verdriet
achter een lach
verborgen
ongezien.
Vreugde
achter een lach
verborgen
ongezien.
Emoties
achter een masker
verborgen
ongezien.

katja zei op

Altijd zijn we op weg, zijn we onderweg.
We trekken over ongebaande wegen,
omkijkend zien we het afgelegde traject.
Een weg met mooie gladde stukken
maar ook met obstakels, hindernissen.
Dat ligt achter ons, we gaan verder op weg,
over vele ongebaande paden, die nog geen wegen zijn.
Paden die door onze voetstappen
voor het eerst worden betreden
en daardoor een weg gaan vormen.
De weg die wij samen allemaal moeten gaan.
de weg van samenwerking.

katja zei op

Ik ben vandaag
wakker geschud,
ben opgestaan.
Ik heb besloten
om nu vandaag
op weg te gaan.
Ik ben vandaag
wakker geworden
en blijf dat voortaan.
Ik heb besloten
van af vandaag
nieuwe wegen in te slaan.
Ik ben vandaag
wakker gemaakt
en jij hebt dat gedaan.
Ik heb besloten
samen met jou
op weg te gaan.

katja zei op

Nog maar net geboren
zijn we al onderweg.
Klein en nog afhankelijk
worden we meegenomen
door onze ouders
overal naar toe.
Als peuter, aarzelende stapjes
veilig langs de tafelrand
of bij papa en mama aan de hand.
Kleuters gaan al verder weg
mogen al naar school,
maar nog steeds veilig aan de hand.
Pubers, zoeken hun eigen weg
overal en nergens,
maar zeker niet aan een hand.
Jong volwassen, je weg gevonden
verder gaand alleen,
of samen met een partner.
Altijd verder gaand,
nieuwe wegen vindend,
doorlopend tot aan de horizon.
Oud en moe geworden
zoveel wegen afgelegd,
wachtend op de laatste stap,
de laatste weg.
Niet meer zelf gaand,
maar begeleid wordend,
veilig gedragen, naar de eeuwigheid.

katja zei op

één zonnestraaltje
maakt nog geen zomer,
heel veel zonnestralen wel.
Maar een glimlach,
een aai,
een lief gebaar,
kan voor een ander
al een zonnestraaltje zijn.
Veel van deze zonnestraaltjes
maken dan toch voor die ontvanger
een beetje eigen zomer.

katja zei op

Samen 25 jaar,
samen een paar,
samen nooit alleen,
samen onderweg ergens heen,
samen met een doel,
samen met een tevreden gevoel,
samen alles delen,
samen onder velen,
samen altijd bij elkaar,
samen 25 jaar.

Bianca zei op

Lieve Jasmijn,

Even dachten we dat we je kwijt zouden zijn,
je bent nog maar zo klein.
je ademhaling stond ruim acht minuten stil,
geen kik of gil, het was helemaal stil.
gelukkig kwam je toch weer bij,
daarmee zijn mama en papa erg blij.

Alles ging weer goed, toen werd je ziek,
vanbinnen voelde ik veel paniek.
Een sonde was nodig, want uitdroging was een feit,
je had veel pijn, en weinig energie kleine schoonheid.
Even dachten we dat het niet meer gaan zou,
maar je kwam er weer boven op, mijn mooie jonge vrouw!

Vandaag ging het weer ouderwets goed,
ook al was je vrij snel moe
De angst is nog lang niet voorbij,
maar ik geniet nog veel met jou erbij!

Lieve meid, knap snel weer op!
dan is alles weer snel op en top!
Kom snel weer thuis,
uit dat doodvermoeide ziekenhuis.

mama

paula zei op

hoi bianca.

wat een leuk gedicht .
sterkte met alles nog de komende tijd .

liefs paula

Katja zei op

Hallo Bianca, wat leuk dat je je zorgen en angsten die je hebt gehad om je dochter zo verwoord. Knap van je.

Bianca zei op

Ons wondertje fleurt weer lekker op,
ze is nog lang niet op en top.
Maar genieten van haar streken,
kan weer, is dit weekend gebleken.
nee is nee, ja met een lach,
za doet det toch en zegt dan dag!
toch zijn de zorgen nog niet voorbij,
ik ben trots op haar, ze is een echte kei!
al de beproevingen heeft ze goed doorstaan,
als het onderzoek gelukt is, mogen we woensdag gaan.
Drie weken WKZ is erg lang,
en nog niet weten wat het was, dat maakt me nog dagelijks bang.
Lieve meid, zet em nog even op,
dan klimmen we samen weer naar de top!

Mama van Jasmijn

katja zei op

tijd heelt alle wonden dat wordt tenminste gezegd
maar ons verdriet om jouw gemis blijft nog heel echt

katja zei op

Niet meer willen denken
niet meer hoeven doen.
Wegdrijven in vergetelheid
ontvluchten van de werkelijkheid.
Niet meer denken
niets meer doen.

katja zei op

Het is toch niet mijn schuld
ik kon het niet verhinderen.
Jouw tijd was gewoon gekomen
en ik moest aanvaarden dat je ging.
Het is toch niet mijn schuld
ik deed wel eens iets verkeerd.
Ik had ook wel mijn fouten
daar heb je me toch voor gestraft.
Het is toch niet mijn schuld
ook al dacht jij dan van wel.
Ik probeerde toch te doen
zoals jij het hebben wou.
Het was toch niet mijn schuld
ik was nog maar een kind toen.
Ik deed mijn best toch
meer kon ik toch niet doen.

katja zei op

Kind
waarom mocht jij niet wezen
zoals je werkelijk was.
Kind
waarom moest jij ervaren
geen kind te mogen zijn.
Kind
waarom mocht jij niet leren
niet groeien naar volwassenheid.
Kind
waarom moest je groot zijn
en tegelijk nog gehoorzaam kind blijven.

katja zei op

Ik wil niet vooruit
ben bang
voor het onbekende.
Ik wil niet terug uit
ben bang
voor wat ik wel al kende.
Ik wil hier blijven staan
besluiteloos
waar heen te gaan.

*** zei op

Even ophalen

katja zei op

Laat me gaan
nee houd me maar niet tegen
het is beter zo,
het is mijn eigen keus.
Laat me gaan
probeer me niet te stoppen
het is beter zo
jij liet me geen keus.
Laat me gaan
nee houd me maar niet tegen
er is niets beters meer
ik heb geen andere keus.

kattja zei op

Geen weg terug
geen einde te vinden
geen toekomst in zicht.
Geen nieuw begin
geen afsluiting
geen einde te zien.
Geen redding meer mogelijk
geen uitzicht meer
geen uitweg meer.

katja zei op

Wil niet meer vluchten
wil niet meer verder
wil niet meer
wil niet meer
wil niet meer verder gaan.
Wil niet meer leven
wil niet meer bestaan.

katja zei op

Ik ben gevallen,
diep in het dal
van herinneringen.
Klauterend naar boven
viel ik weer
nog verder terug.
Geen uitzicht meer
naar boven,
geen glorend licht.
Weggezakt in het diepe dal,
zoekend naar het reddingstouw
dat niet te vinden is.
Moet gaan klimmen
langs de gladde wand,
geen houvast, geen steun,
Nergens een helpende hand.

katja zei op

Ik wil wel blijven klimmen
zoekend naar het licht.
Dat moet boven me zijn
ik hef dus op mijn gezicht.

Ik wil wel blijven klimmen
maar vind nog geen houvast.
Dat moet boven me zijn
wie neemt mijn handen stevig vast?

Ik wil wel blijven klimmen
maar wat als ik weer val.
Aan wie kan ik vragen
dat Hij mijn vangnet zijn zal?

Agnes B zei op

Dank je Katja en... AMEN.

Gerry zei op

Hoi Katja,

Ik lees altijd héél graag je gedichten. Ik ben dol op gedichten en ze zeggen oh zo veel. Ik mag zelf ook graag schrijven en zo raak ik mijn zorgen en gevoel een beetje kwijt op papier.

ik wil je hier dan ook een compliment geven en bedanken dat je ze met ons deelt.

Gerry zei op

Mijn Vijand

Als de diagnose ALS is gesteld
dan staat je wereld op zijn kop.
Je lichaam wordt zo onvoorspelbaar.
en je weet, het houdt een keer op.

Eerst moet je het een plekje geven.
maar kun je dat eigenlijk wel?
Je moet er mee leren leven,
al gaat het allemaal wel snel.

Genieten doe je nu met de dag,
want maanden klinken nu zo ver weg.
En niet wetend of je die beleven mag,
de een heeft wat geluk en de ander pech.

Je kinderen niet mogen op zien groeien,
dat doet mij nog het meeste pijn.
Het andere kan mij niet zoveel boeien,
ik wil zo graag nog lang bij hun zijn.

Het is ook moeilijk voor de mensen om je heen,
ze kunnen alleen maar helpen en er voor je zijn.
Jou af te zien takelen, steeds een beetje meer.
dat doet hun ook zo'n verschrikkelijk pijn.

Maar ik wil mijn dagen positief beleven,
het hoeft niet groot al is het maar klein.
Een kus of een aai die je wordt gegeven,
dat is toch ook iets moois en fijn?

Dus geniet van die kleine mooie dingen,
en weet je bent eigenlijk een heel rijk mens.
Om vogels te mogen zien en horen zingen,
Dat is een dove en een blinde zijn wens.

Nee Als, je krijgt mij niet depressief,
ik geniet van iedere dag dat ik er mag zijn.
En ik neem jou grillen maar voor lief,
en bid voor ooit een goed medicijn.

Want ik geef het niet zomaar op,
ik bind de strijd nu met je aan.
Ook al staat de wereld op zijn kop,
ik laat je niet zomaar mijn lijf binnen gaan.

Ik doe nog dingen die ik wil doen en niet jij,
jij bepaalt nog steeds niet mijn leven.
Zolang ik dit nog kan, dat maakt me blij,
dat is de kracht die mij is mee gegeven.

© Gerry Kram

katja zei op

Gerry wat mooi en wat knap van je. Ik heb bewondering voor je.
Katja

toch maar geschreven zei op

Gerrie,

om stil van te worden...

Bianca zei op

Lief klein wonder,
zo mooi en bijzonder,
zo levendig en ondernemend,
ik ben zo gelukkig dat jij er bent.

Lieve kleine schoonheid,
bijna was ik je kwijt,
je was erg ziek,
dat raakte me diep.

De pijn is nog niet voorbij,
maar toch ben ik weer erg blij,
Je knapte weer op,
en bent weer onderweg naar de top.

Mijn vrolijk lief kleintje,
mama's lief mooi robijntje,
we krijgen nu een drukke tijd voor de boeg,
want je bent weer ondernemend genoeg.

Velen zien je niet zoals ik dat zie,
'dat meisje met die spierziekte , ja die'.
ook al kun je alles wat een ander ook kan,
je bent toch helemaal gewoon dan?!!!

Mooi klin wonder,
voor ons zo bijzonder,
zo teer, zo klein, zo fijn,
waarmee wij zeer gelukkig zijn!!!!

paula zei op

leuk geschreven bianca.
sterkte verder met jasmijn .
hoop dat er goede tijden voor jullie blijven .

groetjes paula

katja zei op

Ik zit hier bang te wezen
helemaal alleen
met onweer overal om me heen.
Trillend duik ik in elkaar
voor weer een nieuwe flits
gevolgd door een ratelende donderslag.
Ik zit hier bang te wezen
helemaal alleen
met onweer overal om me heen.

katja zei op

Het is genoeg geweest
het hoeft niet langer meer.
Steeds weer ervaren
dat je niet zijn niet mag.
Het is genoeg geweest
het hoeft niet langer meer.
Steeds weer aanvaarden
dat je niets voorstelt.
Het is genoeg geweest
het hoeft niet langer meer.
Steeds weer accepteren
dat je maar geduld wordt.

katja zei op

Het is genoeg geweest
ik stap er uit.
Ik zeg vaarwel
misschien tot ziens.
Ik doe niet meer mee.
Het is genoeg geweest
maak er een einde aan.
Ik ben niet waardig
hier nog langer
te bestaan.

katja zei op

Ik was een kind
dat was jij vergeten.
Ik was een kind
jij moest toch beter weten.

Ik was een kind
had de in me de onschuld.
Ik was een kind
en jij gaf mij de schuld.

Ik was een kind
ik kon niet weten.
Ik was een kind
maar dat was jij vergeten.

katja zei op

Wil je me blijven vangen
in het keurslijf
van moeten
en van plicht.
Moet ik blijven zitten
in het web
van fouten
en van schuld.
Moet ik blijven vechten
in de hoop
gehoord
en gezien te worden.
Mag ik mens zijn
met mijn eigen
wensen en verlangens,
gewoon zoals ik zelf zijn wil?

Gerry zei op

Hoi Katja,

Jou gevoelens zo beschreven, maken mij een beetje ongerust. Vooral het gedicht "het is genoeg geweest".

Hopelijk is mijn ongerustheid niet juist.

Sterkte meid, en hopelijk kun je het een keer een plekje geven..

Katja aan Gerry zei op

Hallo Gerry
Je hoeft je niet ongerust te maken. Ik heb al wel meer van zulke teksten geschreven. Ik zit op dit moment behoorlijk diep in een dal en blijf positief ingesteld. Alleen in mijn teksten komt er alles uit. Maar het is echt niet zo dat ik genoeg heb van alles hier en eruit wil. Zie het maar meer als geestelijke zelfmoord, dat ik met mijn gedachten met een schone lei kan beginnen.
Katja

ongewenst kinderloos. zei op



je bestaat wel..
ook al is het tussen mn oren.
je bestaat wel..
ook al word je nooit geboren.

Candykiss zei op

1000den gedichten gelezen onderstaande is de 1 in a miljoen, Met een zoen!

o.k. zei op

thanks..
er hoort een tekeningetje bij van een figuurtje wat zwanger lijkt maar de dikke buik is een zeepbel,blauw met glimlichtje..
tis mn eerste gedichtje wat direct over mijn gevoelswereld gaat.

katja zei op

Wat had ik dan fout gedaan
ik kon niet anders
dan aanwezig zijn.
Wat heb ik dan fout gedaan
ik nam de schuld
toch ongevraagd op me.
Wat heb ik dan fout gedaan
meer kon ik toch niet doen
dan woordeloos aanvaarden.

katja zei op

Hoe kon ik schuldig zijn
ik was een kind
ik wist niet van lijden
wist niet van pijn
en toch liet jij
me schuldig zijn.
Hoe kon ik schuldig zijn
ik had toch niets misdaan.
Ik was misschien
op het verkeerde moment
op de verkeerde plaats.
Maar maakt dat me schuldig
aan iets wat ik niet verhinderen kon.
Ik was onschuldig
maar kreeg van jou
de hele schuld te dragen.

katja zei op

Ik kon er niets aan doen,
er zijn dingen die gebeuren
zonder reden
zonder oorzaak
zonder schuldige.

Ik kon er niets aan doen
het heeft zo moeten zijn
het kwam
het gebeurde
niemands schuld.

Ik kon er niets aan doen
ik kon het niet verhinderen
het vond plaats
was een ongeluk
niemand heeft er schuld.

katja zei op

Mag ik dan niet leven
zoals ik zelf wil.
Mag ik dan niet leven
op mijn eigen manier.
Mijn leven is toch van mij
jij hoeft toch niet te bepalen
wat ik moet doen.
Laat me dan
ik kan zelf
zonder jouw geleide.
Laat me dan
ik kan zelf
zonder jouw kritiek.
Laat me dan
ik kan zelf
misschien wel anders
maar wel zelfstandig.

katja zei op

Afscheid nemen
vaarwel,
tot ziens.
Misschien
ontmoeten we elkaar
weer eens.
Vaarwel,
tot ziens.
Het is voorbij.

katja zei op

Mag ik nog wel wensen
dat het beter wordt?
Mag ik nog wel wensen
dat alles anders wordt?
Mag ik nog wel wensen
of is dat te veel gevraagd.

katja zei op

Kon ik je nog maar zeggen
wat er ooit fout is gegaan.
Kon ik je vragen uit te leggen
waarom je zo hebt gedaan.
Kon ik maar een keer horen
dat het zo niet was bedoeld.
Ik voelde me verloren
heb dat altijd zo gevoeld.
Nooit mocht ik eens wezen
wie ik werkelijk zou zijn.

katja zei op

Het is gemeen
het is niet eerlijk
steeds weer
sta ik alleen.
Het is gemeen
het is oneerlijk
steeds weer
ik tegenover
iedereen.

katja zei op

Als een kind
steeds weer
geleerd
wat goed en fout is.
Als kind
steeds weer
het verkeerde
geleerd.
Als kind
niet mogen falen
geen fouten maken.
Als kind
gewoon
gemanipuleerd.

katja zei op

Hoeveel kan een mens verdragen
voordat hij ten onder gaat?
Hoeveel klappen kan een mens incasseren
voordat hij knock out gaat?
Hoeveel tranen kan een mens verdringen
voordat hij erin verdrinkt?
Hoeveel woede kan een een mens opkroppen
voordat hij er in stikt?

En als de grens bereikt is
hoeveel kan een mens
dan toch nog weer hebben?
Maar als de grens
wordt overgestoken,
gaan dan alle remmen los?

toch maar geschreven zei op

Al kletsend over van alles
en nog heel veel meer
kijk je nog maar eens een keer

Aan je voeten zitten ze
je mooie nieuwe schoenen
Je hebt ze zelf uitgezocht en vindt ze om te zoenen

We rijden door de stad
en moeten nog wat halen
we komen bij de kassa om te gaan betalen

En totaal onverwachts wordt ik overvallen
door een reactie van de puber achter ons in rij
hij kijkt nogal, en dat is niet nieuw voor jou en mij

Jij kijkt met hem mee
tussen de wielen van je stoel stopt jullie blik
hij gaat wat zeggen en ik slik

Daar heb je het weer
gave wielen zeg! ik kan het haast al horen
en die zin kan me nu even niet bekoren

Aardig hoor, een woordje tegen een jongetje in een rolstoel
maar zou je ook tegen andere jongetjes praten
of heb je die soms niet eens in de gaten?

En dan komt het, totaal onverwachts
stopt jullie blik niet bij een wiel maar bij je voeten
en komen woorden die dan moeten

“Wat een gave schoenen heb jij! Zitten ze fijn?”
Ik schiet vol bij het horen van jullie gesprek
want nooit zag men je schoenen, alleen maar je gebrek

katja zei op

toch maar geschreven
wat ontzettend mooi, zeker de laatste zinnen. Fijn dat men je kind als kind zag en niet als een gehandicapte. Want je hebt gelijk mensen zien een handicap en niet de mens er achter.

katja zei op

Een nieuw huis
is enkel nog een bouw,
maar het wordt van jou
en dan is het een thuis.

Opnieuw aan het inrichten gaan
met oude herinneringen
en kleine hebbedingen
en het is jouw thuis voortaan.

katja zei op

Rood, oranje, geel en groen,
blauw, indigo, violet,
de kleuren van het palet
gebruikt door regen en zon.
Samen vormend
een perfecte boog.
Reikend, van hier
tot de horizon.

katja zei op

Hoe zwaar is toch het strijden
tegen al wat ik nu weet.
Hoe onrechtvaardig het lijden
door zaken die ik liever maar vergeet.
Waarom almaar herinneren, dat wat ik niet wil
strijden tegen anderen en mezelf
terwijl ik dat niet wil.
Waarom, waarom, waarom?

katja zei op

Ik wil vrede met mezelf
wil vergeving krijgen.
Ik wil niet langer schuldig zijn
wil niet langer zwijgen.
Ik was een kind
ik was niet schuldig
ik was toch veel te jong
ik was nog aan het leren
wat wel mocht
en wat niet kon.
Ik was onschuldig
deed onwetend fout.
Maar moest ik daarom ervaren
dat je niet meer van me hield.

katja zei op

Steeds weer gevangen
in dat wat ik niet wil.
Niet de vrijheid kennen
van zelf kunnen kiezen.
Niet mogen bepalen
wat zelf te willen doen.
Steeds weer gevangen
in moeten en in plicht.
Niet de vrijheid kennen
een eigen weg te gaan.
Niet mogen bepalen
wie te willen zijn.

Vrede zei op

Vrede,
leven zonder angst.
Vrede,
respect duurt het langst.
Vrede,
met wie je bent.
Vrede,
als een kind dat vrolijk naar je rent.
Vrede,
Een illussie?
Vrede,
kunnen leven zonder dodelijke ruzie?
Vrede,
wanneer is dat?
Geweld,
New York, Madrid, London, Bagdad,
Geweld,
extremisten en zelfmoordenaars,
Geweld
ze zoeken hun prooien net als adelaars
Geweld,
wanneer houdt het nou eens op?
Vrede,
tegen alle geweld een STOP!

Vrede zei op

Kunnen leven met een beperking,
kost vaak erg veel tijd,
is vaak een groot proces van verwerking,
ook al ben je je zelfvertrouwen kwijt.

Leven nemen zoals het is gegeven,
is niet zo makkelijk als men denkt,
een proces van acepteren en vergeven,
dat is dat j verder op weg brengt.

Een omgeving die niet begrijpt hoe jij je voelt,
ze vinden het moeilijk met je om te gaan,
ze hebben geen idee waar jij mee zwoelt,
bang om jouw als een gelijke van hun te zien staan

katja zei op

het is over en voorbij,
geen toekomst meer voor mij
geen betere tijden in het verschiet.
alleen de wereld
die ik achterliet.
Ik ga nu weg
laat jullie achter
misschien met veel verdriet.
Maar bedenk
er zijn betere oorden
dan dat wat ik hier achter liet.

katja zei op

Wat zou de wereld anders zijn
zonder mensen zoals ik.
Wat zou de wereld mooier zijn
zonder mensen zoals ik
Wat zou de wereld beter zijn
zonder mensen zoals ik.
Wat zou de wereld gelukkiger zijn
zonder mensen zoals ik.

katja zei op

Mag ik vragen
God sta mij bij.
Mag ik vragen
God geef me kracht.
Mag ik vragen
God geef me hoop.
Mag ik vragen
God geef me moed.

Mag ik God wel vragen
er voor me te zijn?
Mag ik God wel vragen
een steun voor me te zijn?
Mag ik God wel vragen
of moet ik wachten
tot God mijn stille bede hoort?

katja zei op

Ik ben op zoek naar het licht
maar waar is het te zien?
Heb ik dan mijn ogen dicht
of is het licht nog niet te zien?
Ik ben op zoek naar de uitweg
maar waar is die te vinden?
Ben ik nog op de heenweg
zoekend in de blinde?
Wie kan mij dan leiden
wie geeft mij de richting aan?
Hij zal me wel leiden
Hij wijst me de weg te gaan.

katja zei op

dromen
dat het anders wordt
dromen
dat het anders kan
dromen
dat ik vrij ben
dromen
dat ik anders word
dromen
dat ik niet wakker word.
dromen
waren die maar waar.

katja zei op

Ik loop naar de einder
zoekend naar de horrizon.
Almaar verder
de horizon blijft wijken
blijft ver bij mij vandaan.

Ik blijf lopen naar het begin
van de regenboog.
Almaar verder
de regenboog
gaat voor mij uit.

Ik loop naar het einde van de wereld
daar waar het nieuwe leven begint.
Almaar verder
wachtend tot mijn tijd komt
om het rijk achter de horizon te betreden.

katja zei op

Deze tekst heb ik nu geschreven voor mijn broer die in 1971 overleden is op 8 jarige leeftijd. Ik was toen 12.

Mag ik bij je komen
daar waar jij nu bent
dan hoef ik niet meer te dromen
over hoe je nu bent.
Mag ik bij je komen
daar achter de horizon
dan hoef ik niet meer te dromen
over dat wat niet meer kon.
Mag ik bij je komen
daar waar je nu bent
dan hoef ik niet meer te dromen
kan ik zeggen dat ik blij ben je te hebben gekend.

katja zei op

Stoere Ridders
ten strijde trekkend
verdedigend
eer en vaderland.
Stoere ridders
in een tweestrijd
vechtend
om een vrouwenhand.
Stoere ridders
nimmer falend
bijten
soms toch ook in het zand.

Katja zei op

Samen leven in vrede
samen in vrede met elkaar
samen biddend voor de vrede
samen, voor ons hier
en zeker voor de mensen daar
waar steeds nog geen vrede heerst.
Samen leven in harmonie
met je zelf en met een ander.
Vrede wensend voor iedereen
waar dan ook ter wereld.

katja zei op

Vandaag ben ik op weg gegaan,
ik zag jullie gaan en dacht,
wat zij kunnen,
dat moet ik toch ook kunnen doen.
Ben op gestaan uit mijn stoel,
trok mijn jas en schoenen aan.
En zie hier ben ik,
helemaal klaar
om samen met jullie op weg te gaan.

Vrede zei op

Geschapen zijn door God,
daarom dat we bijzonder zijn.
Leven met een beperking,
toch is het , dat we niet minder dan anderen zijn.
Gods liefde voor ons,
ook als we denken alleen te zijn,

Samen met God,
om kracht te vinden voor dit leven,
God bidden om hulp,
als er geen licht meer te vinden is in dit leven.
God danken voor al het goede,
omdat Hij ons wolt bijstaan in dit leven.

Durven vragen aan God,
Om ons bij te staan,
Durven vragen aan God,
Om met ons verder te willen gaan,
Durven vragen aan God,
en dankbaar zijn, want Hij kijkt ons aan!

Katja zei op

Genoeg geweest
ik kan niet meer verdragen.
Genoeg geweest
ik dan dit niet meer aan,
Genoeg geweest
het wordt me nu te veel.
Genoeg geweest
ik kan niet meer.

katja zei op

Ik was toch maar een kind
ik kon het toch niet weten.
Ik was een kind
hoe kon je dat vergeten.
Ik was een kind
ik was nog klein.
Ik was een kind
maar heb nooit kind mogen zijn.

katja zei op

Ik was toch ook jouw kind
had rechten op jouw liefde.
Ik mocht toch ook wel vragen
om wat aandacht en begrip.
Ik mocht toch ook wel voelen
dat door jou gewenst was.
Ik mocht toch ook wel delen
in de liefde die je te geven had.

katja zei op

Laat me maar
ik ga wel weg.
Als ik teveel ben
zeg het dan.
Laat me maar
ik ga wel weg
Als ik niet goed doe
zeg het dan.
Laat me maar
ik ga wel weg.
Ik zal wel weer
de minste zijn.

Katja zei op

Het is genoeg
het hoeft niet meer,
als ik toch niet mee tel.
Het is genoeg
het hoeft niet meer
als ik niets voorstel.
Het is genoeg
het hoeft niet meer
als ik niet mezelf mag zijn.
Het is genoeg
het hoeft niet meer
ik wil geen marionet meer zijn.

katja zei op

Genoeg
het is tijd
dat ik
een ander word.
Genoeg
het is tijd
dat ik
mezelf word.
Genoeg
het is tijd
dat ik
anders word.
Genoeg
het is tijd
het leven is
toch al zo kort.

katja zei op

Somber zie ik de toekomst is
nergens meer een glimpje licht
alleen maar duisternis.
Niets wat uitzicht biedt
nergens meer heen te gaan.
Geen enkel doel
meer in dit leven.
Niets, alleen maar,
duisternis.

katja zei op

Soms denk ik wel eens
heeft het leven nog wel zin.
Soms denk ik wel eens
ik zie er geen gat meer in.
Soms denk ik wel eens
hoe zal het morgen dan zijn.
Soms denk ik wel eens
misschien wordt het dan wel fijn.
Soms denk ik wel eens
het hoeft voor mij niet meer.
Soms denk ik wel eens
het gaat toch fout, telkens weer.
Soms denk ik wel eens
morgen kan het anders zijn.
Soms denk ik wel eens
misschien is het dan wel fijn.

katja zei op

Hoeveel tranen nog te huilen
van verdriet van lang geleden.
Hoeveel tranen nog niet vergoten
van ongelooflijk verdriet.
Hoeveel tranen nog vergeten
bij alles wat ik achterliet.

katja zei op

Ik zit verborgen
achter maskers,
altijd lachen,
nooit tranen,
verman me
telkens weer.
Niets tonen,
alleen een lach
die niet weerspiegeld
in mijn ogen.

Vrede zei op

Zweven,
verkerend in hoge nood.
Zweven,
tussen leven en dood,
alleen, in de duisternis.

Het leven,
aan een zijden draadje vast,
Het leven,
is alleen nog maar een last,
alleen, in de duisternis.

Vertrouwen,
een lichtpuntje kunnen zien,
Vertrouwen,
ook als je het lijden niet verdient,
Vertrouwen,
maar op wie?
nog steeds in de duistrnis.

Bidden,
voor kracht, naar God,
Bidden,
voor het accepteren van het lot,
Bidden,
voor dat betje licht,
dat zal gaan schijnen in je gezicht.

Danken,
al is het lijden nog niet voor bij,
Danken,
voor de kracht, gegeven aan jou en mij,
Danken,
voor het nieuwe licht.
samen, uit de duisternis

Vrede zei op

Lief kind,
zo bijzonder,
toch gaat het je niet voor de wind.
Nog zo klein,
en nu al ontzettend veel pijn.
Maar je houdt je zo goed!

Lief kind,
zo gelukkig,
toch gat het je niet voor de wind.
Vrienden die renne in het rond,
vrolijk en gezond.
Je ziet het, en geniet van hen plezier!

Lief kind,
enigzins beperkt.
Wat je echt niet verdient,
jij bent van ons het sterkst,
Jij laat ons de waarde zien,
van de kleine dingen.
Je geniet met teugen,
kindje lief, je bent om te zingen!

een engel zei op

Ik ben invalide al zeven jaar. In 1995 verloor ik een dochter aan een motorongeluk. In 1998 werd geopereerd en hield daar een verlamming aan over. Dientengevolge verloor ik mijn vrouw door middel van een echtscheiding. Ook ik zat er in de put. De afgelopen jaren heb ik geleerd hoe ik op een positieve manier bij de mensen kan overkomen. Ik heb nagedacht over wat ik nog wel kan. Ik heb mij aangeleerd om alles te weten komen over bijstand, belasting, WAO, in ieder geval in alles waarin ik andere mensen kan helpen om een beter leven te krijgen, zowel geestelijk als lichamelijk. Nu, in 2005, ben ik altijd vrolijk. Natuurlijk zit eraf en toe een dag tussen dat het wat minder gaat. Maar, dat hebben gezonde mensen ook. Het geeft mijn vreugde als ik andere mensen kan helpen met de kennis die ik nu heb. Maar...... Als ik zo goed gedichten kon maken als Katja, maar dan op een positieve manier, dan zou ik zeker weten dat ik daar heel veel mensen een plezier mee zou kunnen doen. Gedichten waar anderen krachten uit zouden kunnen putten. En daardoor vrolijker door het leven zouden kunnen gaan. Ja, dat zou mij een enorme bevrediging kunnen geven.

Een engel.

Vrede zei op

Lieve God,
U gaf ons het lot,
Waarmee wij moeten leven,
wilt U ons de kracht geven.
dit te kunnen dragen,
tijdens al onze levensdagen.

Dank U Trooster voor uw liefde, kracht en steun

katja aan engel zei op

Engel, dank je voor je lovende woorden over goed dichten. Ik kan overigens ook wel positieve gedichten maken, maar ik zit op dit moment in een voor mij wat minder prettige periode en schrijf het dus op deze manier van me af. Maar ik schrijf ook gedichten op verzoek en die zijn dus echt niet somber van toon.
Ik wil even zeggen dat ik je bewonder voor de geestkracht die je toch moet hebben, om na zoveel tegenslag gewoon door te blijven gaan.
katja

katja zei op

Jij was toch de ouder
Jij moest weten hoe
Jij moest weten dat ik kind was
Jij vergat dat af en toe.
Jij liet mij zorgen
Jij stal mijn jeugd
Jij moest weten dat ik kind was
Jij nam weg mijn vreugd.
Jij maakte me bang
Jij zorgde voor onzekerheid
Jij moest weten dat ik kind was
Jij, jij vergat dat de hele tijd.

katja zei op

Ik moest toch leren
was nog maar een kind.
Een kind maakt
nu eenmaal fouten
zo kan het leren.
Maar waarom
moest jij dat vergeten.
Waarom mocht ik,
altijd weer ik
geen fouten maken?
Waarom blijf je vergeten
dat ik mens ben.
Dat ik ooit een kind was,
kind gesmoord in volwassenheid.
Kind bedolven onder schuld.

katja zei op

Nog zoveel woorden niet gezegd
zoveel gedachten niet gesproken.
Te vaak geaarzeld
te lang gewacht.
Te laat om nog te zeggen
wat gezegd zou moeten worden.
Te laat om nog te vragen
naar het waarom.

katja zei op

Verborgen achter maskers
proberen we ons zelf te verbergen.
Niet laten zien,
niet laten weten
aan de ander
wie we zijn.
Verborgen achter maskers
proberen we onze eigenheid te verbergen.
Langzaam toelatend
dat de ander
je kleinheid gaat zien.
Verborgen achter maskers
proberen veilig te zijn.

katja zei op

Wie denk je dat je bent
om mij te kunnen dreigen
wie denk je dat je bent
dat je mij klein kunt krijgen.

Wie denk je dat je bent
ik blijf niet altijd kind
wie denk je dat je bent
dat je me altijd overwint.

Wie denk je dat je bent
om mij zo te domineren
wie denk je dat bent
ik blijf niet accepteren.

Wie denk je dat je bent
om mijn leven te bepalen
wie denk je dat je bent
mij steeds te laten falen.

Wie denk je dat ik ben
ga aan mezelf werken
Wie denk je dat ik ben
nu je zult het dan wel merken.

katja zei op

Laat me dan leven
zoals ik dat wil.
Geef me de kansen
die ik verdien.
Laat me dan zijn
zoals ik dat wil.
Laat me voelen
dat wat ik verdien.
Laat me ervaren
dat wat nodig is.
Laat me beseffen
dat ik mag zijn.
Laat me aanvaarden
dat wat ik niet wil.
Laat me ervaren
dat er echt nog wel meer is.
Laat me weten
van hoop en verlangen.
Laat me voelen
van er mogen zijn.
Laat me in mijn waarde
besef jij, dat ook ik
mens mag zijn,

katja zei op

God ik wil U bidden
staat U ons bij
in goede en in slechte dagen.
God ik wil U bidden
geeft U ons kracht
om te dragen
wat ondraaglijk is.
God ik wil U bidden
dat we blijven geloven
in een wereld van liefde.

katja zei op

God,
wij zijn op weg,
wij zijn onderweg.
We ontmoeten mensen,
groeten hen,
lopen samen,
nemen weer afscheid.
Tijdens deze ontmoetingen,
lopend op onze weg
maken we soms fouten.
Begrijpen we iemand
niet zo goed.
Doen we iemand pijn
door woorden of daden.
Wij vragen U
vergeef ons deze fouten.
Maak dat wij ook
de fouten van anderen
kunnen vergeven,
zodat we onbevangen
weer samen kunnen lopen
met iedereen die ons pad kruist
en samen met ons
op weg is.

katja zei op

Als ik op weg ga
wie zal mij dan sturen
als ik verdwaald mocht raken.
Als ik op weg ga
wie zal mij dan leiden
dat ik mijn doel kan bereiken.
Als ik op weg ga
wie kan ik dan vragen
met me mee te gaan.

Als ik op weg ga
dan kan ik er op vertrouwen
dat Gij mijn gids
en leidsman zijt.

katja zei op

Kon ik je nog maar een keer zien,
je horen lachen, je zien lachen.
Ervaren dat wat je niet zien kon
toch herkende aan stem en stap.
Kon ik je nog maar een keer zien
je zeggen wat ik toen nooit zeggen kon.
Ervaren dat je ook van mij hield,
zoals ik van jou.

katja zei op

Kan ik nog wel kiezen
of is de grens te klein.
De grens van wel
of niet meer zijn.
Kan ik nog wel kiezen
of is het al te laat.
Te laat om zelfstandig
te beslissen
wat je doet
of wat je laat.

katja zei op

Het gaat wel over
verdriet blijft niet bestaan.
Het wordt wel anders
tranen drogen ooit eens op.
Het gaat wel over
vreugde zal weer komen gaan,
Het wordt wel anders.
als je weer lachen kunt.

katja zei op

Ik was een kind
ik kon niet weten.
Ik was nog jong
hoe kon je dat vergeten.
Ik was een kind
en wist al veel te veel.
Ik was nog jong
ik droeg mijn eigen deel.

katja zei op

Ik wil niet meer voelen
niet ervaren meer die pijn.
Ik wil niet meer weten
niet weer dat kind zijn.
Ik wil niet meer horen
wat ik fout heb gedaan.
Ik wil niet meer,
ik heb het niet expres gedaan.

katja zei op

Niet meer verder kunnen
teveel van een mens gevraagd
Niet meer leven willen
teveel van een mens gevraagd
Niet meer door gaan
teveel van een mens gevraagd
Alleen nog rust
is dat te veel gevraagd?

katja zei op

Ik kon niet weten
dat mensen
sterven moesten.
Ik kon niet weten
dat leven eindigt
in de dood.
Ik kon niet weten
dat ik wist
van leven
en van dood.
Ik wil niet weten
niet weten
wat er komt.
Ik wil vergeten
wil dat die stem verstomt.

katja zei op

Ik wil niet meer vechten
kan de strijd niet meer aan
ik ben verslagen
kijk de winnaar niet aan
kan niet naar mezelf kijken
me zien verliezen
in mijn eigen strijd.
Kijk wel weg
laat niet zien
hoeveel ik lijd.
Ik wil niet naar mezelf kijken
door herinnering verslagen
de toekomst nooit bereikt.

katja zei op

Mijn schuld
waarom
leg me dat eens uit.
Mijn schuld
waarom
kon niet meer doen.
Mijn schuld
waarom
ik kon niet weten.
Mijn schuld
waarom
kan je dan niet zwijgen.
Mijn schuld
waarom
kan je me dan nooit vergeven.

Katja zei op

Niet laten zien wie je bent,
niet laten merken wat je voelt.
Niet toegeven dat je geraakt bent.
Stil blijven, geen eigenheid laten zien.
Geen onveiligheid toestaan.
Stil verborgen blijven.
Niet laten zien wie je werkelijk bent.

katja zei op

Waarom blijf je aanwezig,
neem je nu niet je rust.
Te veel en te lang
heb je mijn leven geregeld,
ik kan wel alleen,
misschien zelfs wel beter.
En is het niet beter
dan zeker wel anders.
Waarom blijf jij nog steeds hier
wil je nog steeds beheersen
mijn leven.
Waarom wil je niet gaan
moet je steeds storen
wil dan begrijpen
ik wil dit niet meer.
Waarom, geef dan een reden
dat je hier niet kunt gaan.
Wil toch beseffen
ik ben geen kind meer,
kan zelf mijn eigen leven wel aan.

katja zei op

Je moet niet treuren
als ik er niet meer ben.
Zeg het tegen de sterren
dat ik met hen zal stralen.
Zeg het tegen de wolken
dat hun tranen huilen zal.
Zeg het tegen de zon
dat ik een extra straaltje vorm.
Zeg het tegen de wind
dat ik zijn stem zal vormen.
Zeg het tegen de mensen
dat ze niet vergeet.

katja zei op

Ik ben op zoek
naar wat steun
ik ben zoek
naar wat kracht.
Ik ben op zoek
waar kan ik vinden
ik ben op zoek
wie wijst me de weg
ik ben op zoek
wie kan ik vragen
ik ben op zoek
naar antwoorden.

katja zei op

Mag ik vragen dat U mij steunt
mag ik vragen dat U me kracht geeft.
Mag ik vragen dat U me leidt
Mag ik vragen dat U me sterkt
Mag ik dat vragen
of moet ik wachten.
Wachten tot mijn stille roep
door U wordt gehoord.

katja zei op

Laat me
laat me alleen
vraag maar niets
ieder woord
is er al een te veel.
Laat me
laat me alleen
zeg maar niets
ieder woord
is er al een woord te veel.

katja zei op

Laat me niet alleen
vraag maar niets
maar vang me op
als ik val.
Laat me niet alleen
zeg maar niets
maar ben er
als ik niet meer kan.
Laat me niet alleen
vraag maar niets
maar laat me weten
dat ik niet alleen ben.

katja zei op

Mag ik dan gaan
nu je toch niet wil begrijpen.
Mag ik dan gaan
nu je me niet verstaat.
Mag ik dan gaan
nu het niet meer zal veranderen.
Mag ik dan gaan
nu ik weet wat ik achterlaat.

katja zei op

Ik weet niet meer
niet meer hoe te gaan.
Ik weet niet meer
niet meer wat te doen.
Ik weet niet meer
niet meer wat wijsheid is.
Ik weet niet meer
niet meer de kracht.
Ik weet niet meer
niet meer verder te gaan.

katja zei op

Wie kan me leiden,
wijst me de weg
die ik moet gaan?
Wie wil me leiden,
reikt me de hand,
zodat we samen
kunnen gaan?
Wie kan ik vertrouwen
blindelings volgen
tot het einde toe?
Wie kan ik bidden
mijn leidsman
mijn beschermer te zijn?

katja zei op

God mag ik U vragen
sta mij nabij
dat ik met mijn vragen
niet zoekende blijf
naar antwoorden.
God mag ik U vragen
dat U mijn leidsman bent
bij mijn zoektocht
naar dat wat werkelijk is.
God mag ik U vragen
geef mij kracht,
nu vandaag en alle dagen
dat ik door kan blijven gaan.
Dat ik niet alleen hoef te dragen
wat te zwaar is
voor mij alleen?
God mag ik dat wel van U vragen?

katja zei op

Vanachter de donkere wolken
gloort soms het licht.
De zon verscholen
toont voorzichtig
haar gezicht.
Een woord, een gebaar,
een lach, een uitgestoken hand,
zijn soms de zonnestralen
voor hen die somber
en verdrietig zijn.
Vanachter de donkere wolken
komt licht in de duisternis.
Aanvaard die hand, die lach
dat woord, dat gebaar.
Neem die menselijke zonnewarmte
in je op, zodat het je last zal verlichten.

ikke zei op

wat een alleenspraak zeg. zwijg toch gewoon

marius aan ikke zei op

Ik denk dat je van wat er geschreven is niet veel begrijpt.Probeer ze eens tot je door te laten dringen

katja zei op

Marius bedankt voor je bijval. Ikke, als je de volgende keer eerst eens leest en niet alleen kijkt naar de namen die er staan. En daarbij ben dat zo stoer om onder je eigen naam te reageren. Of reageer naar mij persoonlijk. Maar niet op een dergelijke manier.
Katja

katja zei op

Waarom blijf je komen
met verwijten en gemor.
Waarom kan je niet beseffen
dat ik volwassen ben.
Waarom kan je niet aanvaarden
dat ik iemand ben.
Waarom blijf je komen
terwijl ik dat niet wil.
Waarom kan je niet beseffen
dat ik aam het veranderen ben.
Waarom kan je niet aanvaarden
dat ik gewoon mezelf wil zijn.

katja zei op

Dood komt als verlossing
als leven lijden wordt.
Als geen uitzicht meer te zien is
wenkt de dood
als een helder licht.
Een enkele reis naar
het land van vrede en rust
voor ieder die daar aangekomen is.
Hoelang moet ik nog zoeken
naar die plaats
die geen zorgen kent.
Hoelang nog wachten
totdat ik komen mag
daar waar ieder gelijk zal zijn.

katja zei op

Waarom altijd verder gaan
zonder doel om naar te streven.
Waarom dan toch verder gaan
wat is de zin dan van mijn leven.
Waarom steeds opnieuw doorgaan
zonder levensmoed.
Waarom steeds doorgaan
niets is er nog goed.
Waarom niet stoppen
en bezinnen op de zin
van het leven.
Waarom niet op de plaats rust
en nadenken over de zin
van het leven.
Waarom, ja waarom?

katja zei op

Bang voor wat er komen gaat
bang voor de toekomst
bang van het verleden
bang om mezelf te zijn
bang om te leven
bang voor iedereen
bang om alleen te zijn
bang om met anderen te zijn
bang, gewoon bang
bang, alleen maar bang.

katja zei op

Een droom
over liefde
over vrede
over samen gaan.
Een droom
over mensen
over dieren
over samen gaan.
Een droom
over jou
over mij
over samen gaan.
Een droom
over vroeger
over nu
over samen gaan.
Een droom
over waken
over slapen
over samen gaan.

katja zei op

Ik zoek de horizon
daar waar de aarde
de wolken raakt.
Daar waar het einde is
het rustpunt,
voor wie niet meer
in deze wereld is.

Ik zoek de horizon
daar waar het heden
de toekomst en verleden raakt.
Daar waar gisteren
en morgen het nu zijn,
voor wie niet meer
in deze tijd is.

Ik zoek de horizon
daar waar leven
de dood raakt.
Daar waar iedereen
gelijk is in de dood
voor wie niet meer
in dit leven is.

Ik zoek de horizon
daar waar vrede
de oorlog raakt.
Daar waar stilte is
gelijk aan rust
voor wie niet meer
in deze wereld is.

katja zei op

Eenzaam, alleen,
niemand die luistert
nooit een arm om me heen.
Eenzaam, alleen
nooit wat begrip
nooit wat warmte om me heen.
Eenzaam, alleen
altijd zelf vechten
steeds weer niemand om me heen.

katja zei op

Nergens meer een sprankje hoop
geen licht
alleen maar duisternis.
Nergens meer een beetje hoop
geen toekomst
alleen maar herinnering.
Nergens meer een sprankje hoop
geen vooruitzicht
alleen nog maar wanhoop.

katja zei op

Ik ga nu weg
naar andere oorden.
Daar waar het beter is
zoals men zegt.
Het land achter de horizon
daar is geen pijn
geen verdriet
geen leed.
Dat land is voor iedereen
die van dit leven
niet meer weet.
Die afscheid neemt
tot in de dood
en verder gaat
naar dat land.
Dat land achter de horizon
waar iedereen gelijk mag zijn
geen oorlog,
geen ruzie
geen haat.
Dat land is voor iedereen
die van dit leven
niet meer weet.

ikke zei op

het blijft een eenzijdige nietszeggende alleenspraak hier. is het niet duidelijk als er niemand meer iets zegt dat dit overbodig is geworden. Zwijg gewoon en anders maar ongewoon

Gerda 2 zei op

kleine kinderen zeggen "ikke"

Annelies zei op

Katja, laat je niet gek maken hoor!


"Ikke", ken je de uitdrukking: "Ik word er stil van....." léés jij de gedichtjes eigenlijk wel?
Wil je dan s.v.p. je kwetsende opmerkingen achterwege laten want dáár zit nou juist niemand op te wachten.
Ik weet dat ik eigenlijk niet moet reageren op je want het ene woord haalt het andere uit maar ik kon het toch niet laten. En het is helemaal laf om onder een pseudoniem je reactie te geven.
Jammer dat je dit draadje nou ook al probeert te verknoeien.

Annelies

Gerda 2 zei op

hallo ""ikke" kom nog even serieus bij jou op bezoek. ik kreeg de gedachte dat jij de gedichten van Katja nou ja, er misschien niet zo goed tegen kunt en ze '"eng" vindt. je kunt ze ook gewoon niet lezen, er uit de buurt blijven. Al neemt Katja hier plaats in wat we allemaal mogen, het gaat toch niet ten koste van jouw mogelijkheden op dit forum ? misschien zit ik er volkomen naast hoewel ik hoop dat ik wel in de buurt kom van je "probleem" want dan zou je geen andere akelige reden hebben om iemand te adviseren er mee te stoppen. Hopelijk kun je dit cryptische relaas van mij nog volgen. Ik bedoel het uitteraard positief. h. gr.

katja zei op

Gerda en Annelies
dank jullie voor de reacties, maar het is volgens mij veel beter om te zwijgen over reacties zoals die van ikke. Want misschien gaat het daar juist wel om dat er reacties komen. En eerlijk gezegd heeft ikke ook wel een beetje gelijk. Het is een alleenspraak aan het worden. En het zijn soms ook wel behoorlijk pittige teksten.

Katja

Katja zei op

Ik wil niet meer
ik kan het niet meer aan
er gebeurd meer
dan een mens verdragen kan.
Ik wil niet meer
dit is me veel te zwaar
ik dit niet meer verdragen
ik wil niet meer.

katja zei op

Nooit geen kind geweest
geen plezier gekend
alleen maar zorgen
voor een kind veel te groot.
Nooit echt klein geweest,
altijd steun moeten zijn.
Altijd moeten zorgen
nooit geen kind mogen zijn.

katja zei op

Een kind kan toch niet weten
wat zijn ouders voelen aan leed en pijn.
Waarom moest ik dan wel
ervaren wat voor leed jij droeg
ik was toch veel te jong nog
ik kon het volwassen leed niet aan.
Waarom moest ik dat dragen
waarom heb je dat gedaan.

katja zei op

Kwaad zijn
tellen tot tien
beheersen
niemand laten zien.
Kwaad zijn
uit willen barsten
zomaar
om niks.
Kwaad zijn
zomaar
zonder reden
kwaad zijn.

katja zei op

Ik wil niet blijven treuren
om dat wat ik niet ken.
Ik wil niet blijven treuren
om dat wat ik niet ben.
Ik wil niet blijven treuren
om kinderleed.
Ik wil niet blijven treuren
weet niet waarom ik dat deed.

katja zei op

Het is oneerlijk
ik mocht niet zijn
wij ik was.
Ik moest zijn
zoals jij wilde
dat ik was.
Ik mocht niets
niet zelf denken
niet zelf doen.
Ik moest luisteren
en gehoorzaam doen
wat werd verwacht.
Het is oneerlijk
ik mocht niet zijn
niet mezelf zijn.

katja zei op

Hoelang nog blijven zoeken
naar een antwoord op de vragen
die ik mij al jaren stel.
Hoelang nog blijven zoeken
naar de vragen
waar de antwoorden
al jaren bekend van zijn.
Hoelang nog blijven zoeken
naar mijn eigen identiteit,
ooit verloren
en nog altijd kwijt.

katja zei op

Ik wil niet meer weten
van hoe het is geweest
ik wil vergeten
het is genoeg geweest.
Ik wil niet meer herinneren
dat wat ik niet weten wil.
Ik wil vergeten
ik wil aanvaarden
ik wil vergeven.
Ik wil niet meer weten
van het verleden.
Ik wil alleen nog weten
van de toekomst en het heden.

katja zei op

Het laatste woord gesproken
niets meer te zeggen
niets meer toe te voegen.
Geen woorden meer
die nog iets inbrengen
alleen nog maar stilte.
Het laatste woord gesproken
stilte, gepast stilzwijgen
eeuwige stilte.

katja zei op

Niets kan ik goed doen,
Een lovend woord
is door mij nog nooit gehoord.
Enkel afkeuring is mijn deel.
Het wordt me allemaal te veel.

katja zei op

Niet meer klein zijn
het kind ontgroeien.
Groter zijn dan je bent,
meer kracht tonen
dan je voelt.
Altijd flink zijn,
altijd stoer.
Je niet laten kennen,
niet laten zien
wie je werkelijk bent.

katja zei op

Ik zie de dood
Wachtend
Maakt niet uit
Jij of ik
Hij wil hebben
Leven wordt dood
Ik zie hem wachten
Op jouw of mij
Laat me maar gaan
Men kan mij missen
Niemand laat een traan.
Ik ga nu weg
In de armen van de dood.

katja zei op

Ik was het kind
jij liet mij vallen.
Ik was het kind
ik kon niet alles aan.
Ik was het kind
kon niet jouw lasten dragen.
Ik was een kind
kon niet alle schuld dragen.
Ik was een kind,
ooit, heel even maar
was ik kind.

katja zei op

Ik was een kind
wil dat eens begrijpen.
ik was je kind
was nog maar klein
ik was maar een kind
kon toch niet dragen
ik was maar een kind
voor dood veel te klein.

Ik was nog een kind
je mocht dat niet vragen.
ik was nog een kind
wist niet van dood
ik was nog een kind
ik kon niet begrijpen
ik was nog een kind
ik kon niets met jouw pijn.

Ik was je kind
niet je vertrouwde
ik was je kind
niet je steun
ik was je kind
moest op jou leunen
ik was je kind
en jij stal mijn jeugd.

katja zei op

God, wij zijn op weg,
U loopt met ons mee.
Maar waar bent U dan.
Loopt U voor ons,
baant U onze wegen.
Wijst U ons de weg
die we moeten gaan,
Of bent U toch achter ons
moeten we zelf zoeken.
Geeft U ons dat duwtje in de rug
als we zelf niet meer weten waar te gaan.
Of gaat U met ons zij aan zij,
samen bepalend waar te gaan.
Kiezen wij, waarbij U ons vergezeld
of geeft U de richting aan.
God, wij zijn op weg,
U loopt met ons mee,
geeft steun en vertrouwen
bij de keuzes die wij maken.

katja zei op

Als ik zeg vaarwel
zal ik je dan nog zien
ooit ergens, achter de horizon.
Als ik zeg vaarwel
zal ik dan nog horen
ooit ergens, achter de horizon.
Als ik zeg vaarwel
zal ik dan nog weten
ooit ergens, achter de horizon.
Als ik zeg vaarwel
zal je me dan vergeten
of zoek je me, daar achter de horizon?

katja zei op

Het land van vrede
aan het einde van de wereld.
Het land van stilte
aan het einde van het lawaai.
Het land van liefde
aan het einde van de haat.
Het land van samen zijn
aan het einde van eenzaamheid.
Het land van rust
aan het einde van ons leven.
Het land van jou en mij
aan het einde van de tijd.

katja zei op

Ik knoop de eindjes
van mijn levensdraadje
aan elkaar.
Steeds opnieuw proberen
verder te gaan
de draad niet te laten breken.
Ik weef de eindjes
van mijn levensdraadje
aan de eindjes van het jouwe.
Samen verder
proberen deze draad
niet te laten breken.
Mocht hij breken
dan leggen we een knoopje
in de losse eindjes.
Het blijft dan nog een draad
maar niet meer ongeschonden.
Als de kluwen helemaal is afgerold
en we zien dan om
is ieder knoopje
hoe klein dan ook
een litteken
uit ons leven.

Nita DANK JE Katja. zei op

EOM

cherda zei op

dank je katja

Ikke zei op

Dank je waar voor??????????????????????????

katja zei op

Ik zal wel gaan hoor
ik weet wanneer
ik teveel ben.
Ik zal wel gaan hoor
ik weet wanner
ik niet gewenst ben.
Ik zal wel gaan hoor
ik weet wanneer
ik overbodig ben.
Ik zal wel gaan hoor
ik weet wanneer
ik niet meer nodig ben.

katja zei op

Treur niet om me
als ik er niet meer ben.
Het is mijn eigen keuze
Heb geen verdriet,
tranen zijn niet nodig.
Het is mijn eigen keuze.
Treur niet om me
achter de wolken
zal ik zijn.
Heb geen verdriet
ik vorm dat ene straaltje
extra zonneschijn.

katja zei op

Wie mag ik bidden
sta me bij
in zware tijden.
Wie mag ik bidden
sta me bij
in goede tijden.
Wie mag ik bidden
sta me bij
ten allen tijde?

katja zei op

Ik wil je vertellen
van alle pijn
die ik moet voelen.
Ik wil je vertellen
van de strijd
die ik leveren moet.
Ik wil je vertellen
van alles, van veel
waar ik nu doorheen moet.
Ik wil je vertellen
je laten weten
van wat het met me doet.
Ik wil je vertellen
het is jouw schuld
waar ik voor boeten moet.

katja zei op

Mag ik vragen om wat liefde
mag ik vragen om geluk.
Mag ik vragen om wat hoop,
mag ik vragen om geluk.
Mag ik vragen om mezelf te zijn
mag ik dat vragen
of ben ik daarvoor te klein?

katja zei op

Jouw sterven
heeft mij veel gedaan.
Mocht mijn kind zijn
gaan vergeten
ben verkeerd
de volwassenheid ingegaan.
Jouw leven
heeft mij veel gedaan.
Moest al vroeg ervaren
wat zorg geven was
en ben verkeerd
mijn jeugd doorgegaan.
Jouw weggaan
heeft mij veel gedaan.
Was mijn kind zijn
al vergeten
kreeg geen kans meer
er is toen veel mis gegaan.

katja zei op

Hoe kon ik weten
dat jij niet blijven mocht.
Hoe kon ik weten
ik was nog maar een kind.
Hoe kon ik weten
van de pijn en verdriet.
Hoe kon ik weten
wat jij moest doorstaan.
Hoe kon ik weten
dat jij niet leven kon.
Hoe kon ik weten
dat ik je nooit kon vergeten.

katja zei op

Ben hier overbodig
niemand heeft me nodig
niemand die me mist.
Heb me weer eens vergist
gedacht dat ik meer kon dragen
maar het begint me nu te dagen.
Ik ben gewoon overbodig
niemand heeft me nodig.

katja zei op

Hoe kon ik begrijpen
aanvaarden de pijn.
Hoe kon ik begrijpen
ik was nog te klein.
Hoe kon ik begrijpen
dat jij zoiets deed
Hoe kon ik begrijpen
dat ook jij leed.
Hoe kon ik begrijpen
wat jij van me wou.
Hoe kon ik begrijpen
dat het nooit veranderen zou.
Hoe kon ik begrijpen
dat ik geen kind meer kon zijn.
Hoe kon ik begrijpen
aanvaarden die pijn.

katja zei op

Jij was toch een moeder
en ik nog maar een kind.
Een kind kan niet weten
hoe volwassen te zijn.
Een kind hoeft niet te weten
van lijden en van pijn.
Jij hebt mijn jeugd genomen
en mij laten staan,
daar waar ik niet wezen moest..
Jij kon niet verlangen
dat ik de sterkste was
en meedroeg jouw verdriet.
Jij had moeten weten
dat je mij als kind achterliet.

ikke zei op

het blijft alleenspraak hoor Katja
zou maar zwijgen

Luna zei op

Heb je maar gelijk in Ikke,...het blijft alleenspraak voor jou!
Katja is een lievert die mag zich hier uiten, dit is haar podium...niets van aantrekken hoor Katja!

Gerda 2 zei op

Het lijkt me dat er enig misverstand zou kunnen ontstaan over wie nu eigenlijk Luna is. Enige tijd geleden werd ik soms zo genoemd. Edoch, mijn naam is Gerda 2.
Hou niet van onduidelijkheid. groetjes.

Robert zei op

Alleen ik kan Gerda2 en Luna uit elkaar houden..

Sterre zei op

Robert, luna is ook zo verandelijk, je weet wel half, halfvol, vol, duister bleu, soms weg ze draait maar om ons heen, knap van je, maar je hebt vast argus ogen

Jorgos zei op

Argonautenogen.

observateur zei op

Oei !!!!

Marieke van de B zei op

Het missen is het moeilijkst
de leegte, het niet hebben van
zo vreselijk graag dat geluk willen voelen
en weten dat dat nu niet kan.
Overal om je heen wordt je herinnerd
thuis, op televisie en op straat
het is een machteloos gevoel van binnen
en dat maakt me zo ontzettend kwaad.
De toekomst is ook zo onzeker
het niet weten doet zo'n pijn
je was zo welkom in ons midden
toen je bij me was, was het zo fijn.
Loslaten... zeggen ze,
een plekje geven ergens stil
Ik kan dat nog niet nu
weet ook niet of ik dat wel wil.
Ik denk aan je
elke dag en ieder uur
de liefde die ik voor jou voel
is vol warmte, helder en puur.
Mama

Marieke van de B. zei op

Soms wil ik met je praten,
maar alles is al eens gezegd
dus vallen er grote gaten
en juist die gaten zijn zo echt.
Dat is voor mij de pijn van het missen
daar heb ik zo'n moeite mee
soms zit ik te vissen
naar jóúw wel en wee.
Laten we wel blijven praten,
want ik heb zo'n vreselijk verdriet
en zonder jouw gevoel te weten
red ik dat alléén niet.

Marieke van de B. zei op

Moeilijk is het voor ons beiden
en ook voor alletwee alleen,
want verdriet hebben over hetzelfde
is in de praktijk zo gemeen
Samen datgene missen
dat wat je zo vreselijk graag wou
moet je toch alleen verwerken
blijft de ander dus soms in de kou
Dat kun je niet willen,
je doet ook je best voor niet,
maar eerlijk is eerlijk,
je bent soms zó alléén met je verdriet.
We redden het samen
daar twijfel ik niet aan
want als het verdriet het ergst is
zullen we naast elkaar staan

Marieke van den B zei op

Uit liefde ontstaan
in liefde gekoesterd
Met liefde gehoopt
vol liefde vertrouwd
Uit liefde besloten
met pijn gehandeld

Al wat overblijft is
leegte, onbegrip, een diep verdriet
maar ook een diepe warmte
om wat we samen hebben gedeeld

papa & mama

katja aan marieke zei op

Marieke dank dat je deze teksten met ons wilt delen. Heel goed, heel mooi, heel aangrijpend.

Annelies aan Marieke zei op

Marieke, heel veel sterkte toegewenst want ik lees tussen de regels door waar het om gaat.
Groetjes van Annelies

Marieke aan Katja en Annelies zei op

Bedankt voor jullie reactie, heel lief.
Het is al even geleden dat dit plaats vond, maar ik ben er de laatste tijd weer erg mee bezig...
Het voelt goed om dit te delen.

Groetjes, Marieke

Marieke voor Katja zei op

Katja,

Jij bent dit draadje opgestart en gezien jouw gedichten heb je het niet makkelijk (gehad).
Ik ben een verzamelaar van gedichten en spreuken die me raken en af en toe doe ik zelf ook wel eens een poging...
Deze vond ik een tijdje geleden en nu ik hem weer las, vond ik 'm echt eentje voor jou;

Moed is niet de afwezigheid van angst,
maar het dóórgaan, desondanks...

Voor jou, ik heb bewondering je, voor de manier waarop je met de dingen omgaat!

Groetjes, Marieke

Katja voor Marieke zei op

Bedankt voor deze tekst.
Ja ik had en heb het heel moeilijk, maar ik heb ook nog steeds een groot vertrouwen dat alles goed komt.
Deze tekst heb ik vandaag geschreven. De vlinder die haar eigen vlucht vliegt dat ben ik. Niet meer gevangen in de cocon van flink moeten zijn en zeker niet mogen laten zien wie je zelf bent. Nu moet ik wel zeggen dat ik nog steeds bezig ben met uit de cocon te worstelen.

Katja

Ooit lelijk
onooglijk,
een rups,
ingesponnen,
veranderd,
uitgebroken.
Nu mooi,
fragiele schoonheid,
een vlinder,
vliegend
haar eigen vlucht.

Marieke zei op

Ik heb jou gekregen, zo lief, zo blank, zo klein
ongelooflijk, maar zo heerlijk
dat jij bij mij wilt zijn.
Vol vertrouwen ben je, grenzeloos...
ogen dicht en springen...!
Jij bent degene die mij uitkoos.
Verdriet overheerste, pijn had de overhand
en plots kwam daar een zonnestraal,
met die straal ben jij bij ons geland.
Heerlijk kind, fris en vrolijk
ik geniet van je lach.
Van de pret in je ogen
wat ben ik blij dat jij er zijn mag!

katja zei op

Ik wil niet langer vechten
ik geef de strijd nu op.
Ik kan niet langer vechten
de moed is op.
Ik wil niet langer vechten
jij bent me te sterk.
Ik kan niet langer vechten
ik geef me gewonnen
ik geef de moed nu op

katja zei op

Laat me gaan
het heeft lang genoeg geduurd.
Laat me los
ik wil mijn eigen leven lijden.
Laat me vrij
ik kan heus wel zonder je.
Laat me gaan
het is nu tijd voor mij.

katja zei op

Ik wil niet verder leven
ik kan het niet meer aan.
Wat kan mij nog rust geven
in dit zware bestaan,
Hoelang moet ik nog wachten
op een antwoord op mijn vraag.
Mag ik nog iets verwachten
morgen of misschien al vandaag.

katja zei op

Niet meer willen leven
geen uitzicht meer te zien.
Niets om voor te leven
geen toekomst om te zien.

Ik wil niet verder leven
niet dragen deze schuld
Ik kan niet verder leven
niet als ik enkel wordt geduld.

Niet meer willen leven
geen enkel doel meer daar.
Niets om voor te leven
het afscheid valt me zwaar.

katja zei op

Houdt het dan nooit meer op
wanneer is dit nu over.
Ik kan er niet meer tegenop
wanneer is dit nu over.
Hoelang moet ik nu nog verder gaan
wanneer is dit nu over.
Ik kan het niet meer aan
wanneer is dit nu over.

katja zei op

Vergeten
alleen maar vergeten
hoe het voelde
kind te zijn.
Vergeten
alleen maar vergeten
hoe het voelde
die volwassen pijn.
Vergeten
alleen maar vergeten
als dat toch eens kon
wat zou dan alles anders zijn.

katja zei op

Je schaduw blijft je volgen
waar je ook mag gaan.
Hij kan je niet beschermen
Geen kwade macht weerstaan
Je schaduw is je evenbeeld
altijd is hij je nabij.
Zonder schaduw leef je niet
kan je niet bestaan.

katja zei op

Kan niet vergeten
wat fout is gegaan.
Voel me soms schuldig
al kon ik niets doen.
Niet altijd mijn fout
ik was een kind.

Kan niet vergeten
wat ik ‘fout’ heb gedaan.
Was niet altijd schuldig
ook als ik wat deed.
Niet altijd mijn fout
ik was een kind.

Kan niet vergeten
dat het zo moest gaan.
Soms was ik schuldig
aan wat verkeerd is gegaan.
Maar niet altijd mijn fout
ik was een kind.

katja zei op

Ik voel nog de pijn
van wat ik niet kon verhinderen.
Hoe kon ik dragen
jouw grote verdriet.
Ik kon niet vervangen
die jou hier achterliet.
Je kon dan wel wensen
dat ik sterk moest zijn.
Maar wil dan nu weten
ik voel nog steeds die pijn.
Ik was je kind,
jij moest mij steunen.
Jij draaide het om
en gaf me een last
voor een kind niet te dragen.

katja zei op

Ik wilde niet weten
van pijn en verdriet.
Ik kan niet vergeten
dat jij mij achterliet.
Het was niet jouw fout
jij was een kind,
door ziekte getroffen,
een onschuldig kind.

Ik mocht niet voelen
mijn pijn en verdriet.
Het deed wel zeer
toen jij ons achterliet.
Het was jouw tijd
helaas veel te vroeg,
te jong stervend
een onschuldig kind.

Ik moest gaan dragen
volwassen verdriet.
Onmogelijke taken
omdat jij ons achterliet.
Niet jouw schuld
jij was ook maar een kind.
Jij moest ons verlaten
jij onschuldig kind.

katja zei op

Je mag nu gaan
je hoeft niet hier te blijven
je lichaam is al langer weg
laat je geest nu maar gaan.

Je mag nu gaan
het is voor jou voorbij hier
jouw leven is over nu
laat je ziel maar gaan.

Je mag gaan nu
ik kan zelf wel verder
aanvaard dat eindelijk eens
maar ga hier vandaan.

Je mag gaan nu
dan kan ik misschien vergeven
dan kan ik misschien vergeten
maar ga hier vandaan.

Je moet gaan nu
ik wil je niet om me heen
ik wil gewoon verder
zonder jou steeds om me heen.

katja zei op

Mag ik dan bang zijn,
bang om niets.
Bang voor alles,
bang voor de dood.
Mag ik dan bang zijn,
bang voor het leven
bang voor wat komt,
bang voor wat gaat.
Mag ik dan bang zijn,
bang voor mezelf
bang voor jou,
bang, gewoon, bang.

katja zei op

Laat me alleen,
ik wil even rust.
Even niemand
om me heen.

Laat me alleen,
ik wil even stilte.
Even niemand
om me heen.

Laat me alleen
ik wil niet meer.
Even niemand
om me heen.

katja zei op

Ik wilde gewoon nog kind zijn
klein zijn, me geborgen weten.
Ik wilde niet al groot zijn
hoe kon je dat vergeten.
Hoe kon je jou verdriet
aan mij te dragen geven
ik was je kind
had zelf verdriet.
Jij had moeten troosten
niet de getrooste zijn.
Jij had me moeten leren
om te gaan met dat verdriet.
Maar je kon het niet.
Je deed het niet.
Je wilde alleen maar
je eigen verdriet zien
dat van mij dat zag je niet.
Maar ik was nog maar een kind
en had ook echt verdriet.

katja zei op

Ik was een kind
dat moest je weten
Ik was een kind
dat wilde jij maar al te graag vergeten.
Ik was nog klein
wist niet van leven
wist niet van dood.
Ik was een kind
maar jij maakte me in een klap groot.
Ik was een kind
was nog klein
jij had beter moeten weten
jij had mijn moeder moeten zijn.
Jij gaf mij jouw taak,
ik moest dragen jouw pijn.
Dat wil misschien dan niet weten
maar ik ben het nooit vergeten.

katja zei op

Gevallen
in de diepe put
van herinneringen.
Gevallen
weer hele stukken terug.
Gevallen
maar niet in de put
van vergetelheid.

Marieke zei op

Buiten...
de wind door je haren
Buiten...
druppels op je wang
Binnen...
de warmte
ik ga
ga je mee?
Nee,
ik blijf buiten
in de prut,
met de takken
Buiten...
Buitenkind
Heerlijk kind!

katja zei op

Sinterklaas, pieterbaas
marsepein, speculaas.
Spanning of hij wel zal komen
kinderen die blij dromen,
over cadeautjes die ze krijgen gaan
hebben ze wel goed hun best gedaan.

Kerstman, rendieren
kerstboom versieren.
Kinderen die liedjes zingen
vrolijk rond de kerstboom springen,
wachtend op geschenken
waar de kerstman ze mee zal gedenken.

Kerstman, Sinterklaas
wie is er dit jaar de baas.
Wie is de echte kindervriend
die onze aandacht verdient?
Kerstman, Sinterklaas
Kerstkransjes of toch nog speculaas.


katja zei op

Ik ben al enige tijd aan het overwegen bij mezelf of het nog wel zin heeft om hier met dit draadje door te gaan. Het schrijven is voor mij een uitlaatklep. Ik had een stille hoop dat anderen mij na zouden volgen en hier teksten zouden plaatsen. Maar dat gebeurt maar zeer mondjesmaat. Dat vind ik er jammer.
Aangezien er hier geregeld reacties komen dat het een alleenspraak aan het worden is, denk ik dat ik het besluit moet nemen om te stoppen.
Misschien dat ik als blijkt dat er toch weer gedichten van anderen hier komen te staan ik nog wel eens een bijdrage plaats. Maar op dit moment wil ik de alleenspraak stoppen.
Voor de mensen die af en toe reageerden op mijn gewrochten, dank voor jullie support. Het gaat jullie allemaal goed.

Katja

Marieke zei op

Jammer, meer niet
tóch wel een klein beetje verdriet.
Hoop, op een volgende keer
misschien wordt het dan wel wat meer.

En dan... onzekerheid,
verdriet en emotionele strijd.
Beslissen... dat willen we niet
Alleen dát
geeft al zoveel verdriet

Maar,
wie weet,
misschien....
dat zullen we dán wel weer zien.

Marieke

Marieke aan Katja zei op

Wat jammer Katja, dat je er mee wilt stoppen!

Dit was voor mij juist een plek om af en toe gedachten naartoe te schrijven.
En over die 'alleenspraak' , ach, volgens mij zijn er heel veel mensen die jouw gedichten lezen, kijk maar naar de reacties.
Niet iedereen kan zijn gevoelens zo mooi onder woorden brengen als jij doet, maar wat geeft het, er zijn heel veel mensen die wel uitkijken naar jouw gedichten.
En als jij ze graag wilt plaatsen, moet je dat gewoon lekker doen!
Ik hoop dat ik gauw weer wat van je mag lezen en blijf zelf ook pogingen doen om mijn gedachten op papier te krijgen.
Het helpt mij ontzettend!

Groetjes, Marieke

katja aan marieke zei op

Hallo Marieke
als jij hier je gedachten wil blijven plaatsen heel graag. Ik zeg al dat mocht in de toekomst blijken dat er wat meer gaat gebeuren dat ik wel weer plaats, maar van iedere keer weer een reactie dat het een alleenspraak is krijg ik een vervelend gevoel. Maar wie weet, want ik blijf gewoon schrijven voor mezelf.
Ik wens je in ieder geval succes toe met schrijven want hoe meer je schrijft hoe meer je daarin groeit.

Katja

Marieke zei op

Niet van mezelf, maar ergens gevonden;

Do not look where you fell,
but where you slipped.


Twee zinnen, zoveel waarheid.

Groetjes, Marieke

Jet zei op

in de stilte

In de stilte van mijn eigen stilte
luister ik naar dat innerlijke stemmetje
Die me zachtjes zegt
Is even bij alles stil te staan
Vooral nu ik niet weet, hoe het verder zal gaan
In de stilte van mijn eigen stilte
Besef ik me des te meer
Dat ik in in de stilte van mijn eigen stilte.
Mezelf langzaam weer terug vind
En dat verbaasd me keer op keer

Liefs Jet

Jet zei op

Grotere Liefde

Ik mocht zomaar jouw mooie wonderland inlopen
Met mijn ogen wagen wijd open
Heb ik van jou, elk moment mij gegeven in me opgenomen
Jouw geuren kan ze ruiken ook als jij er niet bent
Jouw lachend gezichtje kan ik zien
Die telkens elke dag weer laten opfleuren
Jij brengt een vreugde en liefde zo groot
Zoals ik die nog nooit eerder heb gekend
Zo intens dat het alle pijn verdoofd
Ik dacht dat ik alles over liefde wel wist
Maar mijn God wat heb ik me vergist
Want de liefde die jij me bracht geeft me zoveel kracht
Doordat jij er bent laat jij mij zien
Dat er een nog grotere liefde bestaat
Die me nog nooit tevoor zo geriefde
Ik dacht dat ik alles over liefde wel wist
Maar mijn God wat heb ik me vergist

Liefs Je

Jet zei op

Lieve Katja,, je moet er niet mee ophouden.
Er zijn zoveel mensen die er wat aan hebben..
Hoop dat je blijft schrijven en plaatsen.

heel veel liefs
Jet

Nita zei op

DOORGAAN KATJA. Er zijn zoveel redenen om door te gaan en iets fijns in deze wereld achter te laten. Het doet er niet toe of dit alleen voor jezelf is, honderden anderen of die enkele ene ziel die troost vindt door jouw woorden.Zoals marieke, zoals ik.

Annelies voor Katja zei op

Hoi Katja,
Ik geniet ook altijd van je gedichtjes en denk veel meer mensen maar ja, wij laten eigenlijk zelden of nooit iets horen.
Mensen reageren meestal alleen als iets negatief is; bij positieve dingen reageert men over het algemeen niet , een enkeling daargelaten.
Maar als je er zelf geen zin meer in hebt moet je het niet doen natuurlijk en de negatieve reacties (alleenspraak etc.) : niets van aantrekken!
Groetjes,
Annelies

Marieke zei op

Verdriet

Zomaar ineens is het daar
het komt uit het niets
overvalt je
het liefst
wanneer je er
niet op bedacht bent

Na een regenbui
op de fiets
Na een vrijpartij
zomaar
ineens
uit het niets

En dan
later
verzacht dat

Vreemd
mijn verdriet
Je ziet het
dan weer niet

Marieke

Jet zei op

Jij geeft me vleugels

jij bent het die mijn vleugels draagt in de storm,
zonder het zelf te weten
jij bent de zachte zomer bries
die mijn hele wezen kan strelen
En de storm voor even weer doet vergeten
Jij bent onschuld, zo puur als jij bent
Zo, heb ik er nog vier gekend
Maar net als jij, werden ze groter bij het uur
Net als voor hun brand er in mij voor jou
Een nooit dovend vuur
Omdat ik zo intens van jou hou
Jij bent de bries die me telkens zachtjes streelt
En zonder dat je het zelf weet me zoveel geeft
Het is dat ik bij jou zoveel geluk liefde en vrede vind
Jij het kind van mijn kind
Mij door de cirkel van het leven gegeven
En niet voor even maar voor het leven
Zit het leven je ooit tegen dan
Houd ik de natuur voor jou in beweging
Stil jouw stormen en bezorg jou dan een zachte bries
Net als jij voor mij nu bent
Zal ik de wind zijn die jouw vleugels draagt
Jij bent het ritme in mij zodat mijn hart als muziek slaat
Omdat ik met jou zingend door het leven ga
Door jou voel ik me alsof ik zou kunnen vliegen
Want er is iets wat ons zo sterk verbind
Ik ben jouw oma
En jij, mijn eerste allerliefste kleinkind

Liefs Jet

Marieke zei op



Mooi Jet, zo treffend!

Groetjes, Marieke

Jet zei op

Hoi Marieke,, dank je wel voor je lieve woorden.
Ik hoopte eigenlijk dat Katja daardoor ook weer ging schrijven.
In het vorige draadje "gewoon nr1" heb ik ook wat gedichtjes gezet toen..
Dus ik hoop dat ze dit leest..
Katja kom op joh,, ga weer schrijven en plaatsen..
Je kunt het zo goed.... en het is goed voor jezelf ook.
Hoop dat je het weer doet..

Liefs Jet

Jet zei op


Jij Mijn Kleintje

Jij mijn kleintje,
Bent oma’s engeltje
Al ben je soms ook een bengeltje
Jij mijn kleintje,
Bent pappa’s kleine meisje
Waar ik vroeger, ook voor zong, dat oude wijsje
Jij mijn kleintje,
Bent mamma’s poppetje
Want jij bent echt haar toppertje
Jij mijn kleintje,
Bent opa’s liefje
Kan ook niet anders al die koosnaampjes
Want jij bent ons allen
Kleine hartendiefje

Liefs Jet

Jet zei op


Het voorrecht

Klein meisje rank en fijn
Blonde krullen bruine ogen
Energiek ondeugend en klein
Maar o zo snel zij kan lopen
Voor mij is zij uniek
Maar ik heb ook het voorrecht
haar oma te mogen zijn

liefs Jet

Jet zei op


Stormen

Stormen duren nooit voort
De hoge golven
Zullen altijd weer gaan bedaren
Al is de kracht
Van het water nog zo ongekend groot
Altijd weer
Zul je in rustige wateren
Verder kunnen varen

Liefs Jet

Jet zei op

A.L.S

De middag breekt aan
Het is weer tijd
Tijd
Om naar jou toe te gaan
Zoals ik jouw elke avond moest beloven
Trek de kleine jongen
Zijn jasje aan
jij verliest al langzaam
Je spraakvermogen
En alweer een dag
Dichter bij jouw dood
Maar tot die dag
Zal ik
Elke dag naast je staan
Zal jouw je eten gaan geven
Want jij, vind het maar niks
Dat anderen jouw verplegen
Jouw eten
Een stukje brood
Gesopt in een kopje thee
Jouw spieren
Die luisteren niet meer
Naar jouw bevelen
Ook al jouw andere spieren
Zullen het in een rap tempo
Gaan begeven
En daarom, zal jij
Niet zo lang meer leven
Elke dag
Die ik, nog kan en naar je mag gaan
Zal ik er zijn
Die dagen
Zal ik koesteren
Ook al zijn ze gevuld
Met zoveel verdriet en pijn
Jouw ogen gevuld met tranen
Kijken me liefdevol aan
En gebrekkig zeg je mij
Vroeger, ga ik jou te eten
En nu
Geef je het mij
zo zie je maar weer
Hoe kan keren het tij
Jij, Mijn kleine meid
Zorgt nu voor mij
Geef je een dikke kus
En aai teder en liefdevol
Over je mooie dikke grijze haren
Ik droog je tranen
En ik
Ik, moet mezelf vermanen
Om te bedwingen
Mijn eigen tranen
Want ik weet
Jij zal heel snel
Voor altijd, Van ons heen gaan
Maar voor nu
Zolang het nog kan en mag
Zal ik tot die tijd
Elke dag en nacht heel dicht
Naast je staan
Zal je bijstaan
Op de weg die jij nog hebt te gaan
Zal hem, voor zover ik kan
Samen met jou gaan

We zijn hem ook samen
Voor zover het kon
Ook gegaan

Heel veel liefs Pap

Jet van Keken

Mijn vader is 18 Maart 1991 gestorven aan de ziekte A.L.S.

Jet zei op


A.L.S. Is De Naam

Als ik jou weer vond
Zo machteloos en hulpeloos
Liggend stijf als een plank
Op de grond
Met jouw tranende en angstige ogen
Constant op de mijne gericht
Dan veegde ik het eerst
Jouw tranen van jouw lieve gezicht
Zette jou terug in je stoel
Heel kalm en heel beheerst
Want tenslotte
Deed ik het niet voor de eerst
En voel de tranen opkomen
Maar ik houd ze voor even verscholen
Jij kan nu al bijna niet meer lopen
En ik durf al niet eens meer te hopen
Want ze zeggen
Dat jij niet meer lang zult leven
Omdat al jouw spieren
Het langzaam zullen gaan begeven
Een ziekte
waar ze nog steeds niet veel over weten
A.L.S. is de naam
Het laat in korte tijd
Al je spieren vergaan
Al heel snel kon ik jou
Ook al niet meer verstaan
Jouw stem begon alsmaar zachter te gaan
Tot ik jou helemaal niet meer kon verstaan
Bang zijn om jou je eten te geven
Want het is zo vaak dat jij je verslikt
In een stukje brood gesopt in de thee
Want jouw slik spieren die werken ook niet meer mee
Zo bang dat je voor me ogen stikt
Om dat alles aan te moeten zien
Dat maakte mij zo gedwee
Telkens weer zag ik een stukje
Stilletjes van jouw eigen ik vergaan
Je ogen ingevallen
Waar contstant de tranen uitvallen
Emoties niet meer onder controle
We hebben wat gehuild maar ook gelachen
Deze onbekende spierziekte
Bracht ons ongekend groot verdriet
Daarom hoop ik dat met dit gedicht
Er wat meer bekendheid aan te geven
En mensen er over gaan lezen
Want aan die beelden
Die na al die jaren nog altijd spelen
Raak ik maar niet gewend
Mijn vader is er aan gestoreven
En dat is al elf jaar geleden
Maar nog altijd word er niet genoeg
Bekendheid aan gegeven
En moeten de mensen die dit nu overkomen
Met onbegrip nog altijd leven
Want je kunt haast geen steun aan ze geven
Als je niet weet
Met wat voor een intens verdriet
Zij moeten leven

Liefs Jet

Jet zei op

18 Maart 1991

Nu vandaag op jouw sterfdag
Is het dat ik lach
Voor mij is het vandaag toch geen nare dag
Denk met liefde terug en wat ging het toch vlug
De jaren zijn voorbij gevlogen
Sinds die dag dat jij ons bent ontvlogen
Toch ben jij naast me blijven staan
Je bent nooit echt bij me weg gegaan
Fysiek kan ik je niet aanraken
Maar ik voel jou altijd nog
Diep in mijn hart raken
Ik hoor je woorden ik ruik je geur
Ik zie je lach en zie je tranen
De tranen vermengd met een lach
Ik zie ze nog altijd op je lieve gezicht staan
Dat is alweer twaalf jaar geleden
Nu zit ik hier in het heden
En het enige waar ik aan denk
Is aan jouw liefde die jij mij zo hebt gegeven
In mijn leven
Die me tot de mens maakte die ik nu ben
En die jij zo door en door nog altijd kent
Door jouw veiligheid en geborgenheid
Jouw onvoorwaardelijke steun en vooral jouw liefde
Maar de tijd gaat maar door en door
Weer een jaar verder dat ik jouw verloor
Deze dag, de hele dag levend in het verleden
Terug naar de dag van toen
Die dag dat ik kon zien
Echt voor de aller allerlaatste keer kon zien
Jouw lieve lach
Vanaf nu zal ik terugdenken met liefde
Aan jouw sterfdag

Mis je Pap
Liefs en kus
Jet

Jet zei op

Een Pracht Beeld

Een klein engeltje aan ons gegeven Ma
Ze veranderde op slag mijn hele leven
Precies zoals jij het me eens had beschreven
Ze heeft mijn hele wezen weten te strelen
Echt ma ze is om te stelen
Maar dat zal je wel weten
Als ik dit toch met jouw nog had mogen beleven
Om de blikken in je ogen te mogen lezen
En om te zien hoe ze jouw hele wezen
Had weten te strelen en te stelen
Die beelden ik laat ze in mijn gedachten spelen
Want ik weet een kind in jouw armen gelegd
Dan hoeft er niets meer gezegd
Jouw gezicht voor me te halen
Dat is wat jouw gemis zo verlicht
Het doet me zo stralen
Haar fijne gezichtje tegen de jouwe aangelegd
Zo heb ik jou samen met haar
Op beeld vastgelegd

Mis je Mam

Liefs Jet

Jet zei op


Weet

Weet
Dat als jij je eenzaam voelt
Ik dicht bij je zal zijn
Weet
Dat als jij je verdrietig voelt
Ik, al is het maar iets
Zal verzachten jouw pijn
Weet
Dat als jij, je verloren en verdwaalt voelt
Net als een kind
Ik, zal proberen jou te helpen
Zodat jij, de juiste weg weer vind
Soms staat het leven voor je stil
Omdat je niet meer weet
Wat of je nou eigenlijk
Precies met je leven wil
Je voelt je
Leeg verdrietig en moe
Je raakt verward en verstrikt
In je eigen gedachten en gevoelens
Net of je alleen op de wereld bent
En niemand meer die je begrijpt
Of weet
Wie of wat je nou eigenlijk werkelijk bent
Jij bent het zelf
Die jou het allerbeste kent
En jij zelf bent degene
Die weet
Wie of wat je precies bent
Ga zo af en toe is terug
Naar dat kind
Want daar is het heel vaak
Waar je nog antwoorden
Op onbeantwoorde vragen
Uit het verleden vind
En het geeft je weer de kracht
Je zal zien
Het zal je langzaam gaan dagen
Zodat jij het leven van alle dag
Weer zal kunnen dragen

Liefs Jet

katja zei op

Het was beloofd,
het zou komen
voor hen die achterbleven.
Het was beloofd,
een helper,
een trooster,
voor hen die achterbleven.
Het was beloofd,
toen door Hem,
aan hen die achterbleven.
Maar niet alleen aan hen beloofd.
Beloofd aan alle mensen,
beloofd aan ons.
Wij blijven zoeken,
wachten, hopen,
vertrouwen,
dat eens de helper,
de trooster op onze weg komt.
Hij komt niet zoals we verwachten,
niet zoals toen.
Hij is er nu al,
in onze medemens
zit de helper
de trooster.
Die zit verborgen
in ieder van ons.

katja zei op

Lieve allemaal, bedankt voor jullie reacties. Ik ben heel blij dat er nu ook teksten van anderen komen. Annelies, je kan wel zeggen trek je negatieve dingen niet aan. Maar zoals misschien wel uit sommige van mijn teksten blijkt, krijg ik altijd de zwarte piet toegespeeld. En dat roept dan toch weer pijnlijke herinneringen op. Ik wil niet dat iemand zich stoort aan mijn schrijfsels. Ik weet ook wel dat het een anonieme reactie is, maar toch vind ik het niet prettig.
Ik heb zojuist wat geplaatst, ik wil nog wel wat plaatsen, maar mocht het weer een alleenspraak gaan worden dan ga ik opnieuw overdenken wat ik doe.
Jet en Marieke, jullie teksten zijn heel erg goed. Ga vooral door met ze hier te plaatsen dan kunnen wij er ook van genieten.

Katja

katja zei op

Niets wat nog kan
niets wat nog gaat.
Niets meer te zeggen
niets meer te doen.
Niets meer te vragen
niets meer te wensen.
Niets meer de moeite waard.
niets meer uitdagend,
niets meer om voor te leven.
Niets meer………….

katja zei op

Ik kon het niet alleen,
waarom kreeg ik geen steun.
Het was jouw kind,
maar ik was dat toch ook.
Ik kon het niet alleen
waarom liet je me dan staan.
Het was jouw kind,
maar ik was dat toch ook.
Ik kon het niet alleen
toch liet je me geen keus.
Het was jouw kind,
het was toch ook mijn broer.
Ik kon het niet alleen
jij liet me niet rouwen.
Het was jouw kind,
het was toch ook mijn broer.
Ik kon het niet alleen
jij liet me in de kou staan.
Het was jouw kind
maar je vergat mijn kind zijn.

katja zei op

Kon ik je maar zeggen
dat het niet mijn fout was
dat ik niet treuren kon.
Het is niet dat ik je niet miste,
de kans op verdriet
werd mij ontnomen.
Kon ik je maar zeggen
dat ik je mis
er is zoveel
zoveel nog te zeggen
zoveel wat nog
verzwegen is.
Kon ik je maar vragen
mij te vergeven
voor wat is soms wel dacht.
Kon ik je maar uit leggen
dat er te veel
van mij werd verwacht.
Kon ik je nog maar een keer zien
nog een keer tegen je praten.
Een keer zeggen
wat je voor me betekent hebt.
Een keer nog
je horen lachen
blij herkennend
wat je nooit zag.

Annelies zei op

Katja en Jet, fijn dat jullie hier weer wat plaatsten en Jet, wat een ontroerende teksten....
Als ik 't kon plaatste ik ook maar helaas.....ooit ga ik 't ook proberen!
Katja, ik snap je redenatie en ik heb makkelijk kletsen, desalniettemin: hou moed!
Groetjes,
Annelies

cherda zei op

Katje, jet, marieke..... dank jullie wel
dank jullie voor al jullie mooie teksten waar ik zo van geniet

Jet zei op

Balacerend.

Balancerend
Op een koord van geluk.
Dansende voeten
In het zoeklicht
Als ik val.
Maak ik alles weer stuk
Maar hooog op het koord
Voel ik me vederlicht
En voel me niet gestoord
Houd de balans onder controle
Houd het zoeklicht
Op mijn voeten gericht
En al dansend met frivole
Komt het eind van het koord
Langzaam in zicht
De balans
Al balancerend behoudend.
Nader ik jouw lieve gezicht
Met het geluk
Nog steeds stevig
Vasthoudend.

Jet van Keken

Jet zei op

IJsdanseres

Als een ijsdanseres.
Over het gladde ijs
Al
Dansend en springend
Op de maten van de muziek
Ga ik op
In mijn eigen reis
Over het gladde ijs
Waar
Zal de reis me brengen.
Maar al dansend en springend
Zal ik
Me laten leiden
Op de maat van de muziek
Behoedzaam glijdend
Op de glanzende ijzers
Naar het einde
Want dat is helaas
Niet te vermijden
De muziek
Is toe aan zijn laatste couplet
En de dansende reis
Over het gladde ijs
Heeft met veel vaart
Zijn eindsprong ingezet
De reis
Is ten einde
Op dezelfde plek
Als waar het ooit begon

Jet van Keken

Jet zei op

Kostbare Schat

Deze warme en tedere liefde
Ligt heel erg diep
Zo diep als de oceaan
Vulling mijn lege ziel
Met tederheid en zoveel liefde
Elke aanraking zit zo vol met emotie
Samen zweven we de nacht in.
We vliegen samen zo hoog
Op de vleugels
Van onze perfecte liefde
Onze rustige ademhaling
Word alleen gehoord
Van geluk laat ik een traan
Voel me in de Hemel
Met jou zo dicht tegen me aan
Onze liefde
Die mag niet overgaan
Deze liefde van binnen
Had er over gedroomd
Hoe het zou kunnen zijn
Maar het is zoveel meer
Deze kostbare schat
Die ik teder vasthoud
Ontvouwd mijn hart
Als een roos
Bitter en zoet, Wild en vrij
Mijn liefde voor jouw
Is voor eeuwig en altijd
En van liefde
Laat ik weer een traan
Had er van gedroomd
Maar het is zoveel meer

Jet van Keken

Jet zei op


Gouden Regen

Als ik uit mijn raam kijk
Dan zie ik haar staan
Elke lente
Zit ik op haar te wachten
Tot ze zich weer laat zien
In al haar pracht en praal
Haar blaadjes
Beginnen langzaam te komen
Ze mag dan wel
Treurend haar takken laten hangen
Maar dat doet ze voor de pracht
Voor als haar bloesem gaat bloeien
Dan weet je werkelijk niet wat je ziet
Als de zon
Haar dan ook nog zachtjes streelt
Dan schitterd ze
Als een klomp goud
Ik kijk dan uren achter 1
Naar mijn boom
Die daar staat
In al haar pracht
Die prachtige boom
Heeft een plekje in mijn hart
Want zoals zij is er geen
Maar helaas
Mag dat nooit zo lang duren
De gele goudgekleurde bloesem
Raakt los van haar takken
Die het zo moedig hebben gedragen
Langzaam zie ik het laatste stukje bloesem
Uit de boom vallen
De straat is geel gekleurd
Maar zij
Is enkel nog groen
Maar zo is ze ook mooi
We wachten gewoon weer
Op de volgende lente

J

Jet zei op

Lieve Katja,,
Ben heel blij dat je toch maar weer. bent gaan plaatsen...
Ik heb me bijdrage weer geleverd..

Heel erg veel liefs
Jet

Jet zei op

De Zon

Als de zon toch weer is
In mijn leven zou schijnen
En dan weg zou nemen
Al mijn pijnen
Wat zou ik
Me fijn en bevrijd voelen
Al mijn pijn
Gewoon maar te laten smelten
En dan weg te spoelen
En me weer richten
Op de levens doelen

Als de zon
Toch weer met zijn stralen
Mij zou verwarmen
Dan weet ik het zeker
Zou de wereld ingaan, met open armen
En ik
Zou me weer door iedereen
Laten omarmen
Om mijn ziel van binnen
Weer te verwarmen

Als de zon
Toch met haar mooie heldere licht
Toch weer zou gaan schijnen
Op mijn gezicht
Dan weeet ik zeker
Dat ik weer overal voor zwicht
Ik zal dan weer zweven
En heb dan geen gewicht
Want dan
Zal ik me voelen vederlicht

Als de zon
Toch weer is mijn leven
Ging stralen
En het is op liet houden daarboven
Met malen
Dan zou ik
Misschien ook weer kunnen stralen
Maar
Het blijft maar malen
Maar ik weet zeker
Dat ook ik
Ooit weer zal stralen

Liefs Jet

Jet voor Katja zei op

Lieve Katja,,
Het is misschien maar een idee van mij hoor.
Maar misschien moet je is even kijken bij www.gedichten-freaks.nl.
Daar kan je gedichten plaatsen en krijg je ook reacties van mensen,, ik schrijf daar al zes jaar.
Ik ben er te vinden in de zoekmachine als, Jet van Keken.
Er staan daar zes pagina's met gedichten van me..
Jij dicht ook zo graag,, mischien moet je daar is een kijkje gaan nemen.
Het is een hele leuke lieve, en warme site, met heel veel dichters en gedichten..
Ik hoop dat je er is gaat kijken, en misschien wel gaat inschrijven ook.
Het is maar een tip....

heel veel liefs
Jet

Jet zei op


Zondagskind/Oorlogskind

Vrede en vreugd in de ogen van mijn kleinkind
Die grote kralen die van tevredenheid stralen
In die grote ogen is het dat ik geluk en liefde vind
En hoop ik dat het nooit zal doven

Oorlog in de ogen van een kind te lezen
Waarom moet dat zijn wereld wezen
Bruut de onschuld vermoord
Dat is toch ongehoord

Mijn kleindochter lacht als we haar
Haar dagelijkse eten geven
Goed doorvoed klein gezond meisje
Zoals het hoort en moet
In slaap gezongen door een oud wijsje

Zomaar een kind in een oorlogsland
Smekend om voedsel met open hand
Waar hij moet vechten voor zijn zo jonge leven
Brood mager lege ogen maar hij gaat maar door
Ogen waar helemaal geen kind meer in is te lezen

Mijn kleindochter word met vol buikje in slaap gewiegd
En zachtjes en warm in haar bedje gelegd
Maar daarvoor had ze eerst nog veel pret
Er word over haar gewaakt dat word nog geen moment gestaakt

Een kind in een arm of oorlogsland hij is bang
Het word nacht en er staat niemand voor hem op wacht
Twee angstige ogen die in het donker blijven staren
Heel angstig en heel alleen zonder ouders
Helemaal nergens kan hij heen
Als dat je niet diep van binnen raakt
Dan heb je een hart van steen

Zij slaapt veilig en tevreden en lacht naar het leven
Hij is angstig wakker koud en alleen
En wacht op de volgende angstige dag
Als hij dat nog beleven mag
Maar zij word de volgende morgen begroet
Met een lieve lach
En dan wacht haar weer
Een veilige liefdevolle dag
Maar dat kind in dat arme oorlogsland
Staat weer smekend met een open hand
Hopend dat hij wat voedsel vind

Liefs Jet

Jet zei op

Twee Oude Gezichten

Twee oude gezichten
Met witte haren
Hoe vaak
Hebben die twee mensen
Mij niet weten te bedaren
Toen daar
Zulke hoge stormen waren
Altijd waren ze daar
En altijd
Zagen zij het gevaar

Twee lieve gezichten
Met witte haren
Die twee mensen
Vervulde een hoop van mijn wensen
Hun liefde voor mij
Die kende geen grenzen
Zij stonden altijd
Heel dicht aan mijn zij

Twee vertrouwde gezichten
Met witte haren
Voor die gezichten
Zou je werkelijk zwichten
Ik moet mijn blik
Nu elders op richten
Want zij
Zijn heen gegaan
Op, naar de lichten
Wie zal nu
Al mijn pijn verlichten

Twee oude gezichten
Met witte haren
Wie zal me nu dan bedaren
Wie zal me nu
Voor pijn bewaren
Niet de twee mensen
Met die witte haren
Die zullen mij
Nooit meer kunnen bedaren
Maar ik
Zal ze voor altijd
In mijn hart
Bewaren

Liefs Jet

Marieke zei op

Geniet

Geniet
van de mooie dingen
in dit leven
van herinneringen

Geniet
van een vrolijke lach
gehoord in de verte
op het midden van de dag

Geniet
van dingen in het klein
ze zijn zo dierbaar
ze mogen er zijn

Geniet
van de warmte
om je heen
Geniet
dan ben je niet meer alleen

Marieke

Marieke voor Katja zei op

Wat fijn Katja dat je er weer bij bent!
Ik geniet van alle mooie dingen hier geschreven en probeer mijn steentje bij te blijven dragen.

Van Jet en jou begrijp ik dat jullie alle teksten al hebben "staan'.
Mijn teksten moeten nog geschreven worden.
Desalnietemin, ik probeer af en toe weer wat te plaatsen.

Groetjes, Marieke

Marieke zei op

Eén klein zinnetje
gehoord
onder aan de trap
Beslaat heel mijn leven

Eén klein zinnetje
in het donker
alles stil
alles wat je horen wil

Ik hier beneden
jullie boven
alle twee
écht gemeende woorden
van een mannetje van twee

"Hou van jou, pap"
hoorde ik vanavond
onder aan de trap...

Annelies zei op

Wat een leuk gedichtje Marieke!
Groetjes,
Annelies

Jet zei op

Moeder Aarde Huilt

Moeder aarde zij huilt
Ze schreeuwt het uit
Haar bomen
zij worden met honderden
Per minuut gekapt
En dat terwijl
Zij ons zuurstof verschaffen
Haar mooie zeeen en oceanen
Die zijn tot op de bodem toe vervuild
Het leven in de bomen
Dat word bedreigd
De vogels en de apen
Verliezen langzaam hun onderkomen
De grote walvissen
Komen dood naar de kust drijven
Hun orientatie kwijt
Of toch door al dat gif
In hun mooie prachtige kolossale lijven
De gaten in de onzonlaag
Laten moeder aarde opwarmen
Door de stoffen die wij mensen
Zomaar de lucht in jagen
De poolkappen
Die langzaam gaan smelten
De ijsberen en robben die kunnen onderhand
Niet meer van schots naar schots stappen
Ook hun bestaan word bedreigd
Ooit zal moeder aarde
Zich gaan vergelden
En zullen wij als mens
Haar prijs moeten betalen
Die zij op zal komen halen
Dan pas zijn wij, als mens
Echt gekomen
Aan haar GRENS

Liefs Jet

Jet zei op

Echt Luisteren

Word ik te sentimenteel
Soms nu
Laat ik me ontwapenen
Laat ik jou
Voorbij mijn schild
Is dat wel verstandig
Weet jij
Wat ik nu doormaak
Wil jij daar naar luisteren
Ik bedoel
Echt Luisteren !!!!

Liefs Jet

Marieke zei op

Dankjewel Annelies, fijn om te horen!

Groetjes, Marieke

Jet zei op

Dat Bewees Het Verleden Keer Op Keer

De doornen van het leven kunnen mij niet meer bezeren
Te vaak heb ik me aan jullie geprikt en had ik verdriet
Maar daar heb ik ook weer een hoop van kunnen leren
Hoe er mee om te gaan
Om zelf in bloei te kunnen blijven staan
Dat bewees het verleden keer op keer

De woeste golven zullen mij niet meer overspoelen
Want ik duik eronder door en ga er gewoon voor
Als ik dan moet zwemmen ga ik recht af op mijn doelen
En ben ik niet meer te remmen
Die woeste golf die verliest ook dit gevecht
En is degene die het ruime sop kiest
Dat bewees het verleden steeds weer

De wind blaast maar door mijn leven heen
Dan weer rukwinden dan weer zachte briesjes
Helaas zijn die briesjes zeldzaam
Maar juist die laten me doorgaan
En die rukwinden hebben ook altijd hun rust weer weten te vinden
De stormen moeten uitrazen en dat kost gewoon wat tijd
Dat zal me niet verontrusten daar moet ik mezelf gewoon in berusten
Dat bewees het verleden keer op keer

De zon zij staat weer hoog aan de hemel te stralen
Ze weet met haar zonnestralen mij recht in mijn hart te raken
Alles wat donker is word terstond weer licht en klaart op mijn gezicht
Door haar warmte en licht was het dat mijn hart wederom openstond
En ik daardoor iets heel belangrijks terug vond

De doornen de woeste golf of de rukwinden
Hadden me zoveel te geven veel kon er naar de sloop
Maar van onschatbare waarde waren de briesjes die me streelden
Die me de liefde kracht en hoop gaven
Om weer door te gaan met leven
Dat bewees het verleden telkens weer
En steeds weer en keer op keer

Liefs Jet

Jet zei op

Een Schoot vol geluk

De slaap heeft je te pakken,
maar jij hebt geen zin, om hem te vatten
Je kleine handjes die spelen,,met die van mij,
en ik, blijf ze liefdevol strelen
Je vleit je kleine kopje, dicht tegen me aan
en er volgt een diepe zucht, moe maar voldaan
Je vecht er nog even tegen
maar de slaap die komt, kun jij niet tegen gaan
Ik zing voor jou, mijn meisje, zachtjes dat oude wijsje
Twee slaperige oogjes, kijken me lief aan
en ik zie jou langzaam naar dromenland gaan
Al slapende houd ik je in me armen
want op die momenten is het,
dat jij mijn hart zo intens weet te verwarmen.
Voel jouw hartje in alle rust slaan
en dan weer zo een diepe, hele diepe tevreden zucht
Mooi om te zien, hoe jij verkeerd
in een diepe, diepe tevreden rust
Mijn kleine engel tevreden slapend in mijn armen
Neem haar geuren diep in me op
terwijl ik haar oortje vol lieve woordjes stop
Mijn God liefje, wat heb ik jou lief
Zo intens lief

liefs Oma Jet

Jet zei op


De Rivier

De rivier
Zij is dit keer te breed
Ik kan niet overvaren
Mijn schip
Zij is te diep geladen
Zij zou zinken
Het water is te wild en te woest
Ik wil naar de overkant
Als ik maar wist
Hoe dat nu moest
Het tij
Zij zal zich gaan keren
Het woeste wilde water
Zal zeker weer gaan bedaren
Het water zij draagt dan
Mijn zwaar geladen schip
Veilig naar de overkant
En ontwijkt behoedzaam elke klip
En loopt niet vast in het zand
En zo kom ik toch
Altijd weer veilig
Aan de overkant te staan

Liefs Jet

Jet zei op

Geef de dag een lach

Lach ook al is je hart verdrietig
Lach ook al is het gebroken
Als er wolken in de lucht drijven
En je lacht
Dan gaat de zon langzaam schijnen
Verlicht je gezicht met blijheid
Verberg elk spoor van verdrietigheid
Want met een lach op je gezicht
Zul je zien
Word elke dag weer vol met licht
Dus schenk de dag een lach
En zij schenkt jou
Zonneschijn de hele dag

Liefs Jet

Jet zei op

Als Een Bloem In Haar Knop

Als een bloem
In haar knop
Ver weggestopt
Van de hele wereld
Kan dat
Want ik ben op
En als de tijd
Dan rijp is
Zal ik weer uitkomen
En zal dan weer
Volop bloeien
En in al mijn pracht
Zal ik
Er dan weer staan
Maar laat me nu maar
Voor even
Mijn eigen gang gaan

Liefs Jet

katja zei op

Advent, tijd van verwachting
licht in duistere dagen.
Steeds weer een kaarsje meer
dat branden gaat.
Het licht dat ons de weg wijst
naar de dagen die komen gaan.

Advent, samen onderweg zijn
naar het licht van Kerstmis.
Steeds weer wat meer licht
in deze donkere dagen.
Licht wat ons samen laat komen,
dat ons samen op weg laat gaan.

Kerstmis, opnieuw op weg gaan
met het licht dat is gekomen.
Het licht van Jezus, zoon van God
voor ons geboren in die Kerstnacht.
Het licht dat ons de weg blijft wijzen
de weg die we allemaal samen mogen gaan.

katja zei op

Advent, tijd van verwachting
licht in duistere dagen.
Steeds weer een kaarsje meer
dat branden gaat.
Het licht dat ons de weg wijst
naar de dagen die komen gaan.

Advent, samen onderweg zijn
naar het licht van Kerstmis.
Steeds weer wat meer licht
in deze donkere dagen.
Licht wat ons samen laat komen,
dat ons samen op weg laat gaan.

Kerstmis, opnieuw op weg gaan
met het licht dat is gekomen.
Het licht van Jezus, zoon van God
voor ons geboren in die Kerstnacht.
Het licht dat ons de weg blijft wijzen
de weg die we allemaal samen mogen gaan.

katja zei op

Oeps ging iets fout. Sorry

katja zei op

Je mag niet zelf kiezen
niet in deze maatschappij
anderen weten het veel beter,
maar de pijn die voel jij.

Je wordt niet gehoord
niet in de ze maatschappij
men luistert niet naar je,
maar de pijn die voel jij.

Je wordt niet gezien
niet in deze maatschappij,
men kijkt niet naar je,
maar de pijn die voel jij.

Je wordt niet geholpen
niet in deze maatschappij
je moet het zelf doen
maar die pijn die voel jij.

Je mag niet zelf kiezen
niet in deze maatschappij
want als je hebt gekozen
die pijn die voelen wij.
***
Laat me maar gaan,
nee, stop me niet,
laat me maar gaan,
heb maar geen verdriet.

Laat me maar gaan
nee, houd me niet tegen,
laat me maar gaan
ik zoek andere wegen.

katja zei op

Ik wil niet
niet langer vechten
vechten tegen mezelf.
Ik kan niet
niet langer strijden
strijden tegen jou.
Ik kan niet
niet langer leven
leven met en zonder jou.

katja zei op

het is meer dan genoeg geweest,
het leven is een toneelspel
en ik speel maar een bijrol.
Het is meer dan genoeg geweest
in het hoorspel van het leven
moet ik de stilte zijn.
het is meer dan genoeg geweest
in het theater van mijn leven
is het doek gevallen.
Voorgoed.

katja zei op

Ik kan niet meer verder
niet verder op dit pad,
ik zie geen uitzicht
weet niet waar te gaan.
Kan niet overzien
wat er nog komen gaat,
wordt het misschien beter
als ik deze weg verlaat?
Ik kan niet meer verder
niet verder deze weg,
er is geen zicht vooruit,
alles mistig, niets te zien.

Ik wil niet in het donker lopen,
niet wetend waar te gaan.
Ik wil niet verdwalen
in duisternis
omdat ik steeds weer
door moet gaan.
Ik wil niet meer verder
niet meer zonder licht,
niet wetend wat ik vinden zal
aan valkuilen op mijn lange weg.

katja zei op

Het is zo moeilijk
jouw grenzen zijn
allang bereikt,
je functioneren
echt beperkt.
Je wordt geholpen
liefdevol en trouw,
anderen zijn je handen,
je armen, je benen.
Niets meer zelf
kunnen doen,
zwaar te aanvaarden,
steeds wat minder eigen leven.

Het is zo moeilijk
jouw wereld wordt zo klein,
anderen zijn je ogen
en je oren.
Brengen de wereld
nog bij je thuis.
Niets meer zelf
kunnen doen,
zwaar te aanvaarden,
steeds wat minder je eigen leven.

katja zei op

Waarom wordt mijn roepen niet gehoord?
Waarom wordt mijn vragen niet beantwoord?
Heb ik niet hard genoeg geroepen,
of luisteren jullie niet?
Waarom zien jullie niet dat ik wanhopig ben
ben ik niet zichtbaar genoeg
of kijken jullie niet?
Ik heb zoveel te zeggen
maar jullie horen me niet’
Jullie kijken wel, maar zien niet,
jullie horen wel, maar luisteren niet,
jullie praten wel, maar zeggen niets.
Waarom, zijn jullie doof, blind en stom
voor mijn wanhoop, mijn verdriet?
Waarom, is er dan niemand
die dit ziet.
WAAROM

katja zei op

Geluk zit niet in grote dingen
het is een woord
een gebaar,
een klein geschenk.
Geluk zit niet in grote dingen
een arm om een schouder
een aai,
een vriendelijk woord.

katja zei op

Dit is het einde
het laatste
niets meer
stilte
slechts die rest.
Dit is het einde
geen woord
niets meer
stilte
slechts die rest.
Dit is het einde
een vaarwel
geen woord
niets meer
stilte
slechts die rest.

katja zei op

Vaarwel, tot ziens,
het ga je goed.
Ooit zullen we
elkaar weer ontmoeten.
Daar in dat oord
ver weg achter de horizon.
Daar waar iedereen
gelijk is,
niemand uitgesloten is.
Daar waar ik
eindelijk
ook eens IEMAND ben.

Jet voor Katja zei op

Katja ben blij dat je weer zulke mooie gedichtjes hebt geplaatst.
Ben ook heel benieuwd of je, jezelf bij de gedichten-freaks hebt aangemeld.
Zo ja dan zou ik graag willen weten onder welke naam.
Je schrijft zo goed, dat veel andere mensen daar weer kracht uithalen.
Soms maak je een gedicht, ter verwerking voor jezelf.
Maar vaak help je ook anderen, die je gedichten lezen.
Ben blij dat je hier weer wat neer gezet hebt.

Liefs Jet

Katja voor Jet zei op

Dank je Jet, nee ik heb me daar nog niet aangemeld. Ik moet nog eens even overzien wat ik ga doen.

Marieke voor Katja en Jet zei op

Ook ik ben blij weer wat van je te lezen Katja, ik lees nog steeds mee.
Ook de gedichten van Jet lees ik iedere keer.
De laatste tijd is voor mij druk geweest, dus ik heb niet echt tijd gehad om wat te maken of te plaatsen.

De komende weken ga ik weer eens voor zitten.

Blijf plaatsen hoor!

Groetjes, Marieke

Jet voor Marieke zei op

Hoi Marieke,,
Ik blijf zo nu en dan wel wat plaatsen, en hoop dat Katja dat ook blijft doen.
want tenslotte is het haar draadje.
Ze schrijft zo mooi, dat het zonde zou zijn, als ze stopte.
Maar dat doet ze niet, schrijven zit in haar, en ze moet het toch ergens kwijt, dus kan ze beter gedichtjes blijven plaatsen, en mede door die gedichtjes een ander weer tot steun zijn.
Hoop dat ze ook bij de Freaks gaat schrijven.

Liefs Jet

Jet zei op

Het laten gaan

Het laten gaan het loslaten
Het verdriet de pijn
Tergt langzaam met venijn
Het kind is groot
Eigen huis is wat die vind
Dat zal nu zijn thuis zijn
Ik zat daar wel mee
Maar ach
Nu heeft die er twee

Liefs Jet

Jet zei op

Bewogen Leven

Als ik op mijn leven terug kijk
Wat of het me heeft gegeven
Veel verdriet om te huilen
Maar altijd bij de vreugd
Kon ik weer schuilen
Een bewogen leven mij gegeven
Maar ik heb nog nooit en te nimmer
Opgegeven

Liefs Jet

Jet zei op

Keerpunt In Je Leven

Soms moet je iets dierbaars opgeven
In jouw leven
Om door te kunnen zelf met je leven
Het zal een keerpunt in je leven zijn
Het zal nooit meer hetzelfde wezen
Je hele wezen is vervuld van pijn
Maar je gaat door en vecht
Tegen, voor jouw gevoel
Zoveel onrecht
Het zal zeer zeker hebben een doel
Het antwoord
Dat staat in de toekomst geschreven
En dan zal het allemaal
Weer behoren tot het verleden
Verdriet komt en gaat
Zo gaat dat nou eenmaal
In het leven
Maar er is ook nog zoveel vreugd te beleven
Dat zal steeds weer de kracht geven
En de drang en de wil
Om te overleven

Liefs Jet

Jet zei op

Leven

Leven
Het begint
Bij een pasgeboren kind
Hun eerste geluidjes
Die wij horen
Laten ons
Een groot wonder zien
De grootste liefde
Is op dat moment geboren
De liefde
Tussen moeder en kind

Leven
Je kind
Je neemt het mee
De wereld in
Niet veilig meer
Angstige tijden
Je kan het niet meer keren
Zij zullen
Hun eigen levenspad opgaan
Met alle waarden en normen
Die je ze vol liefde
Hebt meegegeven
Die ze zal wapenen
Tegen de levens stormen

leven
Er komt ook een einde aan
Helaas
Maar de cirkel van de natuur
Dat blijft maar door draaien
Van elk seconde tot aan elk uur
En telkens weer
Zonder dat zij, haar geheimen
Aan ons verteld

Leven
Als de dood
Weer een mens komt halen
Word op datzelfde ogenblik
Ergens in de wereld
Een nieuw leven
En de grootste liefde
Weer geboren
En de moederband
Die is weer gelegd
Het wonder
Is weer geboren

Liefs Jet

Jet zei op

Gevoel /onderbwust/Toetsenbord

Neem het toetsenbord op schoot
En keer me van het scherm
Mijn blik in het luchtruim gericht
Zo af en toe
Weg dromend, met de ogen gesloten
Mijn gevoel,
Geef ik de controle over mijn vingers
Die hun weg over de letters
Moeiteloos zullen gaan vinden
Die letters zullen woorden gaan vormen
En die woorden die zullen zinnen gaan maken
Wat ik dan zo achteraf
Op het scherm terug lees
Wat of mijn gevoel
Allemaal op die momenten schreef
Dat heeft mezelf
Meermalen weten te verbazen
Dingen uit een ver verleden
Ver weg opgeslagen
Wist niet eens meer van hun bestaan
En voor me
Zie ik het zomaar ineens
Op schrift staan
En rolt er een eenzame traan
Omdat ik zelf dacht
Dat ik het wel verwerkt had
En wel een plekje had weten te geven
In mijn leven
Het had alleen een hele tijd
In de kast gestaan
Het was nog niet gedaan
Terwijl ik dat zelf wel dacht
Mijn gevoel
Het heeft van zich laten spreken
Door middel van het toetsenbord
Waar ik mezelf aan over had gegeven
Waardoor ik met eigen ogen kan lezen
Wat er zich zoal, nog allemaal
Op de achtergrond
Nog is aan het meespelen
In dat onderbewuste gevoel
Van mijn leven

Liefs Jet

Jet zei op

Met Een Traan En Een Lach

Een traan en een lach
Zo versleten wij samen
Menig dag
Ook al was het verdriet
Zo overweldigend aanwezig
Jouw lach voor 1 keer nog zien
Als dat mag
Het houd mij nog altijd bezig
Zelfs na al die tijd
Die intense gevoelens
Van tranen vermengd met een lach

Een traan en een lach
Zo versleten wij samen
Menige nachten
Zal nooit vergeten
Die met verdriet en vreugde
Gevulde nachten
Waarin we samen, ondanks het verdriet
Nog zo samen konden lachen

Een traan en een lach
Zo versleten wij menig dag en nacht
Tot aan die allerlaatste nacht
Jij haalde net niet de nieuwe dag
Tranen vermengt met een lach
Zo versleten jij en ik
Menig dag en nacht

Met een traan en een lach
Hield ik
Bij jouw leven de wacht
Wachtend op jouw tijd
Tot aan die laatste nacht
Zie nog altijd
Jouw lieve lach
Vermengd met een traan
Op jouw gezicht staan
Dat beeld
Zal nooit verloren gaan

En ik merk stilletjes
Hoe meer ik dit gedicht
Op schrift zie staan
Dat er een intense lach
Op mijn gezicht
Is ontstaan
En mijn vader heel dicht
Naast me voelde staan.
Met alleen nog maar een lach
Op zijn gezicht
Zonder een spoor van een traan
Op zijn lieve vertrouwde gezicht

Liefs Pap

Jet

Jet zei op

Spelend Met De Aarde

Terwijl ik zachtjes
De aarde door mijn handen laat gaan
Om een kuiltje te graven
Zodat de plantjes
Die ik voor jullie heb meegebracht
Volop verder kunnen gaan bloeien
Al spelend met de aarde
Zou ik alsmaar
Dieper en dieper willen gaan woelen
De tranen
Die hier ongestoord kunnen vloeien
Ga tegen je praten
En weer
Voel ik je dicht naast me staan
En zoals altijd
Had jij, mij weer verstaan
Zonder schaamte
Huil ik daar de tranen
Van de gemengde gevoelens
Die in mezelf zijn ontstaan
De emoties
Nemen hier vaak de overhand
Op deze plek
Dan de controle
Diep in mijn verstand
Dat moet wel
Anders word ik gek

Liefs Mama

Jet

Jet zei op

Mijn Kleine Jongen ( Rat )

Mijn kleine jongen
Dat zal jij
Altijd voor me blijven
Net als dat ik
Altijd
Die kleine meid bleef
Het is niet altijd makkelijk
Voor je
Dat weet ik
Maar al te goed
Langzaam zie ik
Hoe jij
Je ontwikkeld tot jongeman
Doet me plezier en verdriet
Gemengde gevoelens
De kleine rat
Zoals jij
Door je grote broers
Word genoemd
Krijgt interesse
In hele andere doelen
Knuffels, Lego, Treinen
En Auto's
Worden niet meer aangeraakt
Die tijd is voorbij
Maar voor altijd
Echt altijd
Blijf jij
Mijn kleine jongen
Mijn kleine lieve schat
Ondanks de bijnaam
RAT

Jet

Jet zei op

Nooit Meer Echt Opgestaan

Toen jij bent gegaan
Ben ik gevallen
En eigenlijk
Nooit meer echt opgestaan
Heb al zoveel overwonnen
Maar dit
Kan ik nog steeds niet aan
Heb het gevoel
Dat niemand
Mijn hart
Ooit nog echt
Zal kunnen verstaan
Zoals jij dat altijd
Hebt gedaan
Mijn verdriet
Jij, zorgde ervoor
Dat ik er niet
In ben verdronken
Toen was jij nog hier
Als een anker
Aan me vastgeklonken
Toen jij bent gegaan
Kwam er een ander getij
De anker
Hard en woest losgeslagen
De mast
Die is gebroken
Daardoor.
Totaal uit koers geraakt
De open zee
Maakt me verward
Maar ik volg zoals altijd
Mijn hart
Begin haar langzaam te verstaan
Als ze me vertelt
Welke koers ik moet gaan
Om weer met beide voeten
Veilig en wel
Op de wal te komen staan

Jet

Jet zei op

Een droom

Soms zou ik willen dat ik kon vliegen
Al was het dan maar voor even
Zomaar hoog in de lucht weg kunnen zweven
Me overgeven aan de stromingen van de wind
Die me zullen dragen alsof ik niets zou wegen
Vliegen over heuvels dalen meren en oceanen
Gestreeld door de goudgele zon
Die mijn vrije vlucht lachend gadeslaat
En die er ook voor zorgt
Dat ik steeds de juiste weg
Terug naar huis weer vind

Liefs Jet

Jet zei op

Dat Gevoel

In ieders lichaam
Zit er dat gevoel
Dat ons stuurt
Naar een volgend doel
Altijd is er dat gevoel
Dat ons leid
Als het verstand zwijgt
Altijd is daar het gevoel
Wat je waarschuwt
Als er gevaar dreigt
Altijd is daar het gevoel
Van ongekende onmachten
Die onverwachts ons opwachten
Altijd is daar het gevoel
Van onze innerlijke krachten
Die altijd weer van zich laat spreken
Daar kun je op wachten
Altijd is daar het gevoel
Wat ons onbewust
Toch zo leid door de tijd

Liefs Jet

Jet zei op

Levenslessen

Als het verleden
Langzaam gaat spelen
Diep in mijn gedachten
Zie ik alleen nog maar de mooie
De nare die zijn vergeten
Of je weet het allemaal
Beter te relativeren
Zodat het vanzelf gaat verzachten
Het doet er niet toe
Wat er is mis gegaan
Maar hoe je er mee om bent gegaan
Of je er een les uit hebt geleerd
Het positieve haalt je niet onderuit
Dat helpt je langzaam en gestaag
Weer vooruit
Voor mij is het leven
Een grote les
Waar ik al veel van heb geleerd
En nog leer ik
Elke dag weer

Liefs Jet

Jet zei op

Deze Roos Van Vriendschap

Deze roos van vriendschap
Die bloeit volop
Maar jij
Trekt langzaam
1 voor 1
Haar mooie blaadjes los
Van haar mooie tere knop
Je laat haar sterven
Heel langzaam
En veel te vroeg
Zal zij voor altijd gaan
Maar
Deze roos van vriendschap
Zal altijd
Door de zaadjes
Die de wind
Met zich heeft meegenomen
Ergens toch
Voor altijd voortbestaan
En telkens weer
Zal
Deze roos van vriendschap
Vol in bloei staan
Deze roos van vriendschap
Zal
Dus nooit verloren gaan

Jet

Jet zei op

Ik wil graag iedereen, een heel gelukkig kerstfeest toewensen.
En bedanken voor de reacties en het lezen van de gedichten.

Liefs Jet

katja zei op

Kleine jongen
afhankelijk
niet kunnen zien
wat om je heen is.
Kleine jongen
afhankelijk
van anderen
die je brengen
waar je misschien
niet gaan wil.
Kleine jongen
afhankelijk
genietend van de zon
niet kunnen zien,
maar voelend
ervarend de warmte.
Kleine jongen
afhankelijk
van hen die van je houden
van hen die voor je zorgen
van ons, je familie.
Kleine jongen
mijn broer,
overleden,
niet vergeten
niet verdwenen
in het niet.

katja zei op

Kleine Wim
ik moet steeds denken
dat jij ons hier achterliet.
Ik was jong nog
kon niet weten
van leven en van dood.
Toch wist ik van jouw
sterven voor ik het had gehoord.
Wist niet van afscheid nemen,
heb dat ook niet gedaan.
Ik was een kind nog
overdonderd,
heb ik daar bij jou gestaan.
Kon geen afscheid nemen,
niet van wat ik daar zag.
Het was niet meer
mijn kleine broertje
die daar in dat kistje lag.
Soms was ik je vergeten
heb ik niet aan je gedacht.
Probeerde te vergeten
dat wat me zo zeer deed,
maar na al die jaren
voel ik nu nog steeds dat leed.

Kleine Wim
je bent gestorven
liet ons hier achter
met verdriet.
Verdriet wat ik niet
meer mocht tonen,
en dus niet verwerken kon
ben je soms vergeten
omdat ik anders
niet meer verder kon.
Toch blijf ik aan je denken
ben je soms zo dichtbij.
Ik zie je in gedachten
weer als dat kind
zo onbevangen en zo blij.
Dat beeld wil ik bewaren,
van dat blije kind,
niet jouw dode lichaam
waarin ik geen leven vond.
Misschien kan ik langzaam
aanvaarden, verwerken,
dat jij sterven moest.
Maar begrijpen
nee dat niet.

Wim ik wil je danken
voor dat wat je voor me was
en bent.

katja zei op

Het is genoeg geweest
ik wil niet meer.
Het is genoeg geweest
ik kan dit niet meer aan.
Het is genoeg geweest.
ik wil niet meer.
Het is genoeg geweest
laat me nu maar gaan.

katja zei op

Ik wil niet meer,
het is genoeg geweest,
er is geen uitweg meer
het is genoeg geweest,
Ik wil niet meer,
niet meer verder lijden
er is geen uitweg meer,
ik kan niet langer strijden.
Ik wil niet meer
de strijd is nu verloren
er is geen uitweg meer
mijn leven is verloren.

katja zei op

Het is te laat nu
het komt niet meer goed.
Redding niet meer mogelijk
het is te laat.

Het is te laat nu
geen ommekeer meer mogelijk
het komt nooit meer goed
het is te laat.

Het is te laat nu
alles is voorbij
het is te laat nu
ik zal hier niet meer zijn.

Te laat
voorbij
vaarwel
het is te laat.

katja zei op

Laat me maar gaan
verweg naar andere oorden
waar niemand me nog ziet.
Laat me maar gaan
weg hier uit dit leven
dit leven vol verdriet.
Laat me maar gaan
niemand zal me missen.
Er klinkt geen:
"ik vergeet je niet."
Laat me maar gaan
voorgoed, weg van hier.
Weg van trubbels en verdriet.

katja zei op

Ik wil niet meer voelen
jouw pijn en verdriet.
Jij moet dat zelf dragen
ik doe het niet.
Ik moet zelf ervaren
om te gaan met leed.
Ik kan het niet overdragen
zoals jij dat deed.
Jij kon het niet verwerken
het verdriet wat te groot.
Maar ik was nog een kind
onwetend en zo kwetsbaar,
te klein voor jouw verdriet.

Katja zei op

Dood
Zomaar
Ineens
Weg
Ergens
Heen
Mijn fout
Mijn schuld
Jouw dood
Sorry, mijn schuld.
Dood
Zomaar
Ineens
Weg
Niet meer hier
Mijn fout
Mijn schuld
Jouw dood.

Katja zei op

Niets is nog goed,
geen zon die opkomt
alleen maar duisternis.
Duisternis van verdriet,
van angst en woede,
alleen maar duisternis.

Niets is nog goed,
geen sprankje licht
aan de horizon.
Geen uitzicht
geen toekomst,
alleen maar duisternis.

Niets is nog goed,
nergens meer geluid,
geen klanken van hoop.
Geen troost,
geen steun
alleen maar duisternis,

Niets is nog goed,
alleen nog maar verdriet
angst, woede en kleinheid.
Geen verlangen
geen vreugde
alleen maar duisternis.

katja zei op

Waarom moest ik weten
dat jij toen sterven ging.
Waarom mag ik dat niet vergeten
blijft steeds die herinnering.

Waarom steeds weer in gedachten
terug naar die vervelende tijd.
Waarom steeds weer afwachten
raak ik die herinnering nog kwijt.

katja zei op

Vrede, een woord,
vrede, een gebaar,
vrede, een situatie.
Vrede, tevreden
Tevreden, een woord,
tevreden, met me zelf,
tevreden, met...............
gewoon tevreden.

katja zei op

Een klein kaarsje
een aarzelend vlammetje
zorgvuldig beschermd
tegen het briesje,
wat het uit kan doven.

Veel kleine kaarsjes
aarzelende vlammetjes
versterken elkaar
vormen een licht
dat niet meer te doven is,
zolang er steeds weer kaarsjes
worden bij geplaatst.

Veel kleine kaarsjes
vormen een grote vlam
samen gebundeld
door een kracht
die sterker is dan de wind.

katja zei op

Ik wens iedereen hele fijne en prettige kerstdagen en een 2006 waarin voor iedereen de zon weer mag gaan schijnen, de wolken verdwijnen, de dag weer opklaart als na een regen bui. Dat alle zorgen soms (al is het dan maar even) verdwenen mogen zijn.
Dat we mogen genieten van al het mooie wat het leven toch ook te bieden heeft.

Katja

katja zei op

Wimke

Jij ging van ons weg
en ter herinnering
kregen we deze foto
op jouw gedachtenisprentje.
Zo kende ik je niet,
dit ben jij niet,
tenminste niet voor mij.
Jij kon niet zelfstandig zitten
zeker niet op zo’n manier.
Dit is voor mij niet Wimke
niet de Wimke die ik ken.
Mijn Wimke is een kind
hulpeloos, afhankelijk
van anderen, niets zelf kunnend.
Niet een Wimke die ogenschijnlijk
gewoon kan zitten net als ieder kind.
Mijn Wimke was een kind
wat ondanks alles
blij liet merken je te kennen
te herkennen aan je stem.
Dat liet je merken door je lach,
je bewegen, gewoon je blij zijn.
Ik kon merken dat je me herkende
ook al kwam ik dan niet vaak.
Weet dat ik aan je ben blijven denken
maar niet zoals ik je hier nu zie.

katja zei op

Wimke

Hoe had ik kunnen weten
dat het niet overgaat.
Dat ik steeds weer
jouw beeld voor ogen krijg.
Steeds weer opnieuw
een beeld van wat niet Wimke was.
Steeds weer het beeld
van dat wat achtergebleven was.
Nee niet Wimke was dat
wat ik in dat kistje zag.
Ik moest afscheid nemen
en wist niet wat te doen.
Het was niet Wimke
waar ik stond,
wat kwam ik daar toch doen.
Niemand had me verteld
wat me te wachten stond.
Niemand bij me,
ik was alleen,
alleen met toch wel
mensen om me heen.
Mensen samen, elkaar tot steun
behalve voor mij, ik kon het wel alleen.
Nooit ben ik vergeten wat ik toen heb gezien
ik was een kind,
het was te veel
ik ben het blijven zien.
Ik wil je laten weten
dat ik je wel mis
ondanks wat ik soms wel dacht
ondanks soms mijn ergernis.
Maar ik was een kind
ik wist niet beter,
vond het vreemd
mijn ouders altijd weg.
En na jou sterven
bleven mijn ouders
voor mij nog even ver van mij weg.
Mocht mijn verdriet niet tonen
ik was een flinke meid.
Kreeg een foto ingelijst,
staat ergens op een kast
dan hoef ik het niet te zien.
Hoef ik niet weer dat beeld te zien
wat ik vergeten wil.
Niet omdat ik jou niet wil zien,
maar om het beeld wat terug komt
in mijn herinnering.
Ik moest wel verder leven
verder zonder jou.
Maar door jouw sterven
raakte ik ook me zelf kwijt
mijn kind zijn en mijn eigenheid.

katja zei op

Het was niet mijn schuld
dat Wimke niet kon zien.
Het was niet mijn schuld
dat Wimke spastisch was.
Het was niet mijn schuld
dat Wimke epilepsie had.
Het was niet mijn schuld
dat Wimke zwakzinnig was.
Het was niet mijn schuld
dat Wimke niet thuis blijven kon.
Het was niet mijn schuld
dat Wimke slechte nieren had.
Het was toch niet mijn schuld
dat Wimke sterven ging.
Het was niet mijn schuld,
niet mijn schuld.

Katja zei op

Het was ook mijn broertje
niet alleen jouw kind
dat sterven ging.
Je had moeten
beseffen dat ook een kind
verdriet kan hebben.
Het was ook mijn broertje
niet alleen jouw kind
wat we weg gingen brengen.
Jij had moeten weten
dat een kind volwassen verdriet
niet dragen kan en mag.
Het was ook mijn broertje
niet alleen jouw kind
waar wij naar gingen kijken.
Ik was een kind
niet voorbereid
wat wist ik nu van dood.
Jij had moeten weten
dat je niet kon vragen
dat wat je me toch vroeg.

katja zei op

Waarom mag ik niet vergeten
dat wat is geweest.
Waarom steeds weer ervaren
hoe het is geweest.
Waarom geen einde
aan dat wat over is.
Waarom voel ik steeds weer
dat vreselijke gemis.
Waarom kon ik geen afscheid nemen
zodat ik afstand nemen kon.
Waarom moet ik dan nu opnieuw
doorleven wat ik toen niet mocht.
Waarom, wie zegt me waarom.

katja zei op

Tranen van verdriet
tranen van woede,
blijven stromen.
Tranen van vreugde,
tranen van geluk
die zijn er niet.
Tranen van wanhoop
tranen van eenzaamheid
blijven stromen.
Tranen van blijdschap
tranen van plezier
die zijn er niet.

katja zei op

Een afscheid
is niet altijd
een einde.
Soms is het
een nieuw begin.
Een vaarwel
is niet altijd
een einde.
Soms is het
een nieuwe kans.

katja zei op

Dit is het laatste
het kan niet langer meer.
Eens komt de laatste keer
dat een vlammetje wat kracht heeft.
Mijn vlam is even
aan het flakkeren gegaan
en zojuist voor de laatste keer
uitgegaan……….

katja zei op

Breng me een laatste groet
als ik er niet meer ben.
Zeg me vaarwel
zeg tot ziens.
Laat me weten,
dat je me niet
zult vergeten.

Ik zend je dan een laatste groet
een teken
een signaal
dat er meer is
dan alleen de dood
dat we ook daarna
nog samen kunnen zijn.

Ik zend je een groet,
een teken
een signaal.
Zodat je weet
dat ik daar ben
vanwaar niemand
terugkeert.
Ik zal je laten weten
van wat er komen zal.

katja zei op

Laat me dan alleen
dat deed je altijd al.
Waarom moet je nu
voortdurend aanwezig zijn.
Laat me dan met rust
weet dat ik je niet wil.
Waarom wil je nu
weer bepalen wat ik doe.
Laat me dan alleen
dat heb je steeds gedaan.
Kom dan nu niet
proberen me bij te staan.
Laat me met rust.
Laat me alleen.
Begrijp het dan
ik wil je niet om me heen.

katja zei op

Waarom wordt mijn roepen niet gehoord,
waarom wordt ik niet gezien.
Ben ik dan onzichtbaar
of zijn jullie ziende blind.
Ben ik onbeduidend
tel ik dan niet mee.
Laat me dan vertrekken
dat ik niet tot last zal zijn.
Waarom willen jullie niet zien
waarom wordt er niet gehoord.
Zie dan, hoor dan
dat onnoemelijk verdriet.
Luister dan, kijk dan
zorg dat je het ziet.

katja zei op

Laat me maar gaan,
als ik niet verder wil
laat me maar gaan
toe zwijg maar stil
Laat me maar gaan
praten helpt niet meer
laat me maar gaan
er is geen rust meer.
Laat me maar gaan
het is te laat.
Laat me maar gaan
ik weet wat ik verlaat.
Laat me maar gaan
ik kan niet meer kiezen
laat me maar gaan
ik wil niet nog langer verliezen.

katja zei op

Goede reis
tot ziens.
Nee geen tot ziens
dit is een vaarwel.
Nooit meer zien
nooit meer praten
nooit meer lachen
nooit meer huilen
nooit meer samen
nooit meer alleen
nooit meer misschien
nooit meer tot ziens
nooit meer…………….
nooit………………….
Goede reis
vaarwel
tot ooit…………………

katja zei op

Geef me een teken
een signaal
dat het anders kan
dat het anders wordt.
Het hoeft niet beter,
anders is al genoeg.
Geef een teken
een signaal
dat het anders is
dat het anders was.
Het hoeft niet beter,
als het maar
anders is.

katja zei op

Heksen vliegend op hun bezems in het rond,
heksen, roerend in grote ketels,
heksen prevelen spreuken,
uit dikke oude boeken,
proberen ze ons te vervloeken?

Spoken jammeren angstaanjagend
spoken, waren hier maar rond
spoken, kille kreten slakend,
trachtend ons zo bang te krijgen,
dat we verlamd van angst ineen zijgen.

katja zei op

Laat me maar gaan
als ik toch niets
goed kan doen.
Laat me maar gaan
als ik teveel ben
overbodig, nutteloos.
Laat me maar gaan
als ik nergens
meer voor deug.
Laat me maar gaan
als ik te veel ben
lastig, nutteloos

katja zei op

Waarom wil je niet begrijpen
waarom wil je niet verstaan
waarom wil je niet luisteren
waarom, waarom
moeten we zo dan verder gaan?

Waarom kan je niet aanvaarden
waarom kan niet snappen
waarom kan je niet invoelen
waarom, waarom
moeten we zo dan verder gaan?

katja zei op

Mag ik nog wel hopen,
hopen dat het beter wordt?
Mag ik nog wel verlangen,
verlangen dat het anders wordt?
Mag ik nog wel hopen,
hopen dat het beter zal gaan?
Mag ik nog wel verlangen,
verlangen dat het anders zal gaan?

katja zei op

Hallo Allemaal

Ik heb met in gang van vandaag een nieuw mail adres. Ik heb het onder mijn naam weergegeven.

Groet Katja

Hermien zei op

Wel bijzonder, Katja, dat je op de geboortedag van onze dochter Fleur (ze overleed vlak voor haar geboorte) zoveel gedichtjes plaatst over afscheid nemen...

Atie zei op

Dood is niet dood,
een klein mens wordt toch groot.
Alleen kun je ze niet zien,
toch hoop je het misschien.
Maar ze blijven wie ze waren,
ze blijven ook kennis vergaren.
Ze zijn bij ons zodra we aan ze denken,
liefdevolle aandacht aan ze schenken.
Een kaarsje branden met een lach rond onze mond,
met het kusje op hun foto voel je het verbond.
Fijn dat jij bij mijn leven blijft horen,
wat ben ik blij dat je ooit was geboren.

Ze zijn niet dood,
een klein mens wordt toch groot.
Zij helpen ons uit alle macht,
zijn in de weer dag en nacht.
Zij geven ons aanwijzingen zo nu en dan,
maar snapen wij daar wat van?
Horen wij wat ze ons willen vertellen?
Zullen ze ooit een oordeel over ons vellen?
Wat zij willen is dat wij ons leven leven,
gelukkig zijn, want het duurt maar even.
Als zij ons zien lachen van geluk,
dan kan hun dag ook niet meer stuk.
Dan stralen zij ook weer van top tot teen,
en beiden voel je de liefdesstroom door je heen.

Atie zei op

"Mijn moeder"

Mijn moeder werd door kanker gesloopt,
vaak hebben we op herstel gehoopt.
Eerst leek het onschuldig te zijn,
later bleek het toch fenijn!

Een borst moest ze aan de chirug afstaan,
later is het door haar hele lijf gegaan.
Moerman-gras heeft ze gezaaid en geoogst,
ze bleef zich inzetten voor haar werk en kroost.

Toch verloor ze het aardse bestaan,
en is haar lichaam onderaards gegaan.

Maar mijn moeder is nog steeds mijn moeder,
mijn lieve draagster en voeder.

In gedachten omarm ik haar,
en voel haar warmte en krullend haar.
Ik heb intens liefdevol contact met haar,
dat ze "dood" is, is geen bezwaar.

katja aan Hermien zei op

Dat is toch puur toeval Hermien, maar ik ben dus op dit moment heel veel bezig met het overlijden van mijn broer 34 jaar geleden, dat ben ik nu een plaatsje aan het geven.
Maar ik wens jou heel veel sterkte op deze dag die toch altijd dan wat bijzonders zal zijn voor je

En een fijne jaarwisseling
Katja

Marieke zei op

Ben blij, verdrietig & trots,
ben bang, gelukkig en onzeker.

't Is zo dubbel,
duurt nog zo lang

Nog minstens 7 weken,
maar dan weten we het zeker...

of je bij me kunt blijven...


Fijne jaarwisseling allemaal, en dat alle mooie wensen uit mogen komen.

Groetjes, Marieke

katja zei op

Marieke

Een voorzichtige proficiat van deze kant. Ik zal voor je duimen en een kaarsje branden
sterkte

jet zei op

Hele mooie gedichtjes katja,, en Atie die van jou ook.
Ik wens iedereen een heel fijn en prettig nieuwjaar.
En heel veel sterkte allemaal

liefs Jet

Atie zei op

Pijn in m'n lijf, hoofd en nek,
soms maakt het me gek.

Jaar in jaar uit gaat het maar door,
er is kennelijk geen remedie voor.

M'n hersenen produceren pijnsignalen,
er is weinig te zien van al die kwalen.

Af en toe lukt het me de pijn te stillen,
zo zou ik het altijd willen!

Zou ik die jas met pijn even uit kunnen trekken,
naar pijnvrijland kunnen vertrekken.

Ik zal voorlopig in dit lijf moeten wonen,
respect en liefde voor haar tonen.

Ik moet luisteren naar hare majesteit,
doe ik te veel, dan begint de strijd.

Ik zal haar dus moeten koesteren,
mijn lijf houdt niet zo van boesteren.

Op Kerst of oudjaarsavond volgt massaal protest,
"te gek gedaan mevrouwtje, dat weet je best!"

Liefs!

Marieke zei op

Zo lang, ik ben zo bang
Ik ga genieten heb ik besloten,
maar voor hoe lang?

Het is waar, zo zwaar
maar tot die tijd ben je bij ons
wat de toekomst ook brengt,
we zijn er voor elkaar...



Katja, nog bedankt voor je lieve reactie! Het duurt alleen nóg langer dan ik al dacht, vanaf nu nog minstens 9 weken...
Maar goed, we wisten waar we aan begonnen.


Groetjes, Marieke

Atie zei op

"Levenslessen"

Lessen krijgen we allemaal te leren,
soms lijkt alles tegen ons te keren.

Achteraf zie je soms waarom het nuttig was,
al gaf je regelmatig flink wat tegengas.

Je wilt gewoon een prettig leven,
het liefst mooie dingen beleven.

Geen gezanik of gezeur,
gewoon een leven vol fleur!

Maar telkens duikt er weer wat op,
staat je wereld weer eens op z'n kop.

Het waait, het stormt, een orkaan,
"Wat heb ik nou weer verkeerd gedaan?"

Het is weer een lesje van het leven,
toch zijn we steeds overeind gebleven.

Dat is een complimentje waard,
en de lesjes worden in het hart bewaard.

Eens weet je dat het nut heeft gehad,
als je verder komt op je levenspad.

Liefs!

katja zei op

Laat me maar gaan
ik wil niet verder meer.
Laat me maar gaan
ik hoef niet meer.
Mijn tijd is geweest nu
ik mag nu gaan.
Mijn tijd is geweest nu
ik wil niet meer verder gaan.
Laat me gaan
voor mij was het genoeg.
Laat me gaan
ook al is het misschien te vroeg.

katja zei op

Ik wil niet meer verder gaan,
ik stap dit leven uit.
Ga mijn eigen weg nu volgen
zoekend naar mijn eigen doel.
Niemand kan mij nu nog bevelen
wat ik dan wel moet doen.
Ik zeg vaarwel, tot ziens
en ik ga er tussen uit.

katja zei op

Ik wil niet meer
ik kan niet meer
ik heb genoeg gehad.
Ik wil niet meer
ik kan niet meer
ik heb het wel gehad.

katja zei op

ik zeg nu vaarwel
laat me maar gaan
ik red me wel.
Laat me maar gaan
het gaat me te vlug
laat me maar gaan
ik kom niet meer terug.

katja zei op

Niet meer verder willen
gewoon maar blijven staan.
Niet meer verder willen
ik kan het even niet meer aan.
Niet meer verder willen
er is geen toekomst meer.
Niet meer verder willen
het verleden doet nog zeer.
Niet meer verder willen
te veel nog niet verwerkt.
Niet meer verder willen
nergens meer door gesterkt.

katja zei op

ik ben ook maar een mens
net zo als iedereen.
Laat me nou
ook ik kan weten
van pijn en verdriet.
Laat me nou
ik kan wel weten
maar wil dat helemaal niet.
Laat me nou
ik kan wel weten
maar ik wil vergeten.

katja zei op

Is het dan mijn schuld
Zoals elke keer
Wat heb ik dan misdaan
Zoals elke keer
Is het dan mijn fout
Zoals elke keer
Wat deed ik verkeerd
Zoals elke keer.

katja zei op

Het is veel te zwaar
Te dragen
Voor een mens alleen.
Wie kan ik vragen
Te dragen
Wat ik niet tillen kan.
Wie kan dan helpen
Te dragen
Wat ik niet meer kan.

katja zei op

Zo kan ik niet verder
ik kan dit niet meer aan.
Het is te veel,
veel te veel,
te dragen voor mij alleen.
Zo kan ik niet verder
ik kan dit niet meer aan.
Wil de schuld niet dragen,
is niet te dragen,
niet door mij alleen.
Zo kan ik niet verder
ik kan dit niet meer aan.
Ik heb genoeg te dragen
zonder schuldenlast
door jou opgelegd aan mij.

katja zei op

Hoelang nog verdragen
ondraaglijke pijn.
Hoeveel vragen
waar geen antwoorden voor zijn.

Hoelang nog deze strijd
die bij voorbaat al verloren is.
Hoelang krijg ik nog tijd
tot de strijd gestreden is.

Hoelang nog doorgaan
tegen alles in.
Hoeveel nog te weerstaan
wetend dat ik toch niet win.

Hoelang nog schuldig zijn
aan dat wat ik niet deed.
Hoe lang nog de pijn
van dat wat ik niet vergeet.

katja zei op

Ik wil niet meer
niet meer naar je luisteren
niet meer doen wat jij wilt.
Ik wil niet meer
niet meer jouw zin doen
niet meer naar jouw pijpen dansen,

Ik wil niet meer
niet meer verder gaan zo
niet meer zo verder leven
Ik wil niet meer
niet meer zonder eigen wil
niet meer willoos zijn.

katja zei op

Was toch nog een kind
kon toch niet weten.
Was nog maar een kind
hoe kon ik dat vergeten.

Was nog maar een kind
wist niet van dood en verdriet
Was toch nog een kind
wat jij toen achterliet.

Was toch nog een kind
kon toch niet weten.
Was nog maar een kind
maar dat was men vergeten.

katja zei op

Waarom wil je niet begrijpen
dat ik je niet kwetsen wil
Waarom wil je niet begrijpen
dat ik mezelf worden wil
Waarom wil je niet begrijpen
dat ik nu aan het zoeken ben.
Waarom wil je niet begrijpen
dat ik mijn verleden niet meer ken.
Waarom wil je niet begrijpen
dat ik nu doorzetten moet.
Waarom wil je niet begrijpen
want zo verlies je me voorgoed.

katja zei op

Wie zal mij vergeven
voor dat wat ik deed.
Wie kan mij vergeven
opdat ik vergeet.
Wie kan mij helpen
te dragen mijn last.
Wie zal me vergeven
voor wat ik dacht
Wie kan mij vergeven
en geeft me kracht.
Wie kan me helpen
te dragen mijn last.

katja zei op

Ik weet je kan niet anders
ik weet het is niet jouw fout
ik weet je kan er niets aan doen
ik weet dat ik van je houd.

Ik weet jij kan er niets aan doen
ik weet het is de ziekte die dit doet.
Ik weet jij kan er niets aan doen
ik weet alleen niet hoe dit verder moet.

katja zei op

Waar is mijn eigen leven
waar is mijn eigenheid.
Alles is verdwenen
zomaar in het niets.
Geen waarderend woord,
geen complimenten.
Alleen verwijten horen,
de schuld krijgen.
Te veel verantwoordelijkheid,
alleen maar moeten zorgen.

Goed bedoeld, voor Katja zei op

Katja, als ik jouw gedichten lees, word ik zo droevig en vraag ik me af of dit allemaal over jouwzelf gaat en zo ja, dan zou je hulp moeten gaan zoeken. Want het gaat niet goed met je.
Je moet weer wat vrolijker tegen het leven gaan aankijken, je moet!
Dood zijn kan nog lang genoeg.

Je zult me dit vast niet in dank afnemen, dat besef ik wel. Maar probeer eens wat vrolijker te denken, dan komen er vrolijke stofjes in je hersenen vrij en dan ga je je gemoed genezen.

Vrolijke gedichtjes! ? Want je kunt zo mooi dichten!

Katja voor goed bedoeld zei op

Dit gaat over mezelf, dat klopt, het gaat even niet goed met me, ik heb volop hulp en ben volop bezig met verwerken van nog al wat zaken. Ik ben ook zeker niet voornemens om dood te gaan. Het is meer dat ik op deze manier alles van me af schrijf.
En vrolijke gedichtjes maak ik ook wel eens. Maar dat gaat dan meestal in opdracht. Voor mij is het schrijven een manier van verwerken.
En er is veel te verwerken. Ben bezig met mijn jeugd terug te vinden, ben het overlijden van mijn jongste broer 34 jaar geleden aan het verwerken. Ben het overlijden van mijn ouders de afgelopen 2 jaar aan het verwerken. En ben op dit moment bezig met de zware en moeilijke beslissingen over wel of niet uit huis plaatsen van mijn man en dochters die een spierziekte hebben, en zeker mijn man daardoor volledig rolstoel en hulpafhankelijk is, wat ook nog eens gepaard gaat met afname van intellect en gedragsverandering. Ik ben me heel erg bewust dat dit zo allemaal achter elkaar opgeschreven heel veel lijkt voor 1 persoon, maar ondanks dit alles ben ik er volledig van overtuigd dat het goed komt. Zeker door alle lieve mensen die ik ook hier op myocafe tegen kom.

Katja

Goed bedoeld voor Katja zei op

Katja, bedankt dat je een stukje van je leven hebt verteld. Nu begrijp ik het beter dat je je verdriet en je worsteling in je gedichten uit.

Je probeert het overlijden van je ouders en je broertje te verwerken, zeg je.
Ik geloof dat als iemand dood gaat, slechts het lichaam doodgaat. De ziel, die leven na leven leeft, zal voor altijd leven, leven na leven.
Ook jij zult ooit weer een ander leven.

Ik ben er van overtuigd dat als jij vanavond met een lach en liefde je broertje en je ouders in je hoofd voor je probeert te zien, zij een gat in de lucht zullen springen. Het moet voor hen erg verdrietig zijn om jou zo te zien worstelen. Jij bent hun kind en zijn zus.

Katja, als jij fijn over je broertje gaat denken, denken dat hij aan het spelen is, piano speelt of een berg beklimt, vliegtuigen bouwt (misschien had hij een leuke hobby), dan maak je hem echt gelukkig. Dan gaan jullie samen lachen, spelen, blij zijn.

Je vader en moeder waren ook maar gewone mensen die hun best deden, maar vast ook niet perfekt waren. Probeer ze te vergeven wat ze in jouw ogen fout deden en omarm ze met liefde! Hou ze vast en hou van ze zoals ze zijn! Gewoon proberen!

Het boek van Joseph Rudolfs "een Blik in het Hiernamaals" (uit de bieb) heeft mij destijds enorm getroost toen mijn moeder overleden was.
En het boek heeft mij gesterkt in mijn al aanwezige geloof in het leven na het aardse leven.

Katja, ik hoop dat je je broertje en ouders gaat omarmen en samen met hen gaat stralen!
En Katja, tranen zijn prima, dat voorkomt roest op je ziel moet je maar denken!

Heel veel liefs van Goed bedoeld.

Jet zei op

De Harde Waarheid

Ik zie jouw verdriet
Ik zie jouw onmachten
Niemand anders die het ziet
Als jij huilt in die donkere nachten
jouw benen geven het op
Ze kunnen jou niet meer dragen
En wij
Wij zijn klaar met al onze vragen
Er is een antwoord gegeven
Op een brandende vraag uit het verleden
Want de tijd die zou het antwoord
Zoals altijd weer bloogeven.
Waar we altijd bang voor zijn geweest
Die stoel met die wielen
Dat word nu ons leven
We zijn nu voor even beide heel bedeesd
Omdat het is gebeurd
Waar we altijd voor hebben gevreesd
Maar wij zijn 1 in onze zielen
En geloof me
Ik help je hier wel doorheen
Ondanks die stoel met wielen
Want wij zijn en blijven tot de dood ons scheid
1

Liefs Jet

Jet zei op

Zelfs Zover Weg Uit De Dood

Er zijn zo van die dagen
Dan ga ik jouw zo intens missen, Pa.
Ik wens je dan constant dicht bij mij
Waar of ik ook ga of sta
Dan zou ik willen
Dat ik je nog is kon zien
Of zomaar even aan te raken
Maar de nuchterheid die spreekt
Net of jij
Dan weer zachtjes tegen me preekt
Als ik zo op mijn gemak
Bij jou zit op die steen
De wind die wappert door me haren heen
En was het net of je erover streek
Zoals jij dat vroeger altijd deed
De vertrouwde rust en kalmte
Die ik dan weer diep van binnen voel
Dat geeft me zo een intense warmte
Hier op deze plek kom ik altijd weer tot bedaren
En voel en zie ik totaal geen gevaren
En kan ik weer wat moed en hoop
Bij elkaar vergaren
En voel ik zelfs weer onze pret
Want jij bent het
Die zachtjes me toefluisterd
Ver weg uit de dood
Geloof Jet
En wel in jezelf
Want als ik me niet vergis
Ben juist jij het die niet eens weet
Wat opgeven is
jouw woorden geven me weer
Het geloof en de kracht en de hoop
En laten me weer volop leven
Zelfs zover weg uit de dood
Weet jij mij dit alles nog altijd te geven
Je bent dan wel gegaan
Maar ik heb al die tijd
Elk woord van jouw verstaan
Zelfs zover weg uit de dood
Jij blijft naast me staan
Precies zoals jij het aan mij
Had Beloofd

Jet zei op

Twee Bomen Als Symbolen

Als ik het pad op kom lopen
Waar jullie lieverds liggen begraven
Dan zie ik ze al van een afstand
Fier en rechtop staan
De twee prachtige bomen
Die ik voor jullie beide had geplant
Achter jullie steen
Naast elkaar als twee symbolen
Ze groeien langzaam doch gestaag
Als een prachige toog
Helemaal door elkaar heen
Daaronder bloeit een gekleurde bloemenpracht
Voor mij een plek zo bijzonder

Liefs Jet

Jet zei op

Een Oud Wijsje

Als ik mijn kleine meisje
Dicht in mijn armen houd
Dan zing ik voor haar
Een heel oud wijsje
Wat ik vroeger ook voor haar vader zong
Dat gevoel wat ik dan diep van binnen voel
Dat weet me diep in mijn ziel te verwarmen
Het brengt me terug naar het verleden
En zie mijn grote jonge mannen weer klein en fijn
kattekwaad uithalen en ondeugend zijn.
Voor jou heb ik nog heel wat verhalen
Maar voor nu mijn kleine meisje
Zing ik voor jou
alleen nog maar dat oude wijsje
Omdat ik met heel mijn hart en ziel
van jouw hou
Dus voor nu
Slaap jij maar mijn kleine meisje

Liefs Jet

Hanneke voor Jet zei op

Jet, tranen van ontroering krijg ik bij het lezen van jouw liefdevolle tekstjes!
Heel mooi!

Liefs, Hanneke

Hanneke voor Jet zei op

Jet, tranen van ontroering krijg ik bij het lezen van jouw liefdevolle tekstjes!
Heel mooi!

Liefs, Hanneke

Jet voor Hanneke zei op

LIeve Hanneke,
Bedankt voor je lieve woorden.
gdichtjes maken, over dat wat ik voel en meemaak, is een stuk verwerking voor mezelf.
En een ieder schrijft op zijn eigen manier.
Ik schrijf vanuit me hart en gevoel, en vind het heerlijk om me gevoelens te laten schrijven, als het ware.
Ik heb een gedicht wat het wel mooi verwoord..
"gevoel/onderbewust/Toetsenbord"
Nogmaals bedankt voor je lieve woorden.

Liefs Jet

Jet zei op

Gevoel /onderbwust/Toetsenbord

Neem het toetsenbord op schoot
En keer me van het scherm
Mijn blik in het luchtruim gericht
Zo af en toe
Weg dromend, met de ogen gesloten
Mijn gevoel,
Geef ik de controle over mijn vingers
Die hun weg over de letters
Moeiteloos zullen gaan vinden
Die letters zullen woorden gaan vormen
En die woorden die zullen zinnen gaan maken
Wat ik dan zo achteraf
Op het scherm terug lees
Wat of mijn gevoel
Allemaal op die momenten schreef
Dat heeft mezelf
Meermalen weten te verbazen
Dingen uit een ver verleden
Ver weg opgeslagen
Wist niet eens meer van hun bestaan
En voor me
Zie ik het zomaar ineens
Op schrift staan
En rolt er een eenzame traan
Omdat ik zelf dacht
Dat ik het wel verwerkt had
En wel een plekje had weten te geven
In mijn leven
Het had alleen een hele tijd
In de kast gestaan
Het was nog niet gedaan
Terwijl ik dat zelf wel dacht
Mijn gevoel
Het heeft van zich laten spreken
Door middel van het toetsenbord
Waar ik mezelf aan over had gegeven
Waardoor ik met eigen ogen kan lezen
Wat er zich zoal, nog allemaal
Op de achtergrond
Nog is aan het meespelen
In dat onderbewuste gevoel
Van mijn leven

Liefs Jet

Jet zei op

Waar Een Wil Is

Waar een wil is
Daar is een weg
Zegt het spreekwoord
Maar wat
Als de wil er is
En je de weg
Niet kunt vinden

Waar een wil is
Is een weg
Zegt het spreekwoord
Wegen veranderen
Met de tijden
Ze worden slechter
Te berijden

Waar een wil is
Is een weg
Zegt het spreekwoord
Vertel
Welke weg ik moet gaan
Want ik
Weet niet welke in te slaan

Waar een wil is
Is een weg
Zegt het spreekwoord
Maar wat
Als je de weg
Helemaal kwijt bent
Maar ach
Ook daar raak je
Aan gewend

Liefs Jet

Jet zei op

Als Ik Aan Mijn Moeder Denk

Als ik aan mijn moeder denk
Dan denk ik
Aan een lieve sterke vrouw
Als ik aan mijn moeder denk
Dan denk ik
Aan veiligheid en geborgenheid
Als ik aan mijn moeder denk
Dan denk ik
Aan een overvloed zorgzaamheid
Als ik aan mijn moeder denk
Dan komt mijn gevoel

Als ik mijn moeder voel
Dan voel ik
Liefde, warmte, en genegenheid.
Als ik mijn moeder voel
Dan voel ik
Me zo zo veilig en geborgen
Als ik mijn moeder voel
Dan voel ik
Geen angst voor de morgen
Als ik mijn moeder voel
Dan voel ik
Zo een intens gemis en verdriet
Als ik mijn moeder voel
Zou ik misschien
Ook wel dood willen
Als ik mijn moeder voel
Dan moet ik
Echt
Over naar mijn denken

Als ik dan weer
Aan mijn moeder denk
Komt de kracht
Als ik dan weer
Aan mijn moeder denk
Ben ik
Niet meer bang voor de nacht
Als ik dan weer
Aan mijn moeder denk
Kan ik
Alles weer zien in volle pracht
Als ik dan weer
Aan mijn moeder denk
Dan is er
Geen onmacht
Als ik dan weer
Aan mijn moeder denk
Dan heb ik weer
Volop kracht

Liefs Jet

Jet zei op

Stille Woorden

Ik hoor je gedachten
Ik voel je angsten
Ik zal niets verwachten
Jij omringt mij compleet
Jij streelt mijn hart
En vult mijn gedachten
Ik weet niet, hoe je het doet
Maar jij doet het
En tis niet altijd pret
Omdat ik niet weet
Wat of ik ermee moet
Want jij zit
In mijn diepste gemoed
Kom pak mijn hand
Komt alles goed
Of is weg
Die sterke band
Kom reik me jouw hand
Laten we samen gaan
Naar dat beloofde land
Alleen wij saam
Dat is waar ik zo naar verlang
En niets of niemand
Veranderd daar iets aan
Vraag me niet
Om te gaan
Streel mijn gezicht
Teder en zacht
Tot diep
In de stille nacht
Waar zoveel schone liefde
Op ons wacht
Die ons beide zo geriefde
Maar ook heeft verward
Los waren we van tijd
Zonder enige zekerheid
Er was geen enkel beleid
Verloren samen
In tijd

Liefs Jet

Jet zei op

Puur Geluk

Als ik om me heen kijk
En mijn te snel volwassen geworden jongens
Lachend bij elkaar zie zitten
Dan voel ik mij een gelukkig mens
En is eigenlijk wel vervuld
Elk van mijn gedane wens
Vier gezonde jongens grootgebracht
Al kostte me dat menig nacht
En nu zit mijn zoon zelf
Bij zijn dochter in de nacht op wacht
Dat is toch
Waar het in het leven om draait
De cirkel van het leven ons gegeven
Uit mijn kind
Is weer nieuw leven geboren
Om dat te mogen aanschouwen
Verwarmt mijn hele wezen
En dat gevoel
Dat kan me tot diep in mijn ziel bekoren
Als ik zie zijn geluk
Dan kan er echt helemaal niets meer stuk
Mijn gezin
Dat is wat mij geeft
Mijn pure geluk

Liefs Jet

Jet zei op

Vredig Slapend In Mijn Armen

Jij lag urenlang in mijn armen
Rustig en vredig te slapen
Jouw kleine lijfje dicht en stevig
Tegen de mijne aangedrukt
Jouw kleine hartje
Die rustig tegen het mijne klopte
Zo voelde en hoorde ik van jouw
Iedere genomen zucht
Jouw mooie kleine gezichtje
Teder en zachtjes gestreeld
En keer op keer
Jou heel zachtjes gekust
Mijn eerste kleindochter
Vredig in mijn armen in een diepe rust
Wat wist jij, mijn kleine meisje
Op dat moment
Mij zo diep in heel mijn hart en ziel
Te verwarmen en zo diep te raken
Liefde zo alles overweldigend van top tot teen
Dat ging er door me heen
Jij zit in mijn bloed
Jij zit in heel mijn wezen
Ik zal jou altijd
Mijn onvoorwaardelijke liefde geven
Mijn liefde voor jou kent geen grenzen
En als ik het kan
dan vervul ik al jouw wensen
Tevreden lag jij heel lang
In mijn armen rustig te slapen
Dat moment heb ik opgeslagen
En ik zal het met liefde bewaren
Slaap maar kleine meid
Er wacht ons samen
Nog een hele mooie tijd

Voor Sharyl
Mijn kleindochter
geboren 14-9-2002

Liefs Jet

Jet zei op

Toen Ik Jou Nog Had

Toen ik jou nog had
Was het leven simpel
Want ik zat diep, heel diep,
In jouw hart
Jij behoedde mij voor heel wat smart
En stond me bij, in dit harde leven
Nu ik niet meer op jou
Terug kan vallen
Laten de kleinste zorgen me soms al beven
Maar ik zal jou niet teleurstellen
Want ik voel steeds weer
Die ongekende kracht
Die verdrijft de onmacht
Diep in mijn gevoel
En zie dan weer duidelijk mijn doel
Nog altijd heb jij, mij zoveel te vertellen
En weet je me nog altjid antwoord te geven
Op mijn vragen over het leven
Of troost je mijn verdriet
Stilletjes op de achtergrond
Verdriet verstopt wat niemand ziet
Maar wat jij altijd, al zag en vond
Het leven was simpel toen je nog hier was
Mijn angst die ik voel
Die schuif jij zachtjes op de achtergrond
Je bent er nog steeds
Dus is het leven nog altijd simpel
Want jij
Bent nog steeds heel dicht
Bij mij

Liefs Jet

Jet zei op

Met Jou Samen Ontwaken

Jij komt vannacht weer slapen
Ik weet zeker dat jij vannacht zal ontwaken
En dan zal je tussen ons in rustig verder slapen
Morgenochtend zal je mij
Zachtjes met je kleine handjes wakker waken
Je lachend gezichtje
Dat is wat of ik het eerste zal zien, puur geluk
En mijn dag kan nu al niet meer stuk
Samen even rustig bijkomen
Dat is er echt niet bij
Jij pakt gelijk de dvd van K3
Komt lachend ermee in je handjes op me af lopen
En vraagt mij Oma AI ( K3 )
Ja en Oma zegt heel slecht nee
Dus zing en dans ik maar weer met haar mee
Al is het nog vroeg dag
Hij begint met muziek een dans en een lieve lach

Liefs Jet

Jet zei op

Een Schoot vol geluk

De slaap heeft je te pakken,
maar jij hebt geen zin, om hem te vatten
Je kleine handjes die spelen,,met die van mij,
en ik, blijf ze liefdevol strelen
Je vleit je kleine kopje, dicht tegen me aan
en er volgt een diepe zucht, moe maar voldaan
Je vecht er nog even tegen
maar de slaap die komt, kun jij niet tegen gaan
Ik zing voor jou, mijn meisje, zachtjes dat oude wijsje
Twee slaperige oogjes, kijken me lief aan
en ik zie jou langzaam naar dromenland gaan
Al slapende houd ik je in me armen
want op die momenten is het,
dat jij mijn hart zo intens weet te verwarmen.
Voel jouw hartje in alle rust slaan
en dan weer zo een diepe, hele diepe tevreden zucht
Mooi om te zien, hoe jij verkeerd
in een diepe, diepe tevreden rust
Mijn kleine engel tevreden slapend in mijn armen
Neem haar geuren diep in me op
terwijl ik haar oortje vol lieve woordjes stop
Mijn God liefje, wat heb ik jou lief
Zo intens lief

liefs Oma Jet

Jet zei op

Vroeger

Vroeger is geweest
Je moet het vergeten
Waarom, spookt het dan nog steeds.
Door mijn geest.
Het zijn de dingen, die zijn geweest
Die nog rondspoken
In mijn geest
Daarom ben ik zo bedeesd
Een test niet te meten
Gewoon maar dingen
Die ik niet kan vergeten

Vroeger is geweest
Je moet het vergeten
Maar dan is er toch ook nog
Mijn gevoel
En dat het er nog is.
Dat heeft dan toch een doel
Als je dat negeert word je zo
Koud en koel
Nee, Je moet voelen
Met heel je gevoel
Dan zal je zien word je minder
Koud en koel

Vroeger is geweest
Moet verder met leven
Natuurlijk, is dat zo.
Dat is een gegeven
Maar daarom, Mogen die gevoelens
Er nog wel eens wezen.
Die je vroeger
Ook konden laten zweven
Nee vroeger hoort bij je leven
En je kan het niet vergeten

Vroeger is geweest
Leven gaat door
Maar er is zoveel
Wat ik in het verleden verloor
Die kan, en mag ik toch niet vergeten
Ja, ik moet door met leven
Maar daarom
Mag ik in mijn dromen
toch weer terug naar vroeger zweven
Om het toch, voor maar even weer
Te beleven

Jet

Jet zei op

Jij, Liet Haar Bij Mij Achter

Jij hebt je leven op aarde verruilt
Voor een Hemels leven
Ik heb gezien hoe jij
Zoveel moed bij elkaar vergaarde
Om onder ogen te zien
Wat jou te wachten stond
Zo moedig jij
Dat allemaal hebt doorstaan
Veranderde mijn leven
Jij
Liet haar, jouw vrouw, mijn moeder.
Bij mij achter
Maar nooit meer kwam het goed met haar
Het verdriet om jou
Heeft ze niet goed doorstaan
Het legde haar volledig lam
Ze kon de pijn niet langer aan
Ben al die tijd
Niet van haar zijde geweken
Maar, Heb ik soms gefaald
Of te weinig gebeden
Dat zij het gevecht
Al zo vroeg opgaf
En gewoon bleef
In het verleden
Het verlangen naar jou
Was zo groot
En daarom
Wilde ze zelf dood
Acht jaar van haar tijd
Zat ze in zichzelf gevangen.
Nu is ze dan bevrijd
En zijn jullie
Eindelijk weer samen
Na al die tijd

Jet

Jet zei op

Slachtoffer Van De Euro

Mijn zoon is slachtoffer van de euro
Vertelde hij mij
Ik keek hem is vragend aan
En zag een brede lach
Op zijn lieve gezicht staan
Dus ik
Hoefde verder al niets meer te weten
Maar hij vervolgde
Ik, heb hem te veel, denk ik
Als gulden beschouwd.
Zijn smoes
Daarmee denkend te hebben onderbouwd
Ik zeg lieverd
Dat is me nou ook wat
En nu ben je dan zeker blut
En kom jij een beetje halen
Uit mijn europut
Ach Ma
Een paar maar krijgt ze terug.
Ik vraag
Wat een paar maar
Een paar gulden of een paar euro
En terwijl ik hem lachend
Wat in zijn handen stop
Zeg ik
Kijk nou uit lieverd
Ze vliegen er nog harder uit
Als de volgels
Die op het oude briefje
Van honderd stonden

Liefs Jet

Jet zei op

Leven/Dood

Ik heb jullie twee lieverd's
Vandaag onder een bloemenpracht bedekt
Samen met jullie achterkleinkind
Nog veilig in moeders schoot
Hebben wij het grote nieuws
Persoonlijk aan jullie twee verteld
En jullie achterkleinkind
Nog veilig in moederschoot
Aan jullie twee lieverd's voorgesteld
Deze dag
Gaf me weer wat extra hoop
Mijn ouders had ik bedekt
Onder een gekleurde bloemenpracht
Met mijn
Nog ongeboren kleinkind
Heel dicht aan me zij
Waar ik geduldig op wacht
Nog veilig en wel, in moeders schoot
Voor me, staar ik naar mijn dierbare
Met hun namen op een steen
Dat is de dood
En naast me
Staat mijn schoondochter
Met het kind van mijn kind
Groter groeiend in haar schoot
De liefde, warmte en vreugde
Die ik voelde, op dat moment was groot
Het staat zo dicht bij elkaar
Het leven en de dood

Zo draait de cirkel van het leven voort.
Een leven genomen
Een nieuw leven gegeven.

Liefs Jet

Jet zei op

Diep Diep Respect

Heb jou bloemen gebracht
Bij je graf
Het was jouw verjaardag
Al is voor die bloemen
Geen speciale dag nodig
Ik praatte wat met jou
Wat me weer gaf de moed
Tot ik zag vanuit de verte
Een enorme grote stille stoet
Met daarboven uit
Een klein wit kistje
Daarachter kleine jongetjes en meisjes
Met in hun handjes witte ballonnen

Wilde weg gaan
Maar was op de motor gekomen
En wilde hem niet starten
Door het geluid
Had ik de stilte
Van de stille grote stoet doorbroken
Dus liet hem uit
Bleef maar zitten op de steen
Weg ineengedoken
Met een intense kilte om me heen
Alleen het ruizen van de wind
In de oude bomen
Diep heel diep respect
Overviel me tijdens de stilte
Een klein kind
Zo jong al van zijn ouders ontnomen
Was totaal vergeten
Waar ik zelf voor was gekomen
Voelde alleen nog maar
De tranen langs mijn wangen lopen
Toen ik daar zo zat ineengdoken.
Jouw verjaardag is het vandaag
Fluister ik zachtjes
En ik zit te huilen
Om wat ik langs zie komen
En jij was daar om te troosten
Bij jou kon ik ook nu schuilen
Deze verjaardag van jou Ma
Die zal ik nooit vergeten
Het zal me altijd
Aan dat kindje en zijn ouders doen denken
Aan die ijzige stille grote stoet
Aan al die witte balonnetjes
Achter een wit kistje
Dat raakte me zo diep
Echt, in mijn allerdiepste gemoed
Daar zijn geen woorden voor
Zeg mijn moeder gedag
Met de tranen in mijn ogen
De motor laat ik zachtjes lopen
En rijd stilletjes weg

5 April 2002

Liefs Jet

Jet zei op

Schuttingen

Mijn wereld bestond als kind
Uit een plaatsje achter de schutting
Ik mocht nog niet verder kijken
Was te gevaarlijk
Mijn fantasie
Met wat er zich daarachter bevond
Waren
Bont gekleurde bloemenvelden
Met mooie vlinders
Die van bloem naar bloem vlogen
Die zich
Voor hun ogen ontsproten
Daar moest ik toen
Dan maar in geloven
Dat zich dat achter die schutting bevond

Mijn wereld
verruimde zich tot achter die schutting
De teleurstelling
Geen bloemenvelden maar hele volle straten
Tot mijn verbazing
Stuitte ik op nog een schutting
Mijn fantasie
Met wat zich daar achter bevond
Liefde
Had er over gehoord, het gaf je beschutting
Dus ben de schutting over gegaan
Dacht het daar te vinden
wat heb ik spijt
Dat ik die schutting ben gegaan
Ik wou
Dat ik er achter had blijven staan

Mijn gezichts veld
Werd alsmaar ruimer en ruimer
Die schuttingen
Daar kijk ik nu over heen
Mijn mooie fantasie
Werd nooit werkelijkheid
Verloor mensen door de tijd
Dat had ik toch
Bij die eerste schutting
Nooit kunnen weten
Dat mensen zomaar verdwijnen
Uit je leven
Deze schutting
Niemand kan hem overslaan
Elk mens
Zal die schutting over gaan
Niemand uitgezonderd

Jet

katja zei op

Jet wat ontzettend mooi. Ik ben blij dat jij hier teksten plaatst. Ik kan het niet meer, door een computerfout ben ik alles kwijt. Ook de gemaakt back up had dezelfde fout dus, helaas. Het enige wat ik met mijn pc nu nog kan is op internet en mail ontvangen.
Dus blijf aub teksten plaatsen dan kunnen we er van blijven genieten.

Katja

Jet zei op

Het Veranderde Mijn Leven Voorgoed

Jou
Zo te hebben zien vechten
Tegen alles wat jij snel
Moest opgeven
Zo moedig
Jij dat allemaal hebt gedragen
Veranderde mijn leven voorgoed
Een ziekte
Die je spieren het laat begeven
Sluipend en gemeen
Maar je verstand
Dat bleef optimaal draaien
Bewust van alles om je heen
Bewust
Van alles wat er werd gezegd
Maar geen antwoord
Terug kunnen geven
Ik was jouw stem
Zodat wat jij zei
Toch werd gehoord
Wist altijd precies wat of jij
Bedoelde en voelde
Samen wisten wij
Dat jij snel
In een andere wereld
Zou gaan leven
Ver weg bij mij vandaan
Weg, van het aardse bestaan
En zo vaak
Rolde er bij ons samen
Een traan
Omdat wij wisten
Dat er niet veel tijd
Meer was te gaan
Met jouw twee handen
Omsloot je de mijne
Liefkozend strelend
Uit jouw ogen
Vielen weer de tranen
Jouw ogen waren veranderd
Jouw blik was anders geworden
Maar jij
Bent altijd
Mijn eigen vader gebelven
Tot aan het einde
Van jouw leven

Mis je Pap nog altijd
Zelfs, na al die tijd

Liefs Jet

Jet zei op

IJzig Stil

Zo teer
Jij daar nu ligt
In een fraaie houten kist
Je handen gevouwen
Stil
IJzig stil
Zoals jij daar nu ligt
Geen leven meer
Stil ijzig stil
Jouw gezicht
Spreekt geen boekdelen meer
Stil ijzig stil
Jouw lippen zwijgen voor altijd
Stil ijzig stil
Geen bemoedigende woorden meer
Maar stil ijzig stil
Van binnen is het
Dat ik gil
Waarom ben jij nu
Stil zo ijzig stil ?
Jouw handen en armen die mij
Nooit meer zullen omarmen
Maar stil ijzig stil
Liggen ze daar
In elkaar gevouwen
IJzig stil
Zoals je daar ligt
Ik heb toch zoveel
Van jou gehouden
Maar dat is op aarde nu over
Stil ijzig stil
Waarom, ben jij nu zo
Stil ijzig stil

Nooit zal ik vergeten
Hoe jij daar lag
In die fraaie houten kist
Zonder teken van leven
Alleen maar
Stil ijzig stil

Mis je Mam

Liefs Jet

Jet zei op

Fluister Ik Zachtjes

Ma
Fluister ik zachtjes
Kan je me horen lieverd
Ik aai, over jouw ijskoude gelaat
Koud heel koud
Je handen gevouwen stil
Ma
Je bent toch nog wel hier
Bij mij
Fluister ik zachtjes
Een eenzame warme traan
Valt op jouw koude gelaat
Neem hem met je mee,
Ma
Fluister ik zachtjes
Je zit in mijn hart en ziel
Ma
Fluister ik zachtjes
Ik neem geen afscheid van jou
Als je zo gaat
Ma
Fluister ik zachtjes
Omdat ik te veel van je hou
Ma
Fluister ik zachtjes
En weer een traan
Op jouw koude gezicht
Het zijn er wat meer geworden
Ma
Fluister ik zachtjes
Neem ze met je mee als parels
Van mijn liefde, voor jou
Ma
Fluister ik zachtjes
Die altijd zullen glanzen
Vanuit de hemel
Ma
Fluister ik zachtjes
Zodat ik jou
Altijd kan zien dansen
Ma
Fluister ik zachtjes
Het is tijd word er gezegd
We moeten gaan
Ma
Fluister ik zachtjes
Bedankt voor alles
Wat jij, mij hebt meegegeven
Ma
Fluister ik zachtjes
Voor al je steun en onvoorwaardelijke liefde
Nog even maar
Kan ik je gezicht zien
Ma
Fluister ik zachtjes
Hoe moet dat nu, MA, zonder jou
In mijn leven
Fluister ik zachtjes
Je kan me geen antwoord geven,
Ik weet het
Fluister ik zachtjes
Zal me best doen
Ma
Fluister ik zachtjes
Zodat je trots op me zult zijn
Fluister ik zachtjes
Maar ik weet niet wat te doen
Met deze intense pijn
Ma
Fluister ik zachtjes
Ze haasten me, Ma, we moeten gaan
Ik houd van je lieverd
Voor altijd diep in mijn hart
Ma
Fluister ik zachtjes
En de tranen blijven nu stromen
Neem ze allemaal met je mee
Ma
Fluiter ik zachtjes
Kan ik jouw altijd.
Zien staan daar boven
Ma
Fluister ik zachtjes
Wil je nog 1 ding voor me doen
Geef Papa een dikke kus van mij
Als je bij hem bent daarboven
Ma
Fluister ik zachtjes
Wat zal ik jouw missen
Want ik hou zo van je
Ma
Fluister ik zachtjes
Maar we moeten nu gaan
Fluister ik zachtjes
De jongens, onze jongens
Zullen jouw laatste gang
Samen met jou gaan
Ma
Fluister ik zachtjes
Dus wees maar niet bang
Ze zullen heel dicht naast je staan
Ma
Fluister ik zachtjes weer

Dag mijn allerliefste Mam
Neem geen afscheid
Diep in mijn hart voor altijd
Ma
Fluister ik zachtjes
Voor de allerlaatste keer

Liefs Jet

Jet voor Katja zei op

Lieve Katja,
Wat vind ik dat rot om te horen.
Heb je ze ook niet uitgeprint?
Ik print altijd alles gelijk uit, en doe ze in een ordner.
Moet er niet aan denken dat ik alles kwijt zou zijn.
Vind dit echt heel naar voor je.
Toch hoop ik dat je gewoon weer begint met schrijven.
Misschien op de ouderwetse manier, met papier en pen, dan kan je ze altijd nog invoegen hier.
Vind dit echt heel naar voor je.
Ik hoop je toch snel weer te lezen hier..

Dikke knuf en liefs
Jet

Katja voor Jet zei op

Jet ik had wel wat uitgeprint maar lang niet alles. Het is echt balen, want ik ben echt alles kwijt. Ook mail adressen, hele persoonlijke dingen, die wel opgeslagen en op cd gebrand had. Ergens is de fout die er nu zat mee gegaan.
Het enige is dat er al veel op gewoon en gewoon 2 staat, dus daar kan ik tzt wat terug halen. En verder, natuurlijk blijf ik wel schrijven.

Jet zei op

1,2,en 3was niet nodig

Ondeugend kijk je me aan
en vraagt je zo is af
zou ik verder mogen gaan
Bij tel één, kijk je me lachend aan
bij twee laat je het toch maar staan.
Drie was niet nodig
maar om het haar te horen zeggen,
Na tel twee dat viel niet mee
Want de drie was overbodig
Houd je lachen dan maar is in
als twee grote bruine ondeugende ogen je aankijken
en die overbodige drie zeggen
Dan hoef ik toch niets meer uit te leggen
rap klimt ze dan op me schoot
en begint door me haren te strijken
nou geloof me
dan moet je wel voor haar charmes bezwijken

Liefs Oma Jet

Jet zei op

Dank Gebed

Ik ben in gebed, in gebed met U
Heb mijn handen gevouwen
En dank U
Voor het leven
Dat U, mij heeft gegeven
Dank U, Daarvoor

Ik ben in gebed, in gebed met U
Heb mijn handen gevouwen
En dank U
Voor het leven
Dat ik aan mijn kinderen
Heb mogen geven
Dank U, Daarvoor

Ik ben in gebed, in gebed met U
Heb mijn handen gevouwen
En dank U
Voor mijn ouders
Die U.
Me heeft gegeven
Mede door hun
Had ik toch een fijn leven
En dat is een gegeven
Dank U, Daarvoor

Ik ben in gebed, in gebed met U
Heb mijn handen gevouwen
En dank U
Uit de grond van mijn hart
Dat U,
Me daar heeft gebracht
Twee lieve mensen
Waar ik altijd op kon bouwen
En vertrouwen
Dank U daarvoor

Ik ben in gebed, in gebed met U
Heb mijn handen gevouwen
En dank U
Dat U, er was
Toen ik dat zo hard nodig had
In die donkerste dagen
Van mijn leven
Want U
Gaf me steeds weer
De kracht
Dank U, Daarvoor

Ik ben in gebed, in gebed met U
Heb mijn handen gevouwen
En dank U
Dat ik mag bestaan
En door het leven mag gaan
Dank U, daarvoor

Ik ben in gebed, in gebed met U
Heb mijn handen gevouwen
En dank U
Voor het vertrouwen
Wat U, mij heeft gegeven
Om te mogen zorgen
Over vier prachtige jongens
Ook al gaf,
Dat wel eens wat zorgen
Dank U
Dat U, me heeft bijgestaan

Dank U
Voor die vier prachtige geschenken
Die mijn leven
Zo hebben verrijkt
Dat ik ze heb mogen zien opgroeien
Hun liefde
Ik kan me geen
Groter rijkdom bedenken
Dank U, daarvoor

Het enige
Wat ik nu nog wil zeggen
Zo tussen
U en ik samen, is
AMEN

Jet

Jet zei op

Donkerst Dagen (Bedankt Ma)

Lieve Mama
Bedankt dat jij er altijd was
Mijn steun en toeverlaat
Dat was jij voor mij
In die donkerste dagen van mijn leven

Jouw liefde
Was mijn grote krachtbron
Jij liet mij het licht weer zien
Als ik alles donker zag
In die donkerste dagen van mijn leven

Op de droevigste dagen
Van mijn leven
Wist jij altijd weer de zon te laten schijnen
Om te laten smelten, Mijn pijnen
In die donkerste dagen van mijn leven

Ja Ma
Jij hebt mij een hoop gegeven
In dit van mij
Toch nog zo jong leven
In die donkerste dagen van mijn leven

Dank je Ma
Dat je daar toen altijd voor me was
Hoe belangrijk dat was
Dat besef ik me nu pas
Dat jij daarbij aanwezig was
In die hele donkere dagen uit mijn leven

Bedankt daarvoor Ma

Liefs Jet

Jet zei op

Eerbetoon Aan Oma

De vier jongens
Hebben jou
Naar, je laatste rustplaats gerold
Iets Wat ze graag wilden doen
Huilende gezichten
Van jonge mannen
Die hun Oma
Zelf naar haar graf brachten
Verscheurd door intens verdriet
Een eerbetoon
Aan hun geliefde oma
Die hun nu voor altijd verliet

De jongens
Droegen jou op handen
Tussen jullie
waren zulke sterke banden
Superoma
Hebben ze jou altijd genoemd
Ze hebben jou
Heel wat keren zomaar gezoend
Ze liepen je ervoor achterna
Als jij al op je fiets was geklommen
En je weg naar huis
Allang was begonnen
En o wee,
Als zij wisten dat jij
Op ze kwam passen
Dan werd er al vast, wat beraamd
Door dat kleine gespuis
Maar jij
Lachte jezelf altijd weer tot tranen
Ze konden geen kwaad
Bij jou doen
Deze anekdotes
Gaan geregeld de kamer rond
En het tovert bij de jongens
Altijd weer een lach
Om ieders mond
Nu huilen
Ze niet meer om jou
Maar, ze herdenken jou
Alle dagen in vreugde


Jet

Jet zei op

Warme Kille Steen

Een kille steen
Die het mij
Weer laat doordringen
Dat jij
Er niet meer bent
Daar is het
Waar ik het niet meer
Kan verdringen
Want, Jouw naam
Staat er op geschreven
Op deze plek
Kan ik er niet omheen
De confrontatie
Van jouw naam, op die steen
Laat me vergeten
Alles om me heen
Praat met jou
Al zou je nog leven
En ik, hoor jou
Stilletjes de antwoorden geven
Voel jouw liefde
In en om me heen stromen
Het is dan
Een kille koude steen
En kan ik daar
Niet om de waarheid heen
Mag er zo graag komen
Bij die eigenlijk
Toch wel
Warme kille steen.

Jet

Jet zei op

Titel Onbekend

Buiten slaakt de nacht
Een diepe zucht
Als mijn vingers
Zachtjes dwalen over het toetsenbord
Elke letter word met
Veel tederheid en liefde beroerd
En ik
Laat me gewillig meevoeren
Op onze nachtelijke vlucht.

Een rit die me laat zweven
Over de heuvels
Van gevoel heen
En een overdosis emotie
Vervangt het bloed
In mijn aderen
Als mijn gevoel
Word omgezet in woorden
Woorden aan jou
Een rit door de nacht
Wij samen
Het verlangen voor even bekoeld

Geboeid aanschouw ik
Dit liefelijke spel
Als een gebonden slaaf
Gefascineerd en ongedwongen
Een toeschouwer
Op de eerste rang
Met het beste zicht
De hoofrol spelers
In dit liefelijke spel
Zijn jij en ik

Dromers in een donkere tunnel
Maar toch vol met licht
Genietend van hun vlucht
Die niet voldoet
Aan het burgelijk schoon
Maar dat kan hun niet deren
Want zij
Zijn even samen 1
Verstrengeld in elkaar
Ogen en gevoelens
Enkel
Op elkaar gericht

Liefs Jet

Hanneke zei op

Oh Jet, weer heb ik met vallende tranen van ontroering jouw gedichtjes zitten lezen. Ik word kletsnat van jouw woorden. M'n make-up geru-ireerd,
snottebel enz.
Tranen zorgen ervoor dat de boel niet gaat vastroesten, denk ik dan maar.
Je weet in ieder geval vele gevoelige snaren te raken en vast niet alleen bij mij.

Heel veel liefs van Hanneke

Jet voor Hanneke zei op

lieve Hanneke,,
het is niet mijn bedoeling, om je aan het huilen te maken.
Maar schijnbaar heb je herkenning in de gedichtjes, misschien.
Vind het wel een compliment hoor, dat je een snottebel hebt, en dat ik je make-up geruïneerd hebt, hahhaha.
Sorry dat ik je laat huilen,, maar is wel een teken, dat je me gedichten erg mooi vind, teken dat ze je diep raken.
Bedankt daarvoor, bedankt dat je ze leest.
Houd de zakdoek bij de hand, er komen er nog meer hahah.

dikke knuffel en liefs
Jet

Jet zei op

Geen Geheel

Toen jij
Van mij weg moest gaan
Heb jij een deel
Van mij meegenomen
Ik was niet meer compleet
Geen geheel
Want jij, Mijn vader
Die was er niet meer
Maar
Toen zij ging
zou er een heel ander
Hoofdstuk komen
Want mijn ander deel
Van mijn geheel
Werd me ook ontnomen
Een angstig leeg alleen gevoel
Over me heen
Dat is wat ik voelde
Ik was nu
Helemaal niet meer compleet
Ik was voor de rest
Van mijn leven alleen
Dat is dus het gevoel
Wat jij, Mijn vader, Bedoelde
Als hij
Zo vol liefde
Over zijn ouders sprak
Van totale begrip en onvoorwaardelijke liefde
Die toch alleen je ouders
Je kunnen geven
Ik weet nog hoe het voelde
Maar het is er niet meer
De aardse lijn die brak
Moest zonder jullie verder
Met het leven
Totale begrip en onvoorwaardelijke liefde
Dat is wat ik altijd
Bij jullie heb gekregen
Ik weet nog maar al te goed
Hoe dat gevoel
Me zo geriefde
Maar ik weet ook nog heel goed
Het moment waarop jullie beide
Voor altijd Zwegen

Jet van Keken

Jet zei op

Mooi Lied

Mooie muziek
Speelt door mijn hoofd
Liefde
Ik heb er altijd al in geloofd
Het heeft ooit eens
Al mijn pijnen verdoofd

Een mooie melodie
Klinkt door
Liefde
Daar doe je toch alles voor
Voor jouw liefde
Ging ik
Altijd maar door

Ik luister naar een mooie tekst
Met inhoud.
Liefde,
Is het allermooist
Als er iemand van je houd
Dat heeft meer waarde
Als al het goud

Een mooi koor
Op de achtergrond
Liefde
Dat is wat ik bij jou vond
Pas bij jou, kwam het door
Daarom is er iets
Wat ik niet begrijp
En dat is
Waarom ik het verloor

Wij samen
In een prachtig lied
Maar geen van ons twee
Die dat meer hoort en ziet
Ook niet
Toen de liefde
Ons langzaam verliet
In dit zo
Prachtig mooi Lied

Jet

Jet zei op

Mijn vader

Mijn vader,een pracht man
Erg druk
Want geloof me
Hij bracht menigeen
Van zijn stuk
Nam geen blad
Voor zijn mond
Nee mijn vader
Zei gewoon rechtuit
Wat hij er van vond
Mijn vader
Was heel direct
Zat niet om woorden verlegen
En hij
Zou ze ook zeker niet
Eerst afwegen

Mijn vader, onbegrepen man
Maar heel zorgzaam
Ja mijn vader
Was heel erg
Met zijn kinderen begaan
Veel verdriet
Van ze gehad
Maar altijd achter ze blijven staan
Wat er ook kwam
Op hun pad
Geloof mij maar
Mijn vader
Was een echte schat
Mijn vader
Trouw
Trouw was mijn vader zeker
Vooral
Als die van je hield
En dat deed
Mijn vader niet gauw
Ze hadden zijn vertrouwen
Voor een groot deel vernield
Maar het was
Een ware zegen
Dat die man
Van mij hield
Mijn vader en zijn kleine meid
Hoefde jou
Maar te vragen
Of een beetje
Te klagen
Maar dan ging het jou
Ook wel dagen
En dan lachte je geheid
En zei dan
Ik ken jou net zo goed
Als mijn eigen broekzak
Want jij
Bent een lieve slimme kleine rotzak
Maar Pa
Waar is die tijd
Van die kleine meid
Mijn vader
Een kanjer
Ondanks zijn gebanjer
Had je hem tegen
Dat was dan echt
Geen zegen
Zijn mensenkennis was feilloos
Daarom
Was hij ook zo vaak boos
Hij opende
Dan wel het vuur
Maar dat kwam
Hij stond met zijn rug
Tegen de muur
Hij was
Mijn vader
Bedankt Pa
Voor ieder gegeven uur

Jet

Jet zei op

Huilen/Verschuilen

Telkens
Als ik aan jou denk
Moet ik huilen
Daarom
Denk ik niet
Zo vaak aan je
Zo kan ik
Me lekker verschuilen
Het lukt
Alleen niet zo goed
Om niet
Aan je te denken
Heb het niet
Onder controle
Je stroomt
Door mijn bloed
Jouw naam
In mijn hoofd
Jouw geuren
Ik ruik ze nog
Jouw lieve gezicht
Zie ik nog
Jouw stem
Ik hoor hem nog
Maar jij
Jij,Bent er niet meer
Toch?

Jet

Jet zei op

Mijn Moeder

Als geen ander wist jij
Wie ik was
Was ook geen wonder
Ik was jouw kind
En jij
De allerliefste moeder
Die er was
jij, gaf mij
Liefde en steun
die ik toch nergens anders vind

Als geen ander wist jij
Altijd weer
Dat er wat was
hoefde niets te zeggen
Of uit te leggen
Jij
Wist het zo wel
Al na 1 tel
Bedankt Ma
Dat je dat allemaal wist

Als geen ander wist jij
Mijn angsten
Jouw kracht
Door alleen erover te praten
Liet mij dan ook weer zien
De pracht
Jij, had mij
Altijd in de gaten
Wat was jij
Toch een schat

Als geen ander wist jij
Hoe ik me voelde
1 Woord
En jij wist precies
Wat ik bedoelde
Een blik van vertrouwen
Blik van rust
Hoe vaak heb jij
Mijn verdriet
Niet weggesust

Als geen ander wist jij
Wat ik dacht
Jouw liefdevolle blik
Jouw troost
Lieve Ma
Je weet
Ik heb altijd
In de Hemel geloofd
Maar ik
Voel me o zo beroofd
Voel zo een innerlijke strijd
Ik hoop
Dat met de tijd
De strijd
Slijt

Jet

Jet zei op

Dag Lieve Pap.

Ik zie me na al die jaren
Daar nog zitten
Wachtend, Tot jij
Jouw ogen sluit
Voor altijd
Want
Er was niet meer tijd
Drie maanden was genoeg
Ik heb wat aan je bed gezeten
En zoveel gebeden
Met jouw hand in de mijne
Nog geslapen samen
Voor de laatste keer
In jouw armen
Net als toen
Net als die kleine meid
Een kleine meid
Zo vaak gebeten door de tijd
Maar de tijd
Liet het er niet bij zitten
Ook niet
Toen ik nog zo lekker
Bij je kon liggen
Veilig in mijn vaders armen
Aaiend over mijn haar
Zelfs toen
Troostte je me
Want jij wist
Jouw tijd was daar
jij zei me.
Ben altijd daar, vergeet dat niet
Ook niet
Als jij weer eens hebt verdriet
Zal er voor je zijn
Dus kleine meid
Vergeet dat niet
Ook al heb je pijn

Toen was het zover
De nacht die kwam
Dat was het moment
Dat onze Lieve Heer
Zijn leven nam
Vredig lag hij daar
Zonder pijn
Verlost uit zijn lijden
Maar voor mij
Kwamen er toen hele andere tijden
Tijden van zwaar lijden
Jij was niet meer
Mede daarom
Deed het allemaal extra zeer
Want Pa, echt
Ik weet het niet meer
Maar zoals altijd
Weet jij dat wel weer

Ik kon jou elke dag zien
Want jij was weer thuis
Daar heb jij
Nog vijf dagen mogen staan
Heb daar dagen gezeten
Zoveel naar je gekeken
Je lieve gezicht geaaid
En maar gewoon
Urenlang gestaard
Gewoon een diagnose
Drie maanden
Toen was het bekeken
Daar lig je dan Pa
Je was er wel een beetje bang voor
Maar ik weet zeker
Dat jij hoort
Een prachtig mooi zuiver koor
Maar nu
Moeten we gaan
Naar je laatste rustplaats
Want zelfs dat
Draait dan door
Ik leg op jouw kist
1 rode roos
Als teken van mijn liefde voor jou
Jouw liefde voor mij
Was alles wat ik verkoos
Want Pa
Je moest eens weten
hoeveel ik van jou hou
Je gaat in een diep gat
En ik zeg zachtjes
Dag
Mijn aller allerliefste Pap

Liefs Jet

Jet zei op

Wachten Op De Nacht

De regen die klettert
Tegen de ruiten
De wind is koud en guur
Ik lig warm in bed
Maar kijk naar buiten
Zo verstrijkt er menig uur
Kijkend naar de sterren
Die tevoorschijn komen
Achter een donker wolkenpak vandaan
De natuur
Op 1 van zijn mooiste momenten
De rumoer
Van alle dag
In de kiem gesmoord
Alleen het geluid
Van de natuur
Word nu nog maar gehoord
Zij zingt uit volle borst
Laat de bomen wuiven
Laat de wolken langzaam
Voorij drijven
Laat de sterren stralen
De maan
Die zachtjes aan komt schuiven
Mijn gedachten
Komen tot rust
Het houd op met malen
Gek
Maar ik houd van deze nachten
De natuur
Ik en mijn rustige gedachten
De nacht
Hij komt me zo vaak halen
En ik
Ik zit vaak gewoon
Op hem te wachten

Jet

Jet zei op

Mijn Grootste Wens

Mijn grootste wens
Dat zijn
Geen materiele dingen
Nee mijn grootste wens
Is gewoon onmogelijk
Omdat het niet meer kan
Dat gevecht
Was niet te winnen
Dat is voor een
Ieder mens gelijk
De dood onverbiddelijk
Mijn wens
Ik vraag niet veel
Nog 1 keer
Met mijn moeder praten
Want de angst
Heeft me bij de keel
Weet niet wat te doen
Jouw lieve gezicht
Voor 1 keer
Nog te mogen zien
Het is zomaar mijn wens
Om bij jou
Weer even te kunnen bekomen
Maar
Er ligt tussen ons nu
Zo een grote grens
Die is getrokken
Toen
Onze Lieve Heer
Jou
Bij zich liet komen
En jij
Van mij werd ontnomen
En daarom
Zal mijn wens
Nooit uitkomen

Jet

Jet zei op

Jij, Ging Zo Gedwee

Jij
Ging zo gedwee
Jij
Liet het maar op je afkomen
Jouw vertrouwen
In Het hiernamaals, was groot
Gesterkt, Door je geloof
Vol overgave
Zo ben jij gegaan
Niet bang
Maar meer van
Zo
Ik ben er klaar voor
Daar kom ik aan

Liefs Mam

Jet

Jet zei op

Vuur En Vlam

Onze liefde is net een grote berg
Want de afstand
Van beneden naar boven
Dat is iets wat veel van je vergt
Hebben wij de top eenmaal bereikt
Dan zijn wij
Daar samen een geheel
En is het net
Of de hele wereld naar ons reikt
Liefde zo alles omvattend
Niet in woorden om te zetten
Het mooiste gedicht
zou nog niet voldoen
Zou het niet uit kunnen leggen
Liefde word aan zoveel tederheid blootgelegd
Het geraakt in vuur en vlam
Zijn weg zoekend
Niet meer te stoppen
Je zal het zijn gang moeten laten gaan
Zal de berg
Telkens weer opgaan
In vuur en vlam
Zal ik gaan
Als jij mij vraagt
Om daar weer
Boven op de top te staan

Jet

Jet zei op

Moeder In Langzame Pas

Ik zie een moeder
In langzame pas gaan
Haar hoofd
Heeft ze gebogen
Door intens verdriet
Ze brengt haar jongen
Van pas
Een paar lentes jong
Naar zijn laatste rustplaats
Dan rijzen er vragen
Als je dat zo ziet
En tegelijkertijd
Ben je dankbaar
Dat jij
Hoe gek dat ook mag klinken
Daar niet
In haar plaats staat
als je ziet
Haar zo intense vedriet
Die je werkelijk
Door merg en been
Gaat

Jet

Jet zei op

Ik Heb Jou Vannacht Gezien

Ik heb jou
Vannacht voor me zien staan
Levensgroot
Had je volop in zicht
Voelde jouw warme hand
Liefkozend strelend
Over mijn gezicht
Ik hoorde jouw lieve stem
Die zei
Alles komt goed
En in mijn oog welt een traan
Die komt uit mijn diepste gemoed
Ik word wakker
Verschrikt
En daardoor liet ik jou
zomaar weer gaan
En ik
Ik voelde me voor even verstikt
Want ik
Had jou o zo goed verstaan
Er is misschien veel ongezegd
Maar ik weet nu dat voor altijd
Jouw ziel
Samen met mij zal gaan
En ik weet
Dat jij mij nog altijd bij zult staan
Bij ieder gevecht.

Bedankt Ma

Liefs Jet

Jet zei op

Zal Je Veren Poetsen

Vogel hoog in de lucht
Neem me met je mee
Zal geen last
Voor je zijn
Zal je veren poetsen
Zal je natuurlijke
Vijanden afschrikken
Neem me toch met je mee
In je Hemelse vlucht
Zal de vissen
Uit de zee voor je plukken
Zal licht aanvoelen
Geef je een extra zucht
Vlieg me over de wereld heen
Alleen wij twee
Dus vogel
Zo hoog in de lucht
Op de stroming van de wind
Neem me met je mee
Spreid je vleugels wijd open
Laat me op jouw rug
Voor even geen teugels
Maar weer zo vrij zijn
Als een kind

Jet

Jet zei op

Altijd Is

Altijd is
Daar weer teleurstelling
Als je denkt
Het gevonden te hebben
Grijp je steeds weer mis

Altijd is
Daar weer de zon
Die boven aan de Hemel
Staat te prijken
Die je zorgen
Voor even weer laat verdwijnen

Altijd is
Daar weer zo een diep gat
Waar je in valt
Waar je steeds maar weer
Uit moet zien te kruipen

Altijd is
Daar weer de moed
En de innerlijke kracht
Die je voortduwt
Door het leven
Met al je vracht

Altijd is
Daar het verdriet
Hoort bij het leven
Hoe ouder je word
Hoe beter je het ziet
Omdat je het zelf
Eerst moet beleven

Altijd is
Daar het eerste geluid
Van een pasgeboren kind
Die je al het verdriet
Weer laat vergeten
En je de kracht
weer vind
Om door te gaan
Met leven

Jet

Jet zei op

Tijd Heelt De Wonden

De tijd heelt alle wonden
Zegt het spreekwoord
Maar hoeveel wonden
Kan de tijd aan
Zal ik
Dan ooit mee maken
Dat mijn wonden zijn geheeld
Kan me daar
Geen voorstelling van maken
Want
Ze hebben me dikwijls
Heel diep weten te raken

De tijd heelt alle wonden
Zegt het spreekwoord
De diepe wonden
Diep in mij
Sommige heel ver weggestopt
Weet misschien niet eens meer
Van hun bestaan
Eelt op mijn ziel
Soms word ik zo koud en kil
En schrik van mezelf
En word
Dan heel erg stil

De tijd heelt alle wonden
Zegt het spreekwoord
Een hoop wonden wel
Maar sommige nooit
Die zijn te diep
Ze verzachten
Met de tijd
Dat hoop ik althans
Ooit

Jet

katja zei op

Jet om helemaal stil van te worden.
Ik ben heel blij dat jij nu teksten plaatst. Blijft dit draadje toch nog bestaan.
Katja

Jet zei op

Plek Zo Vertrouwd

Ik stond net stil
Op een plek zo vertrouwd
Als kind
Verstopte ik me op deze plek
Tijdens het verstoppertje spelen
Nu woon ik in een huis
Waar ik in heb gespeeld
Toen het werd gebouwd

Op die plek
Ging ik even terug
Naar vroegere tijden
Bleef een poosje stilstaan
In gedachten verzonken
Zag een ondeugende tiener
Naar de jongens lonken
Mijn vader
Vond het maar niks die tijd
Met al die jongens voor zijn deur
Met hun brommers
Die volop ronkten
En nog wel bij zijn kleine meid

Toen moest ik door
Kon niet blijven staan
Met een lach op mijn gezicht
Liep ik verder
Naar mijn ouderlijk huis
Om daar langs te gaan
Het is nog te zien
Als puber gedaan
Mijn gekledder
LOVE
Had ik buiten op mijn muur staan

Er wonen andere mensen nu
En ik loop verder
Met een lach
Want er is dan wel
Een hoop verloren gegaan
Maar dat woordje
Mijn woordje
Heeft alles doorstaan
Want na al die jaren
Is het er toch maar mooi
Blijven staan

Jet

katja voor jet zei op

Jet dit is wel leuk, steeds als ik wat gelezen heb staat er weer wat bij.

Jet voor Katja zei op

Lieve Katja,, ik hoop en dacht ook, dat jij ook bleef schrijven.
Het draadje kan ik niet alleen draaiende houden.
En je weet hier, inderdaad ook niet of het gelezen word, want je kan geen statistieken opvragen.
Dus ja wat jij ook al eerder zei, dat het leuk is als mensen een berichtje achterlaten.
Want je krijgt hier wel het idee van, word het nou gelezen of niet .
Ja Hanneke die leest ze, dat weet ik nu wel haha.
En ik dacht dat Marieke ook nog wat zou plaatsen.
Weet je lieve Katja, door te schrijven en het te plaatsen, help je niet alleen jezelf maar ook anderen, dat doen gedichten met mensen, vooral als ze uit het hart geschreven zijn.
Dat doe jij ook vanuit je hart schrijven, het zou echt zonde zijn, als je niet meer ging plaatsen.
Het is jouw draadje, ik help alleen een beetje, omdat jij dat leuk vond, als andere ook gingen plaatsen.
Dus schrijven en plaatsen oke is goed voor je.
En ons ontroerd het die ze lezen, en voelen met je mee.
Hoop echt je snel weer te lezen, met gedichtjes.

dikke knuf en liefs
Jet

Jet voor Katja zei op

Ja ik was aan het plaatsen en zag jouw bericht staan, dus toen begon ik aan een berichtje aan jou weer.
Heel leuk hahaah.
maar ik stop nu met plaatsen,, tis wel weer genoeg voor vandaag.
Liefs Jet

Jet zei op

Een Hit

Ik ga helemaal op
In een mooi lied
Laat me totaal meeslepen
Op tekst en muziek
Voor mij
Een veelzeggend lied
Alleen een ander
Die begrijpt het niet

Het voert me mee
Mee naar jou
Mijn gevoelens
Golven op de maat
Van de muziek
Het lied vertelt
Hoeveel ik van je hou
Alleen jij
Jij hoort me niet

Een solo gitaar
Die samen met me jankt
Tranen
Nee, niet van verdriet
Maar tranen van geluk
Elk instrument
Op elkaar ingespeeld
Er ontbreekt geen enkel stuk

Een lied
Met alle elementen
Die vele zullen bekoren
Waardoor die zeker
Zou moeten scoren
Maar als zoveel mooie liedjes
Komt het niet van de grond
En is het geen
Lang leven beschoren

Jet

Jet zei op

Er Speelt Een Lied

Er speelt een lied
Op de radio
Voor dat lied
Kwam jij
De keuken uit
Met de theedoek
In je handen
Stond jij dan
Bij mij
Te luisteren
Als ik
Het weer hoor
Dan ben jij
Weer zo dichtbij
Een lied
Speelt op de radio
Het lied
Is van
Mijn moeder en mij

And I'll Wait For You
For
One Million Years

Robin Gibb ( Bee Gees )

Liefs Jet

Jet zei op

The Bee Gees

Jullie gouden stemmen
Wisten mij al vanaf kind te bekoren
Telkens weer wilde ik jullie songs horen
Saved by the bell of One million years
How deep is your love of nights on broadway
I started a joke en het prachtige Tears
Happy ever afther en The only love
First of may en Lonely day's
Nummers die mijn hart zo diep raken
Songs ze brachten me steeds weer in extase
Live, ja ook live
Mocht ik jullie twee keer aanschouwen
Jullie zongen de sterren van de hemel
En juist die songs
Waar ik door de jaren heen
Zo van ben gaan houden
Al vele vele jaren
Bestormen jullie gestaag de hitparade
Drie gouden stemmen
Die de mooiste muziek en teksten laten horen
Ze strelen mijn hart zoals bij zovelen
Die met mij jullie muziek delen
Andy verliet dit aardse leven
Maar jullie laten hem nog steeds meespelen
Via een scherm zingt hij nog altijd mee
Oure love don't throw it all away
De stem van Andy is niet gestopt met zingen
Hij zingt nog altijd mee
I still love you
Sweet love returning someday
you will be here with me
I still love You

Barry Robin en Maurice Gibb
The Bee Gees.

Liefs Jet

katja zei op

Ik wil niet langer vechten
niet in deze ongelijke strijd.
Ik kan niet langer vechten
niet in deze strijd.
Ik kan niet vechten
tegen krachten van weleer.
Ik mag niet langer vechten
ik leg me er bij neer.

katja zei op

Wil ik nog wel weten
wat er verder komen gaat.
Wil ik nog wel weten
hoeveel ik achter laat.

Wil jij nog wel weten
wat je me hebt aangedaan
Wil jij nog wel weten
wat er mis is gegaan.

Wil je nog wel weten
waarom ik nu moet gaan
Wil je nog wel weten
of wil je me nog steeds niet verstaan?

katja zei op

waar vind ik steun
waar vind ik kracht
wie kan ik bidden
wie heeft die macht.
Waar vind ik vriendschap
waar een helpende hand
wie kan ik bidden
wie geeft me die kracht.

katja zei op

Wat heeft het leven nog voor zin
als je niet gewild bent.
Als niemand je waarderen kan.
Wat heeft het leven nog voor zin
als je gewoon teveel bent.
Als niemand je waarderen kan.
Wat heeft het leven nog voor zin
als je overbodig bent.
Als niemand je waarderen kan.

katja zei op

Ooit zullen wij elkaar ontmoeten,
zullen we ons weer zien.
Ooit mogen we binnen treden
in het rijk van de dood.
Ooit zullen we weten
van wat er verder komt.
Ooit, wanneer is ooit
Ooit dat is nu.
Te laat, te vroeg
op tijd, ooit……..
Tot ooit…….

katja zei op

Je kan veel praten,
en niets zeggen.
Je kan veel horen
en toch niet luisteren.
Je kan aan horen
en niet begrijpen.
Je kan kijken
en toch niets zien.
Wil ik met je praten
dat sta ik open voor je,
ik luister, ik kijk naar je.
Ik aanvaard, ik begrijp je,
In een woordloos omarmen
laat ik je voelen
ik, jij, wij.

katja zei op

Wim
als jij hier nu bij me bent
wil je me dat dan laten weten.
Wim
je moet toch weten
dat ik niet anders kon.
Wim
ik was een kind
kon niet zorgen zoals een ouder kon.
Wim
mocht niet om jou sterven huilen
ik kon daar niets aan doen.
Wim
kan je begrijpen hoe het is gegaan
ik was een kind, wist niet wat te doen.
Wim
ik was een kind, wilde nog niet weten
wat ik toen al weten moest.
Wim
ik wil ook nu niet ervaren
dat ik meer weet dan wat ik weten moet.
Wim
als jij hier nu bij me bent
laat me dat dan weten.
Wim
laat me weten waarom
je dit nu doet.

Jet zei op

Lieve Katja,, fijn dat je er weer wat gedichtjes op hebt gezet.
Heel veel liefs
Jet

Hanneke voor Katja zei op

In je dromen zal hij je bezoeken
dan doet hij alles uit de doeken.

Hij laat zien dat hij gelukkig is,
groot, stralend en fris.

Hij heeft jou allang vergeven,
jij bent z'n grote zus gebleven.

Hij ziet jou tobben en treuren,
hij zou je graag op willen beuren.

Hij wil jou zien dansen en stralen,
jou alles uit 't leven zien halen.

Als jij jezelf kunt vergeven,
dan zullen ze daar boven wat beleven.

Hij zet de boel daar op stelten,
van ontroering zullen vele harten smelten.

Eindelijk heeft zij het zichzelf vergeven,
en de liefde is voor eeuwig gebleven.

Jet zei op

Heel mooi en heel lief van je Hanneke, dit gedichtje voor Katja.
Jet

katja voor Hanneke zei op

Hanneke bedankt.
Op dit moment is mijn overleden broertje bij me, ik voel zijn aanwezigheid om me heen. Voor mijn gevoel is hij er om me te helpen met het proces waar ik nu mee bezig ben.
Katja

Hanneke voor Katja zei op

Een beginnetje van grote vreugd,
daar heeft hij zich lang op verheugd.

Jou zien met een glimlach om je mond,
het voelen van een eeuwig verbond.

Zijn grote zus is inmiddels wat ouder,
niets dan dat voelt vertrouwder.

Trots kijkt hij je aan en hij straalt,
ze heeft goede herinneringen opgehaald.

Ook mooie dingen weet ze zich te herinneren,
we waren immers onschuldige kinderen.

Heb nou toch eens vrede lieve meid,
1 ding hoor jij niet te voelen en dat is spijt.

Een kus op broertjes foto doet hem goed,
hij weet dat hij je ooit weer ontmoet.

Maar eerst moet jij je leven leven,
en dat is slechts een flits van heel even.

Als jij ook eenmaal naar het licht mag gaan,
weet je zeker wie voor jou daar klaar zal staan.

Annelies zei op

Inderdaad lief van je Hanneke!
Dit zal Katja goeddoen....

katja zei op

dit doet me zeker goed.
Ik ben op dit moment bezig met het verwerken van het overlijden van mijn broertje. Ik was toen 12, hij bijna 8. Hij was heel zwaar meervoudig gehandicapt. Dit heeft heel veel impact gehad op mij als kind, omdat ik (naar ik hoop) onbedoeld door mijn ouders in een zorg taak ben geduwd. En na het overlijden in de rol van oudste die vooral flink moest zijn omdat haar ouders het zo moeilijk hadden. Ik heb toen letterlijk en figuurlijk alleen gestaan.
Daarom doet het nu zo goed te ontdekken dat er mensen zijn die me wel kunnen waarderen.

Zoals jullie gelezen hebben ben ik dus door een computerstoring al mijn eerder gemaakte gedichten kwijt. Ik vind dat heel erg jammer.
Maar door het verwerkingsproces heb ik nog wat geschreven voor mijn broer. Ik zal dat hier plaatsen.

Katja

katja zei op

Dit heb ik deze week geschreven, een onderdeel voor mij van het proces waar ik mee bezig ben.


Wimke

Hoe had ik kunnen weten
dat het niet overgaat.
Dat ik steeds weer
jouw beeld voor ogen krijg.
Steeds weer opnieuw
een beeld van wat niet Wimke was.
Steeds weer het beeld
van dat wat achtergebleven was.
Nee niet Wimke was dat
wat ik in dat kistje zag.
Ik moest afscheid nemen
en wist niet wat te doen.
Het was niet Wimke
waar ik stond,
wat kwam ik daar toch doen.
Niemand had me verteld
wat me te wachten stond.
Niemand bij me,
ik was alleen,
alleen met toch wel
mensen om me heen.
Mensen samen, elkaar tot steun
behalve voor mij, ik kon het wel alleen.
Nooit ben ik vergeten wat ik toen heb gezien
ik was een kind,
het was te veel
ik ben het blijven zien.
Ik wil je laten weten
dat ik je wel mis
ondanks wat ik soms wel dacht
ondanks soms mijn ergernis.
Maar ik was een kind
ik wist niet beter,
vond het vreemd
mijn ouders altijd weg.
En na jou sterven
bleven mijn ouders
voor mij nog even ver van mij weg.
Mocht mijn verdriet niet tonen
ik was een flinke meid.
Kreeg een foto ingelijst,
staat ergens op een kast
dan hoef ik het niet te zien.
Hoef ik niet weer dat beeld te zien
wat ik vergeten wil.
Niet omdat ik jou niet wil zien,
maar om het beeld wat terug komt
in mijn herinnering.
Ik moest wel verder leven
verder zonder jou.
Maar door jouw sterven
raakte ik ook me zelf kwijt
mijn kind zijn en mijn eigenheid.

Hanneke voor Katja zei op

Zijn lichaam was niet zoals het moest zijn,
verwrongen en misschien wat te klein.

Hij kon meestal niet wat hij wilde
dat was waarom hij kreunde en gilde.

Gevangen in z'n gehandicapte lichaam,
ook hij vond dat verre van aangenaam.

Maar weet je hoe zijn zieltje er uit zag?
Wat was dat voor een verborgen lach?

Hoe keek hij je aan, z'n grote zus?
Hoe reageerde hij op jouw lieve kus?

Eindelijk was het lijden genoeg geweest,
voor hem werd het toch nog een feest.

Zo licht als een veertje op weg naar 't licht,
dwarrelde hij omhoog met een lach op z'n gezicht.

Eenmaal daar, begon het echte genezen,
wetenschappelijk zal dat nooit worden bewezen.

Hij werd begroet en in liefde ontvangen,
zijn schone zieltje nooit meer gevangen.

Zijn zusje dacht helemaal alleen te zijn,
voelde zich eenzaam en was ook nog maar klein.

Haar broertje dood, wat moest ze nou?
Wist zij veel dat het zo lopen zou?

Van haar werd het verdriet niet gezien,
ze kon zich enorm groot houden misschien?

De stoere meid snikte en krijste zonder 1 traan,
niemand, maar dan ook niemand zag haar staan.

Toch stond er een leger met hulp om haar heen,
ze helpen haar door haar soms moeilijke leven heen.

Lieve zieltjes van daar, zullen haar blijven omarmen,
en haar broertje zal haar hart gaan verwarmen.

Hanneke zei op

Jezelf opnieuw programmeren,
nooit te oud om dat te gaan leren.

Je kunt beelden maken zoals je wilt.
je maakt je verwarmd of verkild.

Nare beelden kun je laten vervagen,
in plaatjes die je wel kunt verdragen.

Zoek bewust een liefdevol moment,
zet dat neer als een gouden monument.

Sta niet toe dat je enge beelden ziet,
kies voor een mooie waar je van geniet.

Als je dan kijkt naar je nieuwe creatie,
ontvang je van boven een felicitatie.

Een mooie herinnering is zoet als honing,
voor de bewoners van de Hemelse woning.

Hanneke zei op

...... en toen was het heel stil!

Jet zei op

nee Hanneke, het is niet stil, maar met bewondering lezen we nu jouw mooie gedichtjes.
Echt ze zijn prachtig, Hanneke.
Blijf schrijven .

liefs Jet

Jet zei op

Mijn Lichaam Vertrouwen

Je lichaam, niet meer te vertrouwen
Kan je niet meer op bouwen
Bij toeval, word er iets ontdekt
Waar je totaal niets van hebt gemerkt
Maar wat er al wel heel wat jaren zit
En al een heel gebied bezit
Het waarschuwings systeem
Dat heeft dit keer niet gewerkt
Deze kwaadaardige cellen
Kwamen daar glansrijk doorheen
En baande zich, vrij een weg
Door mijn lichaam heen
In het begin draaien de artsen er om heen
Ze wilen je niet alles vertellen
Dat je in een behandeltraject bent beland
Het loopt compleet uit de hand
Ik zie het als een ladder die ik moet gaan
Het ligt er maar net aan
Op welke sport van de ladder
Ik stil mag blijven staan
Misschien dat ik dan het vertrouwen
Terug kan krijgen
In mijn lichaam

Liefs Jet

Jet zei op

Angst Onmachten Onzekerheid

Had alleen maar
Een uitstrijkje laten maken
Hoe kon ik weten
Dat het me hele leven
Zou gaan raken

Voor even voelde ik me verloren
Toen ik die boodschap
Kreeg te horen
Ik zat niet in de juiste
PAP
Gek woord vond ik dat
Wist niet eens
Wat of het te betekenen had
Dus moest er verder worden gekeken
En wel al de volgende dag
Zonder het te weten
Wat of me te wachten stond
Onderging ik het maar allemaal
Mezelf helemaal aan ze overgegeven
Ik voelde mezelf totaal
Boven mezelf zweven
De angst die ik voel
Is die gegrond of ongegrond
Onmachten en onzekerheden
Diep in mijn gevoel
Een stukje weefsel afgestaan
Voor verder onderzoek
Een vlekje dat is wat ze vond
Maar zou het daarmee zijn afgedaan
Of zal ik weer een hoge berg moeten gaan
of zal ik op de vlakke grond mogen blijven staan
De angst die ik voel
Is vast en zeker ongegrond
Daar ga ik maar van uit
Dat is mijn doel
Want ik kijk altijd maar positief vooruit
Maar toch!!!!!
Zijn daar diep van binnen ongekende
Angsten onzekerheden en grote onmachten

Liefs Jet

Jet zei op

Sluipmoordenaar

Ik zou zo graag willen
Dat jij nog hier was
En ik met jou
Mijn verdriet en angsten
Nog zou kunnen delen
Jij zou mijn angsten begrjpen
zonder ook maar
Een enkel woord te spreken
De onmacht die ik voel
Omdat ik het niet kan grijpen
Iets maakt me van binnen stuk
En ik
Heb het niet eens gemerkt
Het is ontdekt vroeg
Dat was nog mijn geluk
Die gedachten heeft me weer gesterkt
Een stille sluipmoordenaar heel gemeen
Want er gaan echt jaren overheen
Voor je er ook maar iets van merkt
Maar dan is het vaak al te laat
De tijd
Zij was mij dit keer
Goed gezind

Liefs Jet

Jet zei op

Kom mijn kracht

De kracht kwijt al een tijd
De angst en onzekerheid
Heeft me in de greep
Zij ontneemt me de kracht
Ik dacht ik had beet
Tot ik hoorde
Dat het nog dieper zat
Zo gewonnen zo geronnen

Kom mijn kracht
Geef je weer aan me bloot
Werp jezelf weer liefdevol in me schoot
De hoop die is volop aanwezig
Dat houd me al die tijd nog bezig
En liefde daar ontbreekt het niet aan
Het is de kracht
Die het me juist ontbreekt
Het legt me compleet lam
Kom mijn kracht
Help het me dragen
Deze ondragelijk wacht
Het gevecht is nog niet beslecht
Het is weer opnieuw begonnen

Kom mijn kracht
We beginnen bij de angst
Dat word onze eerste vangst
Dan komt ook weer de moed
En zal je zien komt het wel weer goed
Dus kracht maak je niet zoek
Laat me je weer vinden
Want ik heb je nu zo nodig

Liefs Jet

Jet zei op

Oke Ik Moet Toegeven

Oke ik moet toegeven
Voor even had je me goed te pakken
Maar dat zou niet lang duren
Hooguit een paar uren
Want al heel erg snel
Begon er zoveel kracht en wil
In mij te leven
Ik wilde letterlijk alles over je weten
En begon alles over je te lezen
Want tenslotte
Ging het toch wel mooi om mijn leven
En ik was nog lang niet van plan
Om dat op te gaan geven
Moest met beide benen
Heel stevig op de grond blijven staan
Om jou niet alleen lichamelijk
Maar ook geestelijk te kunnen verslaan
Om je vijand te kunnen verslaan
Is het een groot voordeel
Om van te voren te weten
Tegenover wie je komt te staan
Mijn honger naar kennis over jou
Was niet te stillen
Want jij had maar 1 doel
En dat was om mij heel langzaam te villen
Maar hadden we jou even mooi te pakken
Want jij was het
Die ze met recht gingen villen
Zal ik je is wat zeggen
Het deed me goed
Toen ik jou daar zo zag liggen
En hoe ze jou op sterk water zetten
En om te weten
Dat ik niet langer een prooi
van jou zou wezen
En dat jij geen bedreiging meer vormde
Voor mijn Leven
Maar oke ik moet toegeven
Jij hebt een hele grote invloed gehad
In het denken en voelen
Van mijn leven
Daar heb jij een grote ommekeer gegeven
Zal ik je, daar dan ook nog dankbaar
voor moeten wezen
Voor al de veranderingen
Zowel in mijn denken
Als in mijn hart
Zo ontdek ik zelf maar weer is een keer
Hoe die verdrietige nare gebeurtenissen
In ons leven
Het je ook nog iets goeds kan schenken

Liefs Jet

Jet zei op

Het Kind In Mij

Het kind in mij
Dat vraagt om jullie
Met heel mijn hart
Mijn verstand dat spreekt
Bijna niet te verstaan
Zo zacht
Dat is voorbij
Dat komt nooit meer terug
En realiseer ik het mij
Ze zijn niet meer in leven
En dat laat me nu zo beven
Want het is zo sterk
Dat ik naar jullie verlang
Want ik ben zo bang

Liefs Jet

Jet zei op

Valkuilen

Het leven
Zit vol met valkuilen
Net als je denkt
Dat je er bent
Moet je weer gaan schuilen
Vind je jezelf
Zomaar weer verstrikt
In een valkuil van het leven
En doe je weer je uiterste best
Om alles van jezelf te geven
Zodat je kunt beginnen
Met het schoon likken
Van weer deze wonden
En waar je dan ook weer
Een stuk levenswijsheid
Hebt gevonden
Zo gaat dat altijd
Met de valkuilen
Van het leven

Liefs Jet

Jet zei op

De Innerlijke Kracht

Vaak is het leven zo zwaar
En denk je
Hoe moet het toch allemaal
En dan de innerlijke kracht
Die zomaaar uit het niets verschijnt
Die je drijft weer en voorstuwt
Door het leven
Die er voor zorgt
Dat de nare tijd weer verdwijnt
Omdat het leven
Ook nog zoveel liefde borgt
Het leven zit het ene mens mee
En het andere mens zit het steeds tegen
Het is niet iets waar je voor kiest
Nee dat is het lot van je leven
Je kan het wat sturen
Maar wat komen moet dat komt toch
Dat houd niemand tegen
Je zal het maar weer moeten ondergaan
Maar er niet aan onder door gaan
Nee, je moet met beide benen
Stevig steeds op de grond blijven staan
En net als je denkt
Dat de kracht helemaal is verdwenen
Zal de innerlijke kracht
Van zich laten spreken
om je dat beetje stuwkracht te geven
Zodat je weer door kunt met leven
Soms moet je wel zo diep gaan
En dan net als je het niet meer verwacht
Komt die stuwkracht omhoog
Van die innerlijke kracht
En langzaam ga je weer opleven
En het leven
Is ineens weer een kleurenpracht

Liefs Jet

Jet zei op

Pijn, In Stilte Draag Jij Het

Hoe komt het dat een mens veranderd
Door de tijd
Waarom
Veranderde zijn persoonlijkheid
Vraag
Waar ik
Wel een antwoord op weet
Maar, me er met geen mogelijkheid
Raad mee weet
Want jij bent stil
Zegt bijna geen woord
Jij,draagt alles
In stilte alle dagen
Waarom geef jij
Mij niet een deel van jouw last
Door er maar weer gewoon
Met me over te praten
Je wilt mij
dan niet zijn tot last
En al helemaal niet klagen
Maar die pijn
Die kan je niet alleen dragen
Laat me je helpen
Kom pak me handen
Tussen ons
Zijn toch ijzersterke banden
De moed
Ik laat niet toe
Dat die zal zakken
Kom Pak mijn hand
Wij hebben samen
Al zoveel moeten doorstaan
Als wij elkaar
Maar weer gaan verstaan
Het gevoel
Dat is nog niet helemaal gegaan
Het kan net als vroeger
Ook weer
Vol in bloei gaan staan

Liefs Jet

Jet zei op

Wij Mensen

Laat elk mens
In zijn waarde
Het is
Zijn of haar
Leven
Wie zijn wij
Om daar
Een oordeel
Over te geven
Ieder
Heeft het recht
Het leven te leiden
Dat hij leid
Wij mensen
Oordelen
Zo snel
En dat is een feit
Ik
Heb dat eigenlijk
Nooit goed begrepen
Zo makkelijk
Over iemand te praten
En dat
Zonder
Ook maar iets van
SPIJT.

Jet

katja zei op

Je kan veel praten,
en niets zeggen.
Je kan veel horen
en toch niet luisteren.
Je kan aan horen
en niet begrijpen.
Je kan kijken
en toch niets zien.
Wil je met me praten
dat sta ik open voor je,
ik luister, ik kijk naar je.
Ik aanvaard, ik begrijp je,
In een woordloos omarmen
laat ik je voelen
ik, jij, wij.

katja zei op

Te laat
je hoeft niet meer te komen
te laat
het is nu al voorbij
te laat
enkel nog wat woorden
te laat
woorden resten nog van mij.
Te laat
niets meer te redden
te laat
de wanhoop al voorbij
te laat
je kwam te laat voor mij.

katja zei op

Het leven heeft geen zin meer
overal te veel
niemand die nog reageert
op mijn roepen,
op mijn geschreeuw.
Niemand die merkt
dat ik verdrink
in gevoelens
van wanhoop
en ellende.
Niemand die ziet
dat er een uitgestoken hand
een kreet om hulp,
redding wordt gevraagd

katja zei op

Wie mag ik vragen
om kracht en steun?
Mag ik vragen
dat Hij me niet
alleen laat?
Mag ik vragen
dat Hij mijn leidsman is?
Mag ik wel vragen
om kracht en steun?
Moet ik wachten
tot mijn bede wordt gehoord?
Wie kan mij antwoord geven
op deze vraag?

katja zei op

Hoelang kan ik nog dragen
al wat ik dragen moet.
Wie mag ik vragen
om kracht en moed.
Hoelang kan ik nog aanvaarden
wat ik aanvaarden moet.
Wie mag ik vragen
om energie en moed.
Hoelang kan ik nog doorgaan
met alles wat nog moet.
Wie mag ik vragen
om levenswil en moed?

Marieke zei op

Volgende week
spannend, eng
dan het wachten
al die verwarrende gedachten.

Er spookt van alles door mijn hoofd
het ene moment positief
het volgende compleet verdoofd.

Ik ben bang, bang voor een uitslag die ik niet wil,
maar wie weet... en dan val ik stil.

Ik durf niet te hopen, straks valt het tegen
maar het kan ook goed zijn, dat moet ik ook overwegen...

Na volgende week kan het nog 2 a 3 weken duren,
hoe hou ik het vol?
Moet op de automatische piloot blijven sturen

Ik moet, ik kan, ik mag...
en hopelijk raak ik niet teveel van slag.

Marieke

katja voor Marieke zei op

Marieke, spannende tijden voor je. Ik wens je alle kracht voor de komende weken. Ik zal een kaarsje voor je branden.
Katja

Marieke voor Katja zei op

Dank je wel Katja,

Het zijn zeer spannende tijden voor ons en het valt mij heel erg zwaar.
Maar we kunnen alleen maar hopen.
Dank je voor het kaarsje branden, alle steun is welkom!

Groetjes, Marieke

Jet zei op

Een Oase

Een woestijn vol met zand
Met daarin
Een prachtige oase
Ze roept me
Met haar uitgestrekte hand
En ze helpt me verder
Naar de volgende fase
Ze geeft me
Weer de kracht
Om mijn weg te vervolgen
Tot aan de volgende
Prachtige oase
Waar ik ongetwijfeld
Weer onder veel zorg
Zal worden bedolven
En zo vervolg ik
Mijn weg
Met haar op de achtergrond
En zoals altijd
Is zij weer
Mijn borg

Dank je Ma

Liefs Jet

Jet zei op

Een Hit

Ik ga helemaal op
In een mooi lied
Laat me totaal meeslepen
Op tekst en muziek
Voor mij
Een veelzeggend lied
Alleen een ander
Die begrijpt het niet

Het voert me mee
Mee naar jou
Mijn gevoelens
Golven op de maat
Van de muziek
Het lied vertelt
Hoeveel ik van je hou
Alleen jij
Jij hoort me niet

Een solo gitaar
Die samen met me jankt
Tranen
Nee, niet van verdriet
Maar tranen van geluk
Elk instrument
Op elkaar ingespeeld
Er ontbreekt geen enkel stuk

Een lied
Met alle elementen
Die vele zullen bekoren
Waardoor die zeker
Zou moeten scoren
Maar als zoveel mooie liedjes
Komt het niet van de grond
En is het geen
Lang leven beschoren

Jet

Jet zei op

Klein Wonder

Zo af en toe
Hebben wij allemaal
Een klein wonder
Nodig
Om ons weer
Te laten zien.
Hoe mooi
Het leven toch kan zijn
Het maakt
Alle woede en frustraties
Overbodig
Grote zorgen werden ineens
Heel erg klein
En dit Wonder
Laat me vergeten
Al mijn Pijn.
Omdat ik voor dit wonder
Voor het eerst
Oma zal zijn

Trotse Jet

Jet zei op

Mezelf Verloren ?

Waar ben ik
Mee bezig
Ken mezelf
Niet meer terug
Doe dingen
Die niet bij me
Passen of horen
Ben ik
In opstand
Of
Ben ik
Mezelf verloren
Mijn gevoelens
Lijkt wel
Of ze ontsporen
Mijn gedachten
Niet te temmen
Niets
Kan mij
Meer echt bekoren
Alleen
Als ik
Hoor
Jullie stemmen

Liefs Jet

Jet zei op

Een Brug Slaan

Een hele weg, in ons leven samen nog te lopen
Dus ik, mag niet stoppen met hopen
Wil met jou blijven staan
Op onze brug
Waar ons leven samen is begonnen
En waar we steeds nog samen op staan
OP stevige fundamenten is zij gebouwd
Altijd al heb ik op onze brug vertrouwd
Wij hebben haar toen een naam gegeven

Samen een brug slaan, naar een gelukkig leven.

Dat stond ook op onze trouwkaart geschreven
Op die brug werd het wat stug op den duur
Maar door de liefde bleef zij soepel van uur tot uur
Waar wij samen op de brug kwamen
Altijd zijn wij hand in hand
Op onze brug overreind blijven staan
Ook nu ik, een gammel stuk moet gaan
Ben je het hand in hand, met me op gegaan
Wij samen, hebben een onuitwisbare band
Daarom konden wij het allemaal overleven
En zijn we niet bang om ons erop te begeven
Want wij zijn elkaars
Zielsverwant

liefs Jet

Jet zei op

Een Brug Slaan

Een hele weg, in ons leven samen nog te lopen
Dus ik, mag niet stoppen met hopen
Wil met jou blijven staan
Op onze brug
Waar ons leven samen is begonnen
En waar we steeds nog samen op staan
OP stevige fundamenten is zij gebouwd
Altijd al heb ik op onze brug vertrouwd
Wij hebben haar toen een naam gegeven

Samen een brug slaan, naar een gelukkig leven.

Dat stond ook op onze trouwkaart geschreven
Op die brug werd het wat stug op den duur
Maar door de liefde bleef zij soepel van uur tot uur
Waar wij samen op de brug kwamen
Altijd zijn wij hand in hand
Op onze brug overreind blijven staan
Ook nu ik, een gammel stuk moet gaan
Ben je het hand in hand, met me op gegaan
Wij samen, hebben een onuitwisbare band
Daarom konden wij het allemaal overleven
En zijn we niet bang om ons erop te begeven
Want wij zijn elkaars
Zielsverwant

liefs Jet

Jet zei op

Longemphyseem

Wij zullen niet samen oud worden
Ook dat word ons ontnomen
Want jij bent vaak heel benauwd
Toen we deze diagnose kregen te horen
Kon werkelijk niets me meer bekoren
Hoe lang zijn wij nog één
Want je longen geven het op
Daar zit longemphyseem
Je rug bracht ons een groot verdriet
Maar dat valt bij dit totaal in het niet
Met je rug viel te leven
Maar longemphyseem
Daar hebben ze nog niets tegen
Dat is onomkeerbaar
Ons is slechts nog een paar jaren gegeven
Maar we gaan er gewoon voor
Die jaren ons nog gegeven
Zullen we vanaf nu nog intenser beleven


Liefs Jet

Jet zei op

oeps een foutje

Jet zei op

Wat Tijd

Als ik toch wat meer tijd had
Alleen heel alleen voor mezelf
Alleen maar wat tijd
Er is zoveel
Wat ik nog zo graag zou doen
Maar er is geen tijd
Mijn dromen uit laten komen
Die diep wonen in mijn hart
Als ik alleen maar had wat tijd
Zouden ze waarheid kunnen worden
Maar er zijn te veel zorgen
De tijd
Gaat daarom zo snel als de wind
Als een orkaan
Zie ik het aan me voorbij gaan
En de uren die vliegen om
zo snel dat ze me gewoon ontgaan
Waar moet ik beginnen
Maar weer terug naar het kind
Misschien dat ik daar nog antwoorden vind
Er zijn bergen die ik heb beklommen
Maar die kosten al zoveel tijd
Waar is het toch allemaal om begonnen
Tijd als ik alleen maar had
Wat tijd
Om is helemaal tot me zelf te komen
Het lijkt mijn grootste vijand
De tijd
Wat door mijn vingers glijd als fijn zand
Je houd het niet in de hand
Als ik toch alleen maar is had wat tijd
Volledige rust in mijn gevoel en verstand
Er is geen spijt
Wil gewoon voor mezelf
Wat tijd

Liefs Jet

Cherda zei op

Al reageer ik niet vaak, ik geniet intens van al jullie mooie gedichten, dank jullie wel!!

Marieke, heel veel sterkte de komende tijd, hou je taai he.

Hanneke zei op

M'n Oma,

Denkend aan mijn kindertijd,
Oma, u was er gewoon altijd.

In jullie huis op 't platteland gebouwd,
werden 8 kinderen aan jullie toevertrouwd.

Opa was uw trots en liefde voor het leven,
meer dan een halve eeuw is dat zo gebleven.

Dankbaar ben ik jullie twee daar boven,
jullie leerden mij in goedheid geloven.

's Zomers zaten we samen erwten te doppen,
pas als de mand leeg was, wilden we stoppen.

De tuin stond vol met sla en bonen,
geweldig om op 't platteland te wonen.

Elke zondagmorgen was het feest,
geen zondag als je niet bij Oma was geweest.

Een glaasje fris en een plakje bakkerscake,
was het recept van 20 jaar lang, elke week.

Uw laatste verjaardag staat in mijn geheugen,
ik kon mij op mijn eerste kindje verheugen.

U zat vol overtuiging en zo tevreden,
te kijken wat alle kleinkinderen zoal deden.

Uw tevreden rustige blik sprak boekdelen,
toch vroeg ik u uw gedachten met mij te delen.

U zei: "Als Pappa dit toch eens kon zien"
Ik had m'n Oma nog nooit zo gelukkig gezien!

Marieke voor Cherda zei op

Dankjewel voor je reactie Cherda.
Het doet me goed!

Groetjes, Marieke

Hanneke voor Jet zei op

Jet, ik lees je mooie gedichten allemaal hoor!
Fijn dat je een stukje van je leven met ons wilt delen.

Heel veel liefs van Hanneke

Hanneke zei op

"Als een dief in de nacht"

Ze was net de tachtig gepasseerd,
had al veel levenslessen geleerd.

Door de suikerziekte mocht ze niet snoepen,
at gewoon crackers in plaats van zoete koeken.

Om haar benauwheid maakten wij ons zorgen,
maar Oma hield dat zoveel mogelijk verborgen.

Tijdens het lopen stond ze dan even stil,
en slikte dan stiekempjes even een pil.

Vuurtje stoken was haar favoriete bezigheid,
in de achtertuin verbrandde zij alle viezigheid.

Dat was vroeger zo en dat bleef zij doen,
nu mag dat niet meer, maar toen was toen.

Helemaal in haar sas harkte ze alles bij elkaar,
maakte haar zoveelste vuurtje en branden maar.

Gelukkig, tevreden stond ze bij dat vuurtje,
ze wist het niet, bijna sloeg haar laatste uurtje.

Wie zal ooit weten wat er precies aan de hand was,
plots viel ze met haar hoofd in het smeulende as.

In haar eigen tuin bij haar zoveelste vuurtje,
sloeg uiteindelijk haar allerlaatste uurtje.

Zo sterven zou niemand hebben verwacht,
zo plotseling, "als een dief in de nacht".

Haar foto op de kast kijkt mij tevreden aan,
nu leeft ze "daar", neem dat maar van mij aan.

Als ik eenmaal naar het Licht mag gaan,
weet ik zeker dat zij voor mij klaar zal staan.

Hanneke zei op

"Pijn"

Wat had je venijn in je staart vandaag.
Jou ontmoeten doet niemand graag.

Je overviel me vannacht al terwijl ik sliep,
je sloop naar binnen, geheel in 't geniep.

Vele pijnstillers hebben hun best gedaan,
maar jij wist je mannetje te staan.

Wat deed je toch met die scherpe klauwen?
Geen wonder dat niemand van jou wil houen.

Daar lag ik onder een deken met de TENS,
de hele dag had ik slechts die ene wens.

Voor m'n hondje was het wel een fijne dag,
omdat hij dan de hele dag bij me liggen mag.

Hanneke zei op

"Hans",

Jij en ik waren acht jaar zo ongeveer,
toen we elkaar zagen de eerste keer.

't was op de camping in Harderwijk,
elk jaar was dat ons vakantierijk.

De vriendschap bleef bestaan,
al is het nooit de liefdesdiepte in gegaan.

Ik heb zelfs nooit een poging durven wagen,
of iets in die richting proberen te vragen.

Jij zou zeker trouwen met een mooie griet,
daarbij viel mijn zelfbeeld in het niet.

Je werd ernstig ziek, dat had ik nooit gedacht.
Ik had voor jou een succesvol leven verwacht.

In Amerika lag ik te slapen ..... en toen...
bezocht jij mij in een visioen!

Je was schuin boven mij, van de grond,
een gelukzalige glimlach om je mooie mond.

Je zweefde in een gewaad van witte zijde,
even waren we weer met z'n beide.

Wat jouw lippen uitten gaf mij moed,
want je zei me "het is goed!"

Ik werd wakker en het was duidelijk voor mij,
de Hemel had er weer een engeltje bij!

Hanneke zei op

"Uit onverwachtse hoek"

Mijn gevoel reikt me vreemde dingen aan,
ik weet even niet hoe ik verder wil gaan.

Ik had een drukke en leuke baan,
maar dat is zo maar over gegaan.

Een auto-ongeluk overviel me plots,
met gevolgen waarvan ik kots.

Zo maar, ineens uitgeschakeld zijn,
al die jaren elke dag weer die pijn.

Steeds weer er het beste van maken,
maar soms .. . zou ik even willen staken.

M'n lijf en ziel zijn beiden wat moe,
waar moet dat op den duur naar toe?

Ik wil van alles, maar vermijd nog meer,
'k zit even op slot, ik wil een ommekeer.

Misschien komt er uit een onverwachtse hoek,
datgene waar ik met verlangen naar zoek.

Hanneke zei op

"Olympische Spelen"

Fantastisch zijn die mannen en vrouwen,
die volledig op hun lijf lijken te vertrouwen.

Ook hun hart zal wel eens sneller slaan,
als ze daar boven aan die piste staan.

Het startsein klinkt, ze zetten zich af,
sterk en gracieus glijden ze van de helling af.

Ze scheren om de vlaggen heen razend snel,
het verschilt soms maar een honderdste tel.

De stoere snowboarders zijn ware acrobaten,
dragen hun broeken in extra grote maten.

Vol bewondering kijk ik naar die soepele lijven,
die maar aan het draaien en springen blijven.

Wat fantastisch om zo te kunnen bewegen,
dat moet toch wel voelen als een grote zege!

Hanneke voor Katja, Jet, Marieke en allemaal zei op

Ik voel me alleen hier op Gewoon-twee,
waarom doet niemand meer met me mee?

Zijn jullie allemaal dicht geslagen,
ik kom het jullie op de vrouw af vragen.

Ik kan niet in m'n eentje dit draadje rijgen,
of hebben jullie liever dat ik zou zwijgen?

katja zei op

Hanneke zeker niet zwijgen. Maar zoals je gelezen zal hebben heb ik een pc storing gehad en ben ik al mijn teksten kwijt. Op dit moment bevind ik me in een situatie die al mijn energie opzuigt. Ik kan even niet schrijven. Het heeft er mee te maken dat mijn man naar dagopvang moet en zorg in natura krijgt. Dit is voor mij een ontzettend moeilijk conflict. Want ik worstel met het feit dat ik me voel falen omdat ik de zorg niet meer aan kan. Maar na 22 jaar is het uiteindelijk op. Zeker omdat mijn dochters dezelfde ziekte hebben en ik ook daar straks voor moet gaan zorgen.
Dus Hanneke blijf schrijven, zodat dit draadje bestaansrecht blijft houden. Op reacties hoef je niet echt te wachten want die komen er niet. Het wordt wel gelezen, maar men is dan waarschijnlijk zo geraakt dat reageren onmogelijk wordt. Maar ga vooral door. Zo gauw ik wat heb plaats ik het wel weer.

Groet Katja

Marieke voor Hanneke zei op

Hai Hanneke,

Blijf schrijven hoor, maar ook ik zit op dit moment in een moeilijke situatie en kan de rust niet vinden om iets moois op papier te krijgen.
Ik lees wel jouw gedichten, dus vooral niet mee stoppen.
Ik hoop dat ik binnenkort ook weer wat weet te plaatsen, maar op dit moment lukt dat gewoon even niet...

Groetjes, Marieke

Hanneke voor Katja zei op

"Zorgen voor"

"Zorgen voor" is een ware liefdeskunst,
voor de ander veel betekenen is een gunst.

Mijn kind hoest en snottert al dagen,
praten is voor hem niet te verdragen.

40 graden koorts heeft zijn lichaam in de tang,
de computer is voor hem even niet van belang.

's nachts slaapt hij nu aan mijn zij,
dat voelt vertrouwd, zo dicht bij mij.

Mijn moederinstinkt slooft zich uit de naad,
ik sta voor hem klaar met woord en daad.

Maar ik weet dat het met een weekje over is,
dan is hij weer zo gezond als een vis.

Na dat weekje serveren van beschuit en sapjes,
voel ik me opgebrand en behoorlijk slapjes.

Maar Katja, wat moet jij dan wel niet,
je man, dochters en je eigen verdriet?

Voor jou is het zorgen nooit echt klaar,
met recht mag je zeggen "mijn leven is zwaar."

Daarom Katja, een kleurige pluim voor jou,
velen zouden wensen dat jij voor ze zorgen zou.

Hanneke zei op

" Wespengif"

2 jaar terug in het Duitse Frielendorf,
was het een wesp die ónze vakantie bedorf.

Een wesp, met van die vrolijke kleuren,
daar kan een ernstig ongeluk door gebeuren.

Op het voetbalveldje sloeg het noodlot toe,
en nu wil je vast wel weten hoe.

Onze zoon zwaaide met z'n arm in de lucht,
en kwam in botsing met een wesp in zijn vlucht.

Die wesp zag dat als een doodsbedreiging,
en stak onze zoon terwijl hij voorbij ging.

Het gif nam bezit van een mensenlijf,
het deed hem pijn, dat stond buiten kijf.

Plots verschenen bulten en blazen op z'n gezicht,
ik schrok toen ik z'n T-shirt had opgelicht.

Z'n hele buik en rug zaten vol met blazen,
toen begon verontrusting door m'n lijf te razen.

Z'n arm was als een Michelinpop zo gezwollen,
hij begon steeds meer op z'n benen te tollen.

Dit gaat niet goed, dat wist ik wel.
Er moest een dokter komen en heel snel.

In de telefooncel de dienstdiende Artzt gebeld,
het verhaal in mijn gebrekkige Duits verteld.

Toen begon de autorit door het Duitse boerenland,
van dorpje naar dorpje, landkaart in de hand.

De arts stond al met de anti-histamine klaar,
hij constateerde voor onze zoon groot gevaar.

Z'n longen waren er ook al bij betrokken,
onze zoon zat met ernstige lichamelijke brokken.

Pillen, spuiten en z'n hand werd verbonden,
opgelucht dat we weer naar 't huisje konden.

Maar ook 's nachts moesten we hem bewaken,
voor als de symptomen weer de kop op staken.

Eenmaal tot rust besef je je broze geluk,
een mensenlijf kan oh zo gemakkelijk stuk.

1 wesp was genoeg om onze zoon te vellen,
ik dank de Hemel dat hij het kan navertellen.

4 jaar lang krijgt hij nu wespengif toegediend,
1 ding is zeker, een wesp wordt nooit z'n vriend!

Marieke zei op

Het was ons niet gegund
we zijn je kwijt
Groot verdriet is wat er achterblijft
vele tranen, een soort van spijt.

Spijt om hoe het had kunnen zijn
samen met ons en je grote broer
Hij had het fijn gevonden
en vooral heel stoer.

Het mag helaas niet zo zijn
om je nooit te leren kennen
doet ontzettend pijn.

Maar ik weet
ooit kom ik je tegen
Je bent nu bij je zus
Jullie zullen op elkaar passen
en elke avond geef ik jullie een kus.
Blijf op ons wachten, daar waar jullie zijn,
want ooit, zullen we met z'n 5en zijn.

Kus van mama

katja voor Marieke zei op

Marieke, woorden zijn niet voldoende om uitdrukking te geven aan wat jij nu moet voelen. Ik kan van hieruit alleen maar zeggen. heel veel sterkte en kracht toegewenst van mij. Ik zal aan je denken, en een kaarsje voor je branden.
Katja

Marieke voor Katja zei op

Katja,

Bedankt voor je lieve reactie.
Het is heel verdrietig allemaal, maar gelukkig hebben we onze kleine vriend, die voor ons het zonnetje laat schijnen...

Groetjes, Marieke

JdH zei op

Wat heeft het nog voor zin, als alles toch kapot gaat,
Wat heeft het nog voor zin, het gevecht weer aan te gaan,
Het gevecht met eigen lijf, om weer te blijven staan,
Hoe zinloos is het, als het morgen toch niet meer gaat.

Het leven heeft geen zin, als je steeds alles moet vragen
Het leven heeft geen zin, als je leeft van apparaten
Als je zelf niet eens kan praten,
Als iemand je in ben moet dragen.

Zinloos is het te leven met voortdurende onzekerheid,
Zinloos is het ook te leven met de zekere gedachte,
Aan wat je morgen staat te wachten,
Nooit een moment van bevrijd.

-

Wat kan het mij toch schelen wat voor zin het leven heeft,
Elke dag is weer gelachen, elke dag is weer geleefd,
Leven is soms moeilijk, maar o wat is het vaak fijn,
Leven is prachtig, ‘k hoop dat het er nog lang zal zijn.

Hanneke voor Marieke zei op

Marieke, ik huil met je mee.

Liefs van Hanneke

JdH voor Marieke zei op

Marieke, weet niet wat ik ervan moet zeggen. Je schreef ergens hier onder de spreuk:

Moed is niet de afwezigheid van angst,
maar het dóórgaan, desondanks...

die mij heel erg raakte - ik wens je heel veel moed toe en de kracht om door te gaan

Liefs Joke

Marieke voor allemaal zei op

Lieve allemaal,

Bedankt voor jullie reacties, het doet goed dat 'onbekende' mensen kunnen delen in je verdriet.

Joke;
doordat jij het nog een keer opschrijft raakt deze spreuk me opnieuw en ben ik ook wel weer een beetje trots op mezelf. Dank je... ook dát voelt goed.

Marieke

Hanneke zei op

"Een klein mooi zieltje"

Een klein zieltje groeide ooit in mij,
naast haar broertje, zij aan zij.

Ik wist nog niet dat het er twee waren,
dat ik misschien twee kinderen zou baren.

Plots voelde ik iets uit me glijden,
het kwam en was niet te vermijden.

Een soort grote witte boon keek me aan,
oogjes in aanleg, een heel pril bestaan.

Bloed en stolsels volgden al snel,
op dat moment ging ik door een hel.

Mijn verdriet was zo intens en zo diep,
het was mijn verstand die me tot de orde riep.

Ik moest naar het ziekenhuis komen,
om infecties en dergelijke te voorkomen.

"Ik wil nog even je baarmoeder zien"
en de dokter legde me aan de echo-machien.

Toen zag ik spartelende armpjes en beentjes,
ik kreeg het heet en zweette me peentjes.

Een grotere blijdschap kon er niet bestaan,
dit vruchtje was niet weg gegaan!

Ik riep: "Hij zit er nog in!", "hij zit er nog in!"
Maar het was nog maar een pril begin.

Dat kleintje is nu een boom van een vent,
hij heeft dat "mooie kleine zieltje" het best gekend.

Zijn tweelingzusje leeft nu daar boven,
dat we haar ooit weer zien, is wat ik wil geloven.

Anneke zei op

Hallo Katja lang geleden heb ik je gedichten al eens gelezen .Prachtig zo als je het doet .Ook wel eens om verdrietig van te worden.Maar ook dat hoort bij het leven Ik hoop dat je er ooit eens uitkomt .Al heb je veelte verwerken gehad.Ga gerust door ik kom af en toe lezen .Liefs Anneke

Marieke voor Hanneke zei op

Wat mooi Hanneke

Anneke zei op

Hallo allemaal Ik heb nog even zitten lezen en Katja heeft gelijk .Vaak zijn jullie teksten zo intens dat je niet weet wat je moet schrijven.Ga vooral door voor ons maar vooral voor jullie zelf .Liefs Anneke

Annelies zei op

Wederom: om stil van te worden!
Ik lees ze nog steeds hoor!
Sterkte en succes toegewenst aan de "vaste schrijfsters"
'n groet van Annelies

Marieke zei op

Verdrietig, maar ook dankbaar.
blij dat jullie er zijn geweest
Twee kleine vlindertjes,
in mijn buik, mijn hoofd, maar in mijn hart het meest.

Altijd een plekje bij ons
altijd deel van ons gezin, ons zomaar geven
twee kleine vlindertjes, vladderen door ons leven

Nooit zullen we jullie kennen
dat doet verschrikkelijk pijn,
maar dat jullie bestaan voor ons is een cadeautje
en ook verschrikkelijk fijn

Mama

Jet zei op

Zoals Beloofd

In al mijn donkere dagen
Liet jij altijd een licht aan
Jij was mijn lichtbaken
En bleef altijd, heel dicht naast me staan
Ik heb jou nu zoveel te vragen
En vaak gaat het me ineens dagen
Jij zal nooit van mijn zijde gaan
Want onze band is altijd bijven bestaan
Net zoals jij het had beloofd
En ik voel nog altijd
Jouw liefstrelende hand
Heb ik wat te vragen
Dan ben jij het
Die ik zo duidelijk kan verstaan
Met Pap op de achtergrond
Die zegt om door te gaan
En niet al te veel stil moet blijven staan
Voor even dat mag
Maar geniet van elke dag
Mijn dagen
Zijn nu weer donker
En ik zie weer jouw licht
Jij hebt nog altijd
Jouw ogen, op mij gericht
Steeds weer zie ik jouw lieve gezicht
Pap op de achtergrond
Waar ik altijd al
Mijn veiligheid en geborgenheid vond
Maar daarom
Heb ik van binnen wel pijn
Omdat jullie niet meer lijflijk hier zijn
Want ik zou bij jullie, vooral nu, zo graag
Even willen uithuilen en komen schuilen
Want diep van binnen is zij er nog steeds
Dat kleine kind
Die helemaal nergens anders
Die liefde
Die totale begrip
Die veiligheid en die geborgenheid
Vind!!!!

Liefs Jet

Jet zei op

Ontwaken

De morgen die breekt aan
Met op de achtergrond
Het rustgevende geluid
Van sijpelend water
Dat zachtjes spuit
Uit een prachtige fontein
De eerste zonneschijn die ontluikt
Die door de ramen naar binnen schijnt
Een vogel die ontwaakt en zachtjes fluit
Wij ontwaken door een gevecht met een laken
Jouw lieve gezicht
Dat was wat ik gelijk zag tijdens het onwaken
Had het niet gedroomd
Het was allemaal echt
Dat ontwapende gevoel
Wat jij over me heen bracht
Geen gevoelens te hoeven verbergen
Maar mijn hart totaal openstellen
En jouw liefde
Er volop in laten herbergen
Want ik kan jouw vertrwouwen
En oprecht van je houden
Dat is wat mij zo in extase bracht
Zo zou je altijd moeten kunnen ontwaken

Liefs Jet

Jet zei op

Volle Teugen

De wereld
Die draait maar door en door
Het leven zit mee of tegen
Ook al zit het me tegen
Ik ga er voor
Want er is al te veel
Wat ik in mijn leven verloor
Het leven
Heeft me nog zoveel
Moois te geven
Ben niet gek
Dat ga ik
Toch niet opgeven
NEE
Dat wil ik
Met volle teugen kunnen beleven

Liefs Jet

Jet voor de schrijvers zei op

Hoi Alle Schrijvers
Een tijdje ben ik hier niet geweest.
En was onder de indruk van al de gedichtjes,die er gesplaatst zijn.
Leuk dat er meer mensen gaan schrijven hier.
Ik heb genoten van al wat ik heb gelezen.

Veel liefs voor iedereen
Jet

JdH zei op

prachtig...

JdH zei op

bedoede 'volle teugen' , je was me voor met nog een berichtje ertussen ;)

Jet zei op

Zomaar Op Straat

Zomaar op straat
Viel jij neer
En liet gelijk het leven
Ook de reanimatie
Hielp niet meer
Dat telefoongesprek
Zal ik nooit meer vergeten
Spreek ik met
Mevr van Keken
Uw Schoonvader is er niet meer
HIj viel zomaar op straat neer
Hij was er gelijk niet meer
Het speelt door mijn hoofd
Keer op keer
Ik zie jou nog altijd zitten
Met je glas in je handen
Tegen je tanden tikken
Dan had jij
Goede kaarten in handen
Een intense lach op je gezicht
Waar ik alijd voor ben gezwicht
Met jouw kleinkind op schoot
En de kaarten
Voor je op tafel gelegd
Probeerde jij, mij af te leiden
Door volop
Tegen je kleinkind en mij te praten
En dan had ik jouw dus allang in de gaten
En we hadden de grootste pret
Met het kaarten
Waren wij wel aan elkaar gewaagd
En ik heb je toen ook zoveel geplaagd
Je was gewoon een fijne vent
Als je had gewonnen
Was jij helemaal in je element
Dubbel of quit was dan mijn vraag
En speelde jij
Met nog meer pret en temperament
Je glas tikkend tegen je tanden
Een gezicht met een lieve lach
Van kom maar op en denkend
Wat heeft zij in haar handen
Wij twee kaartend aan de tafel
Omringd door publiek
Jouw vier kleinzonen
Die de kaartstrijd
Tussen Opa en Mama
Met veel plezier mochten bijwonen
Waar is gebleven die tijd
Met jou nog een keertje te mogen kaarten
Of zomaar even met je te praten
Of om met je tanden tikkend tegen je glas
Te mogen zien zitten
Wij hebben geen afscheid
Van jou kunnen nemen
Want jij
Werd ons zomaar ineens ontnomen
Zomaar op straat
Verliet jij het leven

Als ik de joker van een spel kaarten zie
Dan spelen die leuke beelden
En zie ik jouw weer zitten
Met je glas in je handen
Tegen het glas tikken
En een lieve uitdagende lach
Op je gezicht
Waar ik ook nu
als ik het voor me zie
Nog steeds voor zwicht

Bedankt voor al die fijne kaartspelen
Voor al het plezier waar we beide
En ons publiek
Zoveel plezier aan hebben mogen beleven
Zal ze nooit vergeten

Liefs Jet

Jet zei op

Ik Was Ook Gezegend

Ik Was gezegend
Vertelde men mij
Met zulke fijne ouders
Die het zo goed oppakte
Ik weet niet, wat ik had gedaan
Als je mijn dochter was geweest

Net of ik iets had gedaan
Wat zo erg was
maar zo voelde ik het helemaal niet
Ik was trots
Dat ik die andere keus
Niet had ondergaan
En dat liet mijn moeder
Ze dan ook wel verstaan
Maar dat onbegrip en de vooroordelen
Van de mensen
Brachten mij een hoop verdriet
Mijn moeder zei dan
Niet naar luistere lieverd
Ze begrijpen het niet
Ze weten niet beter
Dat ligt allemaal
Voor hun geweten
En daar hebben wij
Helemaal geen boodschap aan
Haar trots in haar ogen
Als ze geruststellend
Over mijn dikke buik wreef
En de woorden sprak
Als jij die andere keus
Had gemaakt
Dan zouden papa en ik
Juist niet zo trots, op je zijn geweest
En weg
Waren de nare gevoelens en het verdriet
Haar woorden brachten me vreugde
En ze liet me weer in mezelf geloven

Als de angst me had te pakken
Zo vaak midden in de nacht
Omdat het me zo vaak heeft verward
Dat nieuwe leven onder mijn hart
Dan sliep jij
Heel dicht naast me
En hield mijn hand
De hele nacht vast
Het was ook voor jou
Een zware vracht
Maar jij week geen seconde
Van mijn zijde
In die donkere angstige nacht

Mijn lieve pap,
Hield over ons dan de wacht
Hij kwam alsmaar kijken
Of ik soms nog wat nodig had
Of om mij te zeggen
Jij hoeft niet bang te zijn
Mijn kleine meid
Wij zijn hier, alles komt goed
Dat zal je zien, zo door de tijd
Woorden die ik nog altijd hoor
Woorden die kwamen
Uit jouw diepste gemoed
De tranen
Die klonken er door heen
Van het verdriet,
Dat jij, Om mij
Toen die tijd had
Bedankt, voor al die
Onvoorwaardelijk liefde en stuen
Die jullie mij toen hebben gegeven
In dat van mij
Toen, nog zo jong leven
Ik heb het goed gemaakt
Door jullie beide
Een prachtige kleinzoon
Te hebben mogen geven
Die zo intens
Heeft verrijkt
Jullie beide leven

En het klopt wel
Wat die mensen toen zeiden
Ik was heel erg gezegend
Met ouders, zoals jullie beide.

Liefs Jet

Jet zei op

Mooi Natuurspel Voor Mijn Raam

Mijn gouden regen
Staat in de schaduw
Van een grote oude treurwilg
Zijn takken lijken als handen
Haar zachtjes te strelen
Hij beschermd haar
Zodat zij
Als de lente
Haar weer laat leven
Weer prachtig in bloei kan staan
Met haar prachtige gouden regen
Zij streelt zijn lange vingers
Die nog altijd naar haar grijpen
Hun takken
Verstrengelen zich ineen, heel gewillig
Als haar takken
Hoog naar de lieve oude wilg drijven
De wind drijft hun vervolgens
Weer uiteen
Maar de grote stoere wilg
Blijft naar de gouden regen grijpen
Als zoekende handen
Komen ze elkaar weer zachtjes tegen
En hij haar weer vind
De takken
Weer ineen geregen
Zo geven die twee bomen
Ondanks
Die kale takken die zij nu dragen
Een heel warm gevoel in mijn leven
En een heel mooi prachig aangezicht
Van het spel dat zij samen spelen
Een mooi natuurspel voor mijn raam
En ik heb daarop het beste zicht

Bedankt Natuur voor je prachtige schouwspel
Elke dag maar weer
Voor de grote oude treurwilg
En de prachtige gouden regen
Laat me meevoeren in jouw spel, heel gewillig
Telkens weer

Liefs Jet

Jet zei op

Tranen Die Ongetroost Vloeien.

Verdriet bij anderen te zien
Breekt me nog altijd van binnen
Het raakt mij zo diep
In mijn hart
We mogen een traan
Niet ongetroost laten vloeien
Maar proberen, te pogen
Om ze te helpen drogen
Zodat er weer ruimte komt
Om op te bloeien
als wij dat
Zijn gang kunnen laten gaan
Dat een traan
Vloeit zomaar ongetroost
Dan is het met ons
Als mensheid
Toch gedaan
Als een traan ongetroost kan vloeien
Wat voor zin
Heeft dan nog ons bestaan
Als we al niet meer, mee kunnen voelen
Met zoveel intens verdriet
Niet meer zijn begaan
Met ons mede mens.
Dan zijn er al heel wat
Waarden en normen vergaan
En vraag ik me zo is af
Hoe zal dat verder gaan
Omdat niemand
Iemand's verdriet meer ziet
L(ij)den een te jachtig bestaan
Dus laat staan
Dat ze het intense verdriet
Op een andermans gezicht
Zien zullen staan
Wij mogen tranen
Niet ongetroost laten vloeien
Het is niet zoveel gevraagd
Om gewoon eens met de mede mens
Intens mee te voelen
Laten we de tranen
Die ongetroost, bij zoveel mensen, vloeien
Pogen te drogen
Door gewoon
Maar iemand te troosten
En mee te voelen
Dat is mijn diepe innige
WENS

Liefs Jet

Jet zei op

Spelend Met De Aarde

Terwijl ik zachtjes
De aarde door mijn handen laat gaan
Om een kuiltje te graven
Zodat de plantjes
Die ik voor jullie heb meegebracht
Volop verder kunnen gaan bloeien
Al spelend met de aarde
Zou ik alsmaar
Dieper en dieper willen gaan woelen
De tranen
Die hier ongestoord kunnen vloeien
Ga tegen je praten
En weer
Voel ik je dicht naast me staan
En zoals altijd
Had jij, mij weer verstaan
Zonder schaamte
Huil ik daar de tranen
Van de gemengde gevoelens
Die in mezelf zijn ontstaan
De emoties
Nemen hier vaak de overhand
Op deze plek
Dan de controle
Diep in mijn verstand
Dat moet wel
Anders word ik gek

Liefs Mama

Jet zei op

Ik Heb Nu Niets Meer

Als de nacht zich weer inzet
En de maan zijn stralen
Over ons heen laat schijnen
Word ik bang
Niet voor de nacht
Maar ze kwamen in de nacht

De bel
Ik kijk op de klok
Half drie, Wie staat daar
Twee agenten
De jongens gaat het door me heen
Nee, die liggen veilig op bed

Doe bibberend de deur open
Twee mannen in uniform
Geen goed nieuws
U, moet naar het ziekenhuis
Gaat niet goed
Met U moeder

Ik sta even
Als genageld aan de grond
Niet mijn moeder
Dat kan niet
Dan ineens een golf van angst
Die ik alleen eerder had gevoeld
Bij het sterven
Van mijn vader

Nee, niet mijn moeder
Dat bestaat niet.
Dan een adrenaline stoot
Moet naar het ziekenhuis
En heel snel

Daar ligt ze dan
Net of er niets aan de hand is
Ze zegt
O gelukkig dat je er bent
Geen besef
Dat het nacht was
Ze was alleen maar blij
Om me te zien.

We gaan niet raar doen toch, Ma
Vraag ik aan haar
Nee hoor ikke niet
Zegt ze
Gaat wel weer over.
Dan
Roept de zuster mij.

Ze vraagt me
Of ik iedereen wil bellen
Want ze zou vandaag
Niet meer halen
Ik dacht
Die is niet goed bij haar hoofd
Nee, niet mijn moeder
Dat kan niet

Langzaam kwam de hele familie
Ook mijn eigen kinderen
En nog
Wilde ik het niet geloven
Nee, Niet mijn moeder
Ging het maar door me heen

De hele dag
Heeft zij toch nog geleefd
Tot aan de avond
Toen was het op
Haar hart
Was er mee gestopt
Ik riep jou nog
Mama ga niet bij me weg

Daar kwamen ze
Met de beroemde peddels
En nog even
Heeft het geklopt
Maar toen is het toch echt
Voor altijd gestopt

Toen heb ik tegen haar gezegd
Ga maar naar Papa toe Ma
Je bent moe.
Ga maar naar Papa
Om half zes
Is zij voor altijd gegaan

Ik hoop dat ze samen zijn
En op me neerkijken
En nog altijd
Trots op me zijn
En me nog bijstaan

Vandaar mijn angst voor de nacht
Die bracht mij geen goed nieuws
En dat voor de tweede keer
Een derde keer
Komt er niet meer
Want ik
Heb nu helemaal
Niets meer

Liefs Jet

Marieke voor Jet zei op

Prachtig Jet !
Vooral ik was ook gezegend.
Ben er stil van...

Marieke

Jet zei op

Dank Je lieve Marieke..
Ik Was zeventien en raakte zwanger.
En mijn vriend destijds, heeft toen de benen geomen, om het zo maar is te zeggen.
En dat was 29 jaar geleden een schande, en er waren zoveel vooroordelen en nare blikken van mensen.
Maar mijn ouders en zussen en broer, en de dokter die waren toen zo fantastisch en lief voor me
Mijn man, waar ik nu al 28 jaar getr ben, heeft hem altijd als zijn eigen kind beschouwd, net als de andere drie jongens.
Dus ik had geluk met zoveel liefde van me ouders en mijn man, waar ik veel respect voor heb.
Zal nog een paar gedichten erover neerzetten, maar twijfelde daarover, maar door jouw reactie, durf ik hem wel te plaatsen .
Bedankt voor je lieve reactie.

Jet zei op

Een Mooie Keus

Een keus moest ik maken
Al heel jong in mijn leven
Een keus
Of ik jou, het leven moest geven
Die was makkelijk
Heel makkelijk
Jij, had alle recht op het leven
Ook al was ik zo jong
Maar echt niemand
Hield mij tegen
Om jou, je leven te geven
Negen maanden
Alleen wij samen
Ik vroeg me wel eens af
Of jij me kon horen
Gevoel van zoveel liefde
Als ik je voelde
Als jij, jezelf draaide
Hoe had ik nou jou
Weg kunnen laten halen
Zei ik dan tegen je
Als ik over je aaide
Jouw geboorte
Op een mooie zomerse dag
Kondigde jij jezelf aan
Maar dat
Was niet zomaar vanzelf gegaan
Dacht, nee dit kan ik echt niet
Alleen aan
Dit kan niet echt zijn
Dan jouw gehuil
Zoveel liefde zoveel geluk
Voelde ik toen in
Heel mijn wezen
En alle pijn die was vergeten
Toen de nacht kwam
Mocht jij
Bij me blijven staan
En toen
Heb ik jou wat beloftes gedaan
De hele nacht je handjes vastgehouden
Ik zou van jou
Zoveel houden
Wij tweetjes waren gelijk 1
En zoals jij
Is er werkelijk geen
Jij zal altijd
Voor mij heel speciaal zijn
Misschien wel
Door al die pijn.

Een keus moest ik maken
Toen ik nog heel jong was
Die was makkelijk
Heel makkelijk
Ik heb hem het leven gegeven
Met heel mijn wezen
Wat ben ik blij
Dat jij
Bij mij bent gebleven
En ik jou
Het leven heb mogen geven
En geloof me
Altijd zal ik
Er voor je wezen
En dat is een gegeven

Jet

Jet zei op

Jij Was Niet Degene

Jij was niet degene
Die hem heeft leren lopen
Jij was niet degene
Die hem steeds weer liet hopen
Jij was niet degene
Waar hij altijd troost heeft gevonden
Jij was niet degene
Die de pleister legde op zijn wonden
Jij was niet degene
Die met hem ging voetballen of stoeien
Jij was niet degene
Die de tranen bij hem stopte die vloeiden
Jij was niet degene
Die midden in de nacht de dokter voor hem riep
Jij was niet degene
Die toen ook zijn handje vasthield tot hij sliep
Jij was niet degene
Die zoveel van dat kind toen en nog hield
En nu heb jij last van je geweten
Want je wilde hem
Toen je hem leerde kennen, in jouw leven
Maar hij, had al een vader
Had hij jouw gezegd
Jij hebt mij nog gebeld of ik met hem wilde praten
En heb jou, toen zijn karakter uitgelegd
Die is ook mede door jouw genen gevormd
Maar dat is meer het uiterlijk
Zijn innerlijk is gevormd door de liefde
Die hij altijd heeft gehad
En de waarden en normen die hij, van ons heeft mee gekregen
En de onvoorwaardelijke liefde van zijn vader
Die er altijd voor hem was
Als hij die nodig had
Eentje die er gewoon altijd voor zijn kinderen is
Zijn liefde voor zijn vader is zo groot
Hij heeft geen behoefte aan jouw in zijn leven
Hij heeft jou helemaal niets te geven
Je zal verder moeten, alleen met je geweten
Daar zal jij mee moeten leren leven

Je kunt als man en vrouw een kind verwekken
Maar dat wil niet zeggen
Dat je dan de vader of moeder zult wezen
Dat is degene die voor je heeft gezorgd
En altijd klaar heeft gestaan voor je
In jouw leven
En voor je door het vuur zou gaan
Dan mag je pas, een ouder heten.

Liefs Jet

Jet zei op

Mijn Zoon In Verwarring,(Vaders)

De dag van de waarheid aangebroken
Jouw verdriet was van je gezicht af te lezen
Jij kon het maar niet geloven
Dat dit niet je echte papa zou wezen
Het brak mijn hart
Maar hij pakte het liefdevol aan
JOUW PAP
Want hij houd zoveel van jou
Met heel zijn hart
Hij heeft jouw hart altijd al verstaan
Al van baby af aan
Hij had jou altijd in zijn handen
Tussen jullie beide zijn altijd al ijzersterke banden
Daarom wisten wij
Jij kon dit nu wel aan
We wisten ook dat er een zoektocht zou gaan ontstaan
Omdat je toch zou willen weten
Bij wie kom ik dan vandaan
Die vraag ik ook gekomen
En ik ben voor jou de zoektocht aangegaan
Was het spoor totaal bijster
Maar jij was het waar ik voor vocht
En ik vond in mezelf weer de vechtster
En ik vond naar wie ik had gezocht
En diep in mijn hart
Eigenlijk nooit had willen vinden
Zijn blik, toen ik dat verteld,e dat ik hem had gevonden
sprak boekdelen
Zijn uitdrukking was wat mij toen brak
En hij een paar woorden maar sprak.
Ma, Wil jij eerst met hem spreken
Mijn liefde voor hem overwelmde mijn hart
Toen ik de nummers draaide en hij naast me zat
Zal de reactie van hem nooit meer vergeten
Want nu, kwam ook zijn vrouw, het ware verhaal te weten
Jij zou me terug bellen, beloofde je mij
Je hield dit keer je belofte
Wij twee mijn zoon en ik samen op de bank
Luisterend naar wat of jij te zeggen had
Jij vroeg wanneer hij wilde komen
Toen een blik tussen ons beide
Tussen moeder en zoon
Ik had jou al lang verstaan jij wilde niet alleen gaan
En vroeg mij
Ma, vanavond al, maar jij gaat toch wel met me mee?
Jij was nu 19 jaar oud
En zou je niet alleen laten gaan voor geen goud
Zou niet anders willen lieverd wij gaan met z'n twee
Samen zijn we gegaan tot diep in de nacht
Ik was zo trots op jou
Toen hij, zei tegen jou
Het klopt, ik ben je vader
Jouw antwoord daarop
Was luid en niet zacht
MIJN EIGEN VADER.
Die is thuis en die op mijn drie broertjes nu past
Jouw antwoord had me ook achteraf
Het allerminst verrast
Hij met stomheid geslagen en zei even geen woord
Hij had de boodschap van jou goed gehoord
Het verleden kwam hem in zijn leven achterhalen
En dat liet nu zijn geweten eindelijk spreken
Hij erkende jou na zoveel jaren als zijn zoon
En hij wilde jou in zijn leven
Daar wilde je eerst thuis met je vader over spreken
Vertelde je kort maar bondig
Maar jij wist allang
Wat of jouw vader had gezegd daarover
Het was jouw leven maar voor mij was het al een teken
Dat jij hem niet wilde in jouw leven.
Rijdend naar huis door de donkere nacht
Kijk je me aan en zegt met een lieve lach
Het is goed zo ma, echt geloof me maar
We gaan naar huis
Waar mijn Pa op ons wacht
Het is echt goed zo, Ma.
Echt, maak je nu maar geen zorgen meer
We gaan lekker naar huis naar pa
Het is goed zo Ma, echt geloof me nu maar
Zei hij nog een keer.
En ik stijk is liefdevol door zijn mooie blonde haar
Mijn liefde en trots was zo intens
Op dat moment

En hij had achteraf, gelijk mijn zoon
Het was ook goed,zo

Liefs Jet

Jet zei op

Grenzenloze liefde

Jouw liefde
Voor mijn vier jongens
Was grenzenloos
Wat ze ook uit hadden gespookt
Jij hield altijd
Jouw hand boven hun hoofd
Als er weer is
Een ruit was ingegooid
Ze speelden vaak spelletjes met jou
Maar niet aan de tafel
Nee heel vaak
Maakte er eentje in jouw panty
Een hele grote rafel
Maar ook dat kon jou niet deren
Haal ik toch een nieuw
Jij moest lachen om alles
Wat ze met jou uitvraten
Ze houden nog net zoveel van jou
Zo diep
Heb jij je sporen achtergelaten
In die jonge harten
Van jouw jongens
Zoals jij ze liefkozend noemde
Jouw trots
Voor die vier kleine blonde kopjes
Was van jouw gezicht af te lezen
Jij was echt
Een Superoma
Dat heb jij wel bewezen
Toen ze ouder werden
En jij zo achteruit ging
Ging er geen dag voorbij
Dat ze jou niet zagen
Ga even naar oma toe ma
Even kijken of alles goed is
Of nog iets voor haar kan halen
De liefde in die klanken voor oma
Klinken nog altijd na in mijn oren
Ze zouden letterlijk alles doen
Om Oma, met alles te bekoren
De liefde die zij gaven
Heeft haar leven inhoud gegeven
En toch nog wat gerekt

De lieve zorgzame kleinkinderen
Werden ze in het bejaardenhuis genoemd
Er zijn zoveel eenzame oude mensen daar
Die nooit een kind of kleinkind
Op bezoek krijgen
Daar heerst heel groot intens verdriet
En dat verdienen deze mensen niet
Mijn trots is daarom groot
Op mijn jongens
Maar ja ze hadden dan ook wel een superoma

Liefs Jet

Jet voor Marieke zei op

Lieve Marieke, Wil je even zo nog,, heel erg veel sterkte wensen .
Er zijn geen woorden te vinden, omdat verdriet, te verwoorden.
Wil je heel veel liefde, en kracht toewensen.

Liefs en dikke Knuf
Jet

katja zei op

In je leven neem je vele wegen,
soms is de afstand groot, soms klein,
maar dat is om het even.
Als je ergens graag wilt zijn,
kun je alles aan,
niets is dan te zwaar,
dan ben je spontaan, bij elkaar.

katja zei op

Ik doe niet meer mee.
Het einde is nabij.
Niet meer verder hoeven
Stil blijven staan.
Niet meer denken
Niet meer voelen
Niet meer ervaren
Niet meer verder gaan.
Alleen maar rust
Eeuwige rust
Laat de wereld
Maar zonder mij
Verder gaan.

katja zei op

Zeg dan vaarwel
Zeg dan tot ziens
Zeg dan tot ooit.

Zeg dan het ga je goed
Zeg dan ik zie je weer
Zeg dan we nemen contact op.

Zeg dan maar niets
Zwijg dan voorgoed
Zeg dan nooit meer iets
Zwijgen is goed.

katja zei op

Houd nu eens op
met almaar te vragen.
Houd nu eens op
met almaar te eisen.
Houd nu eens op
met almaar te willen.

Houd nu eens op
jouw tijd is geweest.
Houd nu eens op
jij moet gaan rusten.
Houd nu eens op
ik wil dit niet meer.

katja zei op

Verdriet,
groot verdriet,
onstuitbaar,
niet te stoppen
tranenvloed.

katja zei op

Laat me met rust
ik wil niet van je horen
laat me met rust
jij bent niet meer hier.
Laat me met rust
ik zoek mijn eigen weg
Laat me me rust
kan mijn eigen fouten maken
Laat me met rust
je hebt al genoeg gedaan.
Laat me met rust
ik wil je niet meer horen.
Laat me met rust
LAAT ME MET RUST

katja zei op

Het is niet eerlijk
steeds te moeten horen
dat je niet deugt
dat je niets kan.
Het is niet eerlijk
steeds te moeten ervaren
dat je niet deugt
dat je niets kan.
Het is niet eerlijk
steeds te moeten voelen
dat je niet deugt
dat je niets kan.

katja zei op

Laat me dan met rust
jij bent toch niet meer hier.
Laat me dan met rust
jij kan niet meer de baas zijn.
Laat me dan met rust
ik wil mezelf worden.
Laat me dan met rust
ik wil dit niet meer.

katja zei op

Alles is donker,
nergens meer licht
nergens meer uitzicht
op licht dat komen kan.
Geen uitweg meer,
alleen nog verder
verder in het duister.
Alles is donker
nergens gloort er licht,
er is geen uitzicht meer.

katja zei op

Laat me gaan
je bent nu lang genoeg
aanwezig geweest.
Laat me los
je bent lang genoeg
aan het dwingen geweest.
Laat me met rust
het was lang genoeg
jouw tijd is geweest.

katja zei op

Wie ben je
wat doe je hier
waarom
moet ik voelen
dat je er bent.
Kom je me wat zeggen
of heb je soms een vraag.
Laat dan weten
waarom ben je hier.
Laat dan weten
wie je bent.

JdH zei op

Snap dan toch,
Dat ik er niet over wil praten,
Snap dan toch,
Wanneer je me alleen moet laten,
Snap dan toch,
Dat ik op m’n eigen benen kan staan,
Snap dan toch,
Dat je me moet laten gaan,
Snap dan toch,
Ik wil het zelf proberen,
Snap nou toch,
Ik wil dat ook ‘ns leren,

Laat mij nou toch snappen,
Dat ik het zelf niet kan.

Katja zei op

Joke, mooi geschreven.

JdH zei op

Kijk niet naar mijn blauwe ogen,
Ik staar wel, maar ik kijk niet terug,
En ja, mijn voeten staan gebogen,
Net als mijn gekromde rug,
Kijk toch verder dan lamme handen,
Zie mijn lach, mijn witte tanden,
Ik ben misschien wat minder krachtig,
Maar vind het leven even prachtig,
Ik doe niet voor je onder, in potjes schaken,
Ik doe niet voor je onder, in wiskunde maken,
Alleen de vijfhonderd meter horden,
Zal met mij dus nooit wat worden,
Slechts in mijn dromen kan ik hopen,
Jou ooit eens voorbij te lopen.

JdH zei op

lukt me niet iets in te voeren

JdH zei op

test

cherda zei op

voor alle schrijfsters hier: Dank jullie wel. Bedankt voor al die woorden, die zinnen. bedankt voor al die emoties, zo mooi verwoord.
Emoties, zo herkenbaar. Ook door mij razen die emoties, maar ik kan ze niet zo verwoorden. Wel lezen, en daar heb ik veel aan!!

Jet zei op

Liefde Geven En Ontvangen

Liefde het zit diep in je hart
Als je het niet ten volste toelaat
Dan is het
Dat je heel langzaam verhard
En niet meer volledig
In het leven staat
Liefde zo eenvoudig te geven
Want dat is ons gegeven
Om het heel eenvoudig te geven
Het te mogen ontvangen
Maakt je blij als een kind
Een kind nog vrij en nog zo onbevangen
Het laat je weer opbloeien
En je zeflvertrouwen gaat groeien
Het te geven en te mogen ontvangen
Liefde zo essentieel in je leven
Maar dan moeten we elkaar
Wel kunnen vergeven
Wat is anders het nut van ons leven
Als we elkaar
Al niet meer kunnen vergeven
Dat doet hij daar boven
Bij ons toch elke dag
Steeds weer
En dat keer op keer
Ben blij dat Hij, mij deze eigenschap
Heeft gegeven
Om te kunnen vergeven
Anders zou ik
Mijn leven niet ten volste kunnen leven
Liefde wil het graag ontvangen
Maar mag het ook zo graag gewoon maar geven
Ook dan kan ik me voelen als dat kind
Zo blij en nog zo onbevangen
Dat is de kracht en een mooie gift
Van de liefde
Het kunnen vergeven

Liefs Jet

Jet zei op

Herinner Je Dat

Herinner me
Precies zoals ik was
Hoe ik jou, teder kuste
Tijdens het ontwaken
Voel de tedere aanraking
Die ik jou vol liefde gaf
Herinner de kussen
Die wij aan elkaar gaven
Voel me armen
Die jou zo intens verwarmden
Voel me handen
Die over je gezicht streelden
Of hoe ik
Jouw tranen langzaam weg vaagden
Die over je wangen gleden
Herinner me
Als degene die jou zo lief had
Want ik
Moet terug naar het heden
Maar weet
Dat ik jou die dagen
Met heel mijn wezen
Lief had
Liefde zo mooi zo allesomvattend
Zo intens
Dat het ons samen bracht
Tot Tranen
Herinner je dat

Liefs Jet

Marieke zei op

Goh, Jet,

Práchtig die gedichten over je zoon.
Wat is liefde toch grenzeloos móói...


Bedankt voor je steun

Liefs, Marieke

Marieke zei op

Een trommeltje vol met kusjes,
onuitputbaar, altijd vol
Heb je nog een kus voor me,
uit je trommeltje?
En dan heeft hij de grootste lol!

Lachend rent hij naar je toe
en geeft zijn allerdikste kus
"Ik vind jou lief mama... "
en dáár draait het om dus!

Marieke

Jet voor Marieke zei op

Lieve Marieke, vind het heel erg wat je door moet maken.
Hoop dat je veel steun en liefde en begrip krijgt.
Net als toen ik, zoveel steun kreeg, met mijn toen kleine jongen, want liefde kan grenzeloos zijn, en trekt je dan overal doorheen,, door je aller donkerste nacht.
Heel veel sterkte

dikke knuf
Jet

Jet zei op

Eerst Ben Jij Ons Ontvlogen

Eerst ben jij weg gevlogen
Maar ik had haar nog
Al werd ze heel erg ingetogen
Ze was en bleef een oprechte schat
Maar wat of ik ook deed
Het was allemaal te vergeefs
Ze had het leven hier op aarde wel gehad
Haar lichaam gaf het zachtjes op
Omdat ze er niet meer voor vocht
Ook ik heb haar die kracht niet terug kunnen geven
Ze had maar 1 doel
En dat was naar jou toe te zweven
Naar dat hemelse leven
Omdat ze zoveel moest ondergaan
Maar om haar te missen
Het spijt me pap
Maar dat kan ik nog steeds niet aan
Bij jouw duurde het al zo lang
Maar daar heb ik vrede nu mee
Ik ben niet meer zo bang
Maar nu zij er ook niet meer is
Blijft er diep van binnen
Zo een intens gemis

Liefs Jet

Jet zei op

Armen Wijd Open

Jij ziet mij, en ik ga op me hurken zitten
Met me armen wijd open
En jij komt zo hard als jij al kan
Heel snel, in die armen wijd open gelopen.
Pakt met je kleine armpjes mij om mijn nek
En ik druk je dicht tegen me aan
En als ik dan tegen je praat,
Dan zie ik een lieve lach zo intens
Op jouw lieve gezichtje staan
Als ik dan aan jou vraag,
Wat is Sharyl van oma,
Dan antwoord jij, Oma’s engeltje
Ik kan je dan wel opeten,
En zeg jou,
Dat je dat nooit mag vergeten .
Een klein meisje van net twee
Zij maakt mij van binnen zo wee

Liefs Jet

Jet zei op

Stil En ingetogen

Stil en ingetogen ben ik geworden
Mezelf verloren in al die strijd
Want er was geen enkele mededogen
Zo door de tijd
Loop langzaam nu en wat gebogen
En er blinken constant tranen in mijn ogen
Want weet nu echt niet meer hoe het zal gaan
Als ook hij me word ontnomen
Want samen oud worden
Dat is ons ook niet gegeven
Een longziekte heb jij langzaam en gemeen
Want,vertel me, waar moet ik zonder jou heen
Want wij, wij zijn samen, al zo lang één
Met hart en ziel met heel mijn wezen
Hou ik van jou
Zonder jou is er voor mij hier ook geen leven
Denk dat ik het dan ook op zou geven
Want ik wil voor altijd en eeuwig
Bij jou wezen

Jet

Hanneke zei op

Lieve allemaal,

Jet, ik denk dat ik me maar beter niet meer kan optutten voordat ik jouw en de andere gedichtjes ga lezen. Het water valt uit m'n ogen, 't is net een rivier.
Wel lekker warm water trouwens en licht gezouten! Als ik zelf schrijf, wat ik alleen kan als het regelrecht uit m'n hart komt, zit ik ook te tranen hoor.

Als mijn jongens mij weer eens betrappen met die natte wangen en geru-ineerde make-up, zeg ik gewoon "ja, ik ben nou eenmaal een moeder met heel veel gevoel, gelukkig maar.
En bovendien: als tranen blijven zitten, ga je van binnen roesten en dat moeten we ook niet hebben"

Ik vind het geweldig dat jullie zo veel van jullie aller-
allerdiepste uit jullie ziel laten zien.

Heel veel liefs van Hanneke

katja zei op

Hanneke jij zegt: "als tranen blijven zitten, ga je van binnen roesten" Als ik van binnen zou roesten door de niet gehuilde tranen, dan was ik al lang uit elkaar gevallen. Want uiteindelijk vreet roest dan overal doorheen. Ik denk dat ik juist daardoor kan schrijven.
Overigens schrijf ik vaak heel onbewust en recht vanuit mijn hart. En dat voorkomt dus de roestvorming.
Maar ik ben het met je eens dat de teksten van Jet en van Marieke en van jou een mens wel heel diep raken.

Groet Katja

Jet voor Hanneke zei op

Lieve Hanneke,,
Heel lief van je die reactie, hoop dat de rivier uitmond in de zee, dan breken de dijken niet.
Laat de tranen er maar uit komen hoor.
Zo schrijf ik zelf ook,, ik laat me gevoel altijd schrijven en altijd vloeien er dan tranen, gek genoeg..
Komt dat ik al de nare dingen en fijne dingen in mijn leven, en gevoel in woorden omzet, en het daardoor verwerk, zeg maar, anders blijf ik het verdringen.
Ik zou niet kunnen schrijven vanuit het verstand zeg maar, dat ik erover moet denken, zo dicht ik niet,, ik laat letterlijk me gevoel dan spreken.
Daarom kan een gedicht ook zo persoonlijk zijn, en kan het echt, je allerdiepste gevoelens verwoorden.
Daarom kan het bij een ander ook heel intens over komen, omdat het over ware en pure gevoelens gaat.
Want vaak help je anderen ook weer, met je schrijfsels, omdat ze er dingen in herkennen. of het gewoon mooi vinden en ontroerend.
Ik heb ook heel erg veel meegemaakt, en nog maak ik veel mee, en ik uit dat, door me gevoelens, de controle over het toetsenbord te geven. en de tranen te laten lopen haahha, komt er weer ruimte van binnen, en roest de boel niet vast.
En ik ben liever een gevoelig mens, als een koude kikker toch.
Dus Hanneke huil jij maar, laat je gevoel maar spreken, blijf je tenminste mens.

Dikke knuf
en heel veel liefs
Jet

Hanneke zei op

Ik krijg een gedicht niet ingevoerd.
Is er een limiet qua lengte of zo?
Ik krijg het scherm Spamcon.

JdH zei op

dat is bij mij ook zo

Jet zei op

Dat klopt,, dat krijg ik ook heel vaak,, en later pakt die hem dan wel weer.
Snap daar ook niets van.
Dacht al dat het aan me pc lag.

Jet

Hanneke zei op

"PUNKIE"

Even zweef ik terug naar die dag,
dat ik je daar levenloos liggen zag.

Samen met m'n zoontje pakte ik je op,
en in de schuur pakten we de schop.

Het was jou niet gegund om te leven,
je was uit je veilige nest verdreven.

Jou zo maar in de kliko gooien wilde ik niet,
ook om dit kleine vogeltje voelde ik verdriet.

En terwijl je veilig in m'n warme hand lag,
meende ik dat ik je pootje bewegen zag!

En ja hoor, je trok nog een keer met een poot,
een vreugdekreet "je bent niet dood!

Op slag veranderde ik in een moedermerel,
en dit was m'n kleine merelkerel.

Ik rende naar binnen zo snel als ik kon,
ik wist toen nog niet waar ik aan begon.

De fluitketel verwarmde snel een oude doek,
en daar zaten we dan samen in de hoek.

Het leven kwam weer terug in je kale lijfje,
maar helaas ben ik geen merelwijfje.

Wat heeft zo'n beestje nodig om te overleven?
wat moest ik hem nu verder nog geven?

Ik spoot wat water in je tere snaveltje,
het lijkt misschien wel op een fabeltje.

Maar je dronk en vroeg om meer,
en ik bediende je keer op keer.

Jet zei op

Lieve Hanneke,
Nou alleen het feit al dat je het hebt geprobeerd, bewijst toch wel, dat je een klein beetje moeder merel was.
Jammer dat je hem niet redden kon.
Heb je mooi geschreven.
Liefs Jet

Hanneke zei op

Het gedicht was bij lange na nog niet af. Ik ga proberen de rest in stukken alsnog in te voeren.

Doei!

Toch maar geschreven zei op

Mijn tranen zitten hoog.
Van woede frustratie en verdriet
Want wat ik ook probeer
Iets veranderen doet er niet.

Ik heb geduld gehad
Dat zou helpen werd gezegd
Maar het is al tijden later
En er komt nog niets van terecht

Het wordt alleen maar erger
Zo lijkt het telkens weer
Als het een beetje beter gaat
Stort ik later toch weer neer

Hoge pieken diepe dalen
Het is gewoon zo langzaamaan
Bij iedere stap vooruit
Komt er wat lulligs achteraan

Maar dan toch voorzichtig door mijn tranen heen
Een waterige lach
Want iemand zei me hier zonet
Dat ik er wezen mag

Jet zei op

ja soms heb je het ene nog niet eens verwerkt, of er gebeurd alweer iets anders.
Mooi beschreven.
Sterkte

Liefs Jet

Jet zei op

Ouderwets winters weerzien

De straten zijn verlaten
zo af en toe zie je nog wat mensen lopen
weg gedoken in hoge kragen
De bomen hebben hun bladeren laten vallen
en staan er triest bij met hun kale takken
De vogels hebben hun toevlucht elders gezocht
naar daar waar het minder tocht
De koude sluiten we buiten
door binnen lekker bij de warme kachel en elkaar te kruipen
De winter heeft zijn intrede gedaan maar laat mijn hart sneller gaan
De sfeer die zij ons brengt verwarmd mijn hart telkens weer
Laat me altijd even stilstaan
als ik denk aan al dat plezier wat ik aan de winter heb mogen beleven
En zie mezelf weer met veel plezier over het gladde ijs begeven
En stilletjes hoop ik op een beetje sneeuw
dat uit de hemel zal zweven
Maar ja dat valt nog te bezien
Of ons dat is gegeven
Zo een ouderwets winters weerzien

Liefs Jet

Jet zei op

Ontvlogen kinderen

Sommige dingen zijn zo voorbestemd om te gebeuren
Die wij als mensen maar niet kunnen begrijpen
Omdat het ons zo intens diep laat treuren
Op sommige vragen zal je nooit een antwoord krijgen
Maar de vragen zullen steeds weer blijven komen
Omdat we het zo graag zouden willen kunnen begrijpen
Waarom een klein kind van zijn ouders word ontnomen
Het mooiste geschenk wat je kunt krijgen verloren
Moet je weer afgeven zo een jong leven of nog ongeboren
Wat je met al je liefde het leven hebt of wilde geven
De hemel die staat wagen wijd voor ze open
Als engelen zijn ze die weg op gevlogen
Waar zij in liefde en geborgenheid verder zullen gaan
Maar hier op aarde blijven verdrietige ouders
Met een gebroken hart en lege handen staan
Is het toch niet zo gek dat de er vragen blijven ontstaan
Want dat verdriet ,, dat lijkt me niet om te dragen

Liefs Jet

Jet zei op

Ben jij ooit verdronken

Ben jij ooit in ogen verdronken
Waarin zoveel liefde in stond te pronken
Ben jij ooit overvallen door het gevoel
Dat de grond onder je voeten werd weg gezogen
Ben jij ooit overvallen door een liefde
Die je als nooit te voor zo geriefde
Zal het koesteren zal het beminnen
En het telkens weer opnieuw laten beginnen
Want die zelfde liefde van al zo lang geleden
Staat nog altijd in jouw ogen te lezen

Liefs Jet

Marieke zei op

Ontvlogen kinderen...

Máchtig mooi Jet!

Liefs, Marieke

Jet voor Marieke zei op

Lieve Marieke,
dat jij hem mooi zou vinden, dat hoopte ik ook, want eigenlijk heb ik deze geschreven, door wat ik van jou heb gelezen. dus eigenlijk is die een beetje voor jou.
Ben blij dat je hem mooi vind.
En nogmaals heel erg veel sterkte Marieke.

Heel veel liefs
Jet

Hanneke zei op

Rare dingen hoor die spieren,
ze zitten de hele dag te klieren.
Wat willen jullie mij toch vertellen?
oh, ik mag geen oordeel over jullie vellen!

Marieke voor Jet zei op

Lieve Jet,

Dank je wel, het doet me heel veel...

Liefs, Marieke

Hermien-voor iedereen die iemand moet missen zei op

Lente

De zon schijnt
fel, onverwacht
zoveel kracht

uit de grond
bruist groen
nieuw leven
vindt haar weg

ik kijkt
maar ik zie niet
ogen troebel
van verdriet..

Contradictie
de explosie van kleuren
al die tekenen van leven
terwijl ik zit te treuren..

Geel, groen
teer blauw
uit mijn doen
door het verlies van jou

geplukt,
geplant
op je grafje neergezet
als een stil gebed..
of onderstreping van jouw “zijn”
kleurrijk, levend
de herinnering
doet soms nog zo’n pijn..

En zo sta ik daar
in gedachten verzonken
voorjaarszon op mijn gezicht
toch mijn hart verwarmd, verlicht

Ineens komt er een vlinder voorbij
kleurrijk, speels
fladderend..even..
net als jij!
©Hermien

Hermien zei op

Zorg

Ik zorg
jij zorgt
en soms
moet je
worden verzorgd

van zelfstandig,
zelfbeslissend
naar afhankelijk
en afwachtend..

Afhankelijk van de tijd
afhankelijk van de wil
afhankelijk van “het overleg”
afhankelijk van.. zoveel

Wanneer je mag eten
wanneer je kunt drinken
wanneer je je mag wassen
zelfs wanneer je mag plassen..

Vragen
ingeslikt
je wilt niet “zeuren”
en “moeilijk zijn”

Intussen wegdrukkend
onrust,
hoge nood
en pijn..

Van binnen borrelt ineens
een schreeuw,
een kreet
om gehoord te worden

Respecteer mijn menszijn
respecteer mijn wensen
respecteer mijn grenzen

en LUISTER
naar mij
Geen patiënt,
geen cliënt,
maar gewoon een medemens
Dat is mijn wens!

Jet zei op

wow Hemien,, echt prachtig zijn ze.
heel heel mooi geschreven.
Liefs Jet

Hanneke zei op

Hai Hermien,

Wat je schrijft, is zo goed te voelen en wordt door veel mensen die dit lezen, begrepen.

Liefs,
Hanneke

voor hermien van paula zei op

geweldig wat een mooi gedicht hermien .


groetjes paula

Marieke zei op

Ik ben er wederom stil van...

Wat bestaat er een hoop verdriet.
Maar dit draadje hélpt. In ieder geval bij mij.
Wat mooi, wat prachtig, wat bijzonder dat deze dingen verwoord kunnen en mogen worden!

Ondanks al dat verdriet, maakt dit me ook weer een beetje blij.

Marieke

Katja zei op

Ik word hier stil van. En een beetje jaloers, ik ben even mijn vermogen om te schrijven kwijt. Het wil niet lukken. En dat vind ik heel erg.
Ik hoop nog veel te mogen lezen.

Jet voor Katja zei op

Lieve Katja,
Soms willen de woorden niet meer komen, lijkt het of het allemaal vast zit.
Die periodes heb ik ook, en dan inene komt het weer.
Zo zal het ook bij jou zijn, want je schrijft te graag, het komt wel weer terug, want tenslotte kunnen we je hier niet missen,, het is en blijft jouw draadje .
En zovele mensen hebben er iets aan, zoals je kunt lezen.
Heel veel sterkte

Liefs Jet

Jet zei op

Vleugje Wind voor mijn kind

Als je een vleugje wind voel dan ben ik dat
Want ik blijf bij je mijn kind
je zit in mijn hart en ziel
Daar zal ik jou nooit en te nimmer laten gaan
Maar mijn grootste taak
jouw groot brengen is gedaan
Je weet ik zal altijd aan je zijde blijven staan
Het zou niet goed zijn
als je zou blijven
Maar om je te zien gaan
dat doet van binnen zo een pijn
Ik weet jij gaat je eigen leven beginnen
Ik hoop zo dat het genoeg is geweest
wat of ik je hebt meegeven
Want de wereld waarin wij leven
die kan soms zo hard en gemeen wezen

Liefs Jet

Jet zei op

Laat de tranen maar komen

Al mijn tranen laat ik maar lopen
Laat al het verdriet
Er maar even uitkomen
Daar moet ik me zelf
Echt de tijd voor geven
Anders gaat het niet behoren
Tot het verleden
Ik heb mijn tijd genomen
Om is goed bij te komen
En mezelf weer is goed bekeken
En daardoor mezelf weer terug gevonden
En alles een plekje weer weten te geven
Want het heeft me zo diep geschonden
En ik weet
De tijd heelt de wonden
Het had zo zijn redenen waarom ik dit moest beleven
Een moeilijk proces in mijn leven
Had me uiteindelijk ook weer
Een hele wijze les te geven

Liefs Jet

Jet zei op

Frank, Te Jong

Ik had jou nog gesproken
Voor de laatste keer
Jouw warme knuffel
En jouw lieve kussen
Op mijn beide wangen
Staan voor altijd
In mijn hart gegrift
Bij het afscheid
Had ik jou nog gezegd
Je kan blijven
Maar jij had allang beslist
Daarom kwam jij, bij mij
Voor de laatste keer
Om
Zonder dat ik dat zelf wist
Voor altijd afscheid
Van mij te komen nemen
Vandaar die extra knuffels en kussen
Je hield me zo stevig vast
Een hele lange tijd
Toen jij
Jezelf het leven had ontnomen
Bleven er vragen komen
En ik had zoveel spijt
Dat ik jou toen
Heb laten gaan
Ik voelde toen toch al wat aan
Door te vragen
Of jij wilde blijven
Waarom
Is het me toen niet gaan dagen
Maar ik wist
Al zou ik het tien keer vragen
Jij zou toch zijn gegaan
Ik weet zeker
Jij bent in de Hemel
En je zal op me neerkijken
Misschien wel met een lach
En zachtjes tegen me fluisteren
Wees niet verdietig
Ik wilde het zo
Ik ben nu gelukkig

Liefs Jet

Jet zei op

Als Ik Zo Denk

Als ik zo alleen ben
En gewoon aan dingen denk
Dan denk ik telkens weer
Wat ben jij een geschenk
Dan voel ik je van binnen
In heel
Mijn hart en ziel
Ik herinner mij
Jouw pure schoonheid
Zo pril

Als ik zo alleen ben
Gaan mijn gedachten
Dan denk ik
Wat kan je anders
Van zo een kind verwachten
Dan voel ik me
Warm en blij
Als ik zo aan je denk
Dan besef ik
Weer des te meer
Hoe groot het was
Het geschenk

Als ik zo alleen ben
En ik denk maar wat
Dan denk ik
Zou die het redden
Die schat
Hij heeft niemand
Ooit iets misdaan
Ja stralen
zoals duizenden sterren
Er aan de Hemel staan
Waarom
Moest het jou
Zo vergaan
Waarom
Moest jij
Al zo jong
Door zulke diepe dalen gaan

Als ik zo alleen ben
En ik denk aan jou
Dan denk ik
Wat hebben wij
Toch geluk gehad
Dat jij
Bent wie je bent
Een lief jong mens
Een mooi wezen
Met zoveel liefde
In zich om te geven
Jij
Jij had het echt wel
Helemaal gehad
Lieverd
Jij
Hoeft je nu niets meer te vrezen
Als jij
Maar gewoon volgt
Jouw eigen pad
En ik
Zal er altijd voor je wezen
Dan weet ik het zeker
Dan komt alles goed

Als ik zo alleen ben
En maar zo wat denk
Ben jij er weer
Zoals elke keer
Dan voel ik
Zo een intense liefde
Voor jou
Dan voel ik
Jouw liefde, kracht en moed
En voel
Nee
Weet het wel heel zeker
Met jou
Komt het wel goed
Want jij
Bezit
De liefde De kracht en de moed

Voor mijn zoon Bas

Liefs Jet

Jet zei op

Vervlogen

Als je dromen op geluk zijn vervlogen, hoe kan je dan blijven hopen.
Hoe sus je het stille sterke verlangen, naar iets wat er niet meer is
Maar het leven geeft je het te dragen dan doe je dat zonder vragen
Want op die vragen word toch geen antwoord gegeven
En helemaal niemand die het werkelijk ziet
jouw stille intense verdriet
Kunnen ze ook niet weten hun hebben nooit zoveel af hoeven te geven
De hoop die is vervlogen en het gevoel dat is verdoofd
Er is geen sprake meer van een realistisch leven
In hart en ziel voel je jezelf zo bedrogen en beroofd
Van alle hoop en moed ontdaan omdat zij moesten gaan
Waar jij toch altijd zo in heb geloofd

Liefs Jet

Marieke voor Katja zei op

Katja,

Ik sluit me volledig bij Jet aan.
Blijf er in geloven, het komt vast wel weer.
En wij kunnen je niet missen hoor!

Liefs, Marieke

Jet zei op

Vreugd en Verdriet

Even nemen mijn gedachten me mee terug in de tijd
En langzaam zie ik de jaren aan me voorbij gaan
Jaren van verdriet en vreugd maar zonder spijt
Heb veel levenservaring kunnen vergaren
En wat grijze haren zo door de jaren
Van het verdriet heb ik een hoop geleerd
En ben door de vreugd, uit alles, altijd weer opgeveerd

Liefs Jet

Hanneke zei op

"Op slot"

Gevoelens diep uit je hart,
gedachten soms verward.
Misschien wat chaotisch,
te vol met emoties.

Soms zit je op slot,
van binnen kapot.
Wil de zon niet schijnen,
problemen die niet verdwijnen.

Je zit even aan de grond,
de ziel voelt verwond.
Maar gelukkig telkens weer,
is daar toch weer die ommekeer.

Je ziel ontwaakt uit z'n kramp,
overleefde weer een ramp.
Je had dat lesje liever niet gehad,
je wilde liever geluk op je pad.

Trots zijn op je getoonde moed,
dat doet je lieve zieltje goed.

Hanneke zei op

"Een list"

Ik laat mijn fantasie de vrije loop,
hoe kan ik krijgen wat ik hoop.
Gewoon eens even geen pijn,
monster, je bent er altijd met je venijn!

Ik ga een list verzinnen,
waar zal ik eens beginnen?
Een gesprekje kan nooit kwaad,
met iemand die je intens haat.

Wat zou je vinden van een vakantiereis?
Wat heb je liever, veel zon of ijs?
Denk eens aan het witte strand,
in een heel ver zonnig vakantieland?

Zou je daar wel voorgoed willen zijn?
Hoe wil je reizen, met vliegtuig of trein?
Ik regel het wel en 't kost je geen cent,
je vindt het geweldig als je daar eenmaal bent.

Nee, je zult het zonder mij moeten doen,
voor twee is er helaas te weinig poen.
Maar mijn lijf zul je vast en zeker niet missen,
daar heb je immers hele mooie grote vissen.

's avonds dans je om het strandvuurtje,
je gaat genieten van elk vakantieuurtje.
Het lijkt je dus wel wat?
Nou, dan regelen we dat!

Dag pijnmonster, ik ga je uitzwaaien,
en doe de groeten aan de haaien!

Daar vliegt het monster weg van mij,
en is die tijd van lijden voorbij!

Hanneke zei op

"Het kinderheuveltje"

Het kinderheuveltje roept mij,
en ze zingen "wees toch blij !"
Om hen voel ik zoveel verdriet,
elk probleem valt daarbij in het niet.

Al die kleine onschuldige mensjes,
met hun bescheiden wensjes.
Ik voel de tranenstroom komen,
nat sta ik daar onder de bomen.

Die lieve zieltjes kijken me aan,
en reiken me een troostdoekje aan.
In gedachten zie ik ze touwtje springen,
Opa's en Oma's die ze met liefde omringen.

Ze spelen allemaal samen daar boven,
en willen dat wij dat kunnen geloven.
Dan geven wij ze een onbezorgde jeugd,
en lopen zij over van Hemelse vreugd.

Jet zei op

Hele mooie gedichtjes Hanneke.
Vooral het Kinderheuveltje,, prachtig geschreven.
Heb genoten ervan.

Liefs Jet

Marieke zei op

Ben boos, vind het gemeen
Mijn hele wereld overhoop,
alles door elkaar heen.

Eerst hoor je niks en ben je kwaad,
en dan ineens die kaart.

Jullie wel, begrijp ik daaruit
en ik vind het gemeen,
waarom vertelde je dat niet meteen?

Ik had het niet verwacht,
niet eens gedacht...
Het doet zo'n pijn,
voel me ontzettend klein.

Mijn tranen komen, houden niet meer op
ik wil het niet meer, kan het niet stoppen,
HOU NOU OP!

Ben mijn weg helemaal kwijt,
dacht dat het wel ging,
maar er is ontzettende strijd.

Kan het niet begrijpen,
wilde het zo graag,
waarom moest dit ons twee keer overkomen,
blijft voor mij de vraag.

Alles heeft een reden,
maar voor mij nu even niet.
Ik ben écht de weg kwijt,
zit zo boordevol verdriet.

Het gemene overheerst nu en doet zo vreselijk pijn,
waarom overkomt óns dit,
waarom kunnen jullie niet bij ons zijn...?

Waarom, waarom, het lijkt zo'n nutteloze vraag.
Misschien vind ik ooit een antwoord...
Morgen... of misschien vandaag...

Marieke

Hanneke zei op

Marieke,

Een kindje verliezen is volgens mij het aller- allerdiepste verdriet dat een mens kan voelen.
Ik vind het heel erg voor jullie.
Het is logisch dat je de weg kwijt bent, heel logisch. Wie zou zoiets gewoon kunnen verdragen?
Helemaal niemand!
Sta jezelf je verdriet toe, huil maar, stamp maar, alles mag. Het diepste verdriet kan niet zonder tranen, zonder opstand. Dus laat je maar gaan ... je mag boos zijn, verdrietig, opstandig ......alles mag .... alles is goed.

Heel veel liefs!

Marieke voor Hanneke zei op

Lieve Hanneke,

Bedankt voor je lieve reactie.
Ja, ik zit er momenteel even helemaal doorheen.
Ik ben boos en verdrietig en weet even helemaal niet meer wat ik met mezelf moet.
Het lucht wel op, maar het doet verschrikkelijk pijn.

Het gedichtje van hieronder kwam naar aanleiding van een kaartje van vrienden, zó bij me omhoog.
Ben dus ook gelijk gaan zitten en heb het verschrikkelijk boos, héél hard op mijn toetsenbord ingetikt.
Ik moest het even kwijt...

Nogmaals bedankt, jij en jullie allemaal, jullie reacties doen me heel veel!

Kus, Marieke

Hermien zei op

Donkere dagen
Sombere gedachten

Al die vragen
Lange nachten

Dromen over hoe het was
Leven met hoe het is

Zwanger en vol verwachting
Leven met verlies

Je kind kwam
Je kind ging

Je leerde haar niet kennen
Je weet niet wie ze is

Geen geluidje
Geen oogopslag

Alleen die stilte
Dagelijks naklinkend

Je wilt er niet aan denken
maar komt het overal tegen

moeder zijn
zonder kind

een gat
in je hart

niet vaak zichtbaar
te vaak voelbaar..

Gemis
Wat er altijd is..

©Hermien

Hermien zei op

Verdriet
ingebakerd
windsels van tranen
zorgvuldig
koesterend
herinneringen aan haar…

Zij
ingebakerd
windsels van herinneringen
blijdschap
verwondering
het zachte getrap

Herinneringen
ingebakerd
windsels van de tijd
verwerkend
zachter makend
sterkend

©Hermien

Hermien zei op

moederdag

afscheid nemen van de moeder
die ik had willen zijn...
afscheid van de dromen..
van een kindje klein

hoe zou je groeien
wat zou je nu doen?
zou je een serieus dametje zijn
of juist een ondeugende robbedoes?
Zijn je oogjes blauw of bruin
en hoe zou je nu spelen in de tuin?

het niet te weten
en het nooit te mogen beleven
verscheurt me van binnen..……
ik heb zoveel te geven!

en dan wordt het moederdag...
en ben je je weer extra bewust
moeder zonder kind
is als de zon zonder maan
als regen zonder wolken
Omdat we je veel te vroeg
moesten laten gaan...

moederdag...
dag moeder....

©Hermien

Hermien zei op

Zacht geluid
Harde stilte..
ademfluistering...
was het nog maar...
konden we nog maar..
Even..nooit
Pijn..kus..
't gaat niet over..
Tranen van binnen
Lach van buiten...
Dóórleven..overleven..
Leven..
Tegenstrijdig
Pijn en fijn
Koud en warm
Verdriet en vreugde..
Zo dichtbij en soms
Zo ver weg..
De zon schijnt en het is koud
©Hermien

Hermien zei op

Toekomst!?
Zou het woord ‘toekomst’
letterlijk betekenen wat het zegt:
“Je krijgt wat je toekomt?”
Ik hoop het niet…!!

Veel van mijn toekomst
is verdwenen
in de gulzige bek
van het verleden

Gezondheid, werk
en uiteindelijk onze grootste droom
werden weggerukt
door dit monster zonder toom..

Met lege armen
sta ik hier
Geen gedachte kan mij warmen..
nu mijn dromen zijn verdwenen
in de bek van dit gulzige dier..

Ik sprokkel in gedachten
gelukkige herinneringen
Tijden van hoop en verwachting
het leven ongecompliceerd

Nu probeer ik te genieten
Koester mijn lieve man..
Zie mooie bloemen en prachtige luchten..
Maar diep in mijn hart
is er niets wat mij écht troosten kan..

De kruimels van mijn toekomst
die zijn overgebleven
na de gulzige vraat van het verleden…
zijn mijn lot
©Hermien

april 2004 (nadat gebleken was dat mijn lijf geen kindertjes meer kon krijgen)

Marieke zei op

Mooi Hermien...

Marieke

Jet zei op

Heel ontroerend Hermien, je gedichtjes.
Werd er stil van. zijn heel erg mooi.
Sterkte.

Liefs Jet

Marieke zei op

Uitgeput,
lichamelijk en emotioneel.
Ik dacht dat ik wel door kon gaan,
maar het is allemaal teveel.

Als ik ga staan
sta ik te tollen op mijn benen.
Onderzoeken waren goed...
"dat kunt U toch niet menen?!"

Waarom voel ik me dan zo beroerd?
Waarom is het dan niet gewoon?
U moet uzelf niet voorbij gaan mevrouw,
houdt uzelf wat in toom.

Ja tuurlijk,
dat is makkelijk praten.
Maar ik heb ook nog mijn zonnetje van twee
heeft ie dat niet in de gaten?

Ik doe mijn best en neem mijn rust,
maar ik blijf totaal uitgeblust.
Lichamelijk reageert op emotioneel,
daarom is het soms allemaal teveel.

Af en toe, doe ik de deksel open
en laat mijn tranen naar buiten lopen.
Niet te vaak, anders gaat de deksel straks niet meer dicht
en zie ik nergens meer het licht.

Tijd....
heelt alle wonden...
't is alleen zo jammer dat het tijd kost,
dat vind ik zo zonde...


Marieke

Hanneke zei op

Dit gedicht moet ik in stukken invoeren. Dit is deel 1.

"Punkie"

Even zweef ik terug naar die dag,
dat ik je daar levenloos liggen zag.
Samen met m'n zoontje pakte ik je op,
om je te begraven pakten we de schop.

Het was jou niet gegund om te leven,
je was uit je veilige nest verdreven.
Jou zo maar in de kliko gooien wilde ik niet,
ook om dit kleine vogeltje voelde ik verdriet.

En terwijl je veilig in m'n warme hand lag,
meende ik dat ik je pootje bewegen zag!
En ja hoor, je trok nog een keer met een poot,
een vreugdekreet "je bent niet dood!"

Op slag veranderde ik in een moedermerel,
en dit was m'n kleine merelkerel.
Ik rende naar binnen zo snel als ik kon,
ik wist toen nog niet waar ik aan begon.

De fluitketel verwarmde snel een oude doek,
en daar zaten we dan samen in de hoek.
Het leven kwam weer terug in je kale lijfje,
maar helaas ben ik geen merelwijfje.

Wat heeft zo'n beestje nodig om te overleven?
wat moest ik hem nu verder nog geven?
Ik spoot wat water in je tere snaveltje.
het lijkt misschien wel op een fabeltje.

Maar je dronk en vroeg om meer,
en ik bediende je keer op keer.
Een schoenendoos werd je tijdelijke home,
't is weer eens wat anders dan een boom.

Maar ja, zo'n beestje moet natuurlijk eten,
hoe en wat, kon ik zo gauw niet weten.
Ik belandde bij de slager, heus waar,
en kwam naar buiten met biefstuk-tataar!

Met m'n kleine merelkind op schoot,
was het verse tataar wat ik hem bood.
Z'n snaveltje stond steeds weer wijd open,
op nog meer voer bleef hij telkens hopen.


(wordt vervolgd)

Hanneke zei op

Helaas krijg ik weer dat Spam- gedoe en lukt het niet om het vervolg in te voeren.

katja zei op

Ik sta op een kruispunt
weet niet waar te gaan.
Niet terug, nee dat niet
maar moet ik
links, rechts of toch rechtdoor gaan.

Rechtdoor, ziet er gemakkelijk uit
een brede asfalt baan,
dat maakt het lopen wel gemakkelijk
maar ik zie daar zo weinig mensen gaan.

Links af, zie ik enkel water,
bossen, ondoordringbaar.
Geen enkel pad wat dit doorkruist
toch zijn er wel wat mensen daar.

Rechts af, een weg,
vol bochten, en al vlug een hoge berg,
niet te zien wat daarachter komt
en toch zie ik daar heel veel mensen gaan.

Ik ga naar rechts,
de mensen achterna,
waar zovelen onder weg zijn
moet dus wel te reizen zijn,
ook al kan ik niet zien,
wat er nog komen gaat.
Wat komt er na die berg,
is de weg dan nog te begaan?
Of komen en nog meer kruisingen
waar ik weer niet weet
waar naar toe te gaan.

God, wij zijn op weg,
U loopt met ons mee.
Maar waar bent U dan.
Loopt U voor ons,
baant U onze wegen.
Wijst U ons de weg
die we moeten gaan,
Of bent U toch achter ons
moeten we zelf zoeken.
Geeft U ons dat duwtje in de rug
als we zelf niet meer weten waar te gaan.
Of gaat U met ons zij aan zij,
samen bepalend waar te gaan.
Kiezen wij, waarbij U ons vergezeld
of geeft U de richting aan.
God, wij zijn op weg,
U loopt met ons mee,
geeft steun en vertrouwen
bij de keuzes die wij maken.

katja zei op

Het is genoeg geweest
ik wil niet langer meer.
Ik kan niet meer
ik kan het niet meer aan.
Steeds weer incasseren
terwijl niets heb misdaan.
Steeds weer accepteren
wat ik verkeerd heb gedaan.
Het is genoeg geweest
ik doe niet meer mee.

katja zei op

Het is niet meer te dragen
ik kan het niet meer aan.
Waarom zoveel vragen
wat heb ik dan verkeerd gedaan.
Het is niet meer te accepteren
ik probeerde toch
ik moest nog leren
ik was een kind nog.

katja zei op

Ik kan niet meer verder gaan.
Maar ik moet verder
op de ingeslagen weg.
Een weg zonder zichtbaar einde,
geen zijwegen in te slaan.
Een doodlopende weg
ik maar daar zelf wel een einde aan.

katja zei op

Vaarwel
het is nu over
het is voorbij.
Nog even afscheid nemen
ik hoor er niet meer bij.
Vaarwel
het is nu over
het einde is in zicht.
Nog even afscheid nemen
dan is alles voorbij.
Vaarwel
het is nu over
het leven is nu op.
Niet meer langer lijden
niet meer die pijn
alleen nog maar de rust
van eeuwig slapend zijn.

katja zei op

Ik ga nu weg
het donker in
zoekend
naar een nieuw begin.
Ik ga nu weg
kan niet langer
meer hier blijven
kan niet langer
meer doorstaan.
Ik ga nu weg
probeer me niet te stoppen
het is te laat.

katja zei op

Het kan me niet meer schelen
het maakt niet uit
wat er nu nog gebeurt.
Mij kan het niets meer schelen
goed kan het niet meer zijn.
Laat het maar over zijn,
genoeg geweest.

katja zei op

Genoeg
ik wil niet meer
genoeg
ik kan niet meer
genoeg
het hoeft niet meer
genoeg.
Gewoon genoeg
niet meer verder,
niet meer terug
blijven staan
waar we zijn.
Niet meer denken
niet meer weten
niet meer moeten.
Genoeg
doodgewoon genoeg.

katja zei op

Het is te veel nu,
dit kan niet
langer door blijven gaan.
Ik kan niet meer
wil niet meer
kan niet meer verder gaan.
Onmogelijk
te blijven vechten
overeind te blijven staan.
Opgegeven alle moed
de strijd gestreden
het is voorbij.
Het einde komt eraan.

katja zei op

Laat me maar gaan
Houd me niet tegen
Laat me maar gaan
Ik volg mijn eigen wegen.

Laat me maar gaan
Me stoppen heeft geen zin
Laat me maar gaan
Ik sla nu andere wegen in.

Laat me maar gaan
Ik zal wel moeten
Laat me maar gaan
Ik ga mezelf ontmoeten.

Laat me maar gaan
Er is geen enkel doel
Laat me maar gaan
Ik volg mijn gevoel.

katja zei op

Laat me maar gaan
dit heeft zo geen zin.
Ik heb geen reden tot bestaan
ik geloof er niet meer in.

Laat me verdwijnen
naar achter de horizon.
Misschien zie ik daar schijnen
achter de wolken de zon.

Laat me maar gaan
zo hoeft het niet meer.
Laat me maar gaan
ik kan niet meer.

katja zei op

Niet meer verder willen
hier maar blijven staan.
Niet meer weten willen
niet meer verder kunnen gaan.

De moed nu opgegeven
het gaat niet langer meer
Wil niet langer leven
dit kan niet langer meer.

Laat me maar gaan
het einde nadert
de moed ontbreekt
om door te gaan.

Laat me maar gaan
het einde in zicht
geen moed meer
om door te gaan.

Laat me maar gaan
het einde nabij
de moed verloren
om nog door te gaan.

katja zei op

Hoelang nog zo te moeten strijden
hoelang nog deze ongelijkheid
hoelang nog steeds maar weer verliezen
hoelang nog voor gerechtigheid.

Hoelang nog moet ik blijven vechten
hoelang kan ik dit nog aan
hoelang nog steeds maar weer verliezen
hoelang kan ik dat nog doorstaan.

katja zei op

Niet langer dromen
over hoe het vroeger was,
niet langer denken
hoe klein ik was
niet langer meer ervaren
dat ik niet dragen kon
wat mij te dragen werd gegeven.
Niet langer dromen
dat het anders moest zijn.
niet langer meer ervaren
die onmogelijke pijn.

katja zei op

Ik was toch nog een kind
ik kon niet weten
ik was nog een kind
hoe kon je dat vergeten
ik was nog klein
had niet moeten dragen
ik was nog klein
jij mocht me dat niet vragen.
Ik was een kind
niet bekend met groot verdriet
ik was een kind
wat ineens zijn jeugd verliet.

katja zei op

Laat me met rust
het was niet mijn fout.
Ik kon niet weten,
toen die dag nog niet.
Had ik wel geweten
wat had ik kunnen doen.
Laat me met rust.
Ik kon er niets aan doen.
Ik heb toen nog niet geweten
van uur en tijd.

katja zei op

Mag ik wensen
dat ik er niet meer was
niet meer teveel
niet meer overbodig
niemand meer tot last.
Mag ik wensen
dat ik hier niet meer was.
Niet meer een onbenul
niet meer teveel
niemand meer tot last.
Mag ik wensen
dat ik dood zou zijn
dat niemand treuren zou
dat er vreugde zou zijn
omdat ik overbodig was.
Mag ik wensen
dat ik dood zou zijn
dat er blijdschap was
omdat men mij niet missen zou.

Marieke zei op

Doelloos,
ik weet niet waar te gaan.
Moet ik doorgaan?
Ik wil niet blijven staan.
Maar waarheen dan?
Mijn toekomstbeeld is weg,
niets is meer zeker
alleen die hoge heg.
Verder kan ik niet kijken,
ik moet er wel omheen.
Zelf, op mijn eigen benen,
helemaal alleen.
Alles wat ik me bedacht had
is onzeker en zwart
Hoe kom ik uit die put,
uit dat zwarte gat?
Ik ben moe,
moe van het denken.
Wil niet meer denken,
maar weet niet hoe.
Het raast in mijn hoofd,
het wordt er niet stil.
En dat is op dit moment
het enige wat ik wil.

Marieke

Jet zei op

Katja, mooie gedichtjes heb je er weer neergezet.
Ben blij dat je weer wat kan plaatsen.

En Hanneke, wat zonde, ik had zo graag de rest gelezen, ben zo benieuwd hoe het met je mereltje is afgelopen...
Snap dat spam gedoe ook niet,, krijg het ook soms.
Maar hoop dat je het nog is probeert, want de ene keer doet die het wel en de andere keer niet.
Je mag me ook de rest toemailen hahah ben zo benieuwd naar het einde....

Liefs Jet

Jet zei op

Mijn Honden Gezinnetje

Zij kijkt met haar twee bruine ogen
Mij vragend aan
Met andere woorden weet je het
Het is tijd ze gaan komen
Geruststellend aaiend over haar harde bolle buik
Voel ik de pups bewegen
En ik weet, Dat zij weet, Dat ik het weet
Dat zij snel nieuw leven zal gaan geven
Het eerste pupje word geboren
Maar er zouden er nog vier volgen

Vijf jonge hondjes vertederen mijn hart
Hulpeloze roze kleine biggetjes
Oogjes gesloten oortjes dicht
Ze krijgen in ieder geval
Een liefdevolle start
Vertederend, Zoals ze op een kluitje
Bij elkaar liggen te slapen
En moeder verzorgend haar jonge kroost
Is aan het bewaken
Want het is papa nog helemaal niet toegestaan
Om even te kijken bij zijn kroost
Nu weert ze hem nog, maar niet lang
Want als de pups
De wereld in gaan kijken
En de geluiden gaan herkennen
Is het papa wel toegestaan
Om ze te wassen en tot troost te zijn
En mag hij ze eindelijk is gaan verkennen
Ze is slim
Want dan heeft zij is rust
Voor een paar uur
Want papa is er nu die ze sust
De natuur
Zijn gang laten gaan
Alleen maar observeren
Het dierlijk instinct van haar
En van papa niet te vergeten
Weten precies wat of ze moeten doen
Voor die kleine hulpeloze wezentjes
Daar kunnen wij mensen
Nog een hoop van leren
Zij geven liefde en warmte
Zij zullen zich niet tegen je keren
Ben je is boos
Zij komen altijd weer bij je terug
Hun trouw daar kan je van op aan
Ze geven mij een innerlijke kalmte
Zij laten je niet in de kou staan
Nee zij voelen je juist aan
Ze blijven altijd naast je staan
Door die eigenschappen is het
Dat ik zoveel van ze hou
En blijf ik.
Ook hun trouw

Al wankelend wandelen de kleine pups
Langzaam de wereld in
en weten ons al snel te vinden
Geen rust meer
Ze zijn zovele malen groter geworden
Als in het begin
Het zijn kleine bolletjes wol op korte pootjes
Die door de kamer wandelen
Ze weten van wanten maar wankelen
Echt nog aan alle kanten
Ze zijn zo slim om in de handen te komen
waar ze zich zo graag vertoeven
Want die handen kan je mee spelen
Je hoeft je dan met vijf
Echt niet te vervelen
Het groeit zo snel, dus van de liefde
Die zij me geven zal ik genieten
Elke dag maar weer
Want we zullen, ze ook snel af moeten geven
Dan komen er mensen
De pups bezoeken en eentje uitzoeken
Die zijn vrolijk en spontaan
Ze weten nog niet het verdriet
wat hun te wachten staat
De moeder zij zal weer gaan zoeken
En het lijkt wel of ze het hoort
Het gehuil van haar pup elders midden in de nacht
Het verdriet van haar te moeten zien
Telken weer als een pup het huis gaat verlaten
Dat heeft ze dan al gelijk in de gaten
het brak mijn hart telkens weer
Daarom wil ik nooit geen pups meer
Maar ik genoot van elke pup
Telkens weer

Bedankt Tasha en Dommel voor jullie liefde en trouw.

Jet

Jet zei op

Treinkaping (Wijster)

Hoog boven in de lock van de trein
Veilig op schoot
Bij mijn oom,de machinist
Zo heb ik vaak
Het mooie Hollandse landschap
Aan me voor bij zien glijden
Dat waren nog mijn mooie kinderjaren
Op weg naar de boerderijen
Biggen de fles geven en koeien melken
Of uren in de hooibalen spelen


Waarom zat jij nou net op die trein
Die trein die veel te vroeg
Tot stoppen werd gemaand
Want ze hadden op jouw trein gemunt
Net zoals later bij de punt
Jouw deur aan flarden geschoten
Daarbij jouw ook geraakt
Bloedend op de grond, lieten ze jouw lijden
Overgeleverd aan een stel terroristen
Beslisten ze over jouw lot
Er werd nog maar een schot gelost
Jouw lichaam als oud vuil,als een vod
Naar buiten gegooid

Daar heb jij
Nog dagen levensloos gelegen
En ik, ik had zoveel vragen
Waarom wij
Jou daar niet weg mochten halen
Hoe konden ze zoiets toelaten
Om jou daar te laten liggen
Levensloos
Langs jou zo geliefde spoorbanen
Ze lieten je daar liggen
Een hele poos
Tot ze je daar mochten weghalen
En wij jou mochten begraven


Onze laatste rit
Samen hoog in de lock
Staat in mijn hart gegrifd

Mijn oom, was de machinist,
Tijdens de treinkaping in 1975 te Wijster
Hij werd daarbij door de kapers
Doodgeschoten

Liefs Jet

Jet zei op

Boom

Ik zal je vriendin zijn
Als dat mag
Zal als een boom
Voor jou zijn
Waar je kan leune
Die boom
Zal je steunen
Als je komt leunen
En zijn takken
Over je heen slaan
En beschermen
Zijn bladeren
zullen als een zachte deken
Jou verwarmen
En ik zal als die boom
Jou Hemels omarmen

Jet

Jet zei op

Zomaar Om Niets

Zomaar, Geef jij
Mijn kleine jongen
Mij een zoen
Ook al ben je nu al zeventien
Dat zie je ze van die leeftijd
Niet veel meer doen
Ik zeg, bedankt lieverd
Waar heb ik die aan verdient
Nergens aan
Gewoon zomaar om niets
Omdat je mijn moeder bent
Kijk hem liefdevol aan
En ik
Geef hem er wel tien
En zeg
Gewoon zomaar om niets
Omdat jij mijn kleine jongen bent
Ook al ben je nu al zeventien

Bedankt lieverd Voor die Kus
Gewoon zomaar om niets

Jet

Hanneke zei op

Wat een mooie gedichtjes allemaal!

Jet, ik weet het nog heel goed, die treinkaping bij Wijster. Dat heeft op mij een hele diepe indruk gemaakt. Wat vreselijk voor jou dat je lieve oom daarbij betrokken was. Dat zijn van die dingen, waar je met je verstand niet bij kunt. Het is mooi dat je van die goede herinneringen aan je oom levend houdt.

En Katja, fijn dat je weer in de race bent.
Je zult zien dat er straks ook weer fijne belevingen uit je vingers getikt gaan worden! Ook al is het nu heel moeilijk, het wordt anders, beter, probeer daar nu maar in te geloven.
Desnoods houd je jezelf voor de gek en vertel je jezelf dat het de goede kant met je op gaat, en door het grote kosmische web komt het op een of andere manier dan ook op je pad.

Liefs van Hanneke

Hanneke zei op

Onze eerste baby

27 uur nadat ik vruchtwater had verloren.
moest onze baby toch echt worden geboren.

Het waren uren van wee-en en krampen,
ik weet het, er zijn veel ergere rampen.

Uitgeput waren mijn man en mijn lijf,
dat we ons best deden stond buiten kijf.

De gynaecoloog zette zich af tegen het bed,
een enorme tang werd in mij gezet.

Hij werd aan z'n wangen eruit getrokken,
wat zal dat lieve zieltje zijn geschrokken.

Zo zwem je lekker in het baarmoederbadje,
en dan beland je op een koud ziekenhuismatje.

Ik heb hem zijn hele leven al gekoesterd,
en hij heeft al heel wat afgeboesterd.

Ook hij is 17 (Jet!) en staat midden in het leven,
af en toe laat hij mijn moederangst wat beven.

Hij heeft nu vrienden met een rijbewijs,
dus gaan ze zo veel mogelijk op reis.

Ook nu weer moet ik hem z'n gang laten gaan,
en erop vertrouwen dat Engeltjes bestaan.

Jet zei op

Kinderen / Kleinkinderen

Ik lijk je vader wel,
Alleen die had het over schoon zand
Het is nog lang geen tijd
En nu is er al zo een band
De cirkel van het leven
Is voor mij in een nieuw stadium beland
Het stadium van het oma wezen
En je eigen kinderen
In hun kinderen terug te kunnen lezen
Zo is het leven
Ben blij dat ik het mag beleven
En ik hoop
Dat ik veel terug zal kunnen lezen

Liefs Jet

Hanneke zei op

Hoe en wat ik ook probeer, het gedichtje over het mereltje krijg ik niet ingevoerd, dus ik vertel je maar even hoe het afgelopen is.

Elke nacht ging twee keer de wekker af en dan ging ik dat kleine beestje in die schoenendoos tataar voeren en water in z'n bekkie spuiten. Overdag ging dat ook om de paar uur door. Een dag- en nachttaak dus.
Maar, je begint daar aan en dan kun je niet stoppen natuurlijk. Zo is dat een paar weken doorgegaan.
Toen kreeg het mereltje steeds meer veren en hij wilde z'n nest - de schoenendoos - uit.
Af en toe zette ik hem even buiten op het gras in de hoop dat een merelmoeder mijn taak zou overnemen.
Hij zou tenslotte zich weer moeten kunnen handhaven in de natuur.
Dan zat dat fladderende halfgevederde vogeltje daar op het gras terwijl ik achter het raam toekeek.
Helaas kwam er geen moedermerel. Best wel zielig hoor, zo'n hulpeloos wezentje. Dan ging hij maar weer, na z'n tataartje en water, z'n schoenendoos in met lamp erboven. Dan ging hij als een baby weer een poosje slapen. Zodra hij mij hoorde, ging dat oranje/gele snaveltje wijd open. En zo ging dat maar door. De kinderen waren ook stapelgek op dat beestje.
Op een dag had ik hem weer op het gras gezet.
Onze oudste zoon aaide hem. Z'n broertje van anderhalf deed hetzelfde en zette zich ONBEWUST af om weer omhoog te komen .... en hij rende even vrolijk weer achter z'n broer aan.
Maar toen zag ik het mereltje doodstil in het gras liggen. M'n hart ging tekeer, ik zocht naar m'n nuchtere verstand. Het merelkoppie hing uitgerekt en slap aan het lijfje en hij was benauwd. Hij was lichtelijk geplet.
Diezelfde dag is hij weer naar moeder aarde teruggegaan. En mijn gedicht eindigt:
"Wat zou het mooi zijn als ik hem op een dag,
in het Hemelse Licht rondvliegen zag!

Jet zei op

Verknocht aan haar

Grote bruine ogen
Die weer is onderzoekend,
Rond staan te kijken
Wat of ze nu weer is uit zal spoken.
Ze denkt nee, dat moet ik zeker laten staan
Maar ,zou ik daar is me vingers over laten gaan
Kijkt is mijn kant op
Zich afvragend, of ik haar poging stop
Met een vertederende lach, op haar lieve gezicht
Die haast niet is te weerstaan
Dan moet ik me hoofd
Snel de andere kant op laten gaan
omdat ik dan niet wil
Dat ze mijn lach op mijn gezicht ziet staan,
want dan ben ik verkocht
Want al is ze pas drie
ze weet heel goed
Ik ben zo aan haar verknocht.

Voor altijd mijn kleine engel
Sharyl .

Liefs Jet

Jet zei op

Oke nu had je bij mij de tranen,, wat zielig dat hij juist zo aan zijn einde moet komen, na al die intense verzorging.
Mooi dat je hem in leven wist te houden toen hij zo klein was.
Ja dan krijg je een band met zo een vogel, hij zag jou als zijn moeder, heel sneu vind ik dit.
Jammer dat het zo moest aflopen.

Liefs Jet

Katja zei op

Wat ontzettend mooi weer allemaal. Ik ben jaloers op de mensen die zeggen hun tranen te kunnen laten gaan als ze al dat moois lezen. Ik kan dat (nog) steeds niet.
Hanneke ik kan me wel voor de gek houden en zeggen dat het beter gaat, maar dat is niet zo, het gaat op dit moment alleen maar steeds dieper. Het enige waar ik van overtuigd ben is dat het goed komt, omdat ik mijn 'strijd' niet alleen hoef te doen. Het is dat ik hier geen plaatjes in kan voeren anders zou ik laten zien waarom ik niet alleen ben. Maar als iemand graag dat plaatje wil ontvangen dan mail me maar, dan zal ik het toezenden. Hieronder zal ik de tekst plaatsen die ik daar bij geschreven heb.


Een aanraking
zo licht
zo vluchtig
bijna niet te voelen.
Jouw hand
op mijn schouder,
het laten weten
laten voelen
je bent niet alleen.

Onzichtbaar
blijf je bij me,
jouw hand
op mijn schouder,
ik weet,
ik voel,
ik ervaar,
ik ben niet alleen.

Een aanraking
zo zacht
zo vluchtig
als een streling.
Liefde vol
laat je weten
ik ben er,
ik ben bij je,
je staat nu
niet meer alleen.

Katja zei op

Moet ik natuurlijk niet vergeten mijn mail adres toe tevoegen. Maar dat komt omdat ik nu ineens ook te maken kreeg met dat SPAM gebeuren. Was overigens de eerste keer.

Hanneke zei op

Het lijkt misschien ongelofelijk, maar ik heb nog zo'n vogelavontuur meegemaakt.


Witte vredesduifjes.

Onze tortelduifjes zijn stralend wit,
diertjes waar geen enkel kwaad in zit.
Op een voorjaarsdag legden ze een ei,
zoals vogels dat vaker doen in mei.

Niemand had ze het geleerd,
en toch hebben ze het gepresteerd.
Zo knap dat ze weten hoe dat moet,
ze hebben het ei trouw uitgebroed.

Maar toen sloeg het noodlot toe,
want ze wisten verder niet hoe.
Ze gaven hem wel eten uit hun krop,
maar daarmee hield hun zorg echt op.

Ik zag het diertje bijna dood van de kou,
en vroeg me af "wat flikt de natuur me nou?"
Zo haalt dat beestje de ochtend niet,
er is geen leven voor hem in 't verschiet.

Weer een schoenendoos, lamp en een ouwe doek,
ongevraagd was ik opnieuw een vogelkloek.
Eten uit een duivenkrop is niet na te maken,
maar ik kon m'n reddingsactie niet zomaar staken.

Ik zag de moederduif heen en weer bewegen,
en toen is een idee naar m'n hoofd gestegen.
Ik nam het kale torteltje mee naar het hok,
wat er toen gebeurde, bezorgde me een brok.

De moederduif kokte en gaf het jong te eten,
zo'n moment is een geluk om nooit te vergeten.
Toch nog geprobeerd of ze 't jong wilde verwarmen,
maar nee hoor, 't kwam weer terug in mijn armen.

Dus om de paar uur gingen we samen snacken,
en keek ik naar het spel van de twee bekken.
Zodra de moeder ons aan zag komen,
begon het voedsel in haar krop te stromen.

Ik weet niet meer hoeveel weken later,
pikte hij zaadjes en dronk zelf z'n water.
Hij kon toen bij z'n vader en moeder in het hok,
en daar zaten ze dan met z'n drietjes op stok.

Hanneke zei op

Hai allemaal,

Ik heb zojuist een leuke ontdekking over mezelf gedaan.
Nu ik zo met m'n mereltje en tortelduifje bezig ben geweest, begrijp ik ineens waarom ik vorig jaar perse vogels voor op m'n huis wilde maken.
Ik heb een plaat supersterk hout gekocht en ook een electrische figuurzaag. Ik heb verschillende vliegende vogelmodellen gemaakt (zeker 40 cm doorsnede), ze uit het hout gezaagd, geschuurd, en met pantserbeits zwart gelakt, aluminiumstrips aan de achterkant gemaakt en hoog opgehangen.

Nu vliegen 3 grote vogels in silouet op de achtergevel van ons huis. En ik moest en zou ook een nest erbij maken.
Ik heb me zitten tekenen en prutsen, net zo lang tot het naar m'n zin was. Net onder een balk hangt nu een nest met daarin 3 jonkies met opengesperde bekken, met hangend aan het nest de moedervogel met een grote hangende worm in haar snavel. Je ziet de worm als het ware al in de bek van een jonkie glijden.

Telkens als ik de vogels zie, vind ik ze mooi en geniet ik ervan.
Pas nu begrijp ik van mezelf waar die gedrevenheid vandaan is gekomen.
Eigenlijk heb ik mijn vogelkindjes vereeuwigd.
Wat leuk om zo'n ontdekking te doen!

Dat wilde ik jullie ook nog even laten weten.
Liefs, Hanneke

katja zei op

Hanneke wat leuk, toch grappig dat je onderbewustzijn je soms dan aanstuurt.
Katja

Hanneke zei op

Jola,


Mijn vader zei "ik heb wat meegebracht",
iets wat je nooit zou hebben verwacht.

Hij haalde iets kleins uit z'n binnenzak,
en legde het op tafel met alle gemak.

Een kaal mini hondje keek ons aan,
en liet ons hart direct al sneller slaan.

15 jaar lang was hij mijn trouwste vriend,
hij heeft een gouden plaats in m'n hart verdiend.

Met dat hondje kon je gewoon praten,
en hij had dan ook alles direct in de gaten.

Eenmaal oud viel hij soms zomaar om,
hij kreeg veel pijn, wat vond ik dat stom.

Geen haar op m'n hoofd wilde het geloven,
dat zijn lichtje begon uit te doven.

Zonder ons, nam mijn vader het besluit,
en daardoor ging het lichtje van Jola uit.

Ik had geen afscheid kunnen nemen,
mijn kameraad was zomaar verdwenen.

Lang heb ik het mijn vader kwalijk genomen,
dat hij mijn vriendje ongevraagd had ontnomen.

Later heb ik hem dat zeker verteld,
van wat hij toen zei, stond ik versteld.

Hij had Jola niet langer kunnen zien lijden,
hij had hem van z'n pijn willen bevrijden.

Uit liefde voor het hondje heeft hij het goed gedaan,
maar aan mijn gevoel is hij toen voorbij gegaan.

Hanneke zei op

Mijn kind,

Er is iets met mijn kind aan de hand,
we zijn intussen bij de specialist beland.

Een duidelijke diagnose is nog niet gesteld,
iets met schildklier en hypofyse is ons verteld.

Ook een darmonderzoek staat gepland,
gelukkig is hij een nuchtere en stoere vent.

Maar mijn moedergevoel bespeurt onrust,
mijn kind is in gevaar, voel ik onbewust.

Ik ga er van uit dat er steun komt van boven,
daarin hoop ik te kunnen blijven geloven.

Hanneke zei op

Nertsen,

Twee van mijn ooms fokten nertsen,
ik zal je daar een beeld van schertsen.

Veel lang rijen met kooien van staal,
eigenlijk is het een gruwelijk verhaal.

Duizenden van die prachtige dieren,
verspreidden stank uit hun klieren.

Mijn ooms waren uit op een volle vacht,
omdat dat natuurlijk 't meeste geld op bracht.

Als voer kregen ze een brei bovenop de kooi,
van gemalen kuikens en andere stinkzooi.

Als hun vacht dik en glanzend was,
kwam de auto met z'n uitlaatgas.

De nertsen werden uit hun kooi gepakt,
en in een grote houten kist gekwakt.

Dan werd de vrachtwagen gestart,
en de nertsen voelden zich al snel verward.

Minuten later als het gekrijs was gestild,
gingen ze op weg om te worden gevild.

Mijn oom trok hun bontjas in 1 keer uit,
met een tevreden gezicht bekeek hij z'n buit.

Dan kwam mijn tante 's creativiteit aan bod,
ze spande de vachten vakkundig en vlot.

Een grote ton met witte lijkjes zonder vacht,
een beeld wat ik nu nog altijd veracht.

Mijn tante liep ook trots met zo'n dure jas,
voelde zich in andermans huiden in haar sas.

Zij werden letterlijk en figuurlijk stinkend rijk,
en van enig schuldgevoel gaven zij geen blijk.

Mijn ogen zagen wat die dieren mee moeten maken,
het heeft het diepste van m'n ziel weten te raken.

Ik voel dan ook een diepe afschuw voor mensen,
die een dierenhuid om hun lijf heen wensen.

katja zei op

Is het veilig
daar zittend
in je hoekje?
Is het vertrouwd
daar wachtend
langs de kant?

Durf eens,
waag het eens,
kom sta op.
Verzamel moed
kom overeind,
ga staan.

Het is veilig
staand daar
in je hoekje.
Het is vertrouwd
daar wachtend
langs de kant.

Durf het eens,
zet die eerste stap,
die pas, naar overwinning.
Verzamel je moed
je kan het
jij kan met mijn hulp
opstaan en doorgaan.

Hermien zei op

Ik dacht
ik dicht
mijn gedachten
om mijn hart
te verlichten

ik dacht
ik dicht
mijn gedichten
werden gedachten
losgeweekt verdriet

ik dacht
ik dicht
Mijn verdriet
opengebroken, losgelaten
woordenvloed

ik dichtte mijn gedachten
woorden aaneen geregen
vertellend van donkere nachten
verdriet, boosheid
verwarring en pijn

al dichtend
ruimte scheppend
openstaand
warmte, geluk
een andere toekomst
tegemoet gaand..

Hermien, zomer 2005

Hermien zei op

Steen..

De dagen rijgen zich aaneen…
En ik voel me als een steen..
De ruwe kantjes van mijn verdriet
gladgeschaafd
Door het oneindige tij van dagen
Die voorbijgaan

Het verdriet blijft
Maar wordt zachter
Beter hanteerbaar misschien?

Toch komt zo nu en dan die ruwe kant boven
En doet het allemaal weer even heel erg pijn
Het besef, het gemis..
Het soms toch nog niet kunnen geloven..
Dat het voor eeuwig zo zal zijn..

Maar toch is het de tijd
Die zachtjes slijt
En gladmaakt de grootste ruwe plekken

En na verloop van tijd
Ga je ontdekken
Dat zelfs steen
zacht kan zijn

Hermien, 19 februari 2004

Hanneke zei op

"Was" en "had",

De ene dag was ik nog fit en gezond,
de volgende dag ineens verwond.

Dit paste niet in mijn plannen,
het liefst zou ik die dag verbannen.

Was ik maar 1 minuut later daar,
dan was ik ontkomen aan het gevaar.

Had ik maar een andere route genomen,
dan was ik aan deze pijn ontkomen.

Maar "was" en "had" heeft geen zin,
Er kwam een eind en een nieuw begin.

Een eind aan m'n interessante baan,
en een begin aan een pijnlijk bestaan.

Mijn lichaam sprak zoals nooit tevoor,
het was mijn gezondheid wat ik verloor.

Nu moet ik accepteren dat het zo is,
een leven lang als ik me niet vergis.

Hanneke zei op

Accepteren en loslaten.


Accepteren lijk wel een toverwoord.
"Zet toch je oude leven overboord".
"Laat al je rechten voor wat ze zijn,
accepteer je gebreken en je pijn".

De maatschappij blijft je aldoor pesten,
slaan je wankele balans buiten westen.
Net als je denkt dat er wat rust komt,
komt de volgende onrust prompt.

Een brief van een instantie of advocaat,
dat is een onrust die ik 't meeste haat.
Je woorden worden in twijfel getrokken,
en je blijft achter met juridische brokken.

Ze zeggen: "je moet los gaan laten".
Maar ze hebben het niet in de gaten.
De maatschappij met al haar ongeduld,
een instantie die je ogen met tranen vult.

Is accepteren het toverwoord?
Zet gewoon je oude leven overboord?
Laat al je rechten voor wat ze zijn?
Accepteer je gebreken en je pijn?

Jet zei op

Zullen we Dansen

Zullen we dansen samen
zwevend over de vloer
Ons op de maat van de muziek helemaal overgevend
De muziek je laten leiden
en al dansend gaan naar betere tijden
Je voeten die de passen feilloos neer zullen zetten
Je zult niet vallen
want ik zal dat echt beletten
Laat de muziek maar door je heen gaan
en laat je lijf maar op het ritme wiegen
Voel hoe het vanzelf gaat
als je het maar zelf toelaat
Je zult het gevoel krijgen
of je weg zou kunnen vliegen

liefs jet

Jet zei op

Geef Wat Gas

Ik zwaai mijn been
Over je heen
Leg mijn handen
Zachtjes om je middel
Zet je met veel gevoel
In zijn 1
Geef wat gas
En wij zijn 1
Samen rijden we heen
Jij geeft me de vrijheid
Jij maakt me los van de tijd
ALs ik zo op mijn gemak
Met jou door de natuur rijd
Jij laat mijn zorgen
Voor even weer verdwijnen
Samen laten we ons
Door de zon beschijnen
Mijn heupen
Die jouw behoedzaam besturen
Zo rijden wij samen vele uren
Ook al heb jij
Zo nu en dan wel eens kuren
Je word ook net als ik
Ook al een dagje ouder
Maar jij bezit nog altijd
Zoveel Power
Als ik je opentrek
Op een mooi lang wegdek
En ik jou rustig
Door de mooiste bochten trek
Op jou voel ik me nooit alleen
De wind in mijn haren
Op jouw kom ik
Altijd weer tot bedaren
Waar ik je ook heen rijd
Jij en ik
Zijn altijd weer 1
Op jouw
Ben ik los van zorgen en tijd
Daarom is het, dat ik zo graag
Op jouw mag rijden
Want jij, bent beslist niet traag
Los van zorgen en tijd.

Liefs Jet

Hanneke voor Jet zei op

Jet, het duurde even voor ik door had wie jouw geliefde in "Geef Wat gas" is.
Een glimlach heb jij op mijn gezicht getoverd!

Liefs, Hanneke

Hanneke zei op

Max,

Max, toen ik je voor de eerste keer zag,
ontlokte je me direct een vrolijke lach.
Je was zo klein als een mol,
je had met je broertjes de grootste lol.

Je mams met haar blonde lange haren,
behoedde jou voor de wereldse gevaren.
Je mocht bij haar drinken zoveel je wilde,
dag en nacht was zij het die je honger stilde.

Na 9 weken onbezorgde puppy-tijd,
werd jouw nieuwe toekomst voorbereid.
Wij waren de bofkontjes die jou kregen,
al ruim veertien jaar ben jij een zege!

Thom (broer van Joke) zei op

Zus

Lieve zus, ga niet, blijf nou hier!
Jij brengt ons vreugde en plezier,
Jij was het, die mij alles bijbracht,
Jij was het, die mij troostte middernacht,
Jij was het, die er WAS toen moeder ons verliet,
Jij was er voor mij, ookal was pa dat niet,

Jij brengt vreugde in ons huis,
Lieve zus, kom nou toch thuis,
Jij maakt van elke olifant een mug,
Lieve zus, kom nou toch terug,
Jij blijft maar optimistisch keer op keer,
Lieve zus, om nou toch weer,

Jij bent het, die me helpt als iets niet gaat,
Jij bent het toch, die me nooit alleen achterlaat!
Mijn broer en ik willen alles geven,
Als jij een tijdje nog bij ons kan leven.

Lieve zus, jij kan toch alles aan?
Wil je dan alsjeblieft niet gaan?

Liefs van Thom en Gerard

Hanneke voor Joke zei op

Een gebedje

Een gebedje op z'n tijd,
zo maar wat gedachten.
Je wordt enigszins bevrijd
waar zou je nog op wachten?

Zeg maar wat je er van vindt,
je hebt al zo veel mee gemaakt.
Eigenlijk ben je nog maar een kind,
dat is wat me vooral zo raakt.

Je stelt een vraag zoals je wil,
vanuit je ziel borrelt hij naar je hoofd,
je wordt van binnen stil
en Hij omarmt jou zoals ooit beloofd.

Thom zei op

Afgelopen maandag zullen wij nooit vergeten,
Het moment dat jouw lichaam het liet afweten.

Ik had net een Duitse tekst vertaald,
Toen ik door mijn mentor uit de les werd gehaald,
‘Ik weet niet precies wat er is,
maar met je zus is iets flink mis,
ze is naar het ziekenhuis gebracht,
ik denk dat jij daar ook wordt verwacht.’

Tijd kan soms zo lang duren,
De volgende seconden leken wel uren,
Nog geen half uur later kwamen we op de EHBO aan,
En konden we in de wachtkamer gaan staan,
Na eindeloos daar buiten wachten,
Kwam het moment dat ze ons naar binnen brachten,
En we zagen gelukkig dat jij naar ons lachte!
In hemd, met opengeknipte kleren,
En met metertjes die van alles controleren,
Op een daarvan een mooi sinusritme,
Die aangaf hoe jouw hart tikte,
En nog veel meer
Maar waar dat voor was weet ik niet meer.
Jij blijft altijd de eeuwige optimist,
Ondanks dat er wat mis was, wat jij ook wel wist,
We praatten wat over een jongen uit mijn klas,
Net alsof er niets aan de hand was.

Plotseling was niets meer gewoon,
Een van de apparaten gaf een huiveringwekkende pieptoon,
Overal kwamen witte jassen vandaan,
Wij werden dringend verzocht naar de gang te gaan,
‘Zuurstof negentig…tachtig…zestig…’

Na tijdenlang wachten neemt iemand ons mee,
Naar waar jij dan ligt op de IC,
Omgeven door mensen die je geen moment alleen laten,
In leven gehouden door slangen en apparaten,
Niet in staat met ons te praten.
Maar toch met die, haast brutale, schittering in je ogen.

Die we helaas woensdag uit zagen doven.
Want werd er eerst nog onze richting uit gekeken,
Sinds woensdag is daar niets meer van gebleken.

In spanning wachten wij nu af,
Of jij nog even bij ons blijven mag,
Ook als dat niet zo mag zijn, leggen we ons daarbij neer,
Dan zie je je moeder weer.

Liefs Thom

Thom zei op

Hanneke, wat mooi!

Voor THOM zei op

STERKTE !
Leen

Jet zei op

Ben ontroerd van alles wat ik heb gelezen.
Lieve Thom, wat heb jij dat prachtig mooi geschreven, voor je zus.
En Hanneke, wat lief van jou, ook heel mooi geschreven.
Ik wens Thom en zijn familie heel erg veel sterkte toe.

Liefs Jet

Katja zei op

Thom en familie heel veel sterkte. Thom ik vind dat je het heel mooi hebt verwoord wat er allemaal gebeurde.
Katja

Marieke zei op

Thom,

Ook langs deze weg heel veel sterkte.
En prachtig hoe mooi en beeldend jij je gedachten op papier kunt krijgen.

Marieke

Hanneke zei op

Moed

Soms voel je je verlaten
weet je het even niet meer
niemand heeft het in de gaten,
dan doet je lieve zieltje zeer.

Komt er dan toch weer wat hoop,
misschien komt het wel weer goed,
gaat je fantasie met je op de loop,
en beetje bij beetje groeit je moed.

Steeds wat meer zelfvertrouwen
niet te veel in ene keer,
voorzichtig aan je toekomst bouwen.
je moed sterkt je telkens weer.

Hanneke voor Thom zei op

Een meisje vecht.

Een meisje vecht voor haar leven,
zit aan slangetjes en apparaten,
ze heeft al zo veel gegeven,
hopelijk gaat ze straks weer praten.

Dokters doen wat in hun vermogen ligt,
zien dat tere lijfje in het grote bed,
doen alles wat haar enigszins verlicht,
ook zij doen af en toe een schietgebed.

Soms kun je niet meer doen dan wachten,
geef je haar een kus op haar wangen,
alles wil je doen om haar leed te verzachten,
haar zieltje zal jouw liefde ontvangen.

Hanneke zei op

Hoera

Hier is een reden voor een feest,
blij kun je zijn bij zo'n bericht,
ze is gewoon even op reis geweest,
ze maakt zo weer een gedicht.

Hanneke zei op

Warmte

In onze tuin ligt nog een wit tapijt,
de kabouter heeft sneeuw op z'n kop,
terwijl de lente zich al voorbereidt,
zitten de bomen al weer in knop.

Het ijs is voor de zon gezwicht,
smeltwater valt op m'n hoofd,
het blijf al weer langer licht,
het wordt voorjaar zoals beloofd.

Ik verlang naar de zonnestralen,
fantaseer de warmte op m'n lijf,
het beste uit 't leven halen,
m'n spieren voelen nog wat stijf.

De snowboots zijn opgeborgen,
de regenjassen blijven bij de hand,
de natuur gaat voor warmte zorgen,
en ik wil naar het strand!

De zonnewarmte dringt diep door,
mijn lichaam geniet van elk moment,
daar doe je het toch allemaal voor,
dankbaar zijn dat je er bent!

Ik voel het zand tussen m'n tenen,
hoor en ruik de zee,
smeer lotion op m'n witte benen,
en ben gelukkig voor twee!

Jet voor Hanneke zei op

Hanneke, wat schrijf je mooi.
Ik verlang ook naar de lente en de warmte.
Maar,, vind de wereld wit ook heel erg mooi.
Elk seizoen heeft wel iets.

knuf en liefs
Jet

Jet zei op

Een Schim In De Hoek

Een Schim
In de hoek van mijn kamer
Zij is omringt
Door een heel
Helder mooi wit licht
Een vreemd
Maar rustgevend bezoek
De bezoekster
Heeft een heel vertrouwd gezicht
En zij is
Die al mijn angsten
Weer voor me weg neemt
Want dat is het
Wat mijn gevoelens
Totaal ontwricht
Ik voel me
Vrij en verlost
Van al mijn zorgen
Voel geen angst
Voor de morgen
Maar juist
Heel veilig en geborgen
Zij lacht me
Gerust stellend en lief toe
Ik weet
Zij, zal weer gaan
Maar
Zij, zal blijven
Tot aan de morgen

Jet

Jet zei op

Ken Jij Dit Spel??

Ken jij dit spel
Wat we samen spelen
Ken jij de spelregels
Van dit spel
Heb het zelf nooit gespeeld
Wil je me leiden
Door dit spel
Dat wij samen
Aan het spelen zijn
Want weet je
Ondanks al het geluk
Dat we samen hebben gedeeld
Voel ik ook pijn
Want er kan zoveel stuk
En dat kan jij niet anders
Dan beamen
Angst
Om dit mooie spel
Van de liefde
Weer te moeten verliezen
Dat ze het me weer ontnemen
Zal er een winnaar komen
Uit dit spel
Of worden beide spelers
Grote verliezers
En zullen zich dan
Stilletjes wensen
Dat ze het nooit
Gespeeld hadden

Jet

Jet zei op

Het Bos

Een vrolijk spontaan jong kind
Eens was ik dat
Lang geleden, weggestopt
Ergens in een diep bospad
Soms na lang zoeken
Vind ik het pad
En wandel er doorheen
Even terug naar dat kind
Daar op het bospad
Het heeft weer net zoveel plezier
Als voorheen

Het bos is groot,
Met hele hoge bomen
En heel veel paden
Ik heb een hoop
Van die paden bewandeld
En die paden
Die kende geen genade
Ben heel blij
Dat ik uit mijn gevoel
Heb gehandeld
Anders had ik nu
Een heel ander pad bewandeld

Het bos is groot
Maar zo prachtig en mooi
En toch
Viel ik aan een hoop
Van jouw paden ten prooi
moedig liep ik verder
Elk pad gegaan
Waar ik ben toe geleid
Ook al was elk pad
weer een strijd
Als een boom blijven staan
In de tijd

Het bos
Heerlijke geuren en kleuren
Dat werkt op je gevoel
Ondanks die heerlijke geuren en kleuren
Liep ik daar soms ook zonder doel
Want al die paden
Die maakten mij op den duur
Zo kil en koel
Vooral, als de paden zich kruisen
Is daar binnen zo een gewoel
Ik zoek het pad
Dat weer leid
Naar mijn echte gevoel

Een jonge vrouw
Getekend door paden en tijd
Zo ben ik nu
Maar nog altijd klaar
Voor de volgende strijd
Want ik ken
Al die sluwe paden in het bos
En dat is een feit
Nu vlei ik mezelf
Heerlijk in het zachte mos
En gooi heel vrij
Mijn lange haren los
En heb ik even geen besef
Van paden en tijd
Want in het bos
Ondanks al die sluwe paden
Voel ik me bevrijd

Jet

Jet zei op

Brandende Kaars.

Echte oprechte liefde.
Is net een kaars. Die nooit doofd.
Haar vlam.
Is soms krachtig. En dan weer zwak.
Haar licht
Werpt zij op degene
Waar jij in geloofd.
Zodat jij hem heel scherp.
Hebt in jouw zicht.
Haar warmte.
Die ze al dansend verspreid.
Houd je warm.
Zo door de tijd.

Liefs Jet

JdH zei op

een klein woordje
van grote dankbaarheid
voor kleine berichtjes
die je zeer kunnen raken

een klein woordje
van grote dankbaarheid
dat ik nog steeds
hier gedichtjes mag maken

een klein woordje
van grote vreugde

wordt vervolgd... moet hier nu even van uitrusten zeg

Joke (via Thom)

observateur zei op

hoe blij ik ben
met dit gedicht
kan ik niet
onder woorden brengen

Marieke zei op

Goh, Joke wat fijn om weer wat van je te lezen!

Doe het lekker rustig aan meid, iedere dag is er weer eentje!
En wat goed dat Tom ons op de hoogte houd en heeft gehouden.
Er spreekt zoveel liefde uit, koester dat hoor!

Liefs, Marieke

Hanneke zei op

't Komt weer goed

Joke, je bent er weer,
een meisje met heel veel moed,
niet alles kan in ene keer,
geloof me, 't komt weer goed.

Marieke voor Joke zei op

Iemand die je nog nooit hebt gezien
kan je zo verschrikkelijk raken
omdat ze zo eerlijk en puur is misschien
ze kan je zomaar ineens aan het huilen maken.

Door een opgehaalde zin,
zette je mij aan het denken
en bij deze wil ik jou dezelfde steun schenken.

Het is maar een gebaar,
wat letters op papier,
maar ik denk vaak aan je,
heel veel mooie dingen gewenst vanaf hier.

Marieke

Jet voor Joke en Thom zei op

Lieve Joke,
Wat fijn om geheel onverwachts, iets van je te horen.
Doe maar rustig aan, rust maar goed uit.
Het vervolg dat komt wel.
En wat is Thom een ontzettende lieve broer, die ook nog is zo ontroerend mooi kan schrijven.
Heel erg veel sterkte toegewenst.

Liefs Jet

Thom zei op

Ja Jet, een ontzettend lieve broer ben ik inderdaad haha! maar ik kan toch moeilijk met de eer gaan strijken, Joke heeft het gedicht bedacht, ik heb het slechts uitgetypt. dank je voor 't berichtje!

Hanneke zei op

Lente in huis

Een onverwachte verrassing voor mij,
volgens mijn lief had ik dat even nodig,
al was Valentijn al lang voorbij,
waren lieve woordjes hierbij overbodig.

Op onze tafel siddert het van energie,
Hij heeft er duidelijk over na gedacht,
in symetrie is mijn man een genie,
een beetje lente eerder dan verwacht.

Warmte en een paar druppeltjes water,
je voelt dat er wat gaat gebeuren,
ze worden vrolijk wakker even later,
klaar om de kamer op te fleuren.

De eerste narcis komt tevoorschijn,
de blauwe druifjes doen ook mee,
de hyacinten staan in rechte lijn,
een poosje later is 't 1 kleurenzee.

Het huis ruikt daardoor naar honing,
nu de temperatuur buiten nog,
't is al lente in onze woning,
't gaat de goede kant op toch?

Marieke zei op

Wat een fijn en vrolijk gedicht Hanneke.
Heerlijk!

Groetjes, Marieke

ria voor joke zei op

nou meid als je zo kan reageren op de berichtjes. ga je de goede kant op ,hou vol !maar met de liefde van je familie zal je het wel reden .ik kan je wel niet maar leef met jullie mee .veel liefs ria p/s als je nog een zakdoek over heb stuur ze dan naar mij op

Hanneke zei op

Schaterlach!


Lief mens,
groot en klein,
ieder zijn wens,
ook jij mag er zijn.

Ieder op zijn eigen manier,
niets moet en alles mag,
op z'n tijd maak je plezier,
en toon je een vrolijke lach.

Lachen uit pure baldadigheid,
Zomaar lachen om wat gein,
van spanning bevrijd,
zo zou het elke dag moeten zijn!

Ik verlang naar een schaterlach,
waarbij het water gaat stromen,
al was het er maar 1 per dag,
misschien wel in m'n dromen!

Hanneke zei op

De lachknop

Mijn zusje is er ook zo een,
ze babbelt aan een stuk door,
als je haar hoort weet je 't meteen,
ze gaat er helemaal voor!

Ze krijgt het altijd voor elkaar,
ik lig gelijk weer in een deuk,
ze speelt het altijd weer klaar,
met haar blijft het leuk!

Met haar een dagje uit,
nou zet je maar schrap,
dan schateren we luid,
de ene na andere grap.

Plotseling zegt ze dan iets,
onverwacht komt er iets ter sprake,
al is het in feite om niets,
ze weet altijd mijn lachknop te raken.

Niemand anders lukt dat zo goed,
gewoon door haar aanwezigheid,
al zie ik alleen maar haar snoet,
mijn zus is een lieve meid!

Maar zij kan ook heel diep zinken,
dan slaat de wipwap in ene om,
dan gaat ze somber klinken,
dat voelt voor mij dan krom.

Dan probeer ik haar lachknop te zoeken,
maar wat ik ook zeg of doe,
er valt dan weinig succes te boeken,
zij is dan van het leven moe.

God zij dank zijn er van die pillen,
grote en kleine,
die dat nare gevoel kunnen stillen,
en 't weer laten verdwijnen.

Uiteindelijk lacht en geint ze weer,
ze drukt stevig mijn lachknop in,
ze gaat weer als een beest tekeer,
en is er weer een nieuw begin!

Hanneke zei op

Rustpunt


Ze is lekker heet,
lichtbruin van kleur,
niemand die haar vergeet,
verspreidt een heerlijke geur.

Een schuimkraag bovenop,
de damp stijgt omhoog,
ik voel me top,
ze weerspiegelt in m'n oog.

Ze is een rustpunt,
ik kijk naar haar uit,
even pauze is me gegund,
ik heb m'n lippen al getuit.

Dan gaat het feest beginnen,
m'n neus doet ook haar werk,
warm glijdt ze naar binnen,
wat is ze weer lekker sterk.

Ze streelt m'n tong en wangen,
alles zet ik er voor opzij,
warm glijdt ze naar binnen,
een kopje koffie hoort er bij!

Marieke zei op

'Smakelijk bakkie' zeggen wij hier Hanneke!


Haha, ik vind 'm leuk, ik proef 'm zowat!!

Groetjes, Marieke

Hanneke voor Marieke zei op

Leuk dat je af en toe reageert Marieke.

Als het werkelijk zo is dat je hersenen "prettige" stoffen gaan afscheiden als je lacht, dan stromen er bij mij riviertjes van m'n hersenen naar m'n lijf tijdens het maken van zo'n gedichtje.

Heel veel liefs voor jou! Hanneke

Hanneke zei op

M'n benen

M'n benen laten van zich horen,
ze zijn het er niet mee eens,
de zenuwen gaan storen,
't voelt als iets gemeens.

"Naar je lijf luisteren,
niet zo lang staan,"
blijft mijn body fluisteren,
't is met de rust gedaan.

Eigen schuld,
ik wist het wel,
dikke bult,
weer een rel.

Altijd ben ik weer te laat,
wil ik meer dan mijn lijf,
zoals het al jaren gaat,
en dan ontstaat er gekijf.

Ik kan maar beter oppassen,
mijn willetje wat in gaan tomen,
op tijd een pauze inlassen,
dan zal ik het verste komen.

Dus hierbij beloof ik dan,
om niet te provoceren,
als het ook maar even kan,
mijn lieve lijf te eren.

Jet voor Hanneke zei op

Hoi Hanneke, als je het leest krijg je al zin, in zo een lekker bakkie, met gebakkie haha
Leuk gedicht.
Ik neem nog een bakkie, maar helaas zonder gebakkie. maar koekje erbij is ook goed haha.
fijn weekend

Liefs Jet

Hanneke zei op

Onze zoon

Vanmorgen heel vroeg,
ging onze zoon onderuit,
wat me angst aanjoeg,
mijn man riep me luid.

Ik dook op de grond,
nam zijn hoofd op schoot,
voelde ons diepe verbond,
hij 1 meter 75 groot.

Zijn hoofd was bezweet,
"dit is niet goed",
dat is wat je zeker weet,
hopelijk niet wat je vermoedt.

Hij zag hele felle kleuren,
zijn lijf was in paniek,
dit zal toch niet gebeuren,
hij voelde zich behoorlijk ziek.

Zijn ogen rolden rond,
Pijn achter zijn schouderblad,
zijn kleur alles behalve gezond,
zo maar naast het bad.

Z'n broers keken angstig toe,
wat tranen werden weggepinkt,
paps wist ook niet wat en hoe,
ik volgde mijn moederinstinkt.

Een ritje naar de dokterspost,
even aankijken vandaag,
de pijn is nog niet opgelost,
wat zit hier achter blijft de vraag.

Nu ligt hij enigszins prinsheerlijk,
bewegen veroorzaakt pijn,
onze hulp is onontbeerlijk,
hem verwennen vinden we fijn.

Alles lijkt in ene niet meer van belang,
alleen maar oog voor die lieve vent,
je voelt je van binnen toch wat bang,
je weet weer dat je moeder bent.

Ook dit komt weer goed,
dat moet ik wel geloven,
we houden frisse moed,
't liefst met wat hulp van boven!

Hub zei op

Ik ben een man rij auto en doe stoere dingen,
maar tijdens het lezen kan ik bijna niet mijn tranen bedwingen. Heel mooi en ik heb veel respect voor jullie. Ga zo door.
Groetjes Hub

Hanneke voor Hub zei op

Hub, jij kunt het ook, je gevoel op papier zetten.
Als je er mee begint, zul je zien hoe fijn dat voelt.
Laat eens een gedichtje achter...... , maakt niet uit waarover, als het maar rechtstreeks uit je hart komt.

Liefs van Hanneke

Marieke zei op

Wat een schrik Hanneke!
Ik hoop dat het nu weer wat beter gaat met hem.
Laat je het weten?

Marieke

Jet voor Hanneke en Hub zei op

Heel mooi geschreven Hanneke, en sterkte met je zoon, de moed nooit opgeven.
Luister maar naar je moeder instinct dan komt het altijd goed.

En Hub, het is niet zo moeilijk om een gedichtje te maken,, gewoon je hart en je gevoel laten spreken.
Dan komen de woorden vaak vanzelf, probeer het maar eens, en vergeet het dan niet hier neer te zetten, proberen kan je het altijd, toch.
En dankjewel voor je lieve reactie.

Liefs Jet

Jet zei op

Droom Of Werkelijkheid

Ik stond te wachten op jou
Was veel te vroeg
Maar uit de mensenmassa
Kwam jouw lieve gezicht tevoorschijn
Jouw warmte die ik voelde
Toen jij jouw armen weer om me heen sloeg
Jouw handen die mijn gezicht weer pakten
En mijn haar zachtjes streelde
Jouw lippen die teder de mijne weer zochten
Jouw mond die teder de mijne weer omsloot
Jouw liefde voel het door mijn hele lijf stromen
De intensheid van het gevoel
" Van ik heb jou zo gemist"
Was zo overweldigend aanwezig
En wij twee wandelen samen hand in hand
In een waas van een dichte mist
Omringt door een gouden rand
We gaan door de poort van de liefde
Een plaats slechts aan enkele voorbehouden
Om daar te mogen komen en te ervaren
Wij twee mochten daar gaan
En het samen meemaken
Maar helaas je kan er maar
Voor een bepaalde tijd zijn
Dan moet je terug
Naar die andere wereld naar het echte leven
En dat is nu net het minpunt
Want als je, je daar eenmaal hebt begeven
Wil je alsmaar meer, het verlangen
Nog groter geworden
Maar je zult het los moeten laten
Je zult het voor even moeten laten gaan
Zulke liefdes blijven altijd bij elkaar komen
Omdat het je hart diep heeft geraakt
Dan nestelt het zich diep in je ziel
En kan je er nooit geen afstand van nemen
Geloof me van zo een liefde
Kan je alleen dromen

Ik werd te vroeg wakker
ik had nog in mijn droom willen blijven

Liefs Jet

Jet zei op

Dit Is Nog Maar Het Begin

De dag
Gaat plaats maken voor de nacht
De schemer
Zet zich langzaam in
Vogels die gaan slapen
Bloemen sluiten hun knoppen
Op deze serene rust
Heb ik gewacht
De wereld is stil
Met alleen
Jij en ik erin
En mijn droom over jou
Die is niet meer te stoppen
Want dit
Dit is nog maar het
Begin

Jet

Jet zei op

Ontvluchten Aan De Werkelijkheid

De morgen breekt aan
Ontwaak uit mijn droom
Wil terug in mijn slaap
Maar dat wil niet meer lukken
Met alle macht
Probeer ik de slaap
Weer te vatten
Wil weer terug
In mijn droom kunnen stappen
De wereld van alle dag
Kan ik niet zo goed meer snappen
Ontvluchten
Aan de werkelijkheid
In mijn dromen
Waar ik na zo een vlucht
Heerlijk tot rust ben gekomen
Een fantasie
Die me laat zweven door intense liefde
Waar twee mensen
Met al hun liefde
Elkaar hebben genomen

Liefs Jet

Jet zei op

Als Je Eens Wist

Als je eens wist
Wat ik nu voel
Zou je dan hard weglopen
Denk niet
Dat je het aankan
Kan het alleen maar hopen
Jij die mij kent
En me neemt zoals ik ben
Wil jou niet verliezen
Voor al het goud niet
Als ik moest kiezen

Als je eens wist
Wat ik nu voel
Zou je dan nog wel
Van me houden
Want ik
Ben niet meer die vrouw
Die oude vertrouwde
Het was te veel ballast
Wat ik verjouwde
En dat ik
De verkeerde mensen vertrouwde
Mensen waarvan ik dacht
dat ze van me houde

Als je een wist
Wat ik nu voel
Zou je naast me blijven staan
En dit gevecht
Tegen mezelf
Samen met mij aangaan
Zou jij dat aan kunnen
Om nog een strijd te strijden
Om samen met mij
Dit gevecht aan te gaan

Als je een wist
Wat ik nu voel
Zou je me anders gaan zien
Of loop je weg
En houd je het voor gezien
Omdat ik
Niet meer kan zijn
Wie ik ben geweest
Ik ben niet voor niks
Zo bedeesd
En zo ben ik toch nooit geweest

Als je eens wist
Hoe ik me nu voel
Zou je er dan zijn
Stel
Ik open mezelf voor jou, mijn pijn
Omdat ik nooit meer
Dezelfde zal kunnen zijn
En om dat te accepteren
Om nooit meer mezelf te kunnen zijn
Dat doet verdomde pijn

Als je een wist
Hoe ik me nu voel
Blijf je dan bij me
Een ziekte veranderde mijn leven
De naam alleen bevalt me al niet
M.E.
Het is belangrijk voor mij
Dat er nog is
Een ons twee
Alleen dan weet ik de kracht te vinden
En ben ik niet meer gedwee
Maar vecht ik
Voor Twee

Liefst Jet

Jet zei op

Jouw Trots/Jouw Droom.

Pap, zou je gebanjer
Nog zo graag horen
Vroeger nam ik dan de benen
Maar het zou me nu zo bekoren
Want jij was een kanjer

Heb er alles voor over
Om dat weer eens te horen
Of te kunnen zeggen
Dat jij niet zo moest zeuren
Als ik iets deed, wat niet zo behoorde
Of als ik
Iets te hard gooide met de deuren
Of, omdat ik jouw droom voor mij
Zomaar de grond in boorde

Maar toch bleef jij
Op mij zo trots
En bleef je ook, bij die beslissing
Mijn solide rots
Vader en dochter, zoals het behoorde
Jij hebt mij altijd, voor veel fouten behoed
Bij jouw kon ik over alles praten
Zelfs over dingen, uit mijn diepste gemoed
Anderen vonden dat maar raar
Dat ik die dingen, besprak met mijn pa

Jij had een droom voor mij
Ik was
Jouw trots jouw kleine meid
En jij was,
Mijn vader mijn solide rots
Waar ik op kon bouwen, zo door de tijd
Jouw droom voor mij, was niet plots
Al sinds jij het doorhad
Dat ik het in me had
Heb jij werkelijk alles gedaan
Dat ik er voor moest gaan
Anders kreeg ik later zoveel spijt

Maar ik, maakte hem niet waar
Het was me niet te zwaar
Maar had al een ander plan klaar
Zou hem nu zo graag
Voor jou uit laten komen
Maar die tijd is geweest
Kan het alleen terug halen
In mijn geest
De beelden die dan spelen
Laten het verleden weer leven

Sorry lieve pap
Dat ik jouw droom over mij
Niet uit heb laten komen
Die tijd is geweest
Maar ik zal nooit vergeten
Hoe trots jij altijd, op mij bent geweest
Dat geeft me nog steeds
De kracht en de moed
Nog altijd ben jij voor mij
Die solide rots
In mijn diepste gemoed

Altijd een stemmetje,
Op de achtergrond aanwezig
Die me vertelt
Dat ik weer in mezelf moet geloven
De moed en de kracht
Komen dan vanzelf weer naar boven
Jij bent degene, die mij heeft geleerd
Hoeveel kracht, ik wel niet bezit
Dat inzicht in mezelf, heb jij me gegeven
Al van jongs af aan, in mijn leven

Je vond alleen, dat ik wat harder moest wezen
Om mezelf te beschermen
Maar jij wist, dat het vergeefs zou zijn
En heel vaak, kwam ik mezelf tegen
En was daar heel veel pijn
Dan had je ook je woordje klaar
Maar jou liefde en troost
Was nog eerder daar

Zie liefje, zei jij dan
Het leven is vallen en opstaan
Ook voor jou
Zou ze voor je gaan
Omdat jij wel weet
Hoeveel Papa van je hou
Maar dat kan ik niet voor je doen
Zei jij dan lachend
En gaf me een dikke zoen
En vergeten was al die pijn

Waar is toch die tijd
Van veiligheid en geborgenheid
Net als vroeger
Je zo geliefd voelen
Door je vader
Met al zijn gezeur en gebanjer
Hij was oprecht
Een kanjer
Zijn liefde was altijd eerlijk en oprecht
Ik had een sterke band met mijn vader
Er was heel veel liefde
En wederzijds respect

Bedankt lieve Pap

Liefs Jet

Hanneke voor Jet zei op

Jet, wat mooi weer, die diepe gevoelens waaruit zoveel liefde spreekt. Je hebt me weer ontroerd.

Liefs van Hanneke

Hanneke zei op

"Het zijn de kleine dingen die het doen"


Mijn zoon keek lief naar mij,
ik zag zijn jonge gezicht,
verrast was ik door wat hij zei,
zijn lippen lachten licht.

Hij wilde mij zo maar eens verrassen,
er was over na gedacht,
roosjes, margrieten of kalebassen?
zo'n vraag had ik totaal niet verwacht.

Vol trots gaf hij me een pakje met strik,
ik was verbaasd over dit lieve gebaar,
hij keek me aan met een liefdevolle blik,
ik kreeg dit kadootje van hem zomaar.

Ik zag 3 zakjes met zaadjes,
voor veel zomerse fleur en groen,
op de voorkant prachtige plaatjes,
het zijn de kleine dingen die het doen!

JdH zei op

Mijn 'verhaal'

Het ene moment sta je stevig op de grond,
Het volgende moment draait de hele wereld rond.

Toen werd ik wakker in een ziekenwagen,
‘Weet je wat er is gebeurd’ hoorde ik vaag iemand vragen,
Hij schijnt met fel licht in mijn ogen, en alweer
Zei hij wat: ‘daar gaat ze weer’.

Het volgende moment lig ik in een ziekenhuis,
Wat is dit voor onzin zeg, dacht ik nog, kan ik nou naar huis?
Ik krijg het koud, hee, ik zit hier in mijn ondergoed,
Kapotgeknipte kleren, waarvoor is dat nou goed?
Een man, een arts blijkt later, vraagt mijn naam,
Dat hij dat niet weet, dat heb ik toch op mn ID-kaart staan,
Ja, die heeft hij in zijn hand,
Hij twijfelt toch niet aan mijn verstand?
Ik stel me maar even coöperatief op,
Hij doet tenslotte ook maar zijn job.

Na al dat gedoe komt mijn familie er aan,
En kunnen die dokters eindelijk gaan,
Met Thom zit ik gezellig te praten,
Terwijl een arts de anderen uitlegt over de apparaten.

Plots kreeg ik het opeens heel heet en
Voelde me benauwd en begon te zweten.
Ik in mn hemd, t zag er vast niet fraai uit en
Toen begon ook nog zon ding te fluiten.
De arts kwam weer aan gesneld,
En er werden nog meer opgebeld.

Een zuster riep steeds alle waarden af,
Hartslag en zo, het klonk best maf.
Eentje ging opeens naar beneden,
En daarmee waren ze niet zo tevreden:
‘Zuurstof negentig…tachtig…zestig…’
‘We kunnen beter maar proberen,
Haar nu te intuberen.’

Ik dacht nog, wat was dat nou ook al weer,
Vast wel op tv gezien een keer.

Plotseling duwt een of andere idioot een slang door mn strot,
En niet zo zachtzinnig ook, dat voelt me toch rot.
Toen voelde ik gelukkig niets meer.

Dan word ik weer wakker, mét deken in een ziekenhuisbed,
Wat er nou gebeurd was geen idee, maar k had het gered.

Wil wat zeggen, maar bemerk dat het niet makkelijk spreekt,
Als er een beademingsslang door je keel steekt.
De paniek slaat toch even toe,
Wanneer ik iets met mijn handen doe,
Want hoe het ook gaat,
Ik merk totaal geen resultaat,
Al het contact met armen en benen,
Lijkt van de aardbodem te zijn verdwenen.
Ik kan lopende mensen op de gang horen,
Er is gelukkig niets mis met mn oren!

Dan komt mijn familie weer binnen,
Praten tegen mij, ik kan alleen niets beginnen,
Terwijl ik toch echt even zeggen moet:
‘Maak je geen zorgen, het komt wel goed.’

Dinsdag gaat net zo, er is niet echt veel aan,
Je ligt er maar voor jan met de korte achternaam.

En toen was het opeens maandagmorgen,
Iedereen maakte zich veel zorgen,
Maar toen ging het snel, ik mocht naar huis,
En nu zit ik, heel gewoon achter de computer thuis.

Groetjes Joke

Gerda 2 aan Joke zei op

Hier staat m'n verstand zo'n beetje bij stil
en woorden willen niet echt komen.
Daarom laat ik het hier maar bij, je snapt me wel
de rest is toch bijzaak.

17 jaar !! ben beetje jaloers vrees ik. dag !

Hanneke aan Marieke zei op

Marieke, lief van je dat je door het gedicht
"onze zoon" meeleeft. De pijn is minder, maar hij ligt nu voor pampus op een stretchbed. Hij is intens moe, en slaapt eigenlijk de hele dag al.
Ik maak me wel zorgen, omdat z'n schildklier- en hypofysewaarden niet goed waren. Morgen ga ik de specialist achter z'n broek aan zitten.

En hoe is het met jouw kleine ventje?

Liefs, Hanneke

Hub zei op

Zelf
Zelf op de rand gestaan,
zelf veel fouten begaan.
Geen afscheidgenomen,
enkel in mijn dromen.
Zelf de dood in de ogen gekeken,
ook ik ben breekbaar gebleken.
Niets meer kunnen zeggen,
niets meer kunnen voelen,
zelfs niet meer een simpel ik hou van jou.
Ik heb het net gehaald,
kan het nog steeds niet uitleggen,
de dood gezien dat ik dit nog ooit beleven zou.
Zelf naaste zien sterven met veel pijn,
veel littekens het moet zo zijn.
Verliezen maakt winnen mooier!!!!!!!!!!!


In this life full of hate you have to look hard to find love and understanding,
but at the end it is faith that keep ''s you standing.
Don't give up but fight for you'r life,
don't give up in times of trouble and strife.
Than love will find you,
and it's closer than you think.

Sinds gisteren deze site gevonden via mijn zusje.
Chantal als je dit leest ik hou heel veel van jullie en in tijden dat het minder is zal ik er altijd voor jullie zijn. Dikke kus voor mijn liefste zus,
en voor Jens,
een heel bijzonder mens.
Zeven jaar en al voor zijn leven getekent,
maar weet als geen ander wat geluk betekent.

Jet Joke zei op

Lieve Joke, blij dat je weer thuis bent, en het beter met je gaat, wat heb je dat mooi beschreven, wat er is gebeurd.
Heel erg veel sterkte,

Liefs Jet

Jet voor Hub zei op

Hub, dat heb je echt mooi geschreven.
Vooral dat stuk in het engels is ook heel erg mooi.
Hoop dat je nog meer gaat plaatsen.

Liefs Jet

Hub zei op

Ik ken jullie niet echt goed,
maar het is liefde en begrip dat deze site voed.

Keep the wrighting going!!!!
I'm impressed. Thank you all.

Jet zei op

gevoelens verbergen

Gevoelens willen verbergen
diep in je gevoel
Ze alsmaar
dieper en dieper verstoppen
Met zelfvernietiging
op den duur als zijn doel
Ben je dan niet
vreselijk jezelf aan het foppen

Liefs Jet

Jet voor Katja zei op

Lieve Katja,,
ik heb je al een tijdje niet gelezen, is alles oke met je??
Ik mis je naam al eventjes, tussen al onze namen,
Je moet natuurlijk wel toezicht houden, het is en blijft jouw draadje.
Hoop je snel te lezen weer.

Liefs Jet

Hub zei op

Fight.
Somtimes it's time to go to war,
to fight for a thousend things.
Fight for love.
fight for the dove.
Fight for someone you need,
fight against all the greed.
Fight for everything that is right,
just can't stop the fight.
Fight, fight ,fight,
will it stop? it just might.
Fight with myself all the time,
fighting for things that are not mine.
Fight for life,
and suddenly i forgot to fight for my wife.
Forgot to fight for my son,
and those are the people where i belong.
They make my heart sing,
i love them more than everything.
The moment of dieing they where looking at me,
thinking this is the last thing we will see.
Fighting for my life,
i just wanted to tell them that i love them, my son and wife.
Never say goodbey without a kiss,
if you don't come back it will be you that they mis.

Wauw ik wist niet dat ik dit kon. Maar het werkt!!!!
Jet thnx. (dit is mijn leven dat ik zomaar deel met jullie,
ik weet niet waarom maar een hoop wat ik lees raakt me)Maak er een fijne dag van en sluit af met een lach.

Hanneke voor Hub zei op

Zie je Hub, als je heel alleen achter je PC zit en je laat je gevoel spreken, heel diep vanuit jezelf, dan komt het uit je vingers.
Geweldig dat je ons een stukje van je ervaringen toevertrouwt.

Als ik schrijf, is er verder niets meer om me heen, de tijd bestaat niet meer. Ik schrijf niet omdat ik hier wat leuks wil plaatsen, maar wat ik invoer is datgene zoals ik dat werkelijk ervaar. Precies zoals je dat zelf voelt. Ik vind het altijd mooi als dat lukt.
Eigenlijk kijk je naar je eigen leven, het dagelijkse of eerdere ervaringen, alsof je naar een film kijkt.
Je leert jezelf beter voelen en begrijpen en je kijkt beter naar mensen om je heen.

Ik geniet van elk gedicht hier en ben blij dat we elkaar het diepste gevoel toevertrouwen.

Ik vind het fantastisch dat jij "het" ook ontdekt hebt.
Ik hoop nog vaak van je te horen.

Liefs van Hanneke

ria voor JdH zei op

ik weet niet hoe ik hier op moet reageren en zeg daarom maar heel veel liefs van Ria

Marieke zei op

Pffff, Joke, wat een heftige ervaring voor je.
Maar ik ben zó blij dat je het hier neer kunt zetten, want dat betekend dat je er bént.
Het heeft me heel erg geraakt.

Hub, fantastisch dat je je gevoel kunt laten spreken, ga door, ik vind ze heel mooi en echt.

Lieve Hanneke, ik hoop dat je snel wat te weten komt over wat er precies aan de hand is met je zoon. Wat zul je bezorgd zijn. Met ons kleine ventje gaat alles lekker, hij zingt de hele dag en is alle dagen blij. Hij is echt ons zonnestraaltje!!

Jet, wat zijn ze weer ontzettend mooi je gedichten, prachtig zoals jij je gevoelens weet te verwoorden.

Liefs, Marieke

Hanneke voor Joke zei op

Joke, ik heb grote bewondering voor je.
Zoals je de ziekenhuiservaring in je gedicht verwoordt, ontstaat er als het ware een filmpje.
Een filmpje met goede afloop!
Dat is geweldig!

Liefs van Hanneke

Chantal Koekkoek zei op

Lieve Hub,

Ja, je zusje is vaak op dit forum te vinden, ook wel eens wat gezet in dit draadje, al weer dik twee jaar geleden, zal het er nog eens opzetten. Het heeft me erg geraakt, ga door, zet je gevoelens op papier!
Dikke kus,

je zusje Chantal

Chantal Koekkoek zei op

Mijn zoon van vijf
vraagt verdrietig aan mij
mama, waarom kan ik niet lopen
rennen, springen
net als zij

Mijn zoon van vijf
vertelt verdrietig aan mij
ik wou dat ik een andere jongen was
dan kon ik lopen
rennen, springen in een plas

even weet ik niets meer te zeggen
de tranen prikken in mijn ogen
ik sla mijn armen om hem heen
knuffel en troost hem
hij is niet alleen

Chantal

Katja zei op

Hallo Jet en alle anderen. ik ben er nog steeds. Ik heb 2x problemen met mijn computer gehad, heb 2 hele drukke verjaardagen gehad. Daarna geveld door de griep. Maar ik heb steeds meegelezen. Maar door allerlei oorzaken kan ik schijnbaar even niet schrijven. Er zijn hier op het thuisfront veel zaken gaande. Mijn man blijft achteruitgaan zowel lichamelijk al geestelijk. Maar het ergste is dat hij geen ziekte inzicht heeft en dus niet in wil zien dat het voor mij soms te veel kan worden. Daarbij ben ik heel hard bezig met het verwerken van het overlijden van mijn broer. Dit is wel al 34 jaar geleden, maar door diverse oorzaken heb ik daar nooit aan toe mogen komen.
Dus je ziet heel wat te overwinnen en te doorstaan. Maar het zal uiteindelijk allemaal goed komen.

Katja

katja zei op

Kleine jongen
afhankelijk
niet kunnen zien
wat om je heen is.
Kleine jongen
afhankelijk
van anderen
die je brengen
waar je misschien
niet gaan wil.
Kleine jongen
afhankelijk
genietend van de zon
niet kunnen zien,
maar voelend
ervarend de warmte.
Kleine jongen
afhankelijk
van hen die van je houden
van hen die voor je zorgen
van ons, je familie.
Kleine jongen
mijn broer,
overleden,
niet vergeten
niet verdwenen
in het niet.

Katja zei op

Kleine Wim
ik moet steeds denken
dat jij ons hier achterliet.
Ik was jong nog
kon niet weten
van leven en van dood.
Toch wist ik van jouw
sterven voor ik het had gehoord.
Wist niet van afscheid nemen,
heb dat ook niet gedaan.
Ik was een kind nog
overdonderd,
heb ik daar bij jou gestaan.
Kon geen afscheid nemen,
niet van wat ik daar zag.
Het was niet meer
mijn kleine broertje
die daar in dat kistje lag.
Soms was ik je vergeten
heb ik niet aan je gedacht.
Probeerde te vergeten
dat wat me zo zeer deed,
maar na al die jaren
voel ik nu nog steeds dat leed.

Katja zei op

Kleine Wim
je bent gestorven
liet ons hier achter
met verdriet.
Verdriet wat ik niet
meer mocht tonen,
en dus niet verwerken kon
ben je soms vergeten
omdat ik anders
niet meer verder kon.
Toch blijf ik aan je denken
ben je soms zo dichtbij.
Ik zie je in gedachten
weer als dat kind
zo onbevangen en zo blij.
Dat beeld wil ik bewaren,
van dat blije kind,
niet jouw dode lichaam
waarin ik geen leven vond.
Misschien kan ik langzaam
aanvaarden, verwerken,
dat jij sterven moest.
Maar begrijpen
nee dat niet.

Katja zei op

Wimke

Jij ging van ons weg
en ter herinnering
kregen we deze foto
op jouw gedachtenisprentje.
Zo kende ik je niet,
dit ben jij niet,
tenminste niet voor mij.
Jij kon niet zelfstandig zitten
zeker niet op zo’n manier.
Dit is voor mij niet Wimke
niet de Wimke die ik ken.
Mijn Wimke is een kind
hulpeloos, afhankelijk
van anderen, niets zelf kunnend.
Niet een Wimke die ogenschijnlijk
gewoon kan zitten net als ieder kind.
Mijn Wimke was een kind
wat ondanks alles
blij liet merken je te kennen
te herkennen aan je stem.
Dat liet je merken door je lach,
je bewegen, gewoon je blij zijn.
Ik kon merken dat je me herkende
ook al kwam ik dan niet vaak.
Weet dat ik aan je ben blijven denken
maar niet zoals ik je hier nu zie.

Katja zei op

Wimke

Hoe had ik kunnen weten
dat het niet overgaat.
Dat ik steeds weer
jouw beeld voor ogen krijg.
Steeds weer opnieuw
een beeld van wat niet Wimke was.
Steeds weer het beeld
van dat wat achtergebleven was.
Nee niet Wimke was dat
wat ik in dat kistje zag.
Ik moest afscheid nemen
en wist niet wat te doen.
Het was niet Wimke
waar ik stond,
wat kwam ik daar toch doen.
Niemand had me verteld
wat me te wachten stond.
Niemand bij me,
ik was alleen,
alleen met toch wel
mensen om me heen.
Mensen samen, elkaar tot steun
behalve voor mij, ik kon het wel alleen.
Nooit ben ik vergeten wat ik toen heb gezien
ik was een kind,
het was te veel
ik ben het blijven zien.
Ik wil je laten weten
dat ik je wel mis
ondanks wat ik soms wel dacht
ondanks soms mijn ergernis.
Maar ik was een kind
ik wist niet beter,
vond het vreemd
mijn ouders altijd weg.
En na jou sterven
bleven mijn ouders
voor mij nog even ver van mij weg.
Mocht mijn verdriet niet tonen
ik was een flinke meid.
Kreeg een foto ingelijst,
staat ergens op een kast
dan hoef ik het niet te zien.
Hoef ik niet weer dat beeld te zien
wat ik vergeten wil.
Niet omdat ik jou niet wil zien,
maar om het beeld wat terug komt
in mijn herinnering.
Ik moest wel verder leven
verder zonder jou.
Maar door jouw sterven
raakte ik ook me zelf kwijt
mijn kind zijn en mijn eigenheid.

Katja zei op

Ik wil even zeggen dat ik de teksten van jullie allemaal ontzettend mooi vind. Ik ben heel blij dat er nu steeds meer mensen komen die hier wat gaan schrijven. We gaan weer voor de duizend en beginnen dan aan weer een nieuw draadje.

Hub zei op

Mijn zoon van zeven,
gaat rennend en springend door het leven.
Hij vind dat vanzelfsprekend,
elke dag elke morgen,
net als dat ie voor z'n neefje moet zorgen.
Die kan niet lopen en rennen,
het is zo vanzelf sprekend dat hij er nooit aan heeft hoeven te wennen.
Hij weet niet beter dan dat Jens een stoere kar heeft,
en samen met hem al scheurend weer iets beleeft.
Kinderen zijn ontwetend en puur,
ze genieten op hun manier van elk uur.
Wij volwassenen moeten hier goed naar kijken,
dat wij hier van leren zal dan heel snel blijken.


Groetjes Kay :-)

Hub zei op

Can't stop thinking,
can't stop the sinking.
Crying all my tears,
for so many years.
After all this time,
still hoping that you'r doing fine.
Saying goodbey is the hardest thing to do,
saying goodbey and still thinking of you.
Not knowing where you are,
are you near me or verry far?
Feeling your touch seeing your face,
hoping to find a trace.
Life is treeting you like shit,
you just can't find the glove that fit.
But when you heart is empty and full of pain,
remember that one day someone will explain.
Your not alone on this world,
there are people thinking of you that feel the hurt.

For Katja
I don't know who you are but these words are for you anyway.

Hanneke zei op

Onmacht

Heb jij ook wel eens het gevoel,
te moeten vechten voor je bestaan,
begrijp jij wat ik bedoel?
ik heb toch niemand wat misdaan?

De ene keer komt het van die kant,
soms had je dat juist niet verwacht,
even word ik door verdriet overmand,
weer zo iemand met wettelijke macht.

Het zijn mensen die ervoor worden betaald,
zij voeren de regeltjes van de wet uit,
het slechtste wordt uit hun karakter gehaald,
de gevolgen interesseert ze geen fluit.

Elke maand krijgen ze hun centen,
daarvoor moeten ze dingen doen,
behandelen anderen als deliquenten,
normaal gesproken mensen met fatsoen.

Je botst soms tegen muren,
je hart gaat sneller slaan,
je bloeddruk krijgt het te verduren,
waar komt dat zweet toch vandaan?

Je probeert er boven te gaan staan,
je raapt de stukken weer bij elkaar,
met je zelfvertrouwen is het even gedaan,
rug recht en doorademen maar.

Soms duurt het een paar dagen,
je baalt er toch zo hevig van,
en je blijft je afvragen,
of dat nou niet anders kan.

Ik denk tegenwoordig maar zo,
ooit zullen zij het zich afvragen,
ook zij krijgen hun leven niet cadeau,
waarom zij zich zo hebben misdragen.

Achteraf kun je vaak constateren,
al zou je het liever uit de weg zijn gegaan,
dat je er weer van hebt kunnen leren,
en sterker in je schoenen bent komen te staan!

katie zei op

VERDRIET


Wanhoop in je ogen
een moedeloze blik
je lichaam lijkt te smeken
waarom waarom ik?

Felle reacties
woede op zijn tijd
weten dat deze hulpeloosheid
nooit en nimmer slijt.

Wat moet ik als partner
hoe reik ik je mijn hand
reddeloos verloren
sta ik aan de kant

Omgaan met die warmte
wild sla je om je heen
want een ding dat is zeker
dit voel jij alleen

Omringd door heel veel liefde
ieder geeft zijn deel
maar ik kijk in je ziel
en zie…
soms wordt het je teveel!

katie zei op

ALS

Ze noemen het een moordenaar
ontnemen van je leven
Ze noemen het oneerlijk
waarom wordt het mij gegeven?

Een kado waar niemand blij mee is
het waarom dat is de vraag
Maar geldt dat ook niet voor heel veel
van gisteren en vandaag.

Oorlog, ruzie ellende
ieder krijgt zijn deel
Het leven is dan vaak een hel
Voor de een wat minder en
voor de ander veel.

We zien alleen de buitenkant
de toestand van dat leed
Maar van al hetgeen wat binnen afspeelt
hebben we geen weet.

Maak van je tijd op aard
iedere dag de moeite waard
Dat is wat door mensen om je heen
als kostbare herinnering wordt bewaard.

katie zei op

LEEF NU

Veel mensen vallen pas na hun dood ik goede aarde
dan pas wordt men zich bewust van hun grote waarde

Kijk naar Andre Hazes of wie ik dan ook kies
de hele dag draait hun muziek
en treurt men over het verlies

Misschien een idee om gewoon eens wat vaker
ons gevoel te laten spreken
Een vriendelijk woord of gebaar is als een warme deken

Het koestert, verblijdt en zet vaak tot grote
prestaties aan
Waardoor depri gevoelens als sneeuw voor de zon
weg kunnen gaan

We lopen en rennen de hele dag door het leven
zonder van minuut tot minuut te beleven

Het effect van een lach op je gezicht
of een vriendelijk woord
is al iets wat een ander bekoord

Het zit hem niet in het grote
dure of apart
Maar gewoon van binnen
Open je hart!

Hanneke zei op

Spanning

Als je niet weet wat er is,
je begrijpt de signalen niet,
in zijn lijf is er zeker wat mis,
wat ligt er in het verschiet?

De telefoon ligt naast het toetsenbord,
de specialist kan elk moment bellen,
ik hoop dat het niet te laat wordt,
hopelijk kan hij ons meer vertellen.

Ik heb croissantjes gehaald,
met ham en kaas nog wel,
mijn liefde in eten vertaald,
dat is goed voor z'n herstel.

Rostbeef bij de slager gekocht,
met wat peper en zout,
daaraan is hij verknocht,
ik weet wel waar hij van houdt.

Zo gaan we samen smullen,
de zon schijnt naar binnen,
onze maagjes vullen,
ook deze strijd gaan we winnen.

Jet voor lezers en schrijvers zei op

Het is zo leuk, als je hier even aanlog, en dan weer de mooiste en ook leukste dingen krijg te lezen.
Hoop dat we het met zijn allen volhouden.
En Hanneke koop maar veel rosbief voor je zoon, met een beetje zout en peper, verwen hem maar lekker.
Heel liefdevol geschreven.

En Hub, die verrast ons ook steeds, met hele mooie gedichten, prachtig gewoon, en ook lief dat gedicht speciaal voor Katja, bedankt daarvoor Hub.

En Katja jouw kleine Wimke, leeft voort in je hart.
Daar zal je hem nooit verliezen.
Een verwerking van al zo lang geleden, kan zo intens zijn, en dat schrijf je zo mooi van je af.
Je komt er wel,, want met zijn allen, sturen we je wat kracht toe, om alles te dragen.
Hoop dat we met zijn allen, doorgaan.
En misschien gaan er nog wel meer mensen die ons lezen, gedichtjes maken,,

Hanneke, die maakt nu ook de mooiste gedichtjes, en dat had ze zelf ook nooit gedacht.
En maar huilen die Hanneke, ook bij het maken van haar eigen gedichtjes vloeien de tranen, vandaar dat ze ook intens zijn om te lezen,, omdat ze uit een liefdevol hart komen.
Ik wens iedereen een hele fijne week toe.
En Katja, "jouw draadje " is wel een groot succes he.

iedereen, zowel de schrijvers en de lezers bedankt..

Veel liefs voor iedereen
Jet

katie zei op

BEGRIJPEN:

Ieder heeft een mening
En ieder heeft zijn woord

Ieder heeft een voorbeeld
En weet dan hoe het hoort

Toch is er slecht een enkeling
Die begrijpt wat ik bedoel
Als ie eens wil weten
Wat ik nu werkelijk voel

Hulp is gauw gegeven
een antwoord erg snel klaar
maar gaat het over het innerlijk leven
dan zijn er slechts een paar

dichtbij is heel eng
erover praten maakt je kwetsbaar
afstand dat is veilig
en heel wat minder breekbaar







LEVEN


De spanning staat op je gezicht
Tranen lopen over je wangen
Langzaam gaan de luiken dicht

Ik wil je niet storen
Kan niet meer verlangen
Maar O wat gaf ik je graag wat licht

Weer een uitslag die deuren dichtslaat
Verlangen en hoop laat verdwijnen
Weten dat het nooit meer beter gaat
En dat je langzaam zult wegkwijnen.

God, als je boven bent hoe is het dan mogelijk
Dat zo’n mooi mens
Met slechts een enkele wens
LEVEN
Nu al moet leven op de grens!









NIET ALLEEN


Laat me zien wie je bent
Laat me horen hoe je spreekt
Laat me voelen hoe je denkt

Dan pas kan ik er voor je zijn!
Hebben we het samen nog fijn
En dender ik mee met de trein
Waar dan ook heen

Laat me merken wat je wil
Laat me lezen wat je doet

Doe het niet alleen!!!!













GENIETEN

Even adem halen
Even blij zijn met de dag
Even geen tranen
Maar dubbel liggen van de lach

Dit heeft ieder toch zo nodig
Afschakelen op zijn tijd
Zodat die grote zorg
Langzaam van je afglijdt

Even niets en niemand
Even samen hand in hand
Even iets waar je van geniet
Even proeven van wat het leven
ons nog biedt.

katie zei op

MOE

Ik ben zo moe
En kan niet helen
Ik ben zo moe
Kan niet meer delen

Ik ben zo verdrietig
En wil niets zeggen
Ik ben zo verdrietig
Kan niets meer uitleggen

Het houdt niet meer op
Heel mijn leven staat op zijn kop
Wat had ik mijn toekomst graag anders gezien
En het heden bovendien

Er is geen wending meer aan te geven
Dit betekent het eind van dit aardse leven
Ziekte is de rode draad
En als die breekt, ben jij het die ik achterlaat

Alleen met heel veel herinneringen
Van belangrijke en gewone dingen
Alleen met een houden van dat nooit meer overgaat
Ook niet als ik je in deze wereld verlaat

Ooit zullen we weer voor altijd samen zijn
En ben jij voor altijd MIJN.






















JIJ

Je bent moe
Merkt dat het lopen slechter gaat
En je steeds meer zorgen baart

Je bent moe
Van het vechten met instanties voor
Een beetje waardigheid
Waardoor je weer wat kwaliteit van leven
ervaart in de komende tijd

Je bent moe
De ziekte slurpt zoveel op
En dan nog zoveel zorgen aan je kop

Je bent moe
Het lukt maar niet om het vervoer goed te regelen
De gemeente is erg star met dit beleid
En hierdoor raak je weer een stukje zelfstandigheid kwijt

Je bent moe
En verlangd naar rust
En ik ben Boos op de wereld om ons heen
Maar ik wil niet dat je mijn tranen ziet
Als ik je ’s avonds welterusten heb gekust!

Hanneke zei op

Katie, we voelen je verdriet en onmacht, maar ook jouw liefde, heel veel liefde!

Heel veel liefs van Hanneke

Hanneke voor Katja zei op

Wimke,

Wimke kijkt vast vanaf boven,
z'n ruggetje recht en fier,
je kunt het bijna niet geloven,
niet bevatten vanaf hier.

Hoe kan hij haar bereiken,
eens zal het er van komen,
zijn eeuwige liefde laten blijken,
en verschijnt hij in haar dromen.

katie zei op

Hanneke,
wat een ontzettend lieve reactie!
Je hebt helemaal gelijk. Hij is het allemaal dubbel en dwars waard!

dikke knuffel
katie

Hub zei op

Speed.
You'r young and wild,
travelling with the speed of light.
No time to loose,
speed is what you choose.
Don't look behind!!!!,
there is nothing to find.
Speed up go as fast as you can,
you are young, you are the man.
Don't look at the other one,
you wanna be the number one.
Faster faster you gotta burn that road,
you are the number one you have been told.
Chase yourself as fast as you can,
you don't need anyone you got a plan.
And then suddenly you start to shout,
why does this road stop for crying out loud?
You try to stop but it is to late,
you where speeding to fast and now you'r afraid.
The end of the road is comming quick,
now that you see it you'r feeling sick.
Forgot to enjoy you went to fast,
wishes are all that last.
Your nightmare became through,
now at the end there is no price waiting for you.
No glory just empty hands,
no victory, no friends.
Take your time as long as you'r here,
love your family and friends they will take away the fear.
With them on your side,
life is a fun ride.
Speed kills!!!!!!!!!

Katja voor Hanneke en alle anderen zei op

Hanneke, hij verschijnt al heel lang in mijn dromen. Maar allemaal bedankt voor de lieve reacties.

Jet voor Katie zei op

katie, wat een ontroerende gedichtjes.
ALS, is ook een sluipmoordenaar, zeg ik altijd, het ontneemt je stukje bij beetje, het leven.
Mijn vader is er aan gestorven, 15jaar geleden,en het verbaasd me zo, dat ze na al die tijd nog niet veel wijzer zijn geworden, en de ziekte nog altijd zo onbekend is bij de mensen.
Zelf heb ik al heel wat gedichtjes over ALS geschreven, en die zet ik dan ook overal neer, op het net, om er op mijn manier wat bekendheid aan te geven.
En Hanneke heeft gelijk, we voelen je onmacht, maar ook je liefde.
Ik wens je heel erg veel sterkte toe.

liefs en knuf
Jet

katie zei op

Lieve Jet,
bedankt voor je warme woorden.
Dichten helpt me enorm bij het verwerkingsproces. Ik schreef en las altijd al veel maar nu vliegen de rijmzinnen op papier. Ik laat het maar toe want ik kan het niet stoppen. Het is met tijden heel moeilijk maar we hebben ook veel om dankbaar voor te zijn!

knuffel
Katie

katie zei op

DISCRIMINATIE


Nederland
Buitenland zijn we wel zo tolerant?

Andere huidskleur
Achterdeur
Knoflookgeur

Vreemde taal
Pittig maal
Vast een vandaal

Mening klaar
Doe die ander maar
Gul gebaar

Niemand aan de kant
Reik elkaar de hand
Samen zonder vooroordelen
Een multicultureel Nederland!

Katie zei op

Geluk:

Een ster kwam naar beneden
Zomaar op mijn weg
Hij wou mij wat gaan wijzen
En ik heb ja gezegd

Ik ben hem nu aan het volgen
Een pad dat niet over rozen gaat
Maar waar de ware liefde
Als waarheid bovenaan staat

Niet iedereen krijgt de kans om
deze ster te vinden in zijn leven
en ondanks de onzekerheden
heeft hij me veel geluk gegeven

Nog steeds als ik ’s avonds voor mijn raam sta
Of wandel door de nacht
Weet ik aan die ene ster
Ontleen ik al mijn kracht.

Mensen om me heen die gaan
Beginnen aan verre reizen
Maar deze ster zal er altijd staan
En mij de toekomst wijzen.

Katie zei op

Geluk:

Een ster kwam naar beneden
Zomaar op mijn weg
Hij wou mij wat gaan wijzen
En ik heb ja gezegd

Ik ben hem nu aan het volgen
Een pad dat niet over rozen gaat
Maar waar de ware liefde
Als waarheid bovenaan staat

Niet iedereen krijgt de kans om
deze ster te vinden in zijn leven
en ondanks de onzekerheden
heeft hij me veel geluk gegeven

Nog steeds als ik ’s avonds voor mijn raam sta
Of wandel door de nacht
Weet ik aan die ene ster
Ontleen ik al mijn kracht.

Mensen om me heen die gaan
Beginnen aan verre reizen
Maar deze ster zal er altijd staan
En mij de toekomst wijzen.

Katie zei op

Geluk:

Een ster kwam naar beneden
Zomaar op mijn weg
Hij wou mij wat gaan wijzen
En ik heb ja gezegd

Ik ben hem nu aan het volgen
Een pad dat niet over rozen gaat
Maar waar de ware liefde
Als waarheid bovenaan staat

Niet iedereen krijgt de kans om
deze ster te vinden in zijn leven
en ondanks de onzekerheden
heeft hij me veel geluk gegeven

Nog steeds als ik ’s avonds voor mijn raam sta
Of wandel door de nacht
Weet ik aan die ene ster
Ontleen ik al mijn kracht.

Mensen om me heen die gaan
Beginnen aan verre reizen
Maar deze ster zal er altijd staan
En mij de toekomst wijzen.

katie zei op

OEPS!!!!

gedicht per ongeluk een paar keer geplaatst. Moderator verwijder het maar!!Mijn computer reageerde niet goed.
SORRY

Hanneke zei op

Voor pampus


Hij slaapt dag en nacht,
voor een knul van zeventien,
dat is toch wel verdacht,
dat heb ik nog nooit gezien.

Normaal sport hij stoer,
heft hij zware gewichten,
doet oefeningen op de vloer,
nu kan alleen slapen hem verlichten.

Nogmaals buisjes bloed afgetapt,
wie weet vinden ze nu wel iets,
zijn lijf is volledig afgeknapt,
de hele dag kan hij niets.

Een zonnepitbroodje met makreel,
eten doet hij als de beste,
het glijdt gewillig door z'n keel,
daarna ligt hij weer buiten westen.

Hij baalt zelf van dit gekke gedoe,
z'n ogen vallen vanzelf dicht,
"mijn hele lijf is zo moe!
is er al verbetering in zicht?"

Zo gaan onze dagen voorbij,
blij dat ik de hele dag bij hem ben,
4 dagen en nachten op rij,
zeker weten dat ik hem verwen!

Hub zei op

Het is dinsdagavond bijna half acht,
mamma heeft je klaar gemaakt voor jou begint zo je nacht.
Je komt naast me staan met een traan in je ogen,
je heeft een beetje naar de grond gebogen.
Ik lig op de bank en vraag je wat er is,
je kijkt me treurig aan, er is iets mis.
Dat kapje op mijn gezicht dat vond je een eng gezicht,
ik snap je eerst niet maar opeens brand bij mij het licht.
Toen ik erg ziek werd lag ik ook zo op de bank onderuit,
alleen toen zag het er niet zo goed uit.
Je huilt nog steeds en kijk me angstig aan,
je denkt als pappa zo ligt zal hij van me weggaan.
Ik leg je uit over het kapje en het ziekenhuisbed,
want dat kapje heeft me juist gered.
Je vraagt of jou hartje het nog steeds doet,
ik voel aan je pols en zeg met een glimlach alles is goed.
Mamma komt nu ook naar beneden,
ze ziet nog een traan die komt over je wang gegleden.
Wat is er met onze kleine man is wat ze vraagt,
ik vertel haar wat er door zijn hoofdje daagt.
We vertellen allebei dat we heel veel van hem houden,
en dat zijn hartje het echt nog wel een tijdje zal volhouden.
Niet helemaal gerust ga je naar je bed,
mamma komt nog even bij je liggen en dat geeft je weer een beetje pret.
Ik kom ook nog even langs en geef je een dikke zoen,
je kijkt me met een glimlach aan en je weet niet wat dat met mijn hart kan doen.
Hij klopt sneller want je maakt me blij,
mijn allerliefste vent dat ben jij.

Voor Kay van pappa:-)

Marieke voor Hub zei op

Jeetje Hub....
Je hebt me ontzettend ontroerd.
Zo sprekend jullie wederzijdse liefde verwoord,
ik ben er stil van.

Groetjes, Marieke

ria voor hub zei op

hier krijg ik kippenvel van en wens jullie veel sterkte

maria zei op

Jeetje wat een mooi gedicht Hub, ben er ontroerd van!sterkte groetjes Maria

Hanneke zei op

Je kind

Machteloos als ik naar hem kijk,
wat is er met je lijf toch mis?
Zo weer naar de dokterspraktijk,
als we toch eens weten wat er is.

Vanmiddag gaan we weer op pad,
verder onderzoek van het bloed,
dan hebben we dat ook maar gehad,
ik volg hem op de voet.

Twee vrienden kwamen even aan,
van die gezonde fitte knapen,
dat heeft z'n hart zeker goed gedaan,
en hij ligt daar maar te gapen.

Het komt vast wel weer goed,
daar heb ik wel vertrouwen in,
dus we behouden onze moed,
dat is in elk geval een goed begin.

We gaan nu eerst maar eens eten,
pittenbroodjes weer met rosbief,
ik zal dit niet snel vergeten,
zorgen voor m'n oudste zoonlief.

Marieke zei op

Lieve Hanneke,

Nog steeds niets wijzer dus?!
Veel succes vanmiddag en ik hoop met je mee dat het allemaal wat duidelijker wordt.

Liefs, Marieke

Ria voor Hanneke zei op

ik wens jou die zo veel belangstelling heeft voor anderen met pijn of verdriet, heel veel sterkte toe met je zoon ,kan me voor stellen wat er door je heen gaat ook ik ben moeder van een zoon en heb ook aan zijn bed gezeten als hij ziek was.het is tehopen dat je gauw weet wat het is en wat er aan gedaan kan worden .lief voor jullie allemaal Ria

Hub zei op

Bedankt voor jullie reactie. Gelukkig gaat het met mij goed. Maar er zijn van die dagen dat er iets gebeurt en dat probeer ik hier te verwoorden. Leuke en ook minder leuke dingen. Ik wens iedereen op deze site die zware tijden heeft of krijgt heel veel sterkte. Komt tijd komt raad. Als er genoeg om voor te leven om je heen is kom je er wel. En verder gewoon hier lekker blijven lezen en schrijven. Groetjes allemaal Hub:-)

Hanneke zei op

Wekelijks ritueel

Elke week toch wel een keer,
snuif ik de geur op met m'n neus,
't liefst neem ik telkens meer,
ik heb een uitgebreide keus.

Hij is altijd even vrolijk,
een beetje kalend misschien,
zijn ogen kijken olijk,
altijd blij om me weer te zien.

De paling wordt erg duur verkocht,
een nieuwe haring is nog te doen,
ook aan makreel ben ik verknocht,
lekker en gezond kost wat poen.

De garnalen en kabeljauw,
ze zien er aantrekkelijk uit,
waar ik zo in happen zou,
och, kaviaar is gewoon maar kuit.

Hij vertelt over de garnalen,
netten over de bodem van de zee,
hoe ze die vol vis binnenhalen,
zo krijg je gelijk een lesje mee.

"Dat visje zit helemaal boordevol,
je hebt slechte maar dit zijn goede,
uitstekend voor je cholestorol,
vet gezonder dan je zou vermoeden".

Trots kijkt hij naar z'n vissen,
hij staat daar stoer en sterk,
voor geen goud wil hij 't missen,
die visboer houdt van z'n werk!

"Nou bedankt en tot ziens maar weer",
"ja en een fijne dag verder nog",
"volgende week ben ik er weer",
m'n wekelijks ritueel, heerlijk toch?

Hanneke zei op

Leuke momenten


Vanmorgen liep ik met m'n zoon,
we kwamen langs de visspecialist,
ik keek naar binnen heel gewoon,
het leek wel of hij het wist!

Wist van het vorige gedicht,
ik zwaaide enthousiast terug,
ik had hem daar niet over ingelicht,
dat hij Gewoon2 leest lijkt me stug.

Het riep een lach op van ons twee,
alsof we de beste vrienden waren,
m'n zoon en ik deden lekker mee,
leuke momenten om te vergaren.

Hanneke zei op

Dromen


Spieren met daarin vissen,
ze happen aan het oppervlak,
naar de oorzaak kan ik gissen,
voelen niet soepel maar strak.

De boel komt dan klem te zitten,
het gebeurt onbewust,
ook al lig ik lekker te pitten,
ik heb me er wat in berust.

Shiatsu-therapie voelt zo goed,
zij masseert langs alle banen,
op dat moment krijg ik moed,
ik zou me bijna genezen wanen.

Zij spoort mijn lichaam aan,
toe nou, zoek de balans,
om er voor te gaan,
geef haar nog een kans.

Zodra ik even zonder pijn ben,
zing en fluit ik er op los,
ben ik weer zoals ik mezelf ken,
't liefst uren wandelen in 't bos.

Maar daar is m'n lijf niet van gediend,
ze gaat protesteren en niet te weinig,
dan blijkt het niet zo'n trouwe vriend,
daarvan wordt een mens toch chagrijnig!

Die vervloekte pijn zet dan weer op,
m'n plannen kunnen de ijskast in,
m'n leven staat weer op z'n kop,
wat heeft dit nou toch voor zin?

Pijnstillers kunnen niet stillen,
afwachten tot het weer wat zakt,
dat is het enige wat ik zou willen,
kijken hoe dit nou weer uit pakt.

Soms vind ik het niet te doen,
hoe sla ik me hier nog langer door?
al had ik nog zo veel poen,
mijn lichaam geeft geen gehoor.

Misschien gebeurt er ooit een wonder,
zal het er toch eens van komen,
worden m'n spieren gezonder,
ik verlang nu al naar m'n dromen!

van Hub for you!!!! zei op

Time.
What is time?
is it your's, is it mine?
How lang does it last?
goes it by verry fast?
Who started to count?
how does it sound?
Is it scary?
is it nessesary?

Time is something we don't need,
it is only you'r mind that time will feed.
It makes you think it makes you sad,
sometimes time can even make you mad.
A lifetime can be a minute long,
maybe a short song.
But the moments we treasure,
last a lifetime long.
Tick,tock,tick,tock.

Hub (to young to fast) zei op

Waarom?
Gisteren op het journaal,
we zagen het niet allemaal.
Maar ik wel,
dus ik vertel.
Een auto rijd veel te hard over de weg,
een jonge man in een dikke bmw erg stoer zeg.
Hij laat zien hoe hard hij kan,
en zijn vriendjes zij er erg onder de indruk van.
Wauw wat een snelheid man,
wedden dat ie nog harder kan?
Trappen met zijn rechtervoet,
hij voelt het, dit gaat niet goed.
Een ouder echtpaar al jaren samen,
rijden ook op deze weg zij waren het die van de andere kant kwamen.
De bmw boort zich in hun bescheiden autotje naar binnen,
nu gaat de ellende pas echt beginnen.
Waar kwam ie opeens vandaan?
we hebben hem niet eens zien gaan.
Twee mensen al jaren samen,
tot de dood hun scheid, in de krant staan deze week hun namen.
Waarom?

katja zei op

Ik wil niet meer verder
niet meer op deze manier.
Ik wil niet meer
ik geef de moed nu op.
Ik stop met vechten
ik geef de moed nu op.
Ik weet wanneer
ik de minste ben.
Ik weet wanneer
ik niet meer verder kan.
Ik weet, ik weet te veel
meer dan ik verdragen kan.
Daarom ik stop
het is over
het is uit
het is gedaan.

katja zei op

Laat me gaan,
laat me alleen
bemoei je niet met me
ik kan het zelf wel.
Laat me gaan
laat me alleen
ik weet wel hoe
ik kan het zelf wel.
Laat me gaan
laat me alleen
het is al erg genoeg
ik kan het zelf wel.
Laat me gaan
laat me alleen
ik ga mijn eigen weg
ik kan het zelf wel.

Katja zei op

Laat me gaan
ik ben niet meer
dan nutteloos.
Laat me gaan
ik wil niet meer,
ben overbodig.
Laat me gaan
het hoeft niet meer
niemand heeft me nodig.
Laat me gaan
ik kan niet meer
ben het knokken moe.
Laat me gaan
ik kan niet meer
ik ben het leven moe.
Laat me gaan
ik kan niet meer,
niet meer mezelf worden
niet meer mezelf zijn.
Niet meer vechten
niet meer doorgaan.
Niet meer denken
niet meer deze pijn.

Katja zei op

Het doet zo'n pijn
kan toch niet verder meer.
Waarom moet dit zo zijn
vraag ik keer op keer.
Wie kan mij antwoord geven
op deze moeilijke vraag.
Heb ik nog recht op leven
ook nu nog vandaag?

Katja zei op

Niets heeft er nog zin
kan geen invulling meer geven
ben overal te veel
wil zo niet verder leven.
Waarom is iedereen dan tegen mij
kan ik nooit iets goed doen.
Waarom zal ik nog verder gaan
hier is voor mij geen reden
meer voor bestaan.
Het is genoeg geweest
meer kan ik niet verdragen.
laat nu een ander maar
mijn lasten dragen
ik doe niet meer mee.

katja zei op

Geen toekomst
geen vooruitzien.
Alleen nog omzien
naar vroeger.

Geen toekomst
geen vooruitzien
Alleen nog herinneringen
aan vroeger.

Geen toekomst
geen vooruitzien.
Alleen maar rust
zonder omzien naar vroeger.

katja zei op

Het is niet zwak
toe te geven
dat je niet meer verder kan.
Het is geen verliezen
toe te geven
dat je niet meer kan.
Het is geen falen
toe te geven
dat de grens nu is bereikt.

Katja zei op

De moed is opgegeven
alle hoop verloren.
Niets meer wat nog
toekomst lijkt.
Alleen maar angst
verdriet, eenzaamheid.
Niets meer wat nog
toekomst lijkt.

katja zei op

Een aanraking
zo licht
zo vluchtig
bijna niet te voelen.
Jouw hand
op mijn schouder,
het laten weten
laten voelen
je bent niet alleen.

Onzichtbaar
blijf je bij me,
jouw hand
op mijn schouder,
ik weet,
ik voel,
ik ervaar,
ik ben niet alleen.

Een aanraking
zo zacht
zo vluchtig
als een streling.
Liefde vol
laat je weten
ik ben er,
ik ben bij je,
je staat nu
niet meer alleen.

Hanneke zei op

Een natuurkundeopdracht:
"je Oma heeft geen sterke spieren",
wie had nou toch zoiets verwacht,
"jij moet een hulpmiddel versieren".

"Oma heeft veel walnoten nodig,
ze wil taarten gaan bakken,
wat hulp daarbij is niet overbodig,
hoe zou jij dat aan gaan pakken?"

"Ze zoekt een keukenapparaat,
die tien noten tegelijk kan kraken,
die niet zo maar in de winkel staat,
kun jij zo'n apparaat voor Oma maken?"

Ik zag hem peinzen over een plan,
de noten mogen niet worden geplet,
hij kreeg er rode wangen van,
en plannen werden in daden omgezet.

Dat hij ziek zou worden was niet gepland,
toch probeert hij af en toe even wat,
ondanks alles is hij een stoere vent,
daarna ligt hij weer voor pampus plat.

Z'n Pa werd door hem ook enthousiast,
in de zonnige tuin staan ze nu te boren,
ze prutsen samen totdat alles past,
ze zijn voor niets en niemand te storen.

Het is een uniek exemplaar,
staat stevig als een rots,
Oma's 10-notenkraker is bijna klaar,
en mijn zoon straalt van trots!

Hanneke zei op

Een natuurkundeopdracht:
"je Oma heeft geen sterke spieren",
wie had nou toch zoiets verwacht,
"jij moet een hulpmiddel versieren".

"Oma heeft veel walnoten nodig,
ze wil taarten gaan bakken,
wat hulp daarbij is niet overbodig,
hoe zou jij dat aan gaan pakken?"

"Ze zoekt een keukenapparaat,
die tien noten tegelijk kan kraken,
die niet zo maar in de winkel staat,
kun jij zo'n apparaat voor Oma maken?"

Ik zag hem peinzen over een plan,
de noten mogen niet worden geplet,
hij kreeg er rode wangen van,
en plannen werden in daden omgezet.

Dat hij ziek zou worden was niet gepland,
toch probeert hij af en toe even wat,
ondanks alles is hij een stoere vent,
daarna ligt hij weer voor pampus plat.

Z'n Pa werd door hem ook enthousiast,
in de zonnige tuin staan ze nu te boren,
ze prutsen samen totdat alles past,
ze zijn voor niets en niemand te storen.

Het is een uniek exemplaar,
staat stevig als een rots,
Oma's 10-notenkraker is bijna klaar,
en mijn zoon straalt van trots!

Hanneke zei op

Een natuurkundeopdracht:
"je Oma heeft geen sterke spieren",
wie had nou toch zoiets verwacht,
"jij moet een hulpmiddel versieren".

"Oma heeft veel walnoten nodig,
ze wil taarten gaan bakken,
wat hulp daarbij is niet overbodig,
hoe zou jij dat aan gaan pakken?"

"Ze zoekt een keukenapparaat,
die tien noten tegelijk kan kraken,
die niet zo maar in de winkel staat,
kun jij zo'n apparaat voor Oma maken?"

Ik zag hem peinzen over een plan,
de noten mogen niet worden geplet,
hij kreeg er rode wangen van,
en plannen werden in daden omgezet.

Dat hij ziek zou worden was niet gepland,
toch probeert hij af en toe even wat,
ondanks alles is hij een stoere vent,
daarna ligt hij weer voor pampus plat.

Z'n Pa werd door hem ook enthousiast,
in de zonnige tuin staan ze nu te boren,
ze prutsen samen totdat alles past,
ze zijn voor niets en niemand te storen.

Het is een uniek exemplaar,
staat stevig als een rots,
Oma's 10-notenkraker is bijna klaar,
en mijn zoon straalt van trots!

Hanneke zei op

3 x is scheepsrecht dacht de notenkraker waarschijnlijk.
Onze harde schijf was een paar dagen geleden gecrashd, dus er gebeuren af en toe nog wat vreemde dingen met de PC.

Liefs allemaal, Hanneke

Jet zei op

Voor de vijftiende keer.

Voor de vijftiende keer alweer,
leef ik een dag in het verleden
18mrt 1991, die zal ik vandaag,
weer helemaal opnieuw beleven
want ik ben niets, maar dan ook helemaal niets vergeten
van die dag,
dat jij verliet dit aardse leven
Waar jij, zo onmenselijk en snel, afscheid van moest nemen
Want jij hebt toch zo intens geleden.
Welzalig hij wiens zonde zijn vergeven.
Dat staat er op, jouw grafsteen geschreven
Psalm 32 uit het grote boek
Als ik het lees, is het jouw hand, die ik dan zoek.
Ik weet zeker, dat de jouwe zijn vergeven
Want jij, had toch zoveel liefde te geven
Daar heb jij altijd zoveel verdriet,
bij mij mee weg gesust,
wat gaat een jaar toch vlug, denk ik zachtjes,
als ik langzaam, weer daar heen loop.
Daar, waar jouw lichaam, alweer vijftien jaar rust.
De A.L.S, die sloeg genadeloos toe,
gaf ons geen enkele hoop
De artsen, wisten alleen,
jij ging binnen drie maanden dood
Nu zit ik hier alweer,
met de vijftiende donkere rode roos
En met een lach, leg ik hem zachtjes neer
Het is koud, en die roos is toch zo teer
En zeg pa, het worden er elk jaar steeds meer
Een roos zo mooi zo broos de roos van de liefde
Ik leg er elk jaar, weer eentje bij jou neer
De eerste, is met jou meegegaan, in de aarde
Als teken van mijn liefde
Dat heeft voor mij, nog altijd zoveel waarde
Hoe ik zag, hoe mijn liefde, voor altijd
met jou meeging
Toen jouw kist, voor altijd neerdaalde

mis je pap.

Liefs Jet

18 Maart,2006

Jet zei op

Fiets Engeltje

Oma gaan we fietsen,
vraagt ze met een smoeltje,
waar je geen nee tegen kan zeggen
Kijk haar is lachend aan en zeg oke,
want bij haar, ken ik haast niet het woord ‘nee’.
Zeg tegen haar, we gaan fietsen,
maar niet te hard gaan, anders blijft oma staan.
Buiten al na een tel,
drukt ze hard op haar bel, en is ineens heel erg snel.
Zoals altijd, laat zij me weer rennen,
en heeft dan zo een pret, en fietst nog harder van mij weg
Buiten adem bij haar aan gekomen,
vraag ik haar, om nu maar is even te stoppen.
Lachend zegt ze, oma wat kan jij hard rennen.
Lijkt wel of ze het zegt om me te jennen
Dan kijk je naar me op en zegt,
oma Sharyl is moe, wil je me duwe
Ik zeg, natuurlijk Rieltje,
oma is voor altijd de uwe
Ze zeggen, dat ze me in haar zakje heeft,
en hebben daarom vaak plezier
Ik kan haar niets weigeren,
want dan gaat er van binnen iets steigeren
Wil haar alles geven, haar blij maken, haar liefhebben met heel mijn wezen
Het belangrijkste is, dat ze het weet, hoeveel ik altijd om haar zal geven
Ik voel het aan de manier,
Waar op ze haar armpjes om mijn nek slaat, en me bijna niet meer loslaat,
warmte , liefde en veiligheid, dat is wat ze voelt bij mij,
Dat is belangrijker, dan al het speelgoed,
wat ik voor haar zou kunnen kopen
Want, wat is niet leuker, dan je oma hard te laten lopen

Voor mijn fietsengeltje Sharyl.

Liefs Jet

Hub zei op

Yust another day.
The sun is shining,
birds are flying.
It is still a little cold out there,
but there are enough warm clothes you can wear.
Go for a walk with someone you love,
look at the bleu sky up above.
Look each other deep in the eyes,
and you will see those are the eyes that never lies.
The love you see is written in the sky,
and the one that holds your hand will never ask why.
Day's go by for some of us way to fast,
but love is that one thing that forever last.

Hub zei op

Kennis is macht,
maar kennis geeft geen kracht.
Wie weet wat er ligt in het verschiet?
Niemand ook die met de meeste kennis niet.
Zou je het anders doen als je het wel wist?
Of zou je je dan toch nog opzettelijk hebben vergist!
Niemand wil weten wat er komen gaat,
want daar is niemand bij gebaat.
Toekomst is er niet,
enkel verleden en heden ligt in ons verschiet.
Voor alles wat achter je ligt hoef je nooit meer op de vlucht,
je kunt enkel terugkijken met een lach en een zucht.
Beleef het heden als nooit tevoren,
want je weet niet wat je morgen zult horen.

Hanneke zei op

Hai allemaal,

ik geniet van jullie gedichtjes, telkens weer. Ik kijk er naar uit om weer van jullie te horen.
En Jet, dat gedicht van je vader ..... tranen van ontroering!
Zijn ziel zal jouw liefde vast en zeker ontvangen!

Liefs van Hanneke

katie zei op

ZOMAAR

Zomaar een dag
Zo zijn er zoveel

Zomaar een dag
Ieder krijgt zijn deel

Zomaar wat eten
Groente en fruit

Zomaar wat kopen
Ja geef het maar uit

Zomaar een dag
Van 12 uur

Zomaar een dag
Buiten is het guur

Zomaar een dag
Met binnen de verwarming aan

Zomaar een dag
In de kou hoeven we niet naar buiten te gaan

Zomaar een dag
Naar school of het werk

Zomaar een dag
Gaat voorbij voor ik het merk

Toch is dat zomaar niet zo normaal
Maar al te vaak is er ook ergens kabaal

Maakt men weer ruzie of schietiemand neer
Is er een oorlog en nog veel meer

Is er ellende en diepgaand verdriet
Zonder dat de omgeving het aan de buitenkant ziet

Iemand neemt afscheid komt in aanraking met de dood
Voelt zich ellendig er is zoveel Nood

Stilstaan bij wat we hebben
Hoeft niet elke keer
Maar besef dat het ZOMAAR
Ook BIJZONDER is
Telkens weer.

Jet zei op

Lieve Hanneke,Ik ben ook steeds blij verrast, als ik weer even aanlog.
Er is zoveel moois te lezen.
En Hanneke, het is niet erg dat je hem drie keer gepost hebt,, hij is zo leuk, dat je hem wel drie keer wilt lezen, en nog wel vaker ook.
Hoop dat oma, het apparaat kan gebruiken voor haar walnoten, houd ons op de hoogte.

En Hub,, het is waar, kennis is macht,, maar ook al die kennis, kan niet in de toekomst kijken.
Het leven is een reis, naar het onbekende.
Je engelse gedichtjes, vind ik ook heel erg mooi.

lieve katja,, waag het niet om de moed op te geven, of om de hoop te laten varen.
Je bent sterk en in staat, om het zo mooi van je af te schrijven, al dat intense verdriet, dat werkt al helend op den duur.
Het geluk, zit in de kleinste dingen, al is je leven nog zo donker, altijd is er wel ergens een lichtje van hoop te bespeuren, vooral bij zo een sterke vrouw, als jij.

Katie, het is weer zomaar een dag, zomaar een dag waarin alles mag.
Geef die dag een lach, en zij geeft jou zonneschijn de hele dag.

Heel veel liefs voor iedereen
Jet

Jet zei op

Zo is zij

Kleine snelheidsduivelinnetje,
dat ben jij
Rap en stoer en snel en lief en mooi,
dat is zij
Snelheid, vind je prachtig en machtig
Ondeugend en innemend,
dat ben jij
Hartendiefje en ieders liefje,
dat is zij
Voor haar, voel ik me oppermachtig
Slim en bijdehand,
dat ben jij
Lief spelen, of je hand strelen,
dat doet zij
Aanhankelijk, eigenwijs, en zo lief,
dat ben jij
Jij bracht al mijn gevoelens, totaal van de wijs,
Ja, dat deed jij
Jij bracht in mijn leven, een heel ander tij
Ja, dat deed zij.

Voor mijn engeltje, Sharyl

Liefs oma Jet

Jet zei op

26 Mei 1978

Het is vandaag alweer 25 jaar geleden
Het lijkt de dag van gisteren
Dat ik jou het jawoord hebt gegeven
Gehuld in een prachtige witte jurk
Door een sluier van kant omhuld
Zo trots liep ik toen aan jou hand
Er was geen twijfel
Alleen liefde zo sterk als een rots
De jaren hebben ons laten groeien
En na elke tegenslag weer op laten bloeien
Ons bootje maakten wel eens slagzij
Maar is nooit gezonken
Altijd keerde weer het tij
En we hebben elkaar steeds weer gevonden
Vandaag zullen we mensen moeten missen
Die er niet meer zijn
Dat doet van binnen pijn
Al zullen ze op de achtergrond aanwezig zijn
Maar onze jongens zullen naast ons staan
Zij zijn de kroon op onze liefde
En als toetje kregen wij een klein meisje
Met een heerlijk snoetje
Waar wij al de grootouders van zijn
Wat is er toch veel gebeurd in die 25 jaren
Soms werd er getreurd
Maar vaak onverwachts werd ons leven toch weer opgefleurd
En waren wij altijd weer als 1
En konden we altijd weer verder varen
Mijn liefde voor jou kent geen grenzen
dicht bij jou heb ik me verder niets te wensen
omdat ik met hart en ziel van jou hou
Dus blijf ik de komende 25 jaar
Ook maar bij jou

liefs Jet

Jet zei op

Een Liefdevolle En Geruststellende Blik

Jouw lieve ogen
Had jij constant op mij gericht
De vragen
Die las ik van jouw lieve gezicht
Ma, het gaat toch wel goed
Een liefdevolle en geruststellende blik
En een liefdevolle aai over jouw arm
Dat gaf jouw weer moed
En voor even klaart hij dan weer helemaal op
Jouw lieve gezicht
En ik voel me gelukkig en warm
Maar hij houd zijn ogen
Voor de zekerheid steeds op me gericht
En in zijn lieve ogen
Blinken de tranen
Hij doet niet eens moeite om ze te drogen
Dan weer zijn gesproken vraag
Ma, ga je met me mee, even een sigaretje roken
In de lift overlaad hij mij weer met vragen
Buiten gekomen
Wil hij eigenlijk snel weer naar boven
Het duurt allemaal voor hem wat te lang
Want het is naar zijn dochter
Waar hij met heel zijn hart en ziel
Zo naar verlang
Alles komt goed lieverd
Heb ik hem keer op keer gezegd
En hem alles telkens weer
Heel duidelijk en rustig uitgelegd
Boven weer aangekomen
Van het halve sigaretje roken
Zie ik de vragen weer staan
In zijn lieve ogen
We staan tegenover elkaar
En hij ziet, zijn vrouw
Die heeft het heel zwaar
En weer die vragende ogen
Gevuld met tranen
Waar ik in kon lezen
Ma, Kunnen ze haar niets geven
En ik zie zijn handen iets beven
Een liefdevolle en geruststellende blik
En een liefdevolle aai over zijn arm
Dat maakte hem steeds weer kalm
Tot ik uiteindelijk
Na een lange lange tijd
Hem zijn eigen kleine meid
In zijn armen mocht geven
En hem kon zeggen
Zie lieverd
Hier is zij dan eindelijk
Jouw trots jouw eigen kleine meid
En helemaal gezond
Zijn ogen, weer vol tranen kijken me aan
En zegt zachtjes
Ma, Bedankt voor alles wat je hebt gedaan
En ik neem hem
Heel liefdevol in mijn armen
En houd hem heel stevig vast
En zeg hem.
Lieverd ik hou van jou met heel mijn hart
Een liefdevolle blik en geruststellende blik
En een liefdevolle aai over zijn arm
Dat was voor hem al genoeg
Dan voelde hij zich weer gerust
Zijn geluk te mogen zien
Maakte mij van binnen
Zo vredig en warm
En ik strijk nog eens
Heel liefdevol over zijn arm
Nu is hij volledig kalm
Geen vragen meer te lezen
In zijn lieve ogen
Alleen puur en intens geluk
Stond er nog in te lezen

Ben heel trots op je lieverd
Heel trots
Nooit zal ik jouw vragende ogen
Gevuld met tranen vergeten
Waar ik zoveel in kon lezen


Liefs Jet
Liefs Mam

14september2002

Jet zei op

Het Eerste Wat Ik Zag Van Haar

De telefoon gaat eindelijk
Midden in de nacht
Het telefoontje
Waar ik al zo lang op heb gewacht
Ma kan je komen want zij gaat komen
Maar dat zou toch nog
De hele nacht en dag gaan duren
Want jou moeder
Die had het zwaar te veduren
De pomp werd alsmaar hoger gezet
Daardoor werden de weeen
heel sterk opgewekt
We hebben haar telkens weten te sussen
En samen met haar
Heb ik de weeen weg zitten puffen
Jij kleine meid
Hebt het haar beslist niet makkelijk gemaakt
Maar zelfs, toen zij echt uitgeput was
Is zij, zo bewonderingswaardig
Daar nog geen seconde mee getaakt
Vaak als ze heel even tussendoor sliep
En ik haar dan weer zachtjes riep
Dan ging ze er weer helemaal voor
Ze was zo moe maar ze gaf niet toe
Geen enkele keer
Het allereerste
Wat ik van jou zag
Was je mooie zwarte haar
En jij
Was nog niet eens echt daar
Eindelijk werd je hoofdje geboren
En op dat moment
Ben ik mijn hart aan jou compleet verloren
Want om dat te zien
Dat wist mijn hele wezen te bekoren
Toen jij
Dan eindelijk van jezelf liet horen
Begonnen de tranen van geluk
Overvloedig te stromen
Of er geen einde aan wilde komen
Mijn hele wezen vervuld
Van een nooit eerder gevoeld intens geluk
Eindelijk konden wij
Jou dan gaan aanschouwen
En jou onze kleine meid
Welkom heten in ons leven
En met heel ons hart en ziel
Van jou mogen gaan houden
Daar zal het je zeker niet
Aan gaan onbreken
Mijn kleine schat

Liefs oma Jet

Jet zei op

Duurt Het Nou Nog Lang????

Hoe lang houd jij
Het nog vol daarbinnen
We zitten maar te wachten
Tot de weeen zullen beginnen
Al hebben wij van jou
Nu ook al zoveel lol
Vooral jouw vader
Maakt het nogal eens te dol
Jouw moeder
Die komt steeds trager vooruit
Want jij
Zit haar aardig in de weg, kleine spruit
Ze is behoorlijk aan het opblollen
Je vader zei laatst tegen haar
Je mag ook wel gaan rollen
Dan gaan we misschien wat sneller
Ja, wij hebben jou later
Een hele hoop over hem te vertellen
We hadden heel wat
Met jouw vader te stellen
Maar gelukkig kunnen we nu aftellen
Want het kan nu zomaar gebeuren
Dat jij, kleine meid.
Ons allen leven zo intens
Zal komen opfleuren

Wij wachten en wachten.
En smachten en smachten
Naar jouw komst

Heel veel liefs
Jet

Jet zei op

Jij Lag In Mijn Handen

De warmte van de afgelopen dagen
Die waren voor je moeder, extra zwaar
Om jou te dragen, maar je hoorde haar niet klagen
Want nog vier weken maar
Dan ben jij echt daar
Ze geniet van elke beweging
Die jij ons laat zien en voelen
Mijn handen op haar buik en op jou zachtjes gelegd
En gevoeld hoe jij zomaar
Door mijn handen heen lag te woelen
Zo dicht bij, op dat moment was jij
Maar toch ook nog zo ver weg
Je was volop aan het bewegen
En al zo vol met leven
En ik voelde me heel gelukkig
Dat ik die gevoelens mocht beleven
Je vader maakte me duidelijk
Dat ik alle telefoons
Mee naar boven al moet nemen
Ook al duurt het nog vier weken
Want je kan tenslotte maar nooit weten
Want jij zou zo maar
Eerder kunnen worden geboren
Je moeder heeft een lijstje voor hem gemaakt
Wie hij moet bellen, als het zover is
Want op dat moment.
Zal je vader werkelijk alles vergeten
Hij moest lachen
Toen jouw moeder, mij dat vertelde
Jouw moeder zij straalt als duizenden lichtjes tesaam
Als jij van jezelf laat spreken
En wij haar buik alle kanten op zie gaan
Aan liefde
Daar zal je het niet aan ontbreken
Ik weet heel zeker
Dat jij dat heel veel zult gaan krijgen
In jouw leven
En dat is een gegeven

Liefs Jet

Augustus 2002

Marieke zei op

Jet, wat prachtig zoals jij je liefde weet te verwoorden voor je zoon, schoondochter en kleindochter!
Wat ontzettend waardevol!
Zij boffen met zo'n moeder, schoonmoeder en oma.

Ik vind ze ontzettend mooi!

Liefs, Marieke

Marieke zei op

Zomaar,
borrelen de woorden omhoog.
Ik probeer ze te vangen
maar ze vliegen weg met een grote boog.

Mijn hand kan ze niet bereiken
ik voel de woorden langs mijn vingers strijken.

Er zijn dagen dat het niet lukt,
het is aanwezig, maar niet te pakken,
daar ga ik onder gebukt.

Maar ik weet, als ik geduld heb, komen ze weer terug
en dan is mijn hand heel vlug.
Dan kan ik de woorden weer pakken,
en ze op het papier laten zakken.

Marieke

Jet voor Marieke zei op

lieve Marieke,, ook al kan je de woorden niet vangen,, dit heb je heel mooi neergezet,,, heel herkenbaar,,die tijden heb ik ook, dat ik de woorden niet kan vinden soms,,maar altijd komt het ook weer terug. dat is een schrale troost voor me dan....

Liefs Jet

Hanneke zei op

Haar witte tanden


M'n key-board nodigt me uit,
ze wil worden bespeeld,
voorheen was het m'n gitaar en fluit,
muziek is iets wat me nooit verveelt.

Ze heeft al wat mee moeten maken,
maar ze heeft een ijzeren geduld,
al heel wat valse noten moeten kraken,
steeds mijn hart hart met blijdschap vervuld.

Haar witte tanden kijken me aan,
"pak me dan en druk m'n toetsen in",
van de zwarte komen de fissen vandaan,
"toe, want ik heb vandaag weer zo'n zin".

Ik speel de noten, halve en de kwart,
soms dansen ze voor m'n ogen,
regelmatig raak ik enigszins verward,
maar door de melodie raak ik opgetogen.

Een natuurtalent ben ik helaas niet,
mijn hersenen kraken uit de voegen,
ik moet echt studeren op een lied,
soms is het echt een beetje zwoegen.

Maar gaanderweg ontstaat de melodie,
"Killing me Softly" wordt geboren,
mijn versnelling gaat in de drie,
't is een juweeltje om te horen.

Dan probeer ik er ook nog bij te zingen,
ik kijk om me heen of de kust veilig is,
het liefst zou ik er bij gaan swingen,
muziek past bij mij als water bij de vis.

Hanneke zei op

Voorjaarskriebels

Het warme voorjaar is in zicht,
de zon scheen zo lekker vandaag,
ik volg het weerbericht,
al is de tuin nog wat traag.

Ik voel voorjaarskriebels,
we gaan de goede kant op,
door m'n hele lijf de wiebels,
ik zet de ramen in het sop.

De hondjes liggen achter het glas,
languit luieren ze ontspannen,
dromen dat het altijd zomer was,
alle stress lijkt uitgebannen.

De winterkleren verstoppen,
vrolijke zomerkleren aan,
kijken naar de boomknoppen,
vrolijk door het leven gaan.

Kun jij daar ook zo naar verlangen?
Zie je ook opeens wat er moet gebeuren?
Krijg je ook zin om te gaan behangen?
Of met je fiets rond te gaan scheuren?

Wat ik allemaal niet zou willen,
dat past niet in het normale leven,
m'n lijf begint bijvoorbaat al te gillen,
toch zou ik het graag beleven.

Gewoon buiten in de warme zon,
ik zie mezelf al zitten in een luie stoel,
als dat binnenkort nou eens kon,
dat geeft zo'n tevreden gevoel!

Ik voel de warmte al op m'n huid,
m'n benen worden ook ontbloot,
de zon vriendelijk op m'n snuit,
m'n twee hondjes gezellig op schoot!

Zo droom ik nog een poosje door,
kijk de warmte gewoon naar benee,
de zon gaat al harder schijnen hoor,
en onze spiertjes profiteren daarvan mee!

Toch maar geschreven zei op

Wat ik eerst kon lukt me nu niet
Het gaat steeds moeilijker met eten
Iets oppakken is een hele toer
Dat alles zul jij ook wel weten?

Tegen papa heb ik het al gezegd
Mijn armen worden steeds vlugger moe
Die spieren willen niet meer zoveel
Dus denk ik dat ik voortaan nog maar de helft van alles doe

En als ik met eten iets niet lust
Komt dat soms niet door de smaak
Ik kan kauwen wat ik wil
Maar ik ben dan bang dat ik het met slikken niet echt kwijt raak.

Gelukkig dat ik al een mickey heb
Dan kan ik mijn vlees wel vloeibaar eten
En vieze dingen slik ik slecht
Maar dat zal je al wel weten

Mam, mijn speelgoed is best cool
Maar nu wil ik met de computer bezig zijn
Want op de grond val ik vaak om
En op mijn rolstoelblad speelt het ook niet fijn.

Gelukkig ben ik al 8 jaar
Want dat zou ik misschien niet halen
En als ik 18 niet meer word
Zou ik wel heel erg balen

Maar misschien word ik wel 40
Dat zou wel super zijn, niet dan
Maar ook wel een wonder volgens mij
Want ik denk dat mijn lijf dat al niet meer halen kan

Want telkens als ik naar mijn foto’s kijk
Dan is er telkens iets meer weg
Van alles wat ik toen kon
Het staat niet stil, dat is wel pech

Het is zo knul, ik zie het ook
Je bent geen moment stabiel
En net als jij zou ik ook willen
Dat er iets te kiezen viel

Een kind van 8 jaar jong en toch zo oud
Reëel en nuchter pratend
Over wat hij kan en wat hij wil
Daarvan wordt menig volwassene aardig stil

Hub zei op

Yust walk.

Sitting in your wheelchair,
looking at the others thinking this is not fair.
They run around whit their legs so strong,
and whit your legs something is wrong.
You wish you had the power,
you would run hour after hour.
Some people stare whit no shame,
look at you like your some kind of game.
And you just sit there,
can't move whitout your wheelchair.
But for people that walk life is a race,
they don't see that your heart is on the right place.
But we know that you are much bigger than them,
and run much faster than they can.
Times that will come will be tough and hard,
but how diffecult it may look we will help you whit every new start.
Muscles only have use,
when you know how to use.
You are the strongest boy i know,
and every day is a show,
of people that don't understand,
that with more people like you this will be a better land.

Voor Jens het kleine grote mens

toch maar geschreven zei op

Hub,

kippenvel!

katie zei op

Aan toch maar geschreven:

De tranen biggelen over mijn wangen als ik lees over al dat leed
mijn jongste dochter is ook acht jaar en heeft hopelijk nog een lang en gezond leven voor zich, maar wieweet...

Het is zo oneerlijk in deze wereld dat dit kleine mensje al zo'n grote last op zijn schoudertjes heeft.
En een ander leeftijdsgenootje gewoon zorgeloos leeft!

Ik kan je alleen maar heel veel kracht en sterkte toe wensen kleine vent
En hoop dat je omringd door warme en lieve mensen
bent.

knuffel Katie

Hanneke aan allemaal zei op

Wat mooi dat jullie je oprechte en diepe gevoelens met ons allemaal willen delen.

Bij ons is het veilig om te zeggen wat je werkelijk voelt en denkt. Hier word je begrepen. Hier wordt niet geoordeeld.
Hier wordt in liefde meegeleefd.

Heel veel licht en liefde voor jullie allemaal!
Hanneke

Hanneke aan allemaal zei op

Wat mooi dat jullie je oprechte en diepe gevoelens met ons allemaal willen delen.

Bij ons is het veilig om te zeggen wat je werkelijk voelt en denkt. Hier word je begrepen. Hier wordt niet geoordeeld.
Hier wordt in liefde meegeleefd.

Heel veel licht en liefde voor jullie allemaal!
Hanneke

Hanneke zei op

Bundelen van krachten


Vanmiddag gaan we weer op pad,
liters laxeervloeistof opgedronken,
hij is het wel een beetje zat,
en 't heeft hier wel wat gestonken.

Hij is toch zo flink en moppert niet,
het lachen is hem ook nog niet vergaan,
als hij dat vieze spul naar binnen giet,
hij weet z'n mannetje te staan.

Nu is hij van binnen helemaal schoon,
twee dagen zonder eten viel niet mee,
't is niet anders, het moet gewoon,
we gaan weer gezellig met z'n twee.

De dokter gaat met een camera naar binnen,
door de roes kan hij zich niet verroeren,
dan kan het echte onderzoek beginnen,
de ruitenwissers op volle toeren.

Ik vind het toch zo sneu voor hem,
hij ligt daar maar te wachten,
ik luister naar zijn volwassen stem,
ik probeer zijn leed te verzachten.

Hopelijk komt er binnenkort wat duidelijkheid,
hij slaat zich er zo verstandig doorheen,
vinden ze de oorzaak van al die narigheid?
als die gekkigheid in z'n lijf nou eens verdween!

Het examen begint ook te drukken,
half mei is het HAVO-5 examen,
twijfels of dat dit jaar nog zal lukken,
ook hier bundelen we alle krachten samen!

Marieke zei op

Goh, Hanneke,

Nog steeds geen duidelijkheid... En dat examen, ik kan me voorstellen dat dat nu wel heel dichtbij komt.

Succes vandaag en hopelijk knapt je zoon weer snel een beetje op!

Groetjes, Marieke

Het zei op

Toch maar geschreven,, tranen en koude rillingen, bij het leven van je gedicht. keer op keer.
Vind het heel knap en moedig van je, dat je dit er neer hebt gezet.
Heel erg veel sterkte.

Liefs en dikke knuf
Jet

Jet zei op

oeps foutje Het is dus Jet hahah

katja zei op

Ik word hier stil van. Zo mooi zoals jullie verwoorden wat er om gaat.

Toch maar geschreven zei op

Als je bezig bent met je zus
Aan tafel met een spel
Zie je het verschil
Tussen wat jij niet kunt en zij wel

Als een pion gezet wordt
Lijkt dat heel normaal te gaan
Maar het kost je nogal moeite
’t Is voor je arm een hele baan

Twee kinderen, twee gezichten
Genietend aan het bord
Heel raar om dan te weten
Dat veel nog anders wordt

Niet het genieten,
Dat lukt ons altijd wel
Wat dat betreft zijn we
Echt een vrolijk stel

Veel staat ons nog te wachten
Misschien valt het wel mee
Maar voor wie gewoon reëel kijkt
Lijkt de toekomst wel een zee

Een zee vol golven
Soms hoog, soms laag
Soms eb, soms vloed
Soms even dood tij zoals vandaag

En dan kan je genieten
Van ieder simpel ding
Want de lol in jullie spelletje
Dát is waar dit om ging!

Lieve allemaal,
Het klinkt soms wel zwaarder dan het voor ons is lijkt wel als ik het op papier zet. We hebben een redelijk normaal leven met onze zoon en dochter, maar weten gewoon goed waar we aan toe zijn en wat er misschien wel komen gaat. Soms zijn er echter momenten waarop je net wat meer over dingen praat, soms wat zwaarder, soms wat luchtiger, maar altijd realistisch, open. Kortom: we rooien het wel...

Hanneke zei op

Vraagtekens

Mijn zoon keek naar "Je gelooft je ogen niet",
een jonge knul voelde heel veel pijn,
omdat z'n gezondheid hem in de steek liet,
volgens de dokter zou 't psychisch zijn.

"Mam, kijk eens" zei hij,
die jongen was ook op z'n rug gevallen.
dat lijkt wel wat op dat van mij,
gewoon tijdens een potje basketballen.

'Die jongen had eerst geen pijn,
klachten kreeg hij pas drie weken later,
het zal van mij toch niet hetzelfde zijn?
die artsen slaan ook soms een flater".

Bij die jongen hadden ze geen verklaring,
totdat het gevoel uit z'n zijn benen was gegaan,
uiteindelijk kwam de openbaring,
er was een bloeding in z'n ruggemerg ontstaan.

Er volgde een spoedoperatie,
of hij ooit weer zou lopen was de vraag,
door veel moed en intensieve ravalidatie,
liep hij weer, al was het wat traag.

"Weet je nog dat ik laatst ging zwemmen?"
toen is er ook iets verkeerd gegaan",
ja, soms zijn ze moeilijk te temmen,
"daarna ben ik gewoon verder gegaan".

"In plaats van springen in de band,
die glibberde onder me vandaan,
ben ik met de rug op een muurtje beland,
dat heeft toen best zeer gedaan".

Het heeft wel dagen pijn gedaan,
maar er was verder niets aan te zien,
we zijn er niet bij stil blijven staan,
heeft dit iets met nu te maken misschien?

Was het verhaal van de jongen op TV,
misschien een hint voor zijn geval?
Ik loop daar nu in gedachten mee,
is de oorzaak misschien die ene knal?

Mijn moederinstinct spoort me weer aan,
zijn lichaam geeft enorme signalen,
we hebben een afspraak bij de huisarts staan,
ze moeten de juiste diagnose bepalen!

Ik heb vraagtekens en een portie ongeduld,
je wilt weten wat er mis is met je kind,
het is zorg waarmee mijn hart is gevuld,
en liefde wat ons met elkaar verbindt.

Hanneke zei op

Onzekerheid

Door wat ik lees hier op myocafe,
zoveel vragen en onzekerheid,
het valt voor veel mensen niet mee,
wat zouden ze graag worden bevrijd.

Ik voel me soms wat opgelaten,
als ik een luchtig gedichtje maak,
niemand heeft het in de gaten,
maar onzeker voel ik me vaak.

Zo erg zelfs dat ik er van droom,
wat zal men daar niet van denken,
van binnen voel ik weer die schroom,
ik zal daar toch niemand mee krenken?

Hanneke zei op

PUKKIE

Even zweef ik terug naar die dag,
dat ik je daar levenloos liggen zag.
Samen met m'n zoontje pakte ik je op,
om je te begraven, pakten we de schop.

Het was jou niet gegund om te leven,
je was uit je veilige nest verdreven.
Jou zo maar in de kliko gooien wilde ik niet,
ook om dit kleine vogeltje voelde ik verdriet.

En terwijl je veilig in m'n warme hand lag,
meende ik dat ik je pootje bewegen zag!
En ja hoor, je trok nog een keer met een poot,
een vreugdekreet "je bent niet dood!

Op slag veranderde ik in een moedermerel,
en dit was m'n kleine merelkerel.
Ik rende naar binnen zo snel als ik kon,
ik wist toen nog niet waar ik aan begon.

De fluitketel verwarmde snel een oude doek,
en daar zaten we dan samen in de hoek.
Het leven kwam weer terug in je kale lijfje,
maar helaas ben ik geen merelwijfje.

Wat heeft zo'n beestje nodig om te overleven?
wat moest ik hem nu verder nog geven?
Ik spoot wat water in je tere snaveltje,
het lijkt misschien wel op een fabeltje.

Maar je dronk en vroeg om meer,
en ik bediende je keer op keer.
Een schoenendoos werd je tijdelijke home,
't is weer eens wat anders dan een boom.

Maar ja, zo'n beestje moet natuurlijk eten,
Hoe en wat, zou ik zo gauw niet weten.
Ik belandde bij de slager, heus waar,
en kwam naar buiten met biefstuk-tataar!

Met m'n kleine merelkind op schoot,
was het verse tataar wat ik hem bood.
Z'n snaveltje stond steeds weer wijd open,
op nog meer voer bleef hij telkens hopen.

Elke nacht ging twee keer de wekker af,
en liep ik naar beneden op een draf.
Als "Pukkie" weer verzadigd was,
voelde ik me ook weer in m'n sas.

"Pukkie" zag de mens als zijn moeder,
de mens als veiligheid en z'n voeder.
Hij kreeg veertjes en wilde uit z'n nest,
voor zo'n beestje wil je toch het allerbest.

Regelmatig zette ik hem even op het gras,
met de hoop dat er een lieve merelmoeder was.
Dan zat ik hopend achter het raam te loeren,
dat een merel "Pukkie" zou gaan voeren.

Mijn zoontje liep naar buiten en aaide hem,
"goed zo Pukkie" hoorde ik zijn stem.
Ons zoontje van anderhalf liep er ook bij,
aaide "Pukkie" en keek trots naar mij.

Toen hij opstond, zette hij zich ONBEWUST af
en rende achter z'n broer aan op een draf.
Op het gras zag ik toen geen beweging meer,
m'n hart ging als een razende tekeer.

Ik pakte "Pukkie" in m'n warme veilige hand,
ik zocht naarstig naar m'n nuchtere verstand.
Z'n nekkie hing helemaal slap en was benauwd,
ik wist het meteen "dit zit helemaal fout".

Op die dag ging “Pukkie” terug naar moeder aarde,
"Pukkie" blijft voor ons van grootse waarde.
Wat zou het mooi zijn als ik hem op een dag,
in het Hemelse Licht rondvliegen zag!

Hanneke zei op

Yes ..... 't is gelukt om het merelgedicht compleet in te voeren. Het diertje heette eigenlijk "Unkie" met een "P" ervoor. Ik denk dat dat woord de oorzaak was van het Spam-drama waar we een tijdje last van hadden.
Maar, beter laat dan nooit.

Waar zijn jullie allemaal? Ik mis jullie!

Liefs!
Hanneke

Hanneke zei op

Spil

Als moeder ben je de spil,
je zorgt de hele dag door,
het is geen modegril,
je gezin gaat altijd voor.

Ze kunnen hun verhaal kwijt,
als je goed naar ze luistert,
dan zijn ze weer bevrijd,
soms krijg je wat ingefluisterd.

Vaak zijn het gewone dingen,
ook onbenullige gekkigheid,
toch kunnen ze het niet bedwingen,
ze moeten het even kwijt.

Vannacht was Paps uit z'n bed verdreven,
hij mocht even in een puberbed,
onze jongste moest hoesten en overgeven,
en lag lekker naast mij in bed.

Ik heb naar hem liggen kijken,
de koort had zijn lijf gevangen,
ik wilde niet van z'n zijde wijken,
hij met z'n gloeiende wangen.

En dan voel je je eigen lijf,
my God, waar moet dat heen,
pijnlijk, branden en stijf,
het voelt allemaal zo gemeen.

Zolang ik maar kan blijven lopen,
en voor ze zorgen kan,
dat is wat ik blijf hopen,
maar daar weten jullie alles van.

Jet voor Hanneke zei op

Lieve Hanneke, eindelijk het merelkerel verhaal.
Ik moet zeggen, hij is echt wel prachtig, en heel ontroerend, zonde je had zo goed voor hem gezorgd, dan is het helemaal rot ja, als ze het niet redden.
Heb vier jongens, en die brachten vroeger ook alles mee naar huis,, dus ken het gevoel als het toch niet lukt.
Maar mooi van je, dat je het toch hebt geprobeerd.
En ik weet zeker dat je hem ooit in een Hemelse vlucht tegenkomt.
Vond het echt heel erg mooi om te lezen.

En ik was er even niet, ging hier niet zo goed met mijn man.
Dan heb ik geen tijd gewoon, maar ik kom altijd terug haha .

Liefs Jet

Jet zei op

Ons bijzonder moment

Ik droom weg in jouw oogjes
Waar ik zoveel in kan lezen
Jouw hoofdje, rust op mijn hand, en jij kijkt me aan
Onze ogen op elkaar gericht
kijk ik, in dat mooie lieve gezicht
Ik, word als een magneet in die ogen vast gezogen
Een moment om nooit meer te vergeten
Ze stralen als de zon,
en zie, de pracht van ontelbare regenbogen
Laat de sterren, van verre stralen
in de donkerte van de nacht
Die ogen van haar,
maken alles zo helder vol met licht
Laat me zweven, over de wolken van geluk heen
zoveel liefde voel ik voor haar
van alles ontheven
Alleen zij en ik,
die elkaar, voor even weer, heel intens beleven
Dan zijn wij weer samen één

Liefs Jet

Jet zei op

Gemist

Als je me ziet kruip je op me schoot
Om daar niet meer af te gaan
Jij hebt me zo gemist
Al hoewel ik dat diep in mijn hart, wel wist
Jij nestelt jezelf, zo dicht mogelijk, tegen me aan
Net, of jij wil zeggen,
zo en nu, laat ik je niet meer gaan
Doet me verdriet als ik jou zo ziet
Je armpjes stevig om mijn nek geklemd
Word je weer door mij,
met veel liefde en geborgenheid verwend
Zo lig je voor uren in mijn armen
Maar voor ons, kan het niet lang genoeg duren
Want zij, kan me hart en ziel, dan zo verwarmen
En kan ik, haar hartje, met al mijn omaliefde verwarmen
Veilig en geborgen liggend in mijn armen
Voelt zij de liefde en de rust
en is het, dat ik me overal in berust

liefs Jet

Jet zei op

Ik vraag U

Ik vraag U,
Waak over haar,
als ik, mijn ogen niet op haar heb gericht
Waak over haar,
als ik niet kan lezen, dat lieve en mooie gezicht
Waak over haar,
als ik, haar niet kan beschermen tegen het leven
Waak over haar,
En blijf haar, uw liefde en veiligheid geven
Waak over haar,
als ik, haar niet even kan omarmen , als ze dat nodig heeft
Wilt u dan degene zijn die het haar geeft?
En weg sust haar verdriet.
Waak over haar,
als mijn liefde, haar hartje even niet kan verwarmen
wilt u haar dan voor mij omarmen?
Waak over haar,
zoals ik, als een leeuwin, over haar zou waken
Waak over haar,
als ik niet bij haar kan zijn
Om te laten verzachten haar pijn.
Waak over haar,
Dat, mag u nog geen moment staken
Waak over haar,
U weet toch wel,
Dat, als ik dat zelf altijd kon
Het, U, anders niet zou vragen
Dus vraag ik u
Waakt U over haar.
Zal er u altijd dankbaar voor zijn

Liefs Jet

Jet zei op

Trouwens Hanneke,, het gedicht ' De spil" , dat heb je echt wel mooi verwoord.
daar herkende ik dus me dagen afwezigheid hier in.
Ik was en moest de spil wel weer zijn.
mooi geschreven, goh sta versteld wat ik hier soms van iedereen lees,, die nog nooit eerder misschien een gedicht gemaakt hebben, en er zoveel moois uitkomt.
We zouden van de VSN een eigen pagina moeten krijgen eigenijk hahahaha.
Maar nogmaals mooi geschreven Hanneke.

Knuf en veel liefs
Jet

Hanneke zei op

Filmpje

Onze oudste zoon moest er even uit,
hij voelt zich een stokoude vent,
zijn lijf wil nog steeds niet vooruit,
de oorzaak daarvan is nog onbekend.

De knotwilgen zijn onder het mes geweest,
ze staan daar schots en scheef,
in de wei zagen we menig beest,
de natuur komt al aardig op dreef.

In een weiland liepen drachtige paarden,
ze hadden een keurig dekje op hun rug,
schapen met lammetjes in de uiterwaarden,
de vogels vlogen vliegensvlug.

De IJssel op de achtergrond,
samen genoten we van deze natuur,
dat was wat ik het mooiste vond,
hij naast me en ik achter het stuur.

Op de Posbank zijn we even uitgestapt,
onze hond liep voor ons uit,
op een pad door paarden platgetrapt,
als je niet oppaste ging je op je snuit.

We zagen nesten van platgedrukt gras,
daar slapen de wilde paarden 's nachts,
wat voelden we ons in onze sas,
beleefden een avontuur heel onverwachts.

Heel bewust keken we om ons heen,
zo ver je kijken kon alleen maar heide,
alleen op de wereld naar het scheen,
van al dit moois genoten we beiden.

Grillige bomen tegen een heldere achtergrond,
"neem dit in je op en maak er een filmpje van"
van bewondering een glimlach om zijn mond,
ik weet zeker dat hij dat, net als ik, ook kan.

"Als het dan even wat minder gaat,
voel je ellendig of wat moe,
kijk je gewoon wat er op je filmpje staat,
en dan lacht het leven je weer toe".

Chantal Koekkoek zei op

Onze kleine man van zeven
heeft al genoeg meegemaakt
genoeg voor een heel mensenleven

onze kleine man van zeven
geniet van elke moment
elke moment dat hem op aarde is gegeven

onze kleine man van zeven
weet als geen ander
als geen ander wat het is om te leven

en daarom, onze kleine man van zeven
moet je weten, jij bent onze kracht
onze kracht, die ons doet leven


liefs van mama

From Hub for my chicky zei op

You remind me.
I was running so hard just could not stop,
just running don't know where till i drop.
I looked around and made a discovery,
the rest was running but not me.
I stood still wondering where you where,
just looking and standing there.
Where did you go?
was i to fast or you to slow?
In a crowd of millions i was looking,
and i could not find my girl the one that could make me sing.
The one that could make me cry,
the one that never asked me why.
The one that could make me angry,
the one that made me see.
The one that never lies,
the one that opened my eyes.
I lost you along the way,
while i was was running, running away.
In the back of my mind i heard you screaming,
stop you idiot i'm the one who is saving.
Saving you from the pain,
making your day shine even in the rain.
You make life simple and straight,
for you a lifetime i would wait.
Almost lost you for stupid reasons,
and all i want was fun al seasons.
In the coming time we will learn to know eachother better,
so we can beat everykind of trouble together.
I love you more than i ever knew,
whit you in my arms i feel brandnew.
This is for you my wife i love so dear,
because only you can take away all my fear.
Missing you is hell,
loving you is heaven XXXX

Hub kinderen zei op

Kinderen.
Kinderen zijn eenvoudig het is ja of nee,
kinderen zijn simpel ze werken tegen of mee.
Kinderen zijn klein soms vrolijk soms niet,
kinderen zingen soms een treurig en soms een vrolijk lied.
Kinderen zijn klein ze passen overal in,
kinderen zeuren soms ook al heb jij geen zin.
Kinderen vragen je de oren van je hoofd,
kinderen je raakt soms van hun gekwebbel aangenaam verdooft.
Kinderen het maken is altijd leuk,
kinderen als ze opgroeien lig je soms in een deuk.
Kinderen ze zeggen wat ze denken,
kinderen je moet ze heeeeeel veel aandacht schenken.
Kinderen ze zeggen alles gewoon eerlijk,
kinderen ze geven je HET gevoel en dat is gewoon heerlijk.
Kinderen zonder hun is er niets te beleven,
kinderen soms blijven ze niet lang genoeg leven.
Kinderen ze raken ons recht in ons hart,
kinderen ze geven ons iedere dag een nieuwe start.
Kinderen we kunnen gewoon niet zonder,
kinderen anders krijg je gedonder.
Kinderen wie niet goed voor ze is heeft geen hart,
kinderen wie ze pijn doet verdient geen start.
Daarom moeten we altijd lief voor ze zijn,
anders zijn het de kinderen die zorgen voor pijn.

Jet zei op

Raak er aan gewend

Nu jij er niet meer alle dagen bent
Heb ik een tijdje zo een leegte gekend
Maar raak er nu wel een beetje aan gewend
Waar het leven je ook heen zal leiden
Naar moeilijke of makkelijke tijden
Zal jou helpen de moeilijke te bestrijden
De makkelijker nog makkelijker te laten verlopen
En zorgen dat je altijd zal blijven hopen
En altijd blijft afgaan op je levensdoelen
Mijn liefde,
zal je voor altijd,en ook op afstand kunnen voelen.

Liefs Jet

Jet zei op

Zoek jij mijn hand

Kom je lekker bij me zitten
zoek je mijn hand
Sta je dicht tegen me aan
zoek je mijn hand
Ben ik voor je aan het zingen,
zoek je mijn hand
Zit ik een boekje voor te lezen
zoek jij mijn hand
Als we samen een film kijken,
zoek jij mijn hand
Als je naast me ligt te slapen
zoek jij mijn hand
Als je wakker word en me aankijkt
zoek jij mijn hand
Voor altijd, zal die er zijn,
die sterke band
Wat dit kind, en mij zo verbind
Ben haar oma, en zij is mijn kleinkind
Ons gegeven, door de cirkel van het leven
En dat,
kan helemaal niemand ons afnemen

Liefs Jet

Jet voor Hub zei op

Mooie gedichten Hub, zal je chicky blij mee zijn haaa.
Die over kinderen, vind ik super mooi geschreven.
Beschrijf je allemaal heel mooi.
Ik heb er zelf vier grootgebracht, en heb nu een kleindochtertje, en herken alles, kinderen zijn het mooiste wat er is op deze aarde, en daar moeten wij volwassen inderdaad goed heel erg goed voor zorgen..en liefde geven vooral veel liefde en warmte geven, zorgen voor veiligheid en geborgenheid.
Als we dat niet doen,, dan zijn het inderdaad de kinderen die zorgen voor pijn,, hele mooie laatste zin ook.

liefs Jet

Hanneke zei op

Zogenaamde macht


Soms komt het op je pad,
ze denken het beter te weten,
dan ga je bijna op je gat,
het begint aan je te vreten.

Je woorden worden zo verdraaid,
ze formuleren het zo slim,
zo dat er geen haan naar kraait,
ik vind dat toch zo min.

Mensen doen het heel bewust,
ze dienen immers de wet,
hun geweten wordt gesust,
de betrokken mens geplet.

Heel nauwkeurig weten zij hoe,
proberen het tegendeel te bewijzen,
of het de waarheid is doet er niet toe,
waarvan je haren te berge rijzen.

Ze buiten alle woorden uit,
ze zoeken steeds een houvast,
hoe erg het ook tegen de borst stuit,
alles wat maar in hun straatje past.

Hebben die mensen dan geen geweten?
Denken ze alleen maar aan die rotte poen?
Hoe vaak hebben ze een mens opengereten?
Hebben die mensen dan echt geen fatsoen?

Nee, ze voelen zich vast superieur,
zijn trots op hun sluwe gemanipuleer,
schilderen iemand af als een ouwe zeur,
ze hebben geen geweten noch eer.

Eens zullen zij het ook ervaren mogen,
als hun eigen woorden worden verkracht,
dan lopen er tranen in hun rode ogen,
die mensen met zogenaamde macht.

katja zei op

Het leven is een cirkel,
geen einde,
geen begin,
oneindig,
eeuwig rondgaand.
Geboren worden om te sterven,
sterven om geboren te worden,
steeds opnieuw.
Een cirkel,
niet beginnend,
niet eindigend,
doorgaand,
eeuwigdurend,
geeft ons leven zin.

Marieke zei op

Het hoort bij mij
het zit zo diep.
Diep van binnen
diep verdriet.

Diep zijn de dalen
waar ik door ga.
Diep is ook de pijn,
die ik daardoor ervaar

Maar juist door de diepte
is het omhoogkomen zo fijn,
want pas nu ik echt diep geweest ben
kan ik blij met mijn leven zijn.

Marieke

Hanneke zei op

Als stofjes in het heelal


Het is al lang geleden,
toch voelt het nog maar pas,
lijkt het dicht bij het heden,
toen er iets met m'n moeder was.

De kanker had haar in z'n macht,
het had om zich heen gegrepen,
chemo's hadden wat leed verzacht,
maar het was eigenlijk al bekeken.

Haar moeder zat naast haar bed,
ik hoorde ze samen praten,
de koffie werd gezet,
en ik hield alles in de gaten.

Ik ving hun gesprek zwijgend op,
het verdriet brandde diep in mij,
ook mijn wereld stond op de kop,
ik hoorde wat Oma tegen haar zei.

"Met een draaimolen vergelijk ik het leven",
de een stapt in en de ander uit,
hoe lang de rit duurt is om het even,
als je het leven maar niet verbruit".

"We zijn als stofjes in het heelal,
het gaat er om hoe we leven,
het aantal jaren is slechts een getal,
ook al word je 100 is het slechts even".

Hanneke zei op

Hai Katja, fijn dat je weer schrijft. Heel mooi ook!

Door jouw gedicht over de cirkel van het leven, kwam bij mij het vorige gedicht weer uit m'n vingers.
Zo zie je maar, hoeveel raakpunten we met z'n allen hebben.

En Marieke, je bent een flinke mamma!

Ik geniet van al jullie gedichten, Jet, Hub en
Chantal
Liefs van Hanneke

katja zei op

Hanneke, ik schrijf nog niet echt, want ik kon er normaal voor gaan zitten en dan schreef ik. Nu gaat het heel mondjesmaat, het gedicht van die cirkel kwam na de opmerking van iemand die haar zoon had verloren. Er wordt dan vaak gezegd het leven was nog niet af. Maar zij zei: als het leven een cirkel is, dan is het altijd af, wanneer je ook moet gaan.
En daarom kwam die tekst.

Maar verder helaas nog niet.
Maar ik geniet van alles wat ik hier lees. Ik ben niet atlijd in staat om op jullie teksten te reageren omdat ik dan zelf in de kreukels lig. Want heel eerlijk gezegd, heb ik het op dit moment door de diverse trajecten die ik moet doorgaan erg moeilijk met mezelf.
De zorg voor mijn man wordt steeds zwaarder, zijn intellect neemt met grote sprongen af, en zijn agressie (gelukkig alleen verbaal) naar mij toe wordt steeds erger. Het is dat ik weet dat het door de atrofie van de hersenen komt, maar soms denk ik ook wel dat het expres gebeurt.
Maar wellicht komt er een moment dat ik weer wel kan schrijven. Soms moet ik wel want ik ben op dit moment bezig met het maken van themadiensten voor in onze parochie, en dan moeten er teksten komen die bij het thema passen. Maar als me dat lukt dan zal ik ze hier plaatsen.

Ik hoop dat jullie allemaal nog veel zullen plaatsen zodat we als we bij de 1000 zijn een nieuw draadje kunnen gaan starten.

Katja

Katja zei op

Je was nog zo klein
nog veel te jong.
Waarom moest je sterven
was je leven dan al af?
Je was nog zo klein
maar was je nog wel jong,
was je niet voor je jaren oud,
doorleefd in enkele jaren
je hele leven?
Je was nog zo klein
nog veel te jong
je kon nog niet weten
niet klaar zijn
voor de dood.
Of was je voor je jaren oud,
had jij al de kennis
van wat wij nog moeten leren.
Het weten dat we klaar zijn
om af te reizen in de dood.
Je was nog zo klein
nog veel te jong
om dood te moeten gaan.

Marieke zei op

Waarom?
We stellen allemaal wel eens deze vraag
Waarom?
Maar ik stel hem niet voor mezelf vandaag.
Waarom?
Is het de één wel gegeven?
Een lang en gelukkig leven?
Waarom?
De ander niet?
Een jong en vrolijk iemand, die ons plots verliet.
Persoonlijk heb ik je nooit gekend,
alleen op papier...
Ik las vaak je gedichten en woorden op het forum hier.
Hoe jij in het leven stond bewonder ik enorm
Je rake woorden, je kijk op de dingen,
het zijn nu herinneringen.
Over alles wordt geschreven, mooie dingen, verdriet en pijn...
Ik kan op dit moment alleen nog maar stil zijn.........

Thom en familie, heel veel sterkte.

THOM, GERARD en grootouders, van Yvonne zei op

Afscheid nemen bestaat niet,
in herinnering leef je voort.
Je e-mails naar mij waren zo lief.
Ondanks alles...bleef je zo dapper.
Ik zal je heel erg missen.

Thom, Gerard, oma en opa...
HEEL VEEL STERKTE !
Veel liefs,
Yvonne

Hub zei op

Stilte.
Wat is stilte?
is het een kilte?
Is het gevaarlijk?
of juist heel vrolijk?
Is het nuttig?
of juist heel truttig?
Is het hard?
of een einde, of een nieuwe start?
Kun je van stilte houden?
of kun je er iets op bouwen?
Stilte is anders voor iedereen,
maar wat het voor jou is weet geneen.
Je weet diep in je hart,
stilte is niet alleen een einde maar ook een nieuwe start.
Stilte voor de storm word gezegd,
maar het is ook stilte die de storm stillegt.
Stilte zet aan tot denken,
het kan je brein fijne gedachten schenken.
Maar het kan je brein ook doen overlopen,
en dan begint stilte te slopen.
Ben stil en spits je oren,
dan zul je merken dat je stilte niet kunt horen.
Er is altijd wel geluid,
dat heet het leven waar je dan tegenaan stuit.
Iedereen leeft voort in onze gedachten,
en meestal niet in stilte zoals je zou verwachten.
Je praat met hem of haar,
en zo raak je in de stilte een gevoelige snaar.

Bedankt voor de reactie blije oma:-) (jet)

Hub zei op

Fun.
I went to the doctor today,
and geuss what he had to say?
He told me everything is ok,
on this earth the coming time you will stay.
I felt so happy that i could sing,
because life is a verry presious thing.
Walking to my car whit a smile on my face,
i thought the world is a funny place.
Some have to go and some can stay,
life is a verry funny highway.
So step in and relax,
and enjoy life to the max.
You better be nice and not for a short while,
than when you have to go, others will think back of you whit a smile.

Van Hub voor fam. van Joke zei op

Verliezen is niet eerlijk,
maar maakt winnen wel begeerlijk.
Heb je nog nooit verloren,
dan slaat verliezen je hard om je oren.
Je kunt er niet me leren omgaan,
want je bent boos om wat je is aangedaan.
Nog jong en zoveel te geven,
ze rukten je gewoon weg uit het leven.
Er blijven anderen achter met zoveel vragen,
en het duurt even eer de realiteit begint te dagen.
Voor iedereen die verloren heeft,
en nog genoeg om het leven en anderen geeft.
Ga door en denk terug aan de goede dingen,
dan komt er een moment dat die heeft verloren weer kan zingen.
Joke ze konden haar niet meer genezen,
ik ken haar niet maar heb wel haar gedichtjes gelezen.
En er was er niet een verzonnen,
dus voor mij heeft ze voor altijd gewonnen.

Sterkte

Hanneke voor Joke zei op

Lieve moedige Joke,

Ik bof dat ik jou heb leren kennen,
je schreef zoals je het voelde,
met gedichtjes kon je me verwennen,
ik begreep wat je met je woorden bedoelde.

Je dacht er weer aardig bovenop te zijn,
iedereen was blij met je goede herstel,
met je broertjes maakte je de nodige gein,
je ging weer verder met het levensspel.

Nu ben je toch nog heel onverwacht,
op reis gegaan met vaste bestemming,
dat had je zelf ook niet gedacht,
hier voelen wij dat als een beklemming.

Jouw moeder stond met open armen,
te wachten om jou te verwelkomen,
om jouw mooie hart te verwarmen,
je lieve mamma uit je vele dromen.

Joke, je lichaam is nu weer heel,
je hebt veel mensen blij gemaakt,
jouw ziel leerde hier op aarde veel,
je hebt veel zielen met liefde aangeraakt.

Het ga je goed lieve meid,
je hebt het moedig gedaan,
een einde aan de strijd,
in de Hemel zit jij vooraan!

Katja zei op

na het berichtje van Thom op het andere draadje krijg ik kippevel als ik nu lees wat ik vanochtend hier geplaatst heb. Dit is te ongelooflijk voor woorden.

katja zei op

Dwalend
in het duister.
Het duister
van de nacht?
Het duister
van mijn leven?
Het duister
van de dood?

Zoekend,
naar het licht.
Het licht
van de ochtend?
Het licht
van mijn leven?
Het licht
van mijn dood?

Gevonden,
de bron van het licht.
Het zonlicht
van de ochtend?
Jouw licht
in mijn leven?
En het licht dan
van mijn dood?

katja zei op

Zoekend
in het donker
naar wat niet
te vinden is.
Tastend, zoekend
als een blinde,
geen enkel
sprankje licht.
Blijven lopen
in het donker,
zoekend
naar die ene deur.
De deur
die opent
met daarachter
de zekerheid?
De zekerheid,
nee, misschien
als ik er klaar
voor ben
uiteindelijk het licht.?

Hanneke zei op

M'n hart

Ik heb vandaag m'n hart gezien,
dat gebeurt niet vaak,
via de echo-machien,
en ja hoor, het was raak.

Ik kreeg een infuus ingezet,
ze spoten wat in het bloedvat,
er moest goed worden opgelet,
en zichtbaar werd mijn gat!

Een gat in het tussenschot,
had ik het niet gedacht,
m'n hart zit in het pijncomplot,
de huisarts had het niet verwacht.

Het zuurstofarme bloed,
dat mengt zich met het rijke,
en dat is natuurlijk niet goed,
het lichaam laat dat duidelijk blijken.

Het verklaart misschien wat ik voelde,
van die onduidelijke signalen,
niemand begreep wat ik bedoelde,
vaak voelde het aan als falen.

Ik wist dat er iets moest zijn,
je innerlijke gevoel spoort je aan,
al achtte de cardioloog de kans klein,
ik ben blij dat het onderzoek is gedaan.

De cardioloog moet nu gaan beslissen,
hij had geen gaatje verwacht,
naar het resultaat blijft het gissen,
misschien dat 't mijn pijn verzacht.

Het zou toch eens zo mogen zijn,
eindelijk een stukje erkenning,
al vermindert er maar een stukje pijn,
want bij pijn is er nooit gewenning.

Ook nu vertrouw ik op hulp van boven,
ze sturen ons in een bepaalde richting,
daar blijf ik maar in geloven,
dat brengt me altijd weer verlichting.

Ik kwam bijna jippie uit het ziekenhuis,
eindelijk een stukje verklaring,
rechtstreeks door naar huis,
met een gevoel van een openbaring.

Ik heb de boys getrakteerd op ijs,
drie blije gezichten keken me aan,
dit gaatje brengt me niet van de wijs,
het zal vast en zeker de goede kant op gaan.

Hanneke zei op

Ik heb echt de hele dag met Joke in mijn gedachten gelopen. Het is zo moeilijk te bevatten dat het zo maar kan gebeuren. Zo'n lief, jong en moedig meisje.

Het lijkt misschien wat ongevoelig van mij om over m'n eigen belevenissen te schrijven, maar Joke zou niet anders gewild hebben, dat weet ik zeker.

Hanneke

katja voor Hanneke zei op

Hanneke het is logisch dat je in gedachten met Joke bezig bent, dat ben ik ook. Maar je eigen leven gaat ook gewoon verder. En wat je zegt, ik denk wel dat Joke wil dat we allemaal gewoon verder gaan.
Ik ben voor jou heel 'blij' dat er iets gevonden is. Het klinkt een beetje raar, daar blij mee zijn. Maar nu krijgen je klachten een naam, een oorzaak. En dat is beter dan onzekerheid.
Ik heb vandaag ook verschillende keren stil gestaan dat het mogelijk kan zijn dat iemand zomaar ineens er niet meer is. En toch vieren wij vandaag de verjaardag van mijn dochter. En ook het niet aanwezig zijn van mijn ouders voor het 2e jaar speelt dan wel een rol. Want er zijn dingen ineens heel anders.

Ik wil jou sterkte wensen Hanneke. En voel je niet schuldig omdat jouw eigen leven gewoon verder gaat.

Katja

marie hanneke zei op

voor iedereen is het moeilijk als je leest dat zo,n jong kind er niet meer is ,maar als je dan hoort dat de onderzoeken van je man goed zijn ben je toch erg blij.en jij knokt toch ook voor je eigen om dat je niet weg wil van je gezin en familie,en Joke wou ook niet weg ,wat ik nu wil zeggen kop op ga er voor,joke zou niet anders willen dan dat iedereen met liefde aan haar terug zal denken ook al konden de meeste haar niet persoonlijk,maar voor al door gaan met knokken voor je eigen.dat heeft joke ook gedaan maar heelaas,veel liefs en sterkte van Marie

Hanneke zei op

De tentamens,

De tentamens zijn begonnen,
hij is nog steeds heel erg moe,
zijn ziekte is nog niet gewonnen,
wat doet zo'n tentamen er dan toe?

De neuroloog heeft hem onderzocht,
binnenkort krijgt hij een CT-scan,
ik heb extra pyama's gekocht,
zijn lichaam staat op de rem.

Ook volgt nog een EEG,
zo'n jonge vent van zeventien,
het valt voor hem niet mee,
zo heb ik hem nog nooit gezien.

Ik sleep hem af en toe mee,
met de auto toeren we rond,
gezellig met z'n twee,
en even lopen met de hond.

Zo passen we ons maar aan,
het leven zit vol verrassingen,
het is al zo vaak anders gegaan,
vraagt van ons aanpassingen.

Geduld wordt op de proef gesteld,
een karaktertrek wordt getemd,
dat is mij al vaker verteld,
iets wat maar moeilijk went.

Je leert weer relativeren,
nu even geen tentamen,
het zal weer ten goede keren,
dan maar een jaartje later examen.

Een jaar op een mensenleven,
wat is een jaar in de eeuwigheid?
geen reden om de moed op te geven,
het belangrijkste is toch je gezondheid!

Joyce zei op

Lieve Hub,
Ik ken je nu al heel wat jaren,
en we hebben veel lief en leed gedeeld.
Maar wat ik hier nu allemaal heb gelezen,
raakt mij heel erg diep.
Want ik weet als geen ander wat gevoelens met je kunnen doen en ik begrijp met elk gedicht wat je bedoelt.
Ga hier vooral mee door!!
Veel liefs van joyce

van Hub voor Joyce zei op

The life of Joyce!

Joyce is a girl i know for some time,
her life is not an easy straight line.
A rollercoaster that is what her life more is,
understanding from some others that is what she mis.
One moment feeling great a minute later feeling down,
she is a queen but someone have stolen her crown.
It happend early in the beginning of her life,
they stole her crown and gave back trouble and strife.
After years of fighting against the thief,
she spreaded her wings and was ready to leave.
She tried hard to fly away,
but they where pulling her back so she had to stay.
And then suddenly someone crossed her path,
he made her smile and no longer she was sad.
Her rollercoaster turned into an easy higway,
and she was hoping that this was how it would stay.
But suddenly the thief came back,
and her world turned black.
No more sunshine al day long,
everything in her life suddenly went wrong.
First she thought ;verry sick is what i am,
but the thief came back and she was still in his plan.
Triying to break the wings of this butterfly named joyce,
but she was strong and not scared of his noise.
Whit help from others one day her crown will come back where it belong,
and she will rule again and will be the queen of her own kingdom.
The world is not just black or white,
just have faith and in your heart there will be light.
Listen to your man he realy loves you,
and no matter what happens he will pull you through.
Once you beat the thief whit your own two fist,
you can put happiness back on your list.
Till then you have to stay strong,
believe in life and you will be happy again it want be long.

This is your life i hope to see you for manny years,
whit a smile on your face and no longer whit tears.
And if there are tears to see,
i hope they from joy and not from the missery.
For Joyce from Hub

Hub zei op

Klein
Soms groot of soms klein,
soms een zin soms een refrein.
Onwetend en vol met leven,
genoeg zodat je iedereen iets kan geven.
Niks is mooier dan liefde om je heen,
niks is mooier dat weet iedereen.
Kijk daarom diep in je hart en er zal iets gebeuren,
je wereld zal zich vullen met allerlei kleuren.
Met een regenboog om je heen,
steek je anderen aan en ben je nooit alleen.
Soms klein soms groot,
als je hart op de juiste plaats zit ga je nooit dood.
:-)

Hub zei op

En toen was het stil,
woorden die normaal veel geluid maken,
en toen was het stil,
woorden getypt over allerlei zaken.
Letters, punten, komma's, een vraagteken,
ze blijven ergens in het geheel steken.
Iedereen in gedachten verzonken,
leven heeft de laatste dagen niet meer zo geblonken.
Opeens is het ijzer gaan roesten,
omdat sommige van ons heengaan moesten.
Maar er is een middel tegen al die doffe plekken,
je hoeft er maar naar te kijken en alle ellende zal vertrekken.
Het is aan iedereen tijdens geboorte gegeven,
en het heet leven.
Kijk niet alleen voor je neus,
kijk verder en je ziet het heus.
Leven is liefde en soms ook pijn,
dat maakt het zo mooi om hier op deze bol te zijn.

Hanneke zei op

Mooi Hub!

katie zei op

O gevoel wijs me de weg
Geef me een handvat
Sta toe dat ik me er bij neerleg

O hart laat het spreken
Uit toch die woede
Laat me niet smeken

O jij blijf aan mijn zij
Je bent zo bekend
Met alles aan mij

En lichaam laat me niet in de steek
Al vraag ik vaak teveel
En lijkt het alsof ik breek

Dan de toekomst zeg me waarheen
Leid me door het leven
En asjeblieft niet alleen

katie zei op

Tussen kunnen en willen
Ligt een wereld van verschil
Tussen kunnen en willen
Sta ik niet altijd stil

Tussen kunnen en willen
Er komt vaak een bezwaar
En niet zelden raak ik dan een gevoelige snaar

Toch moet ik tussen kunnen en willen
Zelf mijn weg leren gaan
Niet altijd ja zeggen en steeds weer vooraan

Ook maar eens denken
Een ander misschien?
Niet meteen antwoorden
Tellen tot tien

Tussen kunnen en willen
Gaapt zo’n immens gat
Ik zou willen gillen
Waarom overkomt mij dat!







Ze noemde zich een vriendin
Maar nu is ze het niet meer
Dit erkennen dat doet veel
en onnoemelijk zeer

Ze noemde zich een vriendin
Die begreep hoe ik ben
Nu zie ik wie ze echt is
Iemand die ik eigenlijk niet ken

Ze noemde zich een vriendin
In voor en tegenspoed
Altijd voor me daar
Wie goed doet goed ontmoet

Ze noemde zich een vriendin
Die mijn geheimen heeft bewaard
Ik wil er niet lang over treuren
Want zij is mijn tranen niet waard

Toch doet het intens verdriet
Waarom
En waarom zij
Het heeft mijn hart geraakt
En ik sta weer wat harder in deze maatschappij

voor katie van angelique. zei op

hallo meis

Ik heb veel bewondering voor je gedichten. Ze zijn super mooi.

Ga zo door.

Gr. angelique.

P.s. en de andere ook.

Hanneke zei op

In Hemelsnaam

Op een stretchbed,
koptelefoon op z'n hoofd,
ik zeg een klein gebed,
hij lijkt verdoofd.

Wat is er toch gebeurd?
Wat is er loos met jou,
Je hebt nooit gezeurd,
herstel nou gauw.

Machteloos kijk ik toe,
wat is er mis gegaan,
ik weet niet hoe,
waar komt dit toch vandaan?

Kortsluiting in je hoofd?
ik weet het niet,
van je energie beroofd,
je geheugen een vergiet.

Een raadsel is het ook voor jou,
soms ben je opstandig en boos,
je weet wel wat je liever wou,
wat is er in Hemelsnaam loos?

katie zei op

Woorden die me doen genieten
maar ook geregeld van kleur doen verschieten

Het is heel fijn
maar maakt me ook klein

dat vele verdriet
zonder dat je het ziet

De woorden raken mijn hart
of het nu vreugde is of smart

ik lees herkenning maar ook veel meer
telkens weer een andere sfeer

voor al die lieve mensen die middels gedichten praten
willen jullie me asjeblieft nooit meer verlaten!

dankjulliewel..
katie

katja zei op

Had ik klanken
om te spreken
letters vormend
tot een woord.
Woorden samen
maken tot een zin.
Zinnen verbinden
tot een verhaal.
Had ik dit alles
slechts te samen
om te zeggen
wat ik voel.
Dan kon ik
woorden rijgen
tot teksten
die zeggen wat ik bedoel.

Hub LOL zei op

Il mondo a suo piede,
amore mai moride!!!!!!




De wereld ligt aan je voeten,
liefde sterft nooit.
Dit vind je niet op de menukaart bij je favoriete italiaan. :-)

Hanneke zei op

Ons mannetje staan!


Je kijkt verlangend vooruit,
je hoopt op het goede,
stippelt je leven wat uit,
krijgt wat je niet vermoedde.

Je kunt wel willen plannen,
niet te veel denken is goed,
dat kun je je beter aanwennen,
je weet niet wat het leven doet.

Genieten van een klein iets,
met z'n allen aan de thee,
een tochtje op de fiets,
genieten met z'n twee.

Kikkers in een boerensloot,
bedrijven de liefde schaamteloos,
hun lijven helemaal ontbloot,
paren ze tussen het kroos.

De padden rijgen eierstrengen,
ze denken helemaal niet na,
om nageslacht voort te brengen,
laten zich niet storen als ik daar sta.

Ik heb genoten van al dat gevrij,
tientallen kikkers bij elkaar,
het dril is een glibberige brij,
ze zien geen enkel gevaar.

Maar de reiger staat paraat,
z'n broer een paar meter verderop,
een standbeeld zoals hij daar staat,
pakt de kikker pardoes bij z'n kop.

Ook die kikker had het niet voorzien,
dat het zo anders zou gaan lopen,
of had hij niet nagedacht misschien?
was hij maar wat dieper weggekropen!

Het is de kracht van de natuur,
soms wordt er voor ons beslist,
liggen we onder vuur,
iets voor onze neus weggegrist.

We halen adem en rechten de rug,
de drang om door te gaan,
we herstellen ons vliegensvlug,
en zullen ons mannetje staan!

Hub, burn for you zei op

Songtekst John Farnham-Burn for you.
Zelden zoiets moois gehoord!!!!!!!!!!!!

Got myself into some trouble tonight,
Cause I’m just feeling bleu.
It’s been so long since I have seen your face,
This distance between me and you.
That voice you show me is not the one that I know I must be strong now in what I do
Don’t hang up again there’s nothing else I know how to do.
And I burn for you what do I gonna do,
Burn for you.
I guess it feels like you’re always alone,
And I feel that way to.
It’s so hard to explain to you,
Please understand what I do.
I would burn for you,
What am I gonna do.
I burn for you, burn for you.

Took my trouble to bar tonight,
For another point of view.
But there is nothing new,
I’m missing you.

I burn for you,
What do I gonna do?
Burn for you, burn for you
I burn for you
What do I gonna do?
I burn for you
Burn for you what do I gonna do
I burn for you, burn for you
Burn for you

Marieke zei op

Het zonnetje schijnt, de vogeltjes fluiten
't is fantastisch mooi weer, ga mee naar buiten.
Ik wíl wel,
maar van binnen ben ik koud
gaat in mijn hart ook de zon weer schijnen?
Ik voel me zo oud.
Wanneer komt het plezier weer terug,
plezier in alledaagse dingen,
Wanneer betrap ik mezelf erop
dat ik zonder erg een lied begin te zingen?
Het is stil...
het is stil, omdat ik dat wil.
Maar een komt vast een dag
dat ik van mezelf weer blij zijn mag.

Marieke

Hanneke voor Marieke zei op

Mooi Marieke!

Hanneke zei op

Navelstreng

Al weer dertien jaar geleden,
na flink wat gehannes en gedoe,
ben je uit me gegleden,
dat beetje pijn doet er niet toe.

Mijn God, wat ben ik dankbaar,
bij de 6e maand was het bijna mis gegaan,
toch eindelijk was je daar,
de navelstreng was om je nek gegaan.

Twee keer zelfs en ik weet nog wanneer,
ik was door emoties overmand,
je trapte en m'n buik ging tekeer,
gelukkig hield jij stand.

Jouw Oma kon het besluit niet nemen,
"moet ik nu naar een verpleeghuis?"
Ze had geen gevoel meer in haar benen,
"of toch maar liever naar huis?"

De zuster zei tegen haar,
"neem een besluit, toe nou!"
het moment van kiezen is daar,
"die mensen houden van jou!"

Die laatste zin raakte mij zo,
"die mensen houden van jou",
daardoor raakte ik van m'n apropos,
en kreeg jij ook een flinke knauw.

Door de schrik begon je hard te bewegen,
de navelstreng kwam twee keer om je nek,
ik heb een poosje in een stoel gelegen,
toen stilte .... en dat voelde gek.

De angst die ik toen voelde,
zo bang om je kwijt te raken,
was blij als je even wat woelde,
nam me voor me nooit meer druk te maken.

Toen je uiteindelijk werd geboren,
met de navelstreng stevig om je nek gedrukt,
besefte ik dat ik je bijna was verloren,
om te overleven is jou toch gelukt!

Morgen word je dertien,
vol moed en nieuwsgierig,
je zult nog veel van het leven zien,
hopelijk wordt het voor jou plezierig.

Je zult bij mij altijd kunnen schuilen,
of je nu goed of slecht hebt gedaan,
of het nu is om te schateren of huilen,
voor jou zal ik eeuwig klaar blijven staan!

Mam. zei op

Mijn kleinkind, van mijn kind.
Ik oma, zij moeder.
Zij moedert, ik kijk...
Zo`n moeder, zo`n liefde,
zo prachtig om te zien,
mijn kind met mijn kleinkind.

Mijn kleinkind, van mijn kind.
Ik oma, zij moeder.
Zij heeft lief, ik ook...
Zo`n moeder, zo volmaakt,
zo vol geluk,
mijn kind met mijn kleinkind.

Mijn dochter, mijn kind.
Zij klein, ik moeder.
Zij lacht, ik ook...
Zo`n kind, zo vrolijk,
zo samen èèn,
mijn dochter, mijn kind.

Mijn dochter, mijn kind.
Zij moeder, ik moeder.
Zij huilt, ik ook...
Zo`n dochter, zo`n prachtig kind,
gaf mij het allermooiste,
mijn kleinkind.

Hou van jou...

martha voor mam zei op

fantasties dit gedicht ik weet wat er door je heen gaat ik heb het zelfde mee gemaakt maar dan van mijn zoon met zijn vrouw tijdens de geboorte van onze kleindochter geniet er maar erg van.

Katja zei op

Ik word hier stil van.
Heel mooi wat jullie allemaal schrijven.

Hub zei op

Warriors.

Fight every battle whit no fear,
never afraid, show no tear.
Fight demons on my path in the rain,
in my eyes you can see the pain.
No way back once on the battlefield,
deffending myself whit my shield.
Don think about what i do,
i'm a warrior there is only one thing i do.
Slay enemy's all over the world whit my face so grey,
in battle is where i alway's stay.
When i come back from the battlefield,
i can't put down my shield.
Stay scared behind,
dont want my soul to be find.
In momments of rest,
i'm not at my best.
I know why i can't go ahead,
it's because of the battle that is in my head.
Left the killing field for a long time now,
but leaving the battle in my head i don't know how.
Storm raging,
no longer a lovesong to sing.
Even the best bleu sky stays grey,
i can't find my way.
One day when the war stops,
i will be back and show you my teardrops.
Till then jou must understant,
i'm a warrior on the battlefield i wil stand.

Hub zei op

Taken away.

You where brave i was scared,
you jumped i stayed.
Did not see dead comming,
took you away deadman started singing.
I looked and saw you getting ripped appart,
the doktor's could not give you a new start.
I could not stop the train,
it just took you away and left me behind whit pain.
My mother said i could not talk for a long time,
even thought in my mind there was a dead line.
I had nightmare's for many years,
for railway's i had great fears.
I was afraid that train would come back,
to take me away from my own track.
Can't remmember your face i still was a kid,
for a long time i did not understand it.
After al these years i still remember what happend,
you got killed and i didn't.
My fear saved me that day,
but the accident in my mind it will allway's stay.
We where mabey just five year's old,
and that trains could kill no one told.
Your in heaven and i'm still here,
what saved me that day, was my fear.
You where a hero for a short moment,
till that train killed you, you was that hero whit a quick end.

Love your childeren every day whit whole your heart!!

Hub zei op

Mijn leven in een noten dop als het past,
want het leven heeft mij vaak verrast.
Soms met heel veel verdriet,
maar ook met hele mooie momenten in het verschiet.
Tranen van geluk en soms van pijn,
tot nu toe een veel bewogen levenslijn.
Niet altijd afscheid kunnen nemen,
ook niet altijd van juist die ene.
Een laatste schreeuw van pijn,
ik heb hem gehoord en het was niet fijn.
De knapste dokters vechten voor een leven,
een sprankje hoop maar helaas het was maar even.
Ik keek je aan,
ik zag in je ogen dat je wist dat je moest gaan.
Dood stond al om de hoek te gluren,
je liet hem wachten voor enkele uren.
Je zat daar in je auto en keek recht voor je uit,
opeens was het de dood waar je tegenaan stuit.
Ik kan het niet vergeten je gezicht,
het staat voor altijd in mijn geheugen gegrift.
In het ziekenhuis dat is waar jij lag,
ik heb afscheid van je genomen maar ik geloof niet dat je me zag.
M
auri
c
e rest in peace. 1997

Hub zei op

Flames.

Flames of fire,
flames full of desire.
Burning inside,
spreading love open and wide.
Crushing hard,
flames straight from the heart.
Touch it and you wil get burned by the fire,
you will get burned and feel the desire.
Can't put it out to much light,
can't put it out this fire, you can not fight.
So let it burn deep inside,
trust me and take with me this flight.
Flames stronger than hate,
flames full of true faith.
Touch the fire and you will learn,
that someting beautiful can make your heart burn.

Hub zei op

Leven zo jong en nog zo klein,
het maakt velen blij het moet zo zijn.
Geboren in dit leven,
en nu al met zoveel liefde omgeven.


Gefeliciteerd mam:-)

Marieke zei op

Altijd ben je er,
daar kan ik van opaan.
Altijd kunnen we praten,
zul je naast me staan.

Ik ben blij dat je er voor me bent,
blij dat jij mijn diepste binnenste kent.
Ik ben jouw kind, dat zal ik altijd zijn,
ook nu ik volwassen ben en dat is fijn.

Om kind te kunnen blijven,
dat vind ik heel speciaal.
Altijd ben je er,
luister je naar mijn verhaal.

Dichten is niet iets van jou , maar van mij,
maar jouw geschreven woorden maken me zo blij!
Alles heb je hiermee gezegd,
zwart op wit, dat maakt het zo echt.

Fijn dat ik bij je kan huilen,
Fijn dat ik bij jou in je armen kan schuilen.
Mam, oma, met een hart van goud,
bedankt dat je zoveel me houd.

Hou ook van jou

Marieke

Hanneke zei op

Wachten

Het lijkt een oefening geduld,
wachten en nog eens wachten,
te lang niet geflauwekuld,
hoe kan ik zijn ellende verzachten?

Vrienden maken hun tentamen,
zijn hoofd wil even weinig,
hij ligt veel achter de ramen,
soms even wat chagrijnig.

Vanmiddag een scan gehad,
dat kostte veel energie van hem,
nu ligt hij al weer plat,
ik hoor alles behalve zijn stem.

Wachten duurt soms te lang,
engelengeduld wordt er gevraagd,
soms maak ik me wat bang,
wat is het dat mijn zoon belaagt?

Maandag een E.E.G.,
dat moet dan ook nog even,
het onderzoek valt vast wel mee,
17 jaar en dit alles al beleven.

Wachten met engelengeduld,
ik wil weten wat er is met mijn boy,
mijn moederhart met zorg vervuld,
hij voelt zich als "een zak hooi"!

Wachten en nog eens wachten,
die onzekerheid toont z'n sporen,
hoe kan ik zijn ellende verzachten?
hij voelt zich soms zo verloren!

Marieke voor Hanneke zei op

Potverdrie Hanneke, wat vervelend voor je zoon ( en voor jou en de rest van je gezin ) dat er nog steeds geen duidelijkheid is.
Onzekerheid is soms nog erger dan het weten...

Ik wil jullie veel sterkte wensen en hoop dat de oorzaak achterhaalt kan worden.

Liefs, Marieke

katie zei op

Zo klein en helemaal van mij
Zo jong onbevangen
En vrij

Wat ze zegt kan niemand veel deren
Er wordt om gelachen
Ze moet immers nog zoveel leren

De woorden worden nog niet gewogen
Een kind mag heel veel zeggen
En kan rekenen op mededogen

Toch ervaar je zelf dat je anders bent dan zij
Waarom lukt het hun wel Mama
En gaat het niet bij mij

Ze krijgt extra hulp bij rekenen
En moet dan uit de klas
Zo ontzettend jong nog
En nu al uit de pas

Langzaam gaan die hersentjes
Zelf de zaak vertalen
Wat is er aan de hand
Wat is er voor mij te behalen

Nou mijn lieve meisje
Je bent een klein engeltje
En zingt je eigen wijsje

Het doet pijn dat je merkt dat je
Iets minder goed kunt leren
Maar dat tij is helaas nu
niet meer te keren

Je blijft een zonnestraaltje
En dat is me veel meer lief
Voor mij in lengte van dagen
Mama’s hartedief

Hanneke zei op

Max, onze Yorkie

Je pootjes tippelen over het pakket,
hoe vaak ging het bijna fout,
was je zo goed als geplet,
toch ben je nu stokoud.

In Zeeland viel je in een vijver,
je zwom voor je leven,
jij bent een echte blijver,
jij en ik stonden te beven.

Een boerensloot slokte je ook op,
we wisten niet waar je was,
kwam boven met kroos op je kop,
droogde je daarna aan het gras.

Je zakte door het vijverijs,
je was zo goed als bevroren,
het bracht je lijf van zijn wijs,
we waren je bijna verloren.

Al 15 jaar hobbel je achter ons aan,
als een kind hoor jij bij ons,
de jaren zijn snel voorbij gegaan,
we keken niet op een plons!

Je knietjes zijn geopereerd,
je piepte zachtjes in je mand,
dapper zijn heb je ons geleerd,
ik troostte je met m'n hand.

Een grote hond had eens kwade zin,
zag jouw stoere kleine lijf en rug,
en zette er diep z'n tanden in,
gelukkig herstelde je goed en vlug.

Je tanden zijn niet meer wat ze waren,
je pootjes zakken af en toe door,
je hebt heel wat grijze haren,
toch ga je er elke dag weer voor.

Elke zes weken heb ik je haren geknipt,
een uur stil liggen en braaf zitten,
het liefst was je van de tafel gewipt,
soms lag je bijna te pitten.

Eigenlijk kun je praten als een mens,
lichaamstaal van kop tot staart,
wij begrijpen van jou elke wens,
alles gaat met liefde gepaard.

Soms krijg je een aanval in je hoofd,
je wankelt wat heen en weer,
dan lijk je even helemaal verdoofd,
daarna ga je weer als een speer.

Slapen en luieren doe je het liefst,
je bent zo'n klein scheetje,
't is wat minder als je in de kamer piest,
naast je favoriete kleedje.

's avonds kruip je dicht tegen me aan,
het liefst tussen de twee baasjes in,
de hele roedel dicht bij elkaar,
dan heb jij het naar je hondezin.

Nog nooit was je 1 dag van ons vandaan,
ons altijd met je vrolijkheid verblijd,
met je trouw altijd klaar gestaan,
onze band duurt tot in de eeuwigheid!

Lief klein maar dapper harig dier,
knuffel van de eerste orde,
je brengt ons zo veel plezier,
van mij mag je 100 worden!

Hanneke voor Jet zei op

Jet, ik mis je. Laat je wat van je horen?

Liefs van Hanneke

Hanneke zei op

Levenslust

Koffiekopjes met een oude rest,
of vermicelli van 10 dagen terug,
toch doet Oma haar best,
ze loopt niet meer zo vlug.

Ze is al bijna negentig,
toch wandelt ze een uur,
voelt zich nog zo levendig,
de rollator is dan haar stuur.

Eerder maakte ze prachtige poppen,
haalde alsnog haar zwemdiploma,
wilde daar alle energie in stoppen,
nu is ze al lang overgrootoma.

Zes kinderen bracht ze groot,
een supermoeder was ze echt,
niet een kwam er in de goot,
kwamen allemaal goed terecht.

Mijn man was de laatste van de zes,
met nog geen vier pond veel te klein,
hij hoefde niet naar een creche,
zij zou er dag en nacht voor hem zijn.

De kleinkinderen zijn gek op haar,
graag komen ze even op bezoek,
altijd staat ze voor hen klaar,
zij overlaadt ze met snoep en koek.

Ik neem mijn petje voor haar af,
ze is altijd positief geluimd,
over haar levenslust sta ik paf,
altijd vrolijk en opgeruimd.

De oorlog heeft zij doorstaan,
maar vraag niet hoe,
vaak door een hel gegaan,
maar dat doet er niet meer toe.

Ze leeft nu bij de dag,
geniet van elke bloem,
blij dat ze er nog zijn mag,
wil zelf haar boodschapjes doen.

Ze heeft altijd goed gedaan,
was gek op mijn schoonpapa,
voor haar kindertjes klaar gestaan,
bedankt schoonmama!

Hanneke zei op

Gewoon

Gewoon even rust,
gewoon even niks,
geen "must".

Gewoon even niet,
even maar,
met mijn verdriet.

Gewoon even stil,
even maar,
dat is wat ik wil.

Dan weer door,
liefde,
daar doe je 't voor!

Hub zei op

Achter het raam staar ik naar buiten,
en kijk hoe donkere wolken het blauwe insluiten.
Kijkend hoe het geweld zich voorbereid,
wachtend tot natuur zijn geweld ten toon spreid.
Even word het stil en er is geen zuchtje wind,
nog even, het weer dat zijn garen spint.
Plots valt de eerste klap,
daarna word het erger het gaat nu rap.
Ik voel van binnen hoe klein ik eigenlijk ben,
in mijn gedachte klinkt een stem.
Een stem die me zegt het leven is net het weer,
soms doet het goed en soms doet het zeer.
En toch voel ik me meer dan goed,
want het is ook de storm die me voed.
Net als de zon de maan de regen de sneeuw,
het liefst ren ik naar buiten en slaak een harde schreeuw.
Een schreeuw van vreugde of van pijn,
uiteindelijk is het het weer, dat wij zijn.

Hanneke zei op

Versleten

De ortho moest weer worden bezocht,
samen met de bus naar de stad,
ook moesten nieuwe schoenen worden gekocht,
al snel had ik het helemaal gehad.

Veel mensen met verschillende kleuren,
bonte kleding en vreemde talen,
allerlei kunstmatige geuren,
uiteindelijk veel geld betalen.

Mijn lijf protesteerde in 't geniep,
armen en benen zwaar en moe,
het leek wel een voorjaarsgriep,
maar wat doet 't er toe?

Soms moet je even doorbijten,
het was te veel van het goede,
stil maak ik mezelf verwijten,
het is erger dan ik vermoedde.

Kreupel en totaal afgebrand,
kwamen we tevreden thuis,
een tas met spullen in de hand,
manlief achter het fornuis.

Mijn zoon is maar wat blij,
nieuwe schoenen en een tas,
ook een zwembroek erbij,
hij is helemaal in z'n sas.

M'n voeten zijn versleten,
word door spierpijn belaagd,
heb lekker gegeten,
we zijn goed geslaagd!

Soms moet je even over de lijn,
je weet dat je wordt beboet,
dan moet het maar even zo zijn,
aan de andere kant doet het je goed!

Lekker eigenwijs forceren,
Luisteren naar je lijf!
Zal ik het ooit leren?
Dat 't zal moeten staat buiten kijf.

Hub (zomaar iets) zei op

On his horse running through the fields,
whit his fellow knights whit swords and shields.
Their faces so black you can't see,
going to war for you and me.
You can smell the fear that is written in their eyes,
on a quest the have to go that is why they are knights.
Running into the night don't know how far,
faces of black going into war.
Sky as dark as the night,
flashing through the dark a horse whit his knight.
Iron shields and a helmet,
on the battleground blood makes the ground wet.
A man half dead crawling on the ground,
screaming retreat but no one can hear his sound.
Live together or die the same way,
till the end together is where we will stay.
Black turnes into red the collor of blood,
die for the king or maby for a god.
The last thing the knight will see,
is the face of his enemy.
Dressed up in their iron cape,
no way back no possible escape.
Fight till they are all dead,
they fight even when they can smell the threat,
the threat of never see their loved ones again,
because they all lost a knight, a brave man.
After the slaughter it is silence that rules,
not knowing that they are all fools.
Victory is an weird thing,
after the fight you only hear the dead man sing.
War is useless it's a stupid thing,
it is all about killing.
Sometimes for what you believe in or love a lot,
sometimes for money or some kind of god.
Strange what we do for stupid reason,
think about it and ask yourself this question.
Die whit love or love to die,
you know what right is no need to ask why.
Believe in peace in your time on earth,
give love a new birth.
And pass it to everyone you know,
that is what makes a star glow.

Annelies voor Hub zei op

Ha Hub,
Ik vraag me al een poosje af waarom jij af en toe in het Engels publiceert, dus nu vraag ik het dan toch maar.
Heb je daar een speciale reden voor?
Groetjes,
Annelies

Hub voor Annelies zei op

Hi Annelies how are you,
why i wright sometimes in english i haven't got a clue.
Soms in nederlands dan weer in het engels,
soms over het leven of over onze kleine bengels.
I wright,
what comes up in my mind.

Maar om eerlijk te zijn ik weet het niet de ene keer verwoord ik het beter in het engels en dan weer in het nederlands. Het is net als graancircels ik heb er geen antwoord op. Maar nu een vraag voor jou. Wat vind je mooier? Ik heb zelf vaak het idee dat ik het in engels beter verwoord. Ik hoop dat ze raken en dat mensen er iets in zien. Mij helpen ze in ieder geval en dan bedoel ik ook al die andere gedichtjes. Ik vind ze allemaal mooi omdat ze vanuit het hart geschreven zijn. Ik ben ook gewoon een nederlander en ik ben zelfs nog nooit in engeland geweest dus daar heeft het ook niets mee te maken.

Groetjes en prettige feestdagen voor Annelies en iedereen die hier leest.

Katja zei op

Gekleurde eieren
overal verstopt
door de Paashaas
in de vroege nacht.
Of verloren door
de klokken
die uit Rome
terug komen.

Gekleurde eieren,
tekenen van lente,
van nieuw leven,
nieuw begin.
Gekleurde eieren
we eten ze, vergetende
wat Pasen
werkelijk zeggen wil.

Voor iedereen een Zalig Pasen toegewenst

Hanneke zei op

Stroompje

Soms blijkt het inderdaad zo te zijn,
"er zit een gaatje in uw hart",
je voelt je klein,
een beetje verward.

Een reparatie is geen kleinigheid,
en of het helpt weet geen mens,
ik had me er toch wat op verblijd,
mijn verwachtingen in de hens!

"Een belastbaarheids test,
dat is wat ik voor wil stellen,
op een fiets doet u uw best,
daarna kan ik u meer vertellen".

Dat gaan we dan maar weer doen,
trappen en lekker zweten,
ik hou mijn fatsoen,
ik zou het anders ook niet weten.

We gaan maar met het stroompje mee,
schommelen wat heen en weer,
we varen naar de blauwe zee,
verzamelen moed keer op keer.

Katie zei op

Pasen
Toen is Jezus verrezen
maar wat mag dat dan toch wezen

Vraag het op de straat
niemand
die het raadt

Nou hij kwam terug op aarde
om ons iets leren
dat je zonder vooroordelen
iemand moet waarderen

De verrader betaalde zijn tol
en daar zit de wereld van vol

Die man van eeuwen terug
had genoeg ellende op zijn rug

Toch heeft hij zich nooit verlaagd
en een ander bejaagd.

Tot aan het kruis
bleef hij vertrouwen
dat de mensen
van hem zouden houden

Hij had zoveel vrienden zoals
het leek
toch lieten zij hem ook in de steek

Hij keek echter niet om met wrok en nijd
maar leerde van alles wat hij kreeg
in die tijd.

Steeds weer doet Pasen ons beleven
wat hij ons zolang geleden heeft gegeven
7x 70 keer vergeven!

Een nieuw kerkelijk jaar
en weer een mogelijkheid voor een nieuwe start
al is het nog zo ontzettend moeilijk
Hij vraagt alleen
Open je Hart...


Voor allemaal hele fijne paasdagen!

Annelies voor Hub zei op

Hoi Hub,
Bedankt voor je antwoord; er zit dus niet echt een bepaalde reden achter. Zelf vind ik onze taal een hele mooie taal en voor mij hoeft het niet per sé in het Engels maar als jij je daar lekkerder bijvoelt moet je het doen! Ze zijn in ieder geval wél goed te begrijpen.
Ik vind de meeste gedichtjes die hier geplaatst worden mooi! Zelf heb ik het ook één keer geprobeerd maar ik ben zelf beter in Sinterklaas-rijmpjes dus laat ik het maar aan jullie over :-)
Ook jou en alle andere meelezers wens ik fijne Paasdagen met mooi weer en zoals het er op dit moment uitziet gaat het er op lijken.
Groetjes,
Annelies

Hanneke zei op

Katie, wat heb je mooi verteld over Pasen.

Hele fijne dagen allemaal en heel veel liefs van Hanneke.

katja zei op

Daar in dat kistje
daar lag mijn broertje.
Dat werd me gezegd,
we gaan nu naar Wim.
We gaan afscheid nemen
een laatste groet.
Ik wist niet wat ik doen moest
wist niet wat ik zien zou.
Ik zag een kistje,
maar dat was niet Wim.
Ja hij was het wel,
maar toch ook niet.
Mijn Wim die lachte en bewoog,
mijn broertje maakte klanken
als hij hoorde aan mijn stem
dat ik er was.
Deze Wimke reageerde niet,
maar hij was ook niet in slaap.
Dat was gezegd,
het lijkt alsof hij slaapt,
het is heel mooi,
je brengt een laatste groet.
Het was niet mooi,
het was niet Wimke.
Het was een lijk
een dode,
niet mijn blije Wimke,
die lachte
en soms aan mijn hand
een paar stapjes met me liep.
Daar in dat kistje
was niet wat ik zien wou.
Ik wilde Wimke,
gewoon lachend
herkennend.
Stil heb ik daar gestaan
niet wetend wat te doen.
Ik kon geen afscheid nemen
niet van wat ik daar toen zag.

Katja zei op

Wimke
ik wil je zeggen,
wil je laten weten,
dat ik van je houd.
Wimke
ik wil je zeggen,
ik ben je niet vergeten.
Dat ik niet om je huilde
dat was niet mijn fout.
Het was mijn flink zijn
wat me werd opgedrongen.
Het te oud moeten zijn
voor het kind wat ik nog was.
Wimke
ik wil je laten weten
ik deed het niet expres.
Ik wist al van je sterven
voor je uur er was.
Ik had niet mogen weten
niet van uur en tijd,
had moeten zwijgen
niet zeggen wat ik wist.
Wimke
ik wil je laten weten,
ik zei dat als een kind,
ik wenste je niet dood.
Ik wist dat je moest sterven
dat was ons al verteld.
Maar mijn weten
heeft jouw dood misschien versneld.
Dat was niet mijn opzet,
ook al dacht ik later vaak
dat het wel goed was
dat je dood was.
Want ik wilde niet zorgen
niet de verantwoordelijkheid.
Maar ik was een kind
wat dat toen dacht.
Dat wilde ik je laten weten
want je hebt nog steeds
een plekje in mijn hart.

Marieke zei op

Bang ben ik
voor wat er komen gaat
Bang ben ik
en ook kwaad.

Hoe zal de toekomst worden
niemand die het weet
Ik mis jullie verschrikkelijk
ik weet dat ik het nooit vergeet.

Dat is er ook zo moeilijk aan
vergeten doe je nooit
Durf ik er nog een keer voor te gaan?
Wie weet, ... ooit...

Mijn gedachten over de toekomst die ik had
zijn verdwenen, weg,
de toekomst is een gat...
Niet perse donker,
want met wat ik heb ben ik ontzettend blij,
maar ik had andere gedachten,
voor ons... en voor mij...

Het is moeilijk om dat los te laten,
maar misschien is dat wel beter.
Steeds er over denken, er over praten
het helpt niet, voor geen meter...

Ergens is er nog een heel klein beetje hoop,
dat is er lang niet geweest
Wie weet, over een hele lange tijd...
is het bij ons toch weer feest...

Marieke

Hanneke zei op

"Het blije kind"

Als je kind bent,
word je gedragen,
je bent het gewend,
alle dagen.

Een thuis vind je heel gewoon,
je hondje kwispelt altijd,
een koningin op de troon,
je leven voorbereid.

Met veel vallen en weer opstaan,
je lijf af en toe kapot,
't is ook vaak net goed gegaan,
soms was 't echt verrot.

Je leerde mensen kennen,
meestal waren ze wel lief,
Oma's om je te verwennen,
je was hun hartedief.

Het levenspad kronkelt onverwacht,
het kan soms zo anders lopen,
wie had dit verwacht,
wie had dit ooit durven hopen?

Je ziel zal van dit alles leren,
kon je maar kiezen wat en hoe,
soms is het moeilijk te verteren,
het is soms zo'n gedoe!

Telkens weer komen we boven water,
ons er weer doorheen geslagen,
een les geleerd voor nu en later,
wat moeten we nog meer verdragen?

Je wilt het zo graag,
leven zonder schroom,
gewoon gelukkig zijn,
een mooie droom!

Het blije kind,
zit ook nog steeds in jou,
door iedereen bemind,
het zegt: "ik hou van jou".

Hub woorden zei op

Letters punten komma's woorden ze vormen zinnen,
soms weten we niet eens meer waar ze beginnen.
Ook waar ze eindigen is vaak de vraag,
soms wil je ze niet horen soms juist graag.
Letters en van alles hoort er bij,
ze vormen een vreemde brei.
Monden bewegen maar je begrijpt het niet,
woorden en zinnen waar je niets mee opschiet.
Soms duur en zelfs te koop,
soms niets waard dus rijp voor de sloop.
Elkaar begrijpen begint met elkaar verstaan,
neem dat als vertrekpunt en je kunt heel ver gaan.
De basis ligt in de eenvoud,
daarmee word iets goeds onderbouwd.
Dus zorg dat iedereen je snapt,
praat gewoon zodat niemand je op leugens betrapt.
Want mooie en dure zinnen die niemand begrijpt,
worden door de eenvoud vanzelf bevrijd.
Politiek maakt ziek!!!!

Hub, het weer zei op

Het weer.

Volkeren worden uitgemoord,
maar het weerbericht is wat iedereen het liefste hoort.
Het journaal duurt tot het weer is geweest,
maar zat het weer in het midden gaven de kijkers daarna al de geest.
Want wat er op de wereld gebeurt is ons een worst,
als het weer maar goed is het liefst warm dan lessen we onze dorst.
Gezellig op een terras,
en dan doen we net of er vandaag geen nieuws was.

Hanneke voor Marieke zei op

Marieke, wat heb jij de letters en woorden weer prachtig weten te vangen!
Heel mooi, een gevoel dat diep van binnenuit komt.

Liefs van Hanneke

Hanneke voor Jet zei op

Jet, waar ben je?

Marieke zei op

Hanneke, wederom bedankt voor je reactie.
De woorden borrelen soms zomaar omhoog...


En ja, Jet waar ben je??
Ik zou ook graag weer wat van je lezen.


Liefs, Marieke

katja zei op

Dwalend
in het duister.
Het duister
van de nacht?
Het duister
van mijn leven?
Het duister
van de dood?

Zoekend,
naar het licht.
Het licht
van de ochtend?
Het licht
van mijn leven?
Het licht
van mijn dood?

Gevonden,
de bron van het licht.
Het zonlicht
van de ochtend?
Jouw licht
in mijn leven?
En het licht dan
van mijn dood?

katja zei op

Zoekend
in het donker
naar wat niet
te vinden is.
Tastend, zoekend
als een blinde,
geen enkel
sprankje licht.
Blijven lopen
in het donker,
zoekend
naar die ene deur.
De deur
die opent
met daarachter
de zekerheid?
De zekerheid,
nee, misschien
als ik er klaar
voor ben
uiteindelijk het licht.?

katja zei op

Dood,
zomaar weg,
niets meer over,
geen ademtocht,
geen woorden.
Dood,
zomaar ineens,
niet aangekondigd,
geen woorden
geen groet.
Dood,
zomaar ineens,
van levend,
ademend mens,
zomaar ineens
dood.

katja zei op

Waar ben je nu,
jouw ziel,
jouw wezen,
waar is dat heen?
Je lijf is hier,
maar dat is niet jouw wezen,
niet je zijn,
niet je ziel.
Waar ben je nu,
kan je voelen,
horen, weten
van ons
onzegbaar verdriet?
Waar ben je nu,
nu je niet meer
bij ons bent?
Waar ben je heen?

katja zei op

Krijg je wel kans
om weg te gaan,
als wij steeds aan je denken?
Krijg je wel kans
om verder te gaan,
als wij niet aanvaarden?
Krijg je wel kans
om hier vandaan te gaan,
als wij je nog niet kunnen missen?
Krijg je wel kans
om weg te gaan,
of houden wij je
met onze liefde tegen?

katja zei op

Mijn handen, tot vuisten gebald
wanhoop aangevend.
Mijn leven overhoop,
zoveel te verwerken,
moet ik dat dan alleen?

Mijn handen, uitgestrekt
naar jou, naar God.
Vragend om hulp,
om een reikende hand.
Vragen naar een teken.
Een teken over hoop.

Mijn handen, geopend
klaar om te grijpen.
Te grijpen dat geluk,
dat mooie moment,
van samen nemen,
samen geven.
Samen, dat geeft hoop
voor de toekomst.

katja zei op

De wereld staat stil
jij bent niet meer.
Jij bent dood,
zomaar ineens
weg van ons.
Geen tot ziens
geen vaarwel,
geen afscheid,
zomaar weg
zonder een laatste groet.

katja zei op

Ik wist van je sterven
dat je heen moest gaan.
Dat was me verteld
ik moest begrijpen
dat ik daarom
niet meer bij je
op bezoek mocht gaan.
Ik kan niet begrijpen
waarom dat niet mocht.
Hoe kon ik dat weten
als ik je niet bezocht.
Hoe kon jij weten
dat ik nog aan je dacht.
Dacht jij niet
ze is me vergeten,
ze komt niet meer?
Weet dan dat ik,
ik niet bepalen kon
of ik nog wilde gaan.
Het mocht niet,
jij was stervend
dat kon ik dan niet aan.
Dat is niet wat ik dacht
maar wat me is gezegd.
Ik was een kind
onwetend en klein,
ik mocht niet zien
hoe zeer jij veranderd
zou zijn.
Alsof het later zien
toen je niet meer was
niet nog veel confronterender
voor me was.

katja zei op

Wimke
waarom,
waarom,
moest het zo gaan?
Waarom
moest jij sterven
als kind?
Waarom
moest ik ervaren
wat ik niet aanvaarden kon.
Waarom,
waarom,
moest jij het zijn?

katja zei op

Mag ik vragen
dat dit over gaat.
Ik wil niet meer.
Het is teveel
te zwaar
ik kan het niet meer dragen.
Wie zal me vergeven
als ik er een einde aan maak.
Dit is niet meer te dragen
niet door mij alleen.
Ik voel me verlaten
God waar ben jij heen.
Zie je niet hoe ik twijfel
dat ik zoekend ben?
Laat me maar gaan,
ik ben helemaal alleen.

katja zei op

Dit is het laatste
niemand die nu nog
van me hoort.
Dit is mijn afscheid
luister naar mijn
laatste woord.
Ik wens u allen
dat het u goed mag gaan.
Wil mij gedenken
vergeet niet mijn naam.

Marieke voor Katja zei op

Mooi Katja...

Gelukkig heb je de woorden weer gevonden en kunnen we weer regelmatig wat van je lezen.
Je schreef al eerder dat je heel erg bezig bent met het verwerken van de dood van je broertje, de gedichten die je schrijft zullen je vast 'helpen'.

Van je laatste gedichtje ben ik een beetje geschrokken; ik weet dat dit soort dingen je helpen in je verwerkingsproces, maar ik hoop wel dat het goed met je gaat...

Veel sterkte Katja en blijf schrijven!

Liefs, Marieke

hub zei op

If time is fading away,
you know your time is gone no longer you can stay.
Not knowing of what you leave behind,
just left, nothing to find.
Like an empty building ready to take down,
there is no longer place for you in this town.
Wish sometimes you could disapear,
just leave all behind no longer feeling the fear,
the fear of getting hurt at the end,
the fear of loosing family or a friend.
Listen to the silence in your mind,
everyone that left you is there to find.
But find yourself first before doing that,
listen to your heart you wont regret.
Time will heal every wound,
and after that peace will be found.

hub zei op

Waiting for you,
waiting till you tell me what to do.
Waiting for way to long,
waiting like in a never ending song.
Wait a minute is what they say,
but what is a minute when when seconds are ticking away.
Some wait for love,
others for a miracle from above.
Waiting for something simple like a friendly word,
waiting for something that will hurt.
We all wait, sometimes we don't even know what for,
and just when you wanna let waiting win, your answer will come through that open door,
that open door called your mind,
that is where all the waiting his end will find.

atie zei op

WAAROM:

Kracht naar Kruis
Een uitspraak welbekend
En zeker in dit huis
Iets wat nooit went

Verlang zo naar rust
En simpele zaken
naar hartelust
er iets samen van maken

Niet meer vechten
Genieten van het moment
Steeds weer gaan voor je rechten
Terwijl je gewoon eerlijk bent

Gun me een leven
Zonder veel strijd
Waarin ik mag geven
En niemand meer lijdt

Open die ogen
Zie nu wat er speelt
Zonder mededogen
Een oprecht beeld

Het kan toch niet wezen
En mag toch niet zijn
Dat ik steeds weer moet vrezen
Dat voelt toch niet fijn

Mijn wens is zo weinig
Maar kostbaar en klein
Voor altijd oneindig
Een eind aan de pijn.




KIND IN NOOD:

Het verdriet wat jullie wordt aangedaan
Is zo oneerlijk groot

Het verdriet dat jullie wordt aangedaan
Maakt jou een kind in Nood

Een man die een beslissing neemt
En niet meer verder denkt
Twee meisjes zijn de dupe
Dat is wat mij zo krenkt

Een Mama die aan het wachten is
Om samen eitjes te rapen
En die nu slechts geduld rest
Want leugens zijn zijn wapen

Het zal wel weer verkeren
Maar wat is er nu al geraakt
Wat heeft dat kind te lijden
En steeds weer meegemaakt

Wat slecht is dan toch Nederland
Alles moet via de rechter
Gelukkig krijg ik van veel de helpende hand
En maakt mij dit tot vechter

Bedankt voor al die duimen
En al de lieve wensen
Dit laat me zien dat buiten VALS
Ik me omringd voel door lieve mensen.

katie zei op

AFZENDER ATIE IS KATIE
LETTER VIEL WEG!!!

Katja voor marieke zei op

Hallo Marieke,
het schrijven helpt zeker. En schrikken van de laatste tekst is niet nodig. Want ik schrijf vanuit mijn tenen, en dit komt echt vanuit het diepst van mezelf, maar ik heb geen gekke plannen, er zijn hier nog te veel uitdagingen. Het gaat me nu alleen even helemaal niet goed. Maar dat komt wel weer.
Katja

Marieke voor Katja zei op

Gelukkig Katja,
Bedankt voor je opheldering en heel veel sterkte gewenst.

Liefs, Marieke

Hanneke zei op

Innerlijke stem

Je bent jong en vitaal,
je maakt grote plannen,
"iets" gaat er met je aan de haal,
je wordt naar "af" verbannen.

Je lijf is moe en lusteloos,
je begrijpt het niet,
je voelt je van binnen boos,
waarom je gezondheid je verliet.

Geeuwen en gapen,
ellendig en slap,
nooit meer uitgeslapen,
't is zeker geen grap.

De tentamens zijn voorbij,
jouw hoofd kon het niet,
jij staat opzij,
je voelt verdriet.

Je vrienden SMS-en trouw,
ze begrijpen er ook niets van,
weten dat jij anders wou,
weten van jouw toekomstplan.

Je lijf geeft vreemde signalen,
een soort ontembaar moe,
je geest begint ervan te balen,
elke inspanning is taboe.

Al zes weken thuis,
huiswerk maken lukt niet,
soms even bij de buis,
je geheugen een vergiet.

Je bent binnenste buiten gekeerd,
nog steeds de oorzaak niet gevonden,
al hebben de dokters veel geleerd,
als ze toch eens iets doen konden.

Als een foetus lig je graag,
energie is verdwenen,
je beweegt te traag,
moeie armen en benen.

Kon mijn buik je maar verwarmen,
jou troosten in deze nare tijd,
kom liggen in m'n armen,
van narigheid bevrijd.

Kon ik maar wonderen verrichten,
dan wist ik wel wat ik zou doen,
jouw ellende verlichten,
dan was jij zo weer kampioen.

Kampioen van het leven,
energie als een stromende rivier,
kon ik je dat maar geven,
in je leven weer volop vertier.

"Geduld" hoor ik fluisteren,
Ik hoor mijn innerlijke stem,
"naar je gevoel blijven luisteren",
"dat adviseer ik je met klem".

Danny zoon van Jet zei op

Hallo allemaal.
Me moeder vroeg me, om even te vertellen dat ze ziek is, en er daarom even niet is, ze ligt voorlopig nog wel op bed.
Ze doet iedereen de groetjes,

Danny van Keken

Voor Jet zei op

Het ALLERBESTE, Jet.
Heel veel sterkte,
Groeten van Esther

katja voor Jet zei op

Danny dank je voor dit berichtje, ik maakte me al ongerust. Wens Jet van Harte beterschap.

Katja

Hub voor Jet (danny) zei op

Hoi Danny wens je moeder beterschap. Is het onbeleefd als ik vraag wat ze heeft? Ik hoop dat ze er weer gauw bovenop is. Doei

Hanneke voor Danny en Jet zei op

Hai Danny, ik had je mams al gemist hier op myo-cafe. Zij is zo'n beetje een "moeder" voor iedereen, niet qua leeftijd of zo, maar qua gevoel en vriendelijkheid.

Wil je haar een knuffel en een kusje van mij geven?

Jet, ik weet dat je je best doet om er weer bovenop te komen!

Liefs van Hanneke

Marieke voor Jet en Danny zei op

Bedankt voor je berichtje Danny, we misten Jet al een tijdje!

Jet, van harte beterschap en we hopen snel weer wat van je te horen!

Liefs, Marieke

Hanneke voor Jet zei op

Lieve Jet,
ik miste je al,
je ligt op bed,
even in een dal.

Je zonen rennen,
heen en weer,
om jou te verwennen,
keer op keer.

Jet lieve meid,
ze bedienen je trouw,
als een majesteit,
want ze houden van jou!

Jet, ik zal vragen,
in mijn contact naar Boven,
om jou te dragen,
en beterschap te beloven.

Heel veel liefs
van Hanneke.

Hub vor Annelies zei op

Hoi Annelies. Mag ik jou iets vragen? Ik zat van de week eo ik mis je te kijken. Was jij dat? Zou wel heel toevallig zijn natuurlijk.:-)

Annelies voor Hub zei op

Ha Hub, natuurlijk mag jij me iets vragen...of je antwoord krijgt is een tweede :-)
(grapje...)
Nee, dat was ik niet; was dat iemand die ook Annelies heette? Zelf heb ik 't programma niet gezien; voorheen keek ik meestal wel maar ik heb er op het ogenblik even genoeg van; vind het meestal zo zielig.
Heb ik je vraag voldoende beantwoord?
Groetjes maar weer!

Hub voor Annelies zei op

Hahaha ja dat was een zeer bevredigend antwoord. Ik zag het toevallig voor het eerst maar als je het iedere avond zou kijken word je inderdaad volgens mij deprie op den duur maar toevallig heeft het zoontje van mijn zusje dezelfde ziekte dat was ook de reden waarom ik had gekeken en die vrouw hete tatatata ook Annelies en ik dacht die naam komt me zo bekend voor maar jij bent het dus niet. Gelukkig maar. Doei of zoals ze in het zuiden zeggen adie wa.

Hanneke zei op

Vrolijk

Strengen met zwarte kralen,
snap jij dat wonder,
waar ze 't vandaan halen,
een pad kan niet zonder.

Hij doet het gewoon,
dat is moeder natuur,
het is toch wonderschoon,
zo'n voortplantingsavontuur.

Een plant dient als nest,
weliswaar onder water,
de temperatuur doet de rest,
het resultaat zien we later.

Een groene kikker zit roerloos,
alsof hij van plastic is,
duikt plotseling in het kroos,
bijna op de rug van de goudvis.

De tuinkabouter houdt de wacht,
een vredig tafereeltje,
bespeelt zijn viool zacht,
al met al een juweeltje.

Het stroompje kabbelt zacht,
de warme zon laat zich voelen,
ik heb er lang op gewacht,
waar zijn de tuinstoelen?

Kikkers, padden, vissen,
vogels fladderen olijk,
dit geluk wil ik niet missen,
ik voel me vrolijk!

katja zei op

Mag ik gaan
wanneer ik wil?
Wanneer ik denk
dat het mijn tijd is?
Wanneer ik denk
genoeg te weten?
Wanneer ik voel
dat het mijn tijd is?
Mag ik gaan
laat je me gaan?
Je weet dat ik
niet meer verder wil?
Je weet dat ik
niet meer kan dragen.
Je weet dat het
genoeg is geweest.
Mag ik dan gaan?
Mag ik uit dit leven,
mag kiezen voor
wat minder moeten geven?
Mag ik gaan?
Zeg me,
mag het,
mag ik hier vandaan?

katja zei op

Houd me niet tegen
als ik weg wil gaan.
Besef dat ik mijn eigen leven
wil gaan leiden.
Houd me niet tegen
wanneer ik mijn eigen weg wil gaan.
Begrijp dat ik niet langer
zo wil blijven leven.
Houd me niet tegen
niet wanneer ik zelf kies.
Weet dat ik niet anders kan
het is mijn eigen leven.

Katja zei op

Genoeg
hoezo genoeg
je kan toch
altijd wel weer verder
Genoeg
hoezo genoeg
je moet toch
altijd wel weer verder.
Genoeg
hoezo genoeg
of je wilt of niet
je moet verder.

katja zei op

Nergens meer licht
alleen maar duisternis
zwarte duisternis
zo zwaar,
nergens een glimpje licht.
Duister als de dood
die komt en gaat
en jullie zonder mij
achter laat.

katja zei op

De laatste keer
samen onderweg.
Maar samen,
nee niet meer samen,
ik met jou,
maar jij niet meer met mij.
Of is jouw geest,
jouw ziel,
jouw wezen,
nog bij me aanwezig?
Ik ga me jou,
jouw laatste reis,
een afscheid,
een vaarwel,
een rust zacht,
een misschien tot ziens,
ooit, ergens, ik weet niet wanneer.
De laatste keer samen
en toch ben ik alleen,
alleen met veel mensen
om me heen.
Ik mag dadelijk weer weg
en jij blijft achter
helemaal alleen.

Katie zei op

Ontastbaar en toch zo dichtbij
Ik kijk naar haar en zij kijkt naar mij

gedachten spoken door mijn hoofd
Ik zou veel willen zeggen
Maar heb mezelf iets beloofd

Niet teveel vragen, het is al zwaar genoeg
En na alle ellende heeft ze nog zoveel
Voor de boeg

Toch als dat handje liefdevol langs mijn wangen strijkt
Lijkt het alsof de echte wereld
Even heel ver weg lijkt

Is er niets gebeurd
En heeft de toekomst zin
Is het alleen een kwestie van wachten
Op een mooi nieuw begin

tientje zei op

'Modder"
Een kind met een spierziekte is niet erg
samen ga je beklimmem die berg.
Twee kinderen met een spierziekte is niet erg
alleen de klim zal hoger worden richting de top van die berg.
Op die klim kom je modder tegen
hierdoor verlies je je grip en glij je steeds weer een stukje naar benenden.
Die klim die begint weer want voor je kinderen
laat je door niets of niemand hinderen.
Samen zal je klimmen richting die top
ook al zet dat soms je wereldop zijn kop.
Wetend dat je top nooit zal halen
want door die moddder zal je steeds weer een stukje dalen.
Nee het is niet erg om 2 kinderen met een spierziekte te hebben
maar soms zou je heel gewoon heel veel modder van die berg willen afscheppen.
Zodat je niet steeds hoeft te glijden
en ons hart niet steeds hoeft te lijden.
Maar helaas die modder zal er altijd zijn
net als onze strijdlust om naar die top van die ber te klimmen ook al doet dat soms pijn.

katja zei op

Mag ik wel vergeten
dat wat ik nu weet.
Mag ik wel vergeten
het niet te dragen leed.
Mag ik wel vergeten
dat het ook anders kan.
Mag ik wel vergeten
dat ik het niet veranderen kan.
Mag ik wel vergeten
dat wat niet goed is gegaan.
Mag ik wel vergeten
wat me is aangedaan.
Mag ik wel vergeten
ik moet vergeten
ik kan niet verder
met het weten.

katja zei op

het is genoeg geweest
steeds weer vechten
ik wil het niet
het is genoeg geweest
steeds weer uitleggen
ik wil het niet.

katja zei op

Ik wil niet langer vechten
niet langer nog de strijd
niet langer nog de pijn.
Ik wil niet langer vechten
niet langer te groot moeten zijn
niet langer de minste moeten zijn.
Ik wil niet langer vechten
niet meer klein te moeten wezen
niet meer flink moeten zijn.
Ik wil niet langer vechten
ik doe niet meer mee.
ik vecht niet langer meer.

katja zei op

Hoe dicht was je bij me,
hoe ver was je van me af.
In gedachten zat je naast me,
in werkelijkheid was je mijlen ver weg.
In gedachten was je bij me
in werkelijk lig je al jaren in je graf.
In gedachten had ik je dicht bij me,
in werkelijkheid ben ik je jaren kwijt.
In gedachten zie ik je voor me
in werkelijkheid kan ik je niet meer zien.
In gedachten blijf je voor me
dat kleine broertje
wat blij en vrolijk was.
In werkelijkheid ben je voor me
dat kleine broertje
wat altijd blij en vrolijk was.
In gedachten ben jij Wimke,
mijn Wimke, die mijn jongste broertje was.
In werkelijkheid ben jij Wimke,
mijn Wimke, die nog steeds mijn
kleine broertje is.
In gedachten ben je dood, begraven
niet meer hier bij me.
In werkelijkheid ben je dood, begraven
maar nog heel dicht bij me,
iedere dag opnieuw,
laat je me weten
dat je bij me bent.
Dat ik je niet hoef te vergeten
dat ik je mag blijven herinneren
zoals ik je altijd heb gekend.
Dat je voor mij altijd
Wimke zal zijn.

katja voor tientje zei op

Tientje heel mooi beschreven. Ja kon je de modder maar wegscheppen. Maar aan de andere kant wat vind je daar dan onder de modder?

Ik wens je kracht en sterkte om door te blijven klimmen.

Katie zei op

De zon is gaan stralen maar hier is het kil
Mensen gaan weer leven
Maar bij ons blijft het stil

We voelen heel langzaam het geluk verdwijnen
De vreugde van anderen
Is niet meer de mijne

Het is zo oneerlijk wat ons overkomt
Als ik het uitleg
Raken stemmen verstomd

Een moeder is in haar leven
niet dieper te raken
Dan als ze haar kinderen dreigt
kwijt te raken

Het gevoel is onbeschrijflijk
Het gaat door merg en been
Iemand die dit veroorzaakt
Heeft een hart van steen

Het is meer dan egoïsme
En gaat verder dan haat
Totaal geen compassie
Met wat hij hier achterlaat

Ooit zullen bij mijn meisjes
De ogen opengaan
En dan is hij het die er alleen
voor zal staan

Misschien dat dan het gevoel
Omkeert van euforie
In ware spijt.
Maar wat is er dan al verloren gegaan
Van hun kostbare kindertijd!

Hanneke voor Jet zei op

Jet, hoe gaat het met je? Gaat het de goede kant op of wordt je geduld wel heel erg op de proef gesteld?
Soms kun je niet anders dan er het beste van hopen en vertrouwen dat het weer beter zal gaan.

Dat je vertroeteld zult worden, dat weet ik wel zeker.

Heel veel liefs van Hanneke

Marieke zei op

2 en een half ben je
en al zoveel te geven
2 en een half ben je
je hebt nog heel je leven

2 en een half
en zoveel te ontdekken
2 en een half
en de hele dag maar kwekken

2 en een half
ons mooiste wonder
ons zonne-kind
zo heel bijzonder

Marieke

Katja zei op

Wimke

Wist jij wat zou gebeuren,
dat je sterven zou?
Wilde je niet blijven
of was je blij verlost te zijn
van al dat wat je niet kon
en misschien van al je pijn?
Had je kunnen praten
wat had je ons gezegd?
Had je weet van ons verschijnen
bij jou daar in je kist.
Wist je dat wij rouwden?
Ik hoop dat je het wist..
Ik hoop dat je wist
dat ik wel wilde huilen
dat ook ik verdriet had.
Dat ik het niet mocht tonen
omdat ik de oudste was.
Ik hoop dat je begrijpt
dat ik niet rouwen kon,
niet rouwen mocht,
dat ik anderen tot steun
moest zijn,
ook al was ik zelf nog een kind,
was ik daarvoor nog te klein.
Ik hoop dat je begrijpt
dat ik je vaak vergeten ben,
dat was niet om jou hoor,
maar om mezelf,
omdat ik niet leven kon
met jouw herinnering.
Niet omdat ik je niet mocht
nee het tegendeel,
daarom was aan jou denken
voor mij al vaak te veel.
Ik wilde niet je foto zien,
niet wat er op je prentje stond.
Dat was jij niet,
daar was je als een gewoon kind vermomd.
Zoveel gebeurde er met mij
nadat jij er niet meer was.
Soms wilde ik vergeten
niet in gedachten met je zijn.
Er werd te veel gepraat
en herinnerd steeds aan jou.
Dat wilde ik niet
want steeds opnieuw
had ik verdriet
wat ik niet tonen kon.
Dus vergeten
dat was wat me overbleef.
Jouw vergeten zodat ik zelf
staande bleef.
Wil je me vergeven
voor dat wat ik ooit deed.
Want ergens moet je toch wel weten
dat ik diep in mijn hart
jou nooit vergeten ben.

katja zei op

Het is nu genoeg geweest
mijn tijd die is voorbij.
Het wordt te zwaar
ik kan dit niet dragen.
Eens is het teveel
voor een mens alleen.
Ik wil niet meer verder gaan
laat jullie achter
als ik hier vandaan ga.

Katja zei op

Vaarwel
tot ziens
het ga je goed.
Denk aan mij
aan wie ik was.
Aan hoe ik was.
Wie ik kwetste
onbedoeld
wil mij vergeven.
Wie mij pijn deed
onbewust
het zij je vergeven.
Vaarwel
tot ziens
het ga je goed.

Katja zei op

Ik kan het niet vergeten
ik blijf het aldoor zien.
Steeds weer moet ik kijken
naar hoe jij daar lag.
Steeds weer niet beseffend
wat ik eigenlijk zag.
Ik kan het niet vergeten
ik blijf het aldoor zien.
Jij zou er uitzien
alsof je aan het slapen was.
Wat ik zag
was geen slapend kind.
Ik zag jou
in een kist
met je ogen open.
Het was niet of je sliep,
het was niet of je wakker was,
want nooit
had jij je ogen open.
Het was vreemd,
niet werkelijk,
niet mijn Wimke
zag ik daar.
Ik zag een kind
maar dat was jij niet.
Dat was niet de Wimke
die ik ooit eerder achterliet.
Mijn Wimke was blij
en altijd met een lach.
Mijn Wimke aanvaarde
dat wat hij niet zag.
Mijn Wimke hield zijn ogen dicht
en was een stralend kind.
Dit was niet Wimke
nee niet voor mij.
Voor mij kon het ieder wezen
alleen niet Wimke, niet jij.

katja zei op

Waarom moest jij al sterven
al zo ontzettend jong.
Hoe kon jij nu al klaar zijn
met je leven.
Had jij dan door je ziekte
zoveel al geleerd,
dat je kon aanvaarden
dat je de dood had geaccepteerd.
Had je vrede met je sterven
was je het leven moe.
Ik zou zo graag willen weten
hoe jij je hebt gevoeld.
Voelde je je in de steek gelaten
omdat ik niet meer bij je kwam.
Weet dan dat ik dat niet meer mocht.
Jij bent thuis weggegaan
kwam in vakanties thuis,
dan was het als vanouds,
jouw lieve blijde lach.
Toen ineens mocht dat niet meer
maar ging ik mee op bezoek bij jou.
Ook dan was je altijd blij
en lachte je verheugd.
Je zag ons niet,
maar hoorde en wist
dat wij het waren.
Ook op bezoek gaan,
in een keer mocht dat niet,
heb nooit de kans gekregen
om je dat te zeggen.
Om je te laten weten
dat ik van je hield.

Hanneke zei op

Pijn

Pijn, scheer toch op!
je zit in m'n nek,
in m'n kop,
je maakt me gek!

Niet even,
je dreint maar door,
verpest m'n leven,
weet dat ik me aan je stoor!

Je belemmert mij,
kan niet doen wat ik wil,
voel me niet vrij,
wanneer ben je eens stil!

Sodehannes op!
uit m'n lijf,
weg uit m'n kop!
je maakt me stijf!

Ik wil je nooit meer zien!
ga nou maar!
dit is niet wat ik verdien!
ik ben met je klaar!

Was het maar zo makkelijk,
had de pijn maar gevoel,
was de pijn maar zo schappelijk,
jij begrijpt vast wat ik bedoel.

Katie zei op

Hoe ver kan een mens breken
En tot hoe ver kan een ander gaan

Er zoveel negatieve energie insteken
En een ander aan de kant laten staan

Ten koste van hoeveel speelt geen enkele rol
Dat is van ondergeschikt belang

Hij houdt dit heel lang vol
En dit duurt al heel erg lang!

In wat voor wereld leven wij
Als onrecht zegeviert

Als de ander frank en vrij
Een ander zijn leven verstiert

Het is moeilijk om te blijven geloven
In ooit zal het anders zijn

En dan zal ik iedereen beloven
Krijg ik hem ook klein

Ik hou niet van wraak
En zeker niet van eeuwige nijd

Maar oneerlijkheid stel ik aan de kaak
Tijd voor gerechtigheid.

Hanneke zei op

Worsteling

Je worstelt,
met de pijn en vragen,
terwijl je je hond borstelt,
pijn niet meer te verdragen.

Keuze heb je niet,
het is nou eenmaal zo,
je voelt je verdriet,
en zegt "let's go!"

Doorgaan met ademhalen,
dat is wat ik kan doen,
kon ik zelf maar meer bepalen,
dan zou ik 't anders doen.

Hup er tegenaan,
geniet van de zon,
niet stil blijven staan,
zoals ik dat vroeger kon.

Alles beleven door een roze bril,
alleen het mooie zien,
dat is wat iedereen wil
het proberen waard misschien?

Waar heb ik die bril verstopt?
Of heb ik die niet nodig?
Waarom alles opgekropt?
Is die bril overbodig?

Het positieve zit in je geest,
soms wat moeilijk te detecteren,
het is er altijd al geweest,
ik wil de vinder feliciteren!

Hanneke zei op

Lieve vriendin,

Vanmorgen belde je mij,
heel onverwacht,
"ben je vanmorgen vrij?"
vroeg je me zacht.

Op de fiets kwam je aangesjeesd,
het zonnetje had je meegenomen,
voor de hondjes altijd een feest,
van mij mag je vaker komen.

Tulpen in alle kleuren,
die kreeg ik van jou,
om onze kamer op te fleuren,
wat ben jij toch een lieve vrouw!

Ze zijn rose, wit, paars en geel,
ze stralen energie uit,
een prachtig geheel,
20 tulpen op een kluit.

Zo'n lief gebaar,
vanuit jouw hart gegeven,
geloof me maar,
het laat m'n zieltje beven.

Het doet me zo goed,
het geeft weer zin,
het geeft weer moed,
dank je lieve vriendin!

Marieke zei op

Vandaag,
denk aan vandaag.
Niet aan morgen,
teveel zorgen.

Bedenk wat je hebt
(nog) niet aan wat je wilt.
Tel je zegeningen,
zorg dat je niet verkild.

Probeer te genieten,
maak het niet stuk.
Kijk om je heen,
je hebt ontzettend veel geluk.

Laat de toekomst
voor wat ie is…
Blijf in het heden
‘vergeet’ even je gemis.

Probeer vandaag te leven,
want het leven is zo mooi.
Zet het deurtje open
en kom uit die kooi.

Laat de liefde binnen,
de warmte het geluk.
Ga weer je eigen liedje zingen
en … PLUK!

Marieke

Hanneke voor Marieke zei op

Mooi gezegd Marieke.
Ik heb vanmorgen met m'n zoon in een prachtig bos gelopen en gewoon heel lang op een bankje in het zonnetje gezeten. Gewoon genieten en het mooie willen zien. Energie opzuigen. Reigers, kikkertjes, bladknopjes, grote en kleine vissen, kikkervisjes, watervlooien, waterplanten ... en ..... Nordic walking enthousiastelingen. Het was een fantastische ochtend.
Fijn dat jij ook het mooie kunt zien.

Liefs van Hanneke

Lisa for Hub zei op

Beste Hub, genieten en voelen jouw poèzie, woorden voor de ziel en de hersens vervloeien zich met de emotie.
Heel bijzonder, hoop meer van jou te lezen op dit forum!

Hub zei op

De zon over ons heen gebogen,
alle problemen heel even vervlogen.
De zon verwarmt ons gezicht verzachtend,
we kijken elkaar aan glimlachend.
De lente begint en de zon zal vaker schijnen,
daarna de zomer en hopelijk zullen onze zorgen als sneeuw voor de zon verdwijnen.
Ons kleine mannetje maakt ons sterk,
een soort magie die altijd werkt.
De tijd zal bewijzen en gelijk zullen we krijgen,
de onbenullige kijken dan toe en zullen zwijgen.
Nu nog even ziek maar straks weer beter,
dan hoef ik niet meer te vechten voor iedere meter.
Dan gaat alles weer zoals het hoort,
positief blijven en dan zul je zien, je scoort.

If you have to fight for an inch,
you loos a mile.

Lisa zei op

Mooi...heb je ergens een website?

Hanneke zei op

Drie-en halve kilo klein,


Max, lief klein dier,
je zit te trillen,
blijf toch nog even hier,
dat zou ik zo graag willen.

Vijftien jaar elke dag,
dribbelde je om me heen,
jij zorgde voor een lach,
zoals jij is er niet een.

Drie-enhalve kilo klein,
altijd blij en spontaan,
nooit een spoortje van venijn,
je wist je mannetje te staan.

De dierenarts deed z'n best,
een spuit en een pilletje,
mijn liefde voor jou werd getest,
jij, met je duidelijke willetje.

Eten ging niet meer,
het werd stil rondom jou,
je ging niet meer tekeer,
ik voelde van binnen rouw.

Opgeven wilde ik je nog niet,
het is voor jou nog geen tijd,
wist me geen raad van verdriet,
te vroeg voor een afscheid.

Van eten ging je bibberen,
af en toe een slubbertje water,
van aaien begon je te sidderen,
ik dacht nog maar niet aan later.

Na ruim een week zonder eten,
pakte je een stukje droog brood,
ik zal het nooit vergeten,
eet! Het kan je redden van de dood!

Leverworst met tarwebrood,
dat gaat er soms nog in,
houdt onze Max weg van de dood,
we zijn nog maar bij 't begin.

Als een puppie loopt hij achter me aan,
verzwakt en wankel op z'n pootjes,
om daarna weer z'n mand in te gaan,
een nieuw begin of de laatste loodjes?

We genieten maar van elk moment,
net speelde hij als een jonge hond,
dat er wonderen bestaan is bekend,
wie weet wordt hij nog gezond.

Voor hem zal ik door het vuur gaan,
tegen beter weten in ga ik door,
ik bied hem zo maar weer eens eten aan,
het hondje waaraan ik mijn hart verloor.

ikke zei op

dat zou een goed idee zijn lisa, als hub, jet , mariekte, katie, hanneke, todh maar geschreven een site zouden starten, waarop alleen zij kunnen plaatsen, dan kan er ongestoord genoten worden van hun mooie teksten.

Mij aan ikke zei op

Hai ikke,

Ik begrijp niet wat je bedoelt met je opmerking dat men dan ongestoord zou kunnen genieten van hun mooie teksten. Bedoel je dat cynisch? En waarom zouden ze ergens anders moeten plaatsen? Misschien kun je beter "gewoon" duidelijk zijn.
Ik geniet in ieder geval van deze diepe gevoelens die hier op "papier" worden gezet.

Liefs van Mij

ikke aan mij zei op

dan zouden sommige mensen, die hier veelvuldig aanwezig zijn, daar niet op kunnen plaatsen bedoel ik

Toch maar geschreven zei op

Soms zit je gewoon te kijken
Naar wat er allemaal gebeurd
En als je dan niet oppast
Wordt heel je hart verscheurd

Zoon achter de computer
In gesprek met zus:
Ik ga denk ik zo maar niet mee
Die rolstoel in de drukte is onhandig, dus...

Zichzelf weg willen stoppen
Voor andermans plezier
Kind, echt voor geen goud
Laat ik jou vanmiddag hier!!!

Druk in de stad, nou en?!
Laat mensen er maar aan wennen
Dat ook mensen met een rolstoel
Het feest willen leren kennen.

Toch zag je dat zelf anders:
Mam ik irriteer me rot
Al die mensen die niet uitkijken
Toch meegaan, ik lijk wel zot!

Als je even niet goed oplet
Stapt er iemand over mijn benen heen
En zit diegene op mijn schoot
Moeilijk hé, gewoon er omheen?!

En dan al die mensen
Die denken dat ik anders ben
Een museumstuk of zo
Alsof ik niets van de wereld ken

Zus wist voor vandaag de boel te redden
Zullen we bordjes maken dan:
Pas op, ik bijt!
Of: meerijden okee, maar vráág of het kan!!!

Afijn, de kinderen gingen aan de slag
En ik zat met een dubbel gevoel
De bordjes kwamen er
Een heleboel...

En toen dus naar de stad
Gewoon een rondje lopen
Om net als half Nederland
Op de Vrijmarkt wat te kopen

Ze hebben gelachen
En gekocht en overal gekeken
Telkens als iemand "overstak"
Zal ik wel rood hebben geleken

Want een bordje ging dan in de lucht
Geen woord werd erbij gesproken
Nee echt alleen dat bordje
Werd dan omhoog gestoken!

Ergens was het wat brutaal
Zoals ze bezig waren daar
Maar jammer dan voor deze keer
Was ík er wel mee klaar!

Want de echte brutaliteit
Kwam niet van de kinderen.
Nee, meer van de volwassenen
Die anderen zo hinderden!

katja zei op

Toch maar geschreven, ik vind dit een prachtig gedicht, zeker het verhaal wat er achter zit. Je hoeft echt geen kleur te krijgen want je kinderen hebben gelijk. Ook iemand in rolstoel heeft het recht om naar grote evenementen te gaan.

Katja

Mij aan ikke zei op

Ikke, je bent nog niet duidelijk. Vind je dat hier mensen schrijven die er niet thuis horen?
Wees duidelijk en wees ook zo eerlijk om te zeggen wie je bent.

iemand zei op

Ikke is toch gewoon mij

Hub voor iedereen:-) zei op

Beste iemand,
wat is er hier toch aan de hand?
Lieve ikke,
vind jij dat iemand die hier plaatst maar moet stikken?
Beste mij,
zoals jij ook aan ikke vraagt wie ben jij?
Hoi lisa bedankt voor je compliment,
je hebt tenminste een naam dus ben je bij mij bekent.

Woorden hier niet gezegd maar geschreven,
al eerder negatieve dingen hier gelezen.
Het doet me een beetje pijn om dit te moeten costateren,
want iedereen die hier een gedichtje zet is bezig iets over het leven te leren.
Als hier mensen lezen die het niet warderen,
zijn dat mensen die blijkbaar nog erg veel over het leven moeten leren.
Kijk op deze site en denk heel goed na,
en als de inhoud je niet bevalt kijk dan gewoon in een andere la.

Hahahahaha groetjes en lekker plaatsen wat je wilt Hub

Hub zei op

What if tommorow never come's,
the river no longer runs.
The day ends bright turns slowly into dark,
in the night not even a little spark,
a little spark of hope or love,
just staring in a black hole up above.
If that happens to you,
you will understand what we all here do,
do for people that feel the same,
we are not looking for someone to blame.
This site is full of life and real strong,
all the people that wright here know that this is the place where they belong.
Sometimes you read and at the end your happy,
sometimes you read and at the end your not so happy.
But one thing is for sure,
use your mind as an open door,
then you will understand the words all written here,
and you will write your own name whitout any fear.

This is for the nameless

Hub zei op

Fearless we all fight in this life so pride,
fearless not knowing who is on your site.
Thinking you got it all,
till you fall,
fall down from your save mountain,
end after the fall wake up whit pain.
Most people who where on your site are suddenly gone,
left you because you where no longer the sun.
You turned into a thunderstorm,
the sun gone no longer keeping them warm.
The few that than stick whit you till the end,
those are the people who you can call your friend.
I lost a lot of them allong the way,
but those few how didn't left are here forever to stay.
Friendship is not as simple as a-b-c,
it is about laughing and crying together and not about you or me but WE.

Je bent zo eenzaam als jezelf wilt,
maar kijk uit voor diegene die bij jou zijn honger stilt.

Hanneke zei op

3 x per dag!

Respect krijgen is fijn,
respect hebben is een must,
maar soms voel je venijn,
wat op negativiteit berust.

Een kleine moeite is het toch,
om vriendelijk te zijn,
leven zonder list en bedrog,
dat is voor een ieder wel zo fijn.

Niet oordelen is een kunst,
neem de ander zoals hij is,
doe iemand zomaar eens een gunst,
heb oog voor de ander zijn gemis.

Kijk door het slechte heen,
probeer het goede te ontdekken,
al lijkt de ander nog zo gemeen,
iedereen heeft z'n goede trekken.

Trakteer iemand op een lach,
spreek met vriendelijke taal,
laat merken dat je die ander mag,
en je verandert zijn levensverhaal.

Al zit het niet in je aard,
om zomaar iemand te trakteren,
het is het proberen waard,
je zult zien dat ze het waarderen.

Probeer het vandaag nog uit,
op z'n minst 3 x per dag,
neem dat besluit,
trakteer iemand op jouw lach!

Marieke voor Toch maar geschreven zei op

Ik vind het een prachtig gedicht Toch maar geschreven!
Humoristisch, maar toch ook heel beladen...

Je hoeft je in ieder geval nergens voor te schamen, je mag trots zijn op je kinderen dat ze het op deze manier 'opgelost' hebben!

Groetjes, Marieke

Marieke voor Hanneke zei op

Wauw Hanneke,

Wat weet je dat raak te zeggen. PRACHTIG!

Groetjes, Marieke

Toch maar geschreven zei op