Geplaatst onder myasthenia gravis, algemeen door larimar

Gedichtje over Myasthenia

Ik wilde hem graag met jullie delen..

Sneeuwvlok ziekte


Soms is zij stil

lijkt zij te zijn verdwenen, is zij vervaagd

maar dan uit het niets komt ze op

en weet je weer dat je haar altijd draagt

Onvoorspelbaar, en ongrijpbaar

toont ze zich dan weer rustig en dan weer fel

zo plotseling en grillig

kan zij veranderingen doorvoeren, heel snel

Door een breed scala aan klachten

kent zijn vele gezichten

lijkt zij op velen ziekten, brengt ze soms ook

zo geeft ze twijfel waar op te richten

Want de wisseling in hoe zij is en wat zij meebrengt

vraagt een constante focus van het zijn

want ze zal er altijd zijn, ongeneeslijk

de ene keer groot en dan weer klein

Ze zal altijd in je leven

voor anderen soms ongezien, niet bekend

want veel leeft zij van binnen

waardoor bijna niemand herkent.

Wanneer de buitenkant haar toont

dan is zij goed op dreef, en in gevecht

maar binnenin is zij altijd

ook als je er niets over loslaat of zegt.

Wanneer iedereen denkt, zij is geweken

verslagen door een goede conditie

dan komt zij soms na weken maanden of jaren

weer met nieuwe munitie.

Ze zeggen dat sneeuw en zon

niet goed samen gaan

maar toch is het de enige troef

om te leven en er te staan!


?

0 reacties

Plaats een reactie

Om te kunnen reageren moet u eerst ingelogd zijn. Als u nog geen profiel hebt op Myocafé, kunt u zich aanmelden. Hiermee krijgt u de mogelijkheid om te reageren en ook om zelf gesprekken te starten.

aanmelden / login